The Description of the Index/Summary of the Garuḍa (Purāṇa)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । मरीचे श्रृणु वक्ष्याभि पुराणं गारुडं शुभम् । गरुडायाब्रवीत्पृष्टो भगवान्गरुडासनः ॥ १ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມາຣີຈິ ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າ ກາຣຸດະປຸຣານະ ອັນເປັນມົງຄຸນ—ວ່າພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກວັນ ປະທັບເທິງຄຣຸດ ໄດ້ຕອບກຣຸດເມື່ອຖືກຖາມ»។

Verse 2

एकोनविंशसाहस्रं तार्क्ष्यकल्पकथान्वितम् । पुराणोपक्रमप्रश्नः सर्गः संक्षेपतस्ततः ॥ २ ॥

ມີຈໍານວນ 19,000 ຄາຖາ ພ້ອມດ້ວຍເລື່ອງລາວທີ່ເກືອບກຽວກັບ ຕາຣກສະຍະ-ກັລປະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີຄໍາຖາມເຖິງການເປີດຕົ້ນຂອງປຸຣານະ ແລະພາກສັງຄະເຂດວ່າດ້ວຍການສ້າງ (ສະຣະກະ) ໂດຍຫຍໍ້.

Verse 3

सूर्यादिपूजनविधिर्दीक्षाविधिरतः परम् । श्राद्धपूजा ततः पश्चान्नवव्यूहार्चनं द्विज ॥ ३ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນວິທີບູຊາພຣະອາທິດ ແລະເທວະອື່ນໆ; ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນພິທີດີກຊາ (ການຮັບສິດ). ຕໍ່ມາແມ່ນການບູຊາສຣາດທະ; ແລະຕໍ່ໄປ—ໂອ ທະວິຊະ—ແມ່ນວິທີບູຊາວິຍູຫະທັງເກົ້າ.

Verse 4

पूजाविधानं च तथा वैष्णवं पंजरं ततः । योगाध्यायस्ततो विष्णोर्नामसाहस्रकीर्तनम् ॥ ४ ॥

ຕໍ່ມາຍັງມີວິທີບູຊາຕ່າງໆ; ແລ້ວຕາມດ້ວຍບົດຄຸ້ມຄອງແບບໄວສະນະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປັນຈະຣະ”. ຕໍ່ໄປແມ່ນບົດວ່າດ້ວຍໂຍຄະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນການຂັບຮ້ອງ/ສວດ ພັນນາມຂອງພຣະວິສະນຸ.

Verse 5

ध्यानं विष्णोस्ततः सूर्यपूजा मृत्युंजयार्चनम् । मालामंत्रः शिवार्चाथ गणपूजा ततः परम् ॥ ५ ॥

ກ່ອນອື່ນແມ່ນການເພ່ງພິຈາລະນາພຣະວິສະນຸ; ຕໍ່ມາແມ່ນການບູຊາພຣະອາທິດ; ແລ້ວການນະມັດສະການພຣະມຣິຕຍຸນຊະຍະ (ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ). ຕໍ່ມາແມ່ນການພາວະນາມັນຕຣະດ້ວຍມາລາ; ແລ້ວບູຊາພຣະຊິວະ; ແລະຕໍ່ໄປບູຊາພຣະຄະນະ (ຄະເນຊະ).

Verse 6

गोपालपूजा त्रैलोक्यमोहनश्रीधरार्चनम् । विष्ण्वर्चा पंचतत्त्वार्चा चक्रार्चा देवपूजनम् ॥ ६ ॥

ໃນນີ້ສອນເຖິງການບູຊາ ໂຄປາລາ (Gopāla); ການອາຣະຈະນາ ສຣີທະຣະ (Śrīdhara) ຜູ້ດຶງດູດສາມໂລກ; ການບູຊາ ວິດສະນຸ (Viṣṇu); ການບູຊາຕາມ ປັນຈະຕັດຕະວະ (pañca-tattva); ການບູຊາຈັກຣະ (Cakra); ແລະການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 7

न्यासादिसंध्योपास्तिश्च दुर्गार्चाथ सुरार्चनम् । पूजा माहेश्वरी चातः पवित्रारोपणार्चनम् ॥ ७ ॥

ຍັງມີການບູຊາທີ່ກ່ຽວກັບ ນະຍາສະ (nyāsa) ແລະ ສັນທະຍາ (Sandhyā); ການອາຣະຈະນາ ດຸຣຄາ (Durgā) ແລະການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ; ຕໍ່ມາ ພິທີບູຊາ ມາເຮສະວະຣີ (Māheśvarī) ອັນເນື່ອງກັບ ສິວະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພິທີຕິດຕັ້ງພະວິຕຣະ (pavitra) ອັນສັກສິດເພື່ອບູຊາ।

Verse 8

मूर्तिध्यांनवास्तुमानं प्रासादानां च लक्षणम् । प्रतिष्ठा सर्वदेवानां पृथक्पूजा विधानतः ॥ ८ ॥

ຄຳພີນີ້ກ່າວເຖິງການເພ່ງພິຈາລະນາມູຣຕິ (ຮູບສັກສິດ), ມາດຕະຖານການວັດແທກສະຖານທີ່ວັດຕາມ ວາສະຕຸ (Vāstu), ແລະລັກສະນະຂອງປຣາສາດ (ວິຫານ). ຍັງອະທິບາຍພິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ຂອງເທວະທັງປວງ ແລະກົດການບູຊາແຍກຕ່າງຫາກຕາມວິທີການ।

Verse 9

योगोऽषटांगो दानधर्माः प्रयश्चित्तविधिक्रिया । द्वीपेशनरकाख्यानं सूर्यव्यूहश्च ज्योतिषम् ॥ ९ ॥

ມັນສອນໂຍຄະຫົກອົງ (ṣaḍ-aṅga yoga), ທຳມະແຫ່ງການໃຫ້ທານ, ພິທີການປຣາຍະສະຈິດຕະ (prāyaścitta) ເພື່ອຊຳລະບາບ; ເລື່ອງລາວຂອງດວີປ (ທະວີບ) ແລະຜູ້ປົກຄອງ, ພ້ອມຄຳບັນຍາຍນະຣະກະ (ນະລົກ); ແລະຍັງກ່າວເຖິງການຈັດວາງຂອງພຣະອາທິດ (sūrya-vyūha) ກັບວິຊາຈະໂຍຕິສະ (jyotiṣa) ດ້ວຍ।

Verse 10

सामुद्रिकं स्वरज्ञानं नवरत्नपरीक्षणम् । माहात्म्यमथ तीर्थानां गयामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ १० ॥

ມັນຍັງກ່າວເຖິງວິຊາສາມຸດຣິກະ (sāmudrika) ວ່າດ້ວຍລັກສະນະຮ່າງກາຍ, ຄວາມຮູ້ເລື່ອງສະວະຣະ (svara) ສຽງແລະທຳນອງ, ແລະການກວດສອບນະວະຣັດນະ (nava-ratna) ເກົ້າແກ້ວ. ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງມາຫາຕະມະ (māhātmya) ຂອງທີຣຖະ (tīrtha) ທັງຫຼາຍ ແລະ—ສູງສຸດ—ມາຫາຕະມະອັນປະເສີດຂອງ ຄະຍາ (Gayā)।

Verse 11

ततो मन्वंतराख्यानं पृथक्पृथग्विभागशः । पित्राख्यानं वर्णधर्मा द्रव्यशुद्धिः समर्पणम् ॥ ११ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການເລົ່າເຖິງມັນວັນຕະຣະ ແບ່ງເປັນພາກໆຢ່າງແຈ້ງເຈນ; ຕໍ່ມາ ເລົ່າເຖິງປິຕຣະ, ທຳມະແຫ່ງວັນນະ, ການຊຳລະວັດຖຸພິທີ, ແລະການຖວາຍສະມັບພະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 12

श्राद्धं विनायकस्यार्चा ग्रहयज्ञस्तथआ श्रमाः । जननाख्यं प्रेतशौचं नीतिशास्त्रं व्रतोक्तयः ॥ १२ ॥

ພາກນີ້ຍັງກ່າວເຖິງ ພິທີສຣາດທະ (śrāddha); ການບູຊາວິນາຍະກະ (Vināyaka/ຄະເນຊະ); ຍັກຍະ ແລະການຖວາຍແກ່ຄຣາຫະ (graha/ດາວເຄາະ); ວິໄນແລະຕະປະສະ; ພິທີ ‘ຈະນະນະ’ ກ່ຽວກັບການເກີດ; ກົດຊຳລະຄວາມບໍລິສຸດກ່ຽວກັບຜູ້ຕາຍ (preta-śauca); ນີຕິ-ສາດ; ແລະຂໍ້ບັງຄັບເກືອບວຣະຕະ (vrata).

Verse 13

सूर्यवंशः सोमवंशोऽवतारकथनं हरेः । रामायणं हरेर्वंशो भारताख्यानकं ततः ॥ १३ ॥

ໄດ້ກ່າວເຖິງລາຊະວົງສຸຣິຍະ (Sūryavaṃśa) ແລະລາຊະວົງໂສມະ (Somavaṃśa) ພ້ອມທັງການເລົ່າເຖິງອະວະຕາຣຂອງພຣະຫຣິ (Hari). ຕໍ່ມາແມ່ນຣາມາຍະນະ, ວົງສາຂອງພຣະຫຣິ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກະຖາພາຣະຕະ (ມະຫາພາຣະຕະ).

Verse 14

आयुर्वेदनिदानं प्राक् चिकिकत्सा द्रव्यजा गुणाः । रोगघ्नं कवचं विष्णोर्गारुडं त्रैपुरो मनुः ॥ १४ ॥

ກ່ອນອື່ນ ກ່າວເຖິງການວິນິດໄສຕາມອາຍຸເວດ (Āyurveda); ຕໍ່ມາ ການຮັກສາ ແລະຄຸນສົມບັດທີ່ເກີດຈາກສານຢາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີຄະວະຈະປ້ອງກັນຂອງພຣະວິດສະນຸຜູ້ທຳລາຍໂຣກ, ຄຳສອນກາຣຸດະ (Gāruḍa), ແລະ ໄຕຣປູຣະ-ມະນຸ (Traipura Manu).

Verse 15

प्रश्नचूडामणिश्चांतो हयायुर्वेदकीर्तनम् । ओषघीनाम कथनं ततो व्याकरणोहनम् ॥ १५ ॥

ຕອນທ້າຍສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ປຣະສະນະ-ຈູດາມະນິ» (Praśna-cūḍāmaṇi); ຕໍ່ມາ ມີການກ່າວເຖິງຮະຍາອາຍຸເວດ (Hayāyurveda). ມີການພັນລະນາສົມຸນໄພຢາ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວເຖິງວະຍາກະຣະນະ (Vyākaraṇa) ຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

Verse 16

छंदः शास्त्रं सदाचारस्ततः स्नानविधिः स्मृतः । तर्पणं वैश्वदेवं च संध्या पार्वणकर्म च ॥ १६ ॥

ຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຖືກຈື່ຈໍາ: ວິຊາວ່າດ້ວຍສັນທະສຽງແລະສັນທະຈັງຫວະແຫ່ງເວດ (chandas), ຂໍ້ປະພຶດດີ (sadācāra); ຕໍ່ມາແມ່ນວິທີອາບນ້ໍາຕາມພິທີ; ພ້ອມທັງພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa), ການບູຊາ Vaiśvadeva, ການນະມັດສະການ Sandhyā, ແລະກຳມະໃນວັນ Parvan ອັນສັກສິດ.

Verse 17

नित्यश्राद्धं सर्पिडाख्यं धर्मसारोऽघनिष्कृतिः । प्रतिसंक्रम उक्ताः स्म युगधर्माः कृतेः फलम् ॥ १७ ॥

ພິທີ śrāddha ປະຈໍາວັນ, ພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ Sarpiḍā, ສານະສໍາຄັນແຫ່ງທຳມະ, ແລະການຊໍາລະບາບ; ພ້ອມທັງຂໍ້ປະພຶດທີ່ຕ້ອງເຮັດໃນແຕ່ລະ saṅkrānti (ການຍ້າຍຮາສີຂອງດວງອາທິດ)—ຍຸກະທຳມະເຫຼົ່ານີ້ ແລະຜົນແຫ່ງຍຸກ Kṛta ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ.

Verse 18

योगशास्त्रं विष्णुभक्तिर्नमस्कृतिफलं हरेः । माहात्म्यं वैष्णवं चाथ नारसिंहस्तवोत्तमम् ॥ १८ ॥

ມັນສອນວິຊາໂຍຄະ, ພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu), ແລະຜົນແຫ່ງການນະມັດສະການຕໍ່ພຣະຫຣິ (Hari); ຍັງປະກາດມະຫາຕະມະແຫ່ງວາຍສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແລະມີບົດສັນລະເສີນອັນຍອດຢ້ຽມແດ່ພຣະນະຣະສິງຫະ (Narasiṃha) ອີກດ້ວຍ.

Verse 19

ज्ञानामृतं गुहुष्टकं स्तोत्रं विष्ण्वर्चनाह्वयम् । वेदांतसांख्यसिद्धांतो ब्रह्मज्ञानं तथात्मकम् ॥ १९ ॥

«ນ້ໍາອະມະຕະແຫ່ງປັນຍາ», «Guhuṣṭaka», ແລະບົດສັນລະເສີນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການບູຊາພຣະວິສນຸ» ຖືກສອນໄວ້; ພ້ອມທັງຂໍ້ສະຫຼຸບອັນຕັ້ງມັ່ນຂອງ ເວດານຕະ ແລະ ສາງຂະຍະ (Sāṅkhya), ແລະຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahma-jñāna) ອັນມີສະພາບດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 20

गीतासारः फलोत्कीर्तिः पूर्वखंडोऽयमीरितः । अथास्यैवोत्तरे खंडे प्रेतकल्पः पुरोदितः ॥ २० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພາກຕົ້ນໄດ້ຖືກອະທິບາຍວ່າມີແກ່ນສານຂອງ ຄີຕາ (Gītā) ແລະການປະກາດຜົນຂອງມັນ; ແລ້ວໃນພາກຫຼັງຂອງງານນີ້ເອງ ພຣີຕະກັລປະ (Pretakalpa)—ຂໍ້ບັນຍັດວ່າດ້ວຍຜູ້ລ່ວງລັບ—ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວກ່ອນໜ້າ (ດັ່ງທີ່ກ່າວ).

Verse 21

यत्र तार्क्ष्येण संपृष्टो भगवानाह वाडवाः । धर्मप्रकटनं पूर्वं योगिनां गतिकारणम् ॥ २१ ॥

ໃນເລື່ອງນັ້ນ ເມື່ອພຣະພະຄະວານຖືກ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ຖາມ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ວາດະວະວ່າ: ກ່ອນອື່ນແມ່ນການເປີດເຜີຍທັມມະ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ໂຍຄີໄດ້ເດີນສູ່ຄວາມສູງສົ່ງ (ການບັນລຸ)។

Verse 22

दानादिकं फलं चापि प्रोक्तमन्त्रोर्द्धदैहिकम् । यमलोकस्थमार्गस्य वर्णन च ततः परम् ॥ २२ ॥

ຜົນແຫ່ງທານ ແລະກຸສົນກຳອື່ນໆ ກໍຖືກກ່າວໄວ້ ພ້ອມທັງພິທີກຳ ແລະມົນຕຣາທີ່ເກີ່ຍວກັບສະພາບຫຼັງຄວາມຕາຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງມີການພັນລະນາເສັ້ນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງຍະມະ.

Verse 23

षोडशश्राद्धफलको वृत्तांतश्चात्र वर्णितः । निष्कृतिर्यममार्गस्य धर्मराजस्य वैभवम् ॥ २३ ॥

ໃນນີ້ ໄດ້ພັນລະນາເລື່ອງຜົນຂອງສຣາດທະ 16 ປະການ ພ້ອມທັງການແກ້ໄຂບາບ/ການຊົດໃຊ້ ກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງຂອງຍະມະ ແລະພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງທັມມະຣາຊາ.

Verse 24

प्रेतपीडांविनिर्द्देशः प्रेतचिह्ननिरूपणम् । प्रेतानां चरिताख्यानं कारणं प्रेततां प्रति ॥ २४ ॥

ມັນໄດ້ຊີ້ແຈງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງເປຣຕະ, ອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍທີ່ຮູ້ຈັກເປຣຕະ, ເລົ່າເລື່ອງການປະພຶດແລະປະສົບການຂອງເປຣຕະທັງຫຼາຍ, ແລະອະທິບາຍເຫດທີ່ນຳໃຫ້ສັດຕະວະຕົກໄປສູ່ສະພາບເປຣຕະ.

Verse 25

प्रेतकृत्यविचारश्च सर्पिडीकरणोक्तयः । प्रेतत्वमोक्षणाख्यानं दानानि च विमुक्तये ॥ २५ ॥

ຍັງມີການພິຈາລະນາພິທີກຳສຳລັບຜູ້ຕາຍ, ຄຳສັ່ງສອນເກືອບກັບປິນຑີກະຣະນະ (ການຖວາຍກ້ອນເຂົ້າ), ເລື່ອງການພົ້ນຈາກສະພາບເປຣຕະ, ແລະທານທັງຫຼາຍທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 26

आवश्यकोत्तमं दानं प्रेतसौख्यकरोहनम् । शारीरकविनिर्देशो यमलोकस्य वर्णनम् ॥ २६ ॥

ບົດນີ້ອະທິບາຍທານອັນຈໍາເປັນແລະປະເສີດທີ່ສຸດ ອັນໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບ; ພ້ອມທັງຊີ້ແຈງຫຼັກວ່າດ້ວຍອາດຕະມັນໃນກາຍ ແລະພັນນາໂລກຂອງພະຍົມະຣາຊາ।

Verse 27

प्रेतत्वोद्धारकथनं कर्मकृर्त्तृविनिर्णयः । मृत्योः पूर्वक्रियाख्यानं पश्चात्कर्मनिरूपणम् ॥ २७ ॥

ມັນກ່າວເຖິງວິທີຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກສະພາບເປັນປຣີຕາ, ກໍານົດຜູ້ມີສິດປະກອບພິທີ, ອະທິບາຍກິດການກ່ອນຄວາມຕາຍ ແລະພິທີກຳຫຼັງຄວາມຕາຍ।

Verse 28

मध्यषोडशकश्राद्धं स्वर्गप्राप्तिक्रियोहनम् । सूतकस्याथ संख्यांनं नारायणबलिक्रिया ॥ २८ ॥

ຍັງສອນພິທີສຣາດທະ “ກາງສິບຫົກ” (madhya-ṣoḍaśaka), ຂັ້ນຕອນພິທີທີ່ນໍາໄປສູ່ສະຫວັນ, ການນັບຈໍານວນມື້ຂອງສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດທາງພິທີ) ແລະການປະກອບພິທີນາຣາຍະນະ-ບະລິ।

Verse 29

वृषोत्सर्गस्य माहात्म्यं निषिद्धपरिवर्जनम् । अपमृत्युक्रियोक्तिश्च विपाकः कर्मणां नृणाम् ॥ २९ ॥

ຍັງກ່າວເຖິງຄຸນຄ່າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພິທີວຣິສົດສະກະ (vṛṣotsarga) ການຫຼີກເວັ້ນການກະທໍາທີ່ຖືກຫ້າມ, ພິທີທີ່ກໍານົດເພື່ອແກ້ໄຂການຕາຍກ່ອນເວລາ (apamṛtyu), ແລະຜົນສຸກທຸກອັນສຸກງອມຂອງກຳມະມະນຸດ।

Verse 30

कृत्याकृत्यविचारश्च विष्णुध्यानविमुक्तये । स्वर्गतौ विहिताख्यानं स्वर्गसौख्यनिरूपणम् ॥ ३० ॥

ມັນວາງຫຼັກການແຍກແຍະວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ; ພ້ອມທັງເລົ່າສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃນເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ ແລະອະທິບາຍຄວາມສຸກໃນສະຫວັນ।

Verse 31

भूर्लोकवर्णनं चैव सप्ताधोलोकवर्णनम् । पंचोर्द्ध्वलोककथनं ब्रह्मांडस्थितिकीर्तनम् ॥ ३१ ॥

ໃນນີ້ມີການພັນລະນາເຖິງ ພູຣໂລກ (Bhūrloka), ການເລົ່າເຖິງໂລກໃຕ້ 7 ຊັ້ນ, ການກ່າວເຖິງໂລກເທິງ 5 ຊັ້ນ, ແລະການອະທິບາຍວ່າ ບຣະຫມານຑະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ຖືກສ້າງແລະຈັດລະບຽບແນວໃດ.

Verse 32

ब्रह्मांडानेकचरितं ब्रह्मजीवनिरूपणम् । आत्यंतिकं लयाख्यानं फलस्तुति निरूपणम् ॥ ३२ ॥

ມັນພັນລະນາເຫດການຫຼາຍປະການໃນ ບຣະຫມານຑະ (ຈັກກະວານ), ຊີ້ແຈງຊີວິດແລະພາລະກິດຂອງ ພຣະພຣະຫມາ, ເລົ່າເຖິງການລະລາຍສຸດທ້າຍອັນສົມບູນ, ແລະອະທິບາຍການສັນລະເສີນຜົນທາງທຳຂອງການຟັງແລະສະດຸດອ່ານພຸຣານະນີ້.

Verse 33

इत्येतद्गारुडं नाम पुराणं भुक्तिमुक्तिदम् । कीर्तितं पापशमनं पठतां श्रृण्वतां नृणाम् ॥ ३३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຸຣານະທີ່ມີນາມວ່າ “ກາຣຸຑະ” (Gāruḍa) ໄດ້ຖືກກ່າວອະທິບາຍແລ້ວ—ເປັນຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມຸກຕິ; ແລະຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ລົບລ້າງບາບ ສຳລັບຜູ້ອ່ານ ຫຼືຜູ້ຟັງ.

Verse 34

लिखित्वैतत्पुराणं तु विषुवे यः प्रयच्छति । सौवर्णहंसयुग्माढ्यं विप्राय स दिवं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຂຽນຄັດພຸຣານະນີ້ແລ້ວ ແລະໃນວັນວິສຸວະ (equinox) ນຳໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ ພ້ອມປະດັບດ້ວຍຫົງຄຳເປັນຄູ່ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ໄປສູ່ແດນສະຫວັນ.

Verse 35

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे गारुडानुक्रमणीवर्णनं नामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०८ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 108 ທີ່ມີຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາສາລະບານ/ສັງລວມຂອງ ກາຣຸຑະ (ພຸຣານະ)” ໃນພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ຂອງ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະ ພຸຣານະ, ພາຍໃນມະຫານິທານ, ໃນປາດທີ 4.