The Exposition of the Saptamī Vow Observed Across Twelve Months (Saptamī-vrata-prakāśana)

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि सप्तम्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि कृत्वा नरो भक्त्या सूर्यसायुज्यमाप्नुयात् ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກວ່າດ້ວຍວຣະຕະໃນວັນສັບຕະມີ (ວັນທີ 7). ຜູ້ໃດປະຕິບັດດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ສາຍຸຊະຍະ ກັບພຣະສູຣະຍະ.

Verse 2

चैत्रे तु शुक्लसप्तम्यां बहिः स्नानं समाचरेत् । स्थंडिले गोमयालिप्ते गौरमृत्तिकयास्तृते ॥ २ ॥

ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ໃນສັບຕະມີຂ້າງຂຶ້ນ ຄວນອາບນ້ຳກາງແຈ້ງຢ່າງຖືກພິທີ; ໃຫ້ຈັດພື້ນດິນ (ສະຖັນດິລ) ທາດ້ວຍຂີ້ງົວ ແລະປູດ້ວຍດິນເຫຼືອງອ່ອນ.

Verse 3

लिखित्वाष्टदलं पद्मं कर्णिकायां विभावम् । विन्यसेत्पूर्वपत्रे तु देवौ द्वौ कृतधातुकौ ॥ ३ ॥

ເມື່ອຂຽນຮູບດອກບົວມີ 8 ກີບແລ້ວ ໃຫ້ວາງ “ວິພາວະ” ໄວ້ໃນກາງກະເປົາດອກ (ກັນນິກາ); ແລະໃນກີບທາງຕາເວັນອອກ ໃຫ້ຕັ້ງເທວະສອງອົງ ທີ່ຫຼໍ່ດ້ວຍໂລຫະ.

Verse 4

आग्नेयं च न्यसेन्पत्रे गंधर्वौ कृतकारकौ । दक्षिणे च न्यसेत्पत्रे तथैव राक्षसद्वयम् ॥ ४ ॥

ໃນກີບທາງອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ໃຫ້ວາງຄູ່ຄັນທະວະ “ກຣິຕະ” ແລະ “ກາຣະກະ” ທີ່ປັ້ນເປັນຮູບ; ແລະໃນກີບທາງໃຕ້ ໃຫ້ວາງຄູ່ຣາກຊະສະ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 5

आकृतौ द्वौ न्यसेत्पत्रे नैर्ऋते मुनिसत्तम । काद्रवेयौ महानागौ पश्चिमे कृतचारकौ ॥ ५ ॥

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ໃນກີບທາງໄນຣິຕະ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ໃຫ້ວາງຮູບສອງຮູບ; ແລະໃນກີບທາງຕາເວັນຕົກ ໃຫ້ວາງນາກໃຫຍ່ສອງອົງ ພວກກາດຣະເວຍະ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ກຣິຕະຈາຣະກະ”.

Verse 6

वायव्य यातुधानौ द्वौ उत्तरे च ऋषिद्वयम् । ऐशान्ये विन्यसेत्पत्पे ग्रहमेको द्विजोत्तम ॥ ६ ॥

ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ (ວາຍະວະ) ຄວນວາງຢາຕຸທານາ 2; ໃນທິດເໜືອ ວາງຣິຊິ 2 ອົງ. ໃນທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ) ເທິງມັນດະລາດອກບົວ ຄວນວາງກຣະຫະ 1 ອົງ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ।

Verse 7

तेषां संपूजनं कार्यं गंधमाल्यानुलेपनैः । दीपैर्धूपैः सनैवेद्यैस्तांबूलक्रमुकादिभिः ॥ ७ ॥

ຄວນບູຊາພວກທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງເຕັມທີ່—ດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ພວງດອກໄມ້, ແລະນ້ຳມັນທາ; ດ້ວຍໂຄມໄຟ ແລະທູບ; ພ້ອມທັງນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແລະໃບພູ, ໝາກຫມາກພູ (areca) ແລະອື່ນໆ।

Verse 8

एवं संपूज्य होमं तु घृतेनाष्टशतं चरेत् । सूर्यस्याष्टाष्ट चान्येषां प्रदद्यादाहुतीः क्रमात् ॥ ८ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີໂຮມ ໂດຍຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກຣິຕະ) 800 ຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ—64 ສຳລັບພຣະສຸຣະຍະ ແລະເທົ່າກັນສຳລັບອົງອື່ນໆ।

Verse 9

नाममंत्रेण वेद्यां वा ततः पूर्णाहुतिं ददेत् । दक्षिणा च ततो देया द्विजेभ्यः शक्तितो द्विज ॥ ९ ॥

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍນາມະມັນຕຣະ (ຫຼືໃນແທ່ນບູຊາ) ຄວນຖວາຍປູນນາຮຸຕິ ເປັນອາຮຸຕິສຸດທ້າຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ຄວນມອບທັກຊິນາ ແກ່ພຣາຫມະນະ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 10

एतत्कृत्वा विधानं तु सर्वसौख्यमवाप्नुयात् । देहांते मण्डलं भानोर्भत्त्वा गच्छेत्परं पदम् ॥ १० ॥

ເມື່ອປະກອບພິທີຕາມວິທີກຳນົດນີ້ແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທຸກປະການ; ແລະເມື່ອສິ້ນອາຍຸ ຈະຝ່າທະລຸວົງກົດແຫ່ງພຣະອາທິດ ໄປສູ່ພະຣະມະປະທະ (ບ່ອນສູງສຸດ).

Verse 11

वैशाखशुक्लसप्तम्यां जह्नुना जाह्नवी स्वयम् । क्रोधात्पीता पुनस्त्यक्ता कर्णरंध्रात्तु दक्षिणात् ॥ ११ ॥

ໃນວັນທີ 7 (ສັບຕະມີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄວສາຂະ ນາງຈາຫນະວີ (ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ) ຖືກລະສີ ຈະຫນຸ ດື່ມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍອອກຄືນທາງຮູຫູຂວາຂອງທ່ານ।

Verse 12

तां तत्र पूजयेत्स्नात्वा प्रत्यूषे विमले जले । गंधपुष्पाक्षताद्यैश्च सर्वैरेवोपचारकैः ॥ १२ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຍາມຮຸ່ງອາລຸນ ໃນນ້ຳທີ່ບໍລິສຸດແຈ້ງໃສ ຄວນບູຊານາງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ ແລະອຸປະຈາຣະທັງປວງຕາມພິທີ।

Verse 13

ततो घटसहस्रं तु देयं गंगाव्रते त्विदम् । भक्त्या कृतं सप्तकुलं नयेत्स्वर्गमसंशयः ॥ १३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການຖືວຣະຕະແມ່ນ້ຳຄົງຄານີ້ ຄວນບໍລິຈາກໝໍ້ນ້ຳໜຶ່ງພັນ. ຖ້າເຮັດດ້ວຍພັກຕິ ຈະນຳພາວົງສານເຈັດຊົນຊັ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 14

कमलव्रतमप्यत्र प्रोक्तं तद्विधिरुच्यते । तिलमात्रं तु सौवर्णं विधाय कमलं शुभम् ॥ १४ ॥

ທີ່ນີ້ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງ ກະມະລາວຣະຕະ (ວຣະຕະດອກບົວ) ດ້ວຍ; ບັດນີ້ຈະກ່າວວິທີປະຕິບັດ. ຄວນປັ້ນດອກບົວມົງຄຸນດ້ວຍຄຳ ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າເມັດງາ।

Verse 15

वस्त्रयुग्मावृतं कृत्वा गंधधूपादिनार्चयेत् । नमस्ते पद्महस्ताय नमस्ते विश्वधारिणे ॥ १५ ॥

ເມື່ອຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າຄູ່ໜຶ່ງແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ຄວັນທູບ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມກ່າວວ່າ: “ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມືຖືດອກບົວ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທົງຮັບໂລກທັງປວງ।”

Verse 16

दिवाकर नमस्तुभ्यं प्रभाकर नमोऽस्तु ते । इति संप्रार्थ्य देवेशं सूर्ये चास्तमुपागते ॥ १६ ॥

ໂອ ຜູ້ສ້າງວັນ (ພຣະອາທິດ) ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ຜູ້ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງ ຂໍຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມ. ເມື່ອອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງແລ້ວ ເມື່ອພຣະອາທິດໃກ້ຕົກ ພິທີກໍສິ້ນສຸດ।

Verse 17

सोदकुंभं तु तत्पद्मं कपिलां च द्विजेऽर्पयेत् । तद्दिने तूपवस्तव्यं भोक्तव्यं च परेऽहनि ॥ १७ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໃຫ້ພຣາຫມັນ: ໝໍ້ນ້ຳທີ່ເຕັມນ້ຳ, ດອກບົວນັ້ນ, ແລະ ງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ). ໃນວັນນັ້ນພຶງຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະຈຶ່ງກິນໃນມື້ຖັດໄປ.

Verse 18

संभोज्य ब्राह्मणान्भक्त्या व्रतसाकल्यमाप्नुयात् । निबव्रतं च तत्रेव तद्विधानं श्रृणुष्व मे ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງພຣາຫມັນດ້ວຍພັກຕິ ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນສົມບູນແຫ່ງວຣະຕະ. ແລະໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີສິ້ນສຸດວຣະຕະຕາມນິຍະມ; ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງວິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 19

निंबपत्रैः स्मृता पूजा भास्करस्य द्विजोत्तम । खखोल्कायेति मंत्रेण प्रणवाद्येन नारद ॥ १९ ॥

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ການບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຖືກສອນໃຫ້ເຮັດດ້ວຍໃບນິມ. ໂອ ນາຣະດະ, ຈົ່ງໃຊ້ມັນຕຣະ “khakholkāya” ທີ່ນຳໜ້າດ້ວຍພຣະໂອມ (Oṃ).

Verse 20

निंबपत्रं ततोऽश्नीयाच्छयेद्भूमौ च वाग्यतः । द्विजान्परेऽह्नि संभोज्य स्वयं भुंजीत बंधुभिः ॥ २० ॥

ຈາກນັ້ນຈົ່ງກິນໃບນິມ ແລະນອນລົງພື້ນ ພ້ອມຮັກສາຄວາມງຽບ. ໃນມື້ຖັດໄປ ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ແລ້ວ ຈຶ່ງກິນເອງຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 21

निंबपत्रव्रतं चैतत्कर्तॄणां सर्वसौख्यदम् । सप्तमी शर्कराख्यैषा प्रोक्ता तच्चापि मे श्रृणु ॥ २१ ॥

ວຣະຕະນີ້ເອີ້ນວ່າ «ວຣະຕະໃບນິມ» ໃຫ້ຄວາມສຸກທຸກປະການແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ. ວັນຈັນທຣະທີ 7 (ສັບຕະມີ) ນີ້ ຖືກປະກາດວ່າ «ຊາກກະຣາ»; ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍດ້ວຍ.

Verse 22

अमृतं पिबतो हस्तात्सूर्यस्यामृतबिंदवः । निष्पेतुर्भुवि चोत्पन्नाः शालिमुद्गयवेक्षवः ॥ २२ ॥

ເມື່ອພຣະອາທິດດື່ມອະມຣິຕ ຢອດອະມຣິຕໄດ້ລື່ນອອກຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ມັນຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະເກີດເປັນເຂົ້າ, ຖົ່ວຂຽວ, ຂ້າວບາເລ, ແລະອ້ອຍ.

Verse 23

शर्करा च ततस्तस्मादिक्षुसारामृतोपमा । इष्टा रवेरतः पुण्या शर्करा हव्यकव्ययोः ॥ २३ ॥

ຈາກນ້ຳອ້ອຍອັນເປັນແກ່ນນັ້ນ ເກີດເປັນນ້ຳຕານ (ຊາກກະຣາ) ຄ້າຍອະມຣິຕ. ດັ່ງນັ້ນນ້ຳຕານເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອາທິດ ແລະນັບເປັນບຸນສຳລັບທັງຮະວິສ (ບູຊາເທວະ) ແລະກະວະຍະ (ພິທີບັນພະບຸລຸດ).

Verse 24

शर्करासप्तमी चैव वाजिमेधफलप्रदा । सर्वदुःखोपशमनी पुत्रसंततिवर्धिनी ॥ २४ ॥

ການຖືປະຕິບັດ «ຊາກກະຣາ-ສັບຕະມີ» ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ. ມັນບັນເທົາທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະເພີ່ມພູນລູກຫຼານກັບສາຍຕະກູນ.

Verse 25

अस्यांतु शर्करादानं शर्कराभोजनं तथा । कर्तव्यं हि प्रयत्नेन व्रतमेतद्रविप्रियम् ॥ २५ ॥

ໃນວັນນີ້ ຄວນພາກພຽນໃຫ້ທານນ້ຳຕານ ແລະຮັບປະທານນ້ຳຕານດ້ວຍ. ເພາະວ່າວຣະຕະນີ້ເປັນທີ່ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຂອງຣະວິ (ພຣະອາທິດ).

Verse 26

यः कुर्यात्परया भक्त्या स वै सद्गतिमाप्नुयात् । ज्येष्ठे तु शुक्लसप्तम्यां जात इंद्रो रविः स्वयम् ॥ २६ ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະອັນປະເສີດສູງສຸດ. ແລະໃນວັນສັບຕະມີຂ້າງຂາວ ເດືອນເຈຍດຖະ (Jyeṣṭha) ອິນດຣະ (Indra) ເກີດເປັນພຣະອາທິດ (Ravi) ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 27

तं संपूज्य विधानेन सोपवासो जितेंद्रियः । स्वर्गतिं लभते विप्र देवेंद्रस्य प्रसादतः ॥ २७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງນັ້ນຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ພ້ອມກັບອົບພະວາສ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທາງໄປສະຫວັນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງອິນດຣະ ຈອມເທວະ.

Verse 28

आषाढशुक्लसप्तम्यां विवस्वान्नाम भास्करः । जातस्तं तत्र संप्रार्च्य गन्धपुष्पादिभिः पृथक् ॥ २८ ॥

ໃນວັນສັບຕະມີຂ້າງຂາວ ເດືອນອາສາດຫະ (Āṣāḍha) ພຣະອາທິດ—ພາສະກະຣະ (Bhāskara)—ປາກົດພ້ອມນາມ “ວິວັສວານ” (Vivasvān). ດັ່ງນັ້ນຄວນບູຊາພຣະອົງຢ່າງເຄົາລົບ ໂດຍຖວາຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແຍກເປັນສ່ວນໆ.

Verse 29

लभते सूर्यसायुज्यं विप्रेंद्रात्र न संशयः । श्रावणे शुक्लसप्तम्यामव्यंगाख्यं व्रतं शुभम् ॥ २९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ຜູ້ໃດຮັກສາວຣະຕະອັນມົງຄຸນນີ້ ຊື່ “ອະວຽງກະ-ວຣະຕະ” (Avyaṅga-vrata) ໃນວັນສັບຕະມີຂ້າງຂາວ ເດືອນສຣາວະນະ (Śrāvaṇa) ຈະໄດ້ຮັບການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ (sāyujya) ກັບພຣະສູຣະຍະ (Sūrya).

Verse 30

कार्पासं तु चतुर्हस्तं सार्द्ध वस्त्रं हि गोपतेः । पूजांते प्रीतये देयं व्रतमेतच्छुभावहम् ॥ ३० ॥

ໃນຕອນຈົບການບູຊາ ຄວນຖວາຍແກ່ ໂກປະຕິ (Gopati) ພຣະຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ ຜ້າຝ້າຍຍາວສີ່ສອກ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ເໝາະສົມ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ. ວຣະຕະນີ້ໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນ.

Verse 31

यदि चेद्धस्तयुक्तेयं तदा स्यात्पापनाशिनी । अस्यां दानं जपो होमः सर्वं चाक्षय्यतां व्रजेत् ॥ ३१ ॥

ຖ້າການປະຕິບັດອັນສັກສິດນີ້ກົງກັບນັກສະຕຣາ «ຫັດສະຕາ» ແລ້ວ ຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ໃນເວລານັ້ນ ການໃຫ້ທານ ການສວດມົນ ແລະການຖວາຍໄຟ—ທັງໝົດ—ໄດ້ບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 32

भाद्रे तु शुक्लसप्तम्याममुक्ताभरणव्रतम् । सोमस्य तु महेशस्य पूजनं चात्र कीर्तितम् ॥ ३२ ॥

ໃນເດືອນພາດຣາ (Bhādra) ໃນວັນທີ 7 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ຄວນຖືວຣະຕະຊື່ «ອະມຸກຕາພະຣະນະ». ໃນວຣະຕະນັ້ນ ຍັງກ່າວໄວ້ໃຫ້ບູຊາພຣະມະເຫສະ (ຊິວະ) ໃນພາກ «ໂສມະ» ດ້ວຍ.

Verse 33

गंगादिभिः षोडशभिरुपचारैः समर्चनम् । प्रार्थ्य प्रणम्य विसृजेत्सर्वकामसमृद्धये ॥ ३३ ॥

ຄວນບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ ເລີ່ມຈາກນ້ຳຄົງຄາ (ຄືນ້ຳກັງກາ) ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອອະທິຖານ ແລະກ້ມກາບແລ້ວ ຈຶ່ງລາພິທີໃຫ້ສຳເລັດ ເພື່ອຄວາມສົມບູນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 34

फलसप्तमिका चेयं तद्विधानमुदीर्यते । नालिकेरं च वृंताकं नारंगं बीजपूरकम् ॥ ३४ ॥

ນີ້ແມ່ນ «ຜະລະ-ສັບຕະມີ» (Phala-saptamī) ແລະບັດນີ້ຈະກ່າວວິທີປະຕິບັດ: ຄວນຖວາຍ/ໃຊ້ ໝາກພ້າວ, ໝາກເຂືອ (ວຣິນຕາກ), ໝາກກ້ຽງ (ສົ້ມ), ແລະ ບີຊະປູຣະກະ (citron).

Verse 35

कूष्मांडं बृहतीपूगमिति सप्त फलानि वै । महादेवस्य पुरतो विन्यस्यापरदोरकम् ॥ ३५ ॥

ນຳໝາກ 7 ຢ່າງໄປວາງຖວາຍຕໍ່ໜ້າພຣະມະຫາເທວະ: ຄູສະມານດະ (ash-gourd), ໝາກບຣິຫະຕີ, ແລະ ພູກ (ໝາກໝາກພູກ/ຫມາກຫມາກຫມາກຫມາກ) ເປັນຕົ້ນ. ແລ້ວຈຶ່ງຜູກສາຍຄຸ້ມຄອງ (ໂດຣະກະ) ໄວ້ທີ່ແຂນອີກຂ້າງໜຶ່ງ.

Verse 36

सप्ततन्तुकृतं सप्तग्रंथियुक्तं द्विजोत्तम । संपूज्य परया भक्त्या धारयेद्वामके करे ॥ ३६ ॥

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ສາຍສັກສິດທີ່ຖັກດ້ວຍ 7 ເສັ້ນ ແລະມີ 7 ປົກມັດ ຄວນສວມໄວ້ທີ່ມືຊ້າຍ।

Verse 37

स्त्री नरो दक्षिणे चैव यावद्वर्षं समाप्यते । संभोज्य विप्रान्सप्तैव पायसेन विसृज्यस तान् ॥ ३७ ॥

ຍິງແລະຊາຍ ຄວນຖວາຍເປັນດັກຊິນາ ຈົນຄົບໜຶ່ງປີ; ແລ້ວໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ 7 ອົງ ດ້ວຍຂ້າວຫວານພາຍະສະ ແລະສົ່ງທ່ານໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 38

स्वयं भुंजीत मतिमान् व्रतसंपूर्तिहेतवे । फलानि तानि देयानि सप्तस्वपि द्विजेषु च ॥ ३८ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຮັບປະທານດ້ວຍຕົນເອງ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດ; ແລະຜົນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນກໍຄວນຖວາຍເປັນທານແກ່ພຣາຫມັນທັງ 7 ອົງດ້ວຍ।

Verse 39

एवं तु सप्त वर्षाणि कृत्वोपास्य यथाविधि । सायुज्यं लभते विप्र महादेवस्य तद्व्रती ॥ ३९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເມື່ອປະຕິບັດການບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງຕະຫຼອດ 7 ປີ, ຜູ້ຖືວຣະຕະນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ສາຍຸຊະຍະ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບ ມະຫາເທວະ।

Verse 40

आश्विने शुक्लपक्षे तु विज्ञेया शुभसप्तमी । तस्यां कृतस्नानपूजो वाचयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ४० ॥

ໃນເດືອນອາສະວິນ ຂ້າງຂຶ້ນ, ຄວນຮູ້ຈັກວັນທີ 7 ອັນເປັນມງຄົດ ຊຸບະ-ສັບຕະມີ. ໃນວັນນັ້ນ ຫຼັງອາບນ້ຳແລະບູຊາ ຈົ່ງໃຫ້ດວິຊະຜູ້ປະເສີດສວດອ່ານຄຳພີສັກສິດ।

Verse 41

आरभ्य कपिलांगां च संपूज्य प्रार्थयेत्ततः । त्वामहं दद्मि कल्याणि प्रीयतामर्यमा स्वयम् ॥ ४१ ॥

ເລີ່ມພິທີ ແລ້ວບູຊາກະປິລາງກາ (ຜູ້ມີອະວະສີທອງ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລ້ວອະທິຖານວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າມອບເຈົ້າເປັນຄູ່ຄອງ; ຂໍໃຫ້ອາຣະຍະມາ ພໍໃຈໂດຍພຣະອົງເອງ»។

Verse 42

पालय त्वं जगत्कृत्स्नं यतोऽसि धर्मसम्भवा । इत्युक्त्वा वेदविदुषे दत्त्वा कृत्वा च दक्षिणाम् ॥ ४२ ॥

«ຈົ່ງປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ ເພາະເຈົ້າເກີດຈາກທຳມະ» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຈຶ່ງມອບດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ວິທີເວດາຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 43

नमस्कृत्य स्वयं विप्र विसृजेत्प्राशयेत्वरवयम् । पंचगव्यं व्रतं चेत्थं विधाय श्वो द्विजोत्तमान् ॥ ४३ ॥

ເມື່ອກ່ອນໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍຕົນເອງແລ້ວ ພຣາຫມັນຄວນປ່ອຍໃຫ້ເຂົາໄປ ແລ້ວໃຫ້ຄະນະອັນປະເສີດໄດ້ຮັບປະທານ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະຕິບັດປັນຈະກະວະຍະ-ວຣະຕະ ສຳເລັດແລ້ວ ມື້ຕໍ່ໄປຄວນເຄົາລົບແລະລ້ຽງດູດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນດີເລີດ).

Verse 44

भोजयित्वा स्वयं चाद्यात्तदन्नं द्विजशेषितम् । कृतं ह्येतद्व्रतं विप्र सुभाष्यं श्रद्धयान्वितः ॥ ४४ ॥

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງພຣາຫມັນກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ຕົນເອງຮັບປະທານອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກພຣາຫມັນ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ວຣະຕະນີ້ຈະສຳເລັດດີແທ້ ເມື່ອປະຕິບັດດ້ວຍສັດທາ ແລະຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ (ການສວດທີ່ຖືກຕ້ອງ).

Verse 45

देवदेवप्रसादेन भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् । अथ कार्तिकशुक्लायां शाकाख्यं सप्तमीव्रतम् ॥ ४५ ॥

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເທວະເທວະ (ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ) ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງວຣະຕະຊື່ «ຊາກະ» ທີ່ຄວນຖືໃນວັນສັບຕະມີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນກາຣຕິກະ.

Verse 46

तस्यां तु सप्तशाकानि सस्वर्णकमलानि च । प्रदद्यात्सप्तविप्रेभ्यः शाकाहारस्ततः स्वयम् ॥ ४६ ॥

ໃນໂອກາດນັ້ນ ຄວນຖວາຍຜັກ 7 ຢ່າງ ພ້ອມດອກບົວຄຳ ແກ່ພຣາຫມັນ 7 ອົງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕົນເອງຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານຜັກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 47

द्वितीयेऽह्नि द्विजान्भोज्य दत्वा तेभ्योऽन्नदक्षिणाम् । विसृज्य बंधुभिः सार्द्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ४७ ॥

ໃນວັນທີສອງ ຄວນເລີ້ຍງດູດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ແລະຖວາຍອາຫານພ້ອມດັກຊິນາຕາມປະເພນີ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງທ່ານກັບ ແລະຕົນເອງກິນຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ.

Verse 48

मार्गस्य सितसप्तम्यां मित्रव्रतमुदाहृतम् । यद्विष्णोर्दक्षिणं नेत्रं तदेव कृतवानिह ॥ ४८ ॥

ໃນວັນຂຶ້ນ 7 ຄ່ຳ ເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ມີພິທີຖືວຣະຕະຊື່ “ມິດຣະ-ວຣະຕະ” ຖືກກ່າວໄວ້. ສິ່ງທີ່ເປັນດວງຕາຂວາຂອງພຣະວິສນຸ ນັ້ນແຫຼະ ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນີ້ເປັນຈຸດສັກສິດ.

Verse 49

अदित्यां कश्यपाज्जज्ञे मित्रो नामा दिवाकरः । अतोऽस्यां पूजनं तस्य यथोक्तविधिना द्विज ॥ ४९ ॥

ພຣະອາທິດ (ດິວາກະຣະ) ນາມວ່າ “ມິດຣະ” ເກີດຈາກອາດິຕິ ໂດຍກັດຊະປະ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນນີ້ ໂອ ດວິຊະ ຄວນປະກອບການບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 50

कृत्वा द्विजान्भोजयित्वा सप्तैव मधुरादिना । सुवर्णदक्षिणां दत्वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ ५० ॥

ເມື່ອຈັດພິທີແລ້ວ ໃຫ້ເລີ້ຍງພຣາຫມັນ (ດວິຊະ) ດ້ວຍຂອງຫວານ 7 ຢ່າງ ແລະອື່ນໆ; ຖວາຍດັກຊິນາເປັນຄຳ ແລ້ວສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກິນເອງ.

Verse 51

कृत्वैतद्विधिना लोकं सृर्य्यस्य व्रजति ध्रुवम् । द्विजो ब्राह्मं तथा शूद्रः सत्कुले जन्म चाप्नुयात् ॥ ५१ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມພິທີກຳນົດນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະອາທິດແນ່ນອນ. ຜູ້ດວິຊະໄດ້ສະຖານະພຣາຫມະນະ ແລະແມ່ນແຕ່ຊູດຣະກໍໄດ້ເກີດໃນຕະກູນດີ.

Verse 52

पौषस्य शुक्लसप्तम्यां व्रतं चाभयसंज्ञितम् । उपोष्य भानुं त्रिःसन्ध्यं समभ्यर्च्य धरास्थितः ॥ ५२ ॥

ໃນວັນສຸກລະສັບຕະມີ (ຂຶ້ນ 7 ຄ່ຳ) ເດືອນເປົາສະ ພຶງຖືວຣະຕະຊື່ «ອະພະຍະ». ອົບພົດແລ້ວ ບູຊາພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ) ສາມສັນທະຍາ ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລງ ໂດຍນອນຫຼືນັ່ງຢູ່ພື້ນດິນດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 53

क्षीरसिक्तान्नसंबद्धं मोदकं प्रस्थसंमितम् । द्विजाय दत्वा भोज्यान्यान्सप्ताष्टभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ५३ ॥

ເຮັດໂມດະກະທີ່ປະສົມຂ້າວຊຸກນົມ ໃຫ້ເປັນກ້ອນ ປະມານໜຶ່ງປຣັສຖະ ແລ້ວຖວາຍແກ່ຜູ້ດວິຊະ (ພຣາຫມະນະ). ອີກທັງຈັດອາຫານອື່ນໆ ແລະຖວາຍດັກຊິນາແກ່ພຣາຫມະນະ 7 ຫຼື 8 ຮູບ.

Verse 54

पृथवी वा सुवर्णं वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् । अभयाख्यं व्रतं त्वेतत्सर्वस्याभयदं स्मृतम् ॥ ५४ ॥

ເມື່ອຖວາຍທານແຜ່ນດິນ ຫຼື ຄຳແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານອາຫານໂດຍຕົນເອງ. ວຣະຕະນີ້ເອີ້ນວ່າ «ອະພະຍະ-ວຣະຕະ» ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວແກ່ທຸກຄົນ.

Verse 55

मार्तंडाख्यं व्रतं नाम कथयंति द्विजाः परे । एकमेवेति च प्रोक्तमेकदैवतया बुधैः ॥ ५५ ॥

ດວິຊະຜູ້ຮູ້ບາງພວກເລົ່າເຖິງວຣະຕະຊື່ «ມາຣຕັນຑະ-ວຣະຕະ». ແລະນັກປັນຍາກໍກ່າວວ່າ ມັນເປັນ “ອັນດຽວ” ເນື່ອງຈາກຖືດ້ວຍການມີເທວະຕາອົງດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 56

माघे तु कृष्णसप्तम्यां व्रतं सर्वाप्तिसंज्ञकम् । समुपोष्य दिने तस्मिन्सम्पूज्यादित्यबिम्बकम् ॥ ५६ ॥

ໃນເດືອນມາຆະ ໃນວັນກຣິສນະສັບຕະມີ (ວັນທີ 7 ຂອງຂ້າງມືດ) ພຶງຮັບວຣະຕະຊື່ «ສັຣວາປຕິ» ເພື່ອບັນລຸຈຸດປະສົງທັງປວງ. ໃນວັນນັ້ນພຶງອຸໂປສະຖະອົດອາຫານຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະບູຊາດວງອາທິດ—ພິມພະຂອງອາດິຕະຍະ.

Verse 57

सौवर्णं गंधपुष्पाद्यैः कृत्वा रात्रौ च जागरम् । परेऽह्नि विप्रान्सम्भोज्य पायसेन तु सप्त वै ॥ ५७ ॥

ເມື່ອຈັດເຮັດເຄື່ອງບູຊາເປັນຄໍາ ພ້ອມດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ໃນຄືນນັ້ນພຶງຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ. ມື້ຕໍ່ມາ ພຶງເລີ້ຍງພຣາຫມັນ 7 ຄົນ ດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ).

Verse 58

दक्षिणां नालिकेराणि तेभ्यो दत्वा गुरुं ततः । सौवर्णं तु रवेर्बिम्बं युक्तं दक्षिणयान्यया ॥ ५८ ॥

ກ່ອນອື່ນ ພຶງມອບທັກສິນາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນໝາກພ້າວ. ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍແກ່ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແຜ່ນຄໍາເປັນວົງອາທິດ ແທນພຣະຣະວິ ພ້ອມທັກສິນາເພີ່ມເຕີມ.

Verse 59

समर्प्य च भृशं प्रार्थ्य विसृज्याद्यात्स्वयं ततः । एतत्सर्वाप्तिदं नाम संप्रोक्तं सार्वकामिकम् ॥ ५९ ॥

ເມື່ອຖວາຍແລ້ວ ພຶງອ້ອນວອນອະທິຖານຢ່າງແຮງກ້າ; ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລະອອກໄປດ້ວຍຕົນເອງ. ນາມ/ພິທີນີ້ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ການບັນລຸທຸກຢ່າງ ເພື່ອສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳທັງປວງ.

Verse 60

व्रतस्यास्य प्रभावेण द्वैतं सिध्येद्धि सर्वथा । माघस्य शुक्लसप्तम्यामचलाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ६० ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວຣະຕະນີ້ ຄວາມເປັນຄູ່ (ທວັຍຕະ) ຍ່ອມສຳເລັດແນ່ນອນໃນທຸກປະການ. ວຣະຕະນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອະຈະລະ» (ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ) ແລະພຶງປະຕິບັດໃນສັບຕະມີ ຂອງຂ້າງສວ່າງ ໃນເດືອນມາຆະ.

Verse 61

त्रिलोचनजयंतीयं सर्वपापहरा स्मृता । रथाख्या सप्तमी चेयं चक्रवर्तित्वदायिनी ॥ ६१ ॥

ພິທີນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕຣິໂລຈະນະ-ຊະຍັນຕີ” ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເປັນຜູ້ລົບລ້າງບາບທັງປວງ. ແລະວັນຈັນທຣະທີ 7 ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຣະຖາ-ສັບຕະມີ” ໃຫ້ພະລັງແຫ່ງຈັກຣະວັດຕິນ (ກະສັດສາກົນ).

Verse 62

अस्यां समर्च्य सवितुः प्रतिमां तु हैमीं हैमाश्वयुक्तरथगां तु ददेत्सहेभाम् । यो भावभक्तिसहितः स गतो हि लोकं शम्भोः स मोदत इहापि च भुक्तभोगः ॥ ६२ ॥

ໃນພິທີນີ້ ເມື່ອໄດ້ບູຊາຮູບພຣະສະວິຕຣະ (ພຣະອາທິດ) ທີ່ເຮັດດ້ວຍຄຳຢ່າງຖືກພິທີ ຄວນຖວາຍທານລົດສົງຄຳທີ່ມີມ້າຄຳລາກ ພ້ອມທັງຊ້າງ. ຜູ້ໃດປະກອບດ້ວຍພາວະ-ພັກຕິຈາກໃຈ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລະໃນຊີວິດນີ້ກໍຊື່ນບານ ໄດ້ເສບສຸກອັນຄວນແກ່ບຸນ.

Verse 63

भास्करी सप्तमी चेयं कोटिभास्वद्ग्रहोपमा । अरुणोदयवेलायामस्यां स्नानं विधीयते ॥ ६३ ॥

ວັນນີ້ເອີ້ນວ່າ “ພາສະກະຣີ-ສັບຕະມີ” ສະຫວ່າງໄສປານດວງອາທິດສ່ອງສະຫວ່າງນັບສິບລ້ານ. ໃນວັນສັກສິດນີ້ ກຳນົດໃຫ້ອາບນ້ຳໃນເວລາອະຣຸໂນດະຍະ (ຍາມຮຸ່ງ).

Verse 64

अर्कस्य च बदर्याश्च सप्त सप्त दलानि वै । निधाय शिरसि स्नायात्सप्तजन्माघशांतये ॥ ६४ ॥

ນຳໃບອາຣກະ (arka) 7 ໃບ ແລະໃບບະດະຣີ (badarī) 7 ໃບ ວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວອາບນ້ຳ; ກ່າວກັນວ່າ ສາມາດສະງົບບາບທີ່ສະສົມມາໃນ 7 ກຳເນີດໄດ້.

Verse 65

पुत्रप्रदं व्रतं चात्र प्राहादित्यः स्वयं प्रभुः । यो माघसितप्तम्यां पूजयेन्मां विधानतः ॥ ६५ ॥

ໃນນີ້ ພຣະອາທິດຍະ (Āditya) ພຣະເຈົ້າເອງ ໄດ້ປະກາດວ່າມີວຣະຕະທີ່ໃຫ້ບຸດ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງໃນວັນສັບຕະມີ ໃນເດືອນມາຄະ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈະໄດ້ຮັບລູກຫຼານ.

Verse 66

तस्याहं पुत्रतां यास्ये स्वांशेन भृशतोषितः । तस्माज्जितेंद्रियो भूत्वा समुपोष्य दिवानिशम् ॥ ६६ ॥

ເພາະພຣະອົງພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ເຂົາ ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຈະອຸບັດເກີດເປັນບຸດຂອງເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຊະນະອິນທຣີຍະ ແລະຖືອຸປະວາສາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທັງກາງວັນກາງຄືນ.

Verse 67

पूजयेदपरे चाह्नि होमं कृत्वा द्विजां स्ततः । दध्योदनेन पयसा पायसेन च भोजयेत् ॥ ६७ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງວັນ ຫຼັງຈາກປະກອບໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນລ້ຽງດູດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ດ້ວຍເຂົ້າຄຸກນົມສົ້ມ, ນົມ, ແລະຂ້າວຫວານປາຍະສະ.

Verse 68

अनेन विधिना यस् कुरुते पुत्रसप्तमीः । लभते स तु सत्पुत्रं चिरायुषमनामयम् ॥ ६८ ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະ «ປຸດຕຣະ-ສັບຕະມີ» ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຜູ້ດີ ມີອາຍຸຍືນ ແລະປອດໄພຈາກໂລກາພະຍາດ.

Verse 69

तपस्यशुक्लसप्तम्यां व्रतमर्कपुटं चरेत् । अर्कपत्रैर्यजेदर्कमर्कपत्राणि चाश्नुयात् ॥ ६९ ॥

ໃນວັນທີ 7 ຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນຕະປັສຍະ (ພາລກຸນ) ຄວນຖືວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອາຣກະປຸຕະ». ຄວນບູຊາຕົ້ນອາຣກະດ້ວຍໃບອາຣກະ ແລະກິນໃບອາຣກະເປັນອາຫານພິທີກຳດ້ວຍ.

Verse 70

अर्कनाम जपेच्छश्वदित्थं चार्कपुटव्रतम् । धनदं पुत्रदं चैतत्सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ७० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນສວດຊື່ «ອາຣກະ» (ພຣະອາທິດ) ຢ່າງສະເໝີ. ນີ້ແມ່ນວຣະຕະອາຣກະປຸຕະ. ມັນໃຫ້ທັງຊັບສິນ ແລະບຸດຫຼານ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 71

त्रिवर्गदामिति प्राहुः केचिदेतद्वतं द्विज । यज्ञव्रतं तथाप्यन्ये विधिवद्धोमकर्मणा ॥ ७१ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ບາງຄົນເອີ້ນວຣະຕະນີ້ວ່າ «ຕຣິວັກກະດາ»; ອີກບາງຄົນເອີ້ນວ່າ «ຍັດຍະ-ວຣະຕະ» ເນື່ອງຈາກປະຕິບັດຕາມພິທີຮໍມະ (ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 72

सर्वासु सर्वमासेषु सप्तमीषु द्विजोत्तमः । भास्कराराधनं प्रोक्तं सर्वकामिकमित्यलम् ॥ ७२ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ, ໃນທຸກເດືອນ ແລະໃນທຸກວັນສັບຕະມີ (ວັນທີ 7) ການບູຊາ «ພາສະກະຣະ» ພຣະອາທິດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສິ່ງພໍພຽງໃນຕົວ ເພື່ອສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 73

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितसप्तमीव्रतनिरूपणं नाम षोडशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११६ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ອັນນ່າເຄົາລົບ, ໃນພາກຕົ້ນ (ປູຣະວະ-ພາກ), ໃນຕຳນານໃຫຍ່ (ບຣິຫັດ-ອຸປາຂະຍານະ), ໃນປາດທີ 4, ບົດທີ 116 ຊື່ «ການອະທິບາຍວຣະຕະສັບຕະມີທີ່ຖືຕະຫຼອດສິບສອງເດືອນ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.