
Sukta 8.19
ഈ സൂക്തം യജ്ഞഹവിസിനെ ശരിയായി നയിച്ച് വഹിക്കുന്ന നേതാവായ അഗ്നിയെ കേന്ദ്രമാക്കുന്നു. ദേവന്മാർ തന്നെയാണ് അവനെ “ചലിപ്പിക്കുന്നത്” എന്നും, അർപ്പണം ദിവ്യലോകത്തിലേക്ക് ഉയരാൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതെന്നും പറയുന്നു. അഗ്നിയിൽ, ദാനത്തിൽ, കർമത്തിൽ, സ്തുതിയിൽ യാഗത്തെ ആവർത്തിച്ച് ‘ഭദ്ര’—ശുഭകരം—എന്ന് അനുഗ്രഹിച്ച്, കൃത്യമായ യാഗചലനത്തെ ക്ഷേമസൗഖ്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനം ദാനസ്തുതി പോലെയുള്ള ഭാവത്തിലേക്ക് മാറി, വിജയകരമായ യാഗവും ഉദാരതയും അനുഗമിക്കുന്ന യജമാനന്മാരെയും/പോഷകരെയും സാമൂഹിക പ്രതിഫലങ്ങളെയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
Mantra 1
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमोहिरे ॥
അവനെ ദേവന്മാർ ഉയർത്തുന്ന ശക്തിയാൽ പ്രേരിപ്പിച്ചു—ഹവ്യത്തിന്റെ ദിവ്യവാഹകൻ, സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നീങ്ങിക്കുന്ന നേതാവ്; അവർ ഹവിയെ ദേവത്ര ലോകത്തിലേക്ക് മേലോട്ടുയർത്തി എത്തിക്കുന്നു.
Mantra 2
विभूतरातिं विप्र चित्रशोचिषमग्निमीळिष्व यन्तुरम् । अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम् ॥
ഹേ വിപ്ര, വിഭൂതരാതി, ചിത്രശോചിഷ്, യാത്രയുടെ നിയന്താവായ അഗ്നിയെ ആരാധിക്ക; ഈ മേധയ്ക്കായി, ഈ സോമ്യകർമ്മത്തിനായി, ഹേ സോഭരീ, അധ്വരത്തിനായി പുരാതന ശക്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുവരിക.
Mantra 3
यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥
ഞങ്ങൾ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു—യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോജ്യനായവനായി; ദേവൻ, ദേവത്രയിലേക്കു നയിക്കുന്ന അമര ഹോതാവ്; ഈ യജ്ഞത്തിനായി സുക്രതു (ശുദ്ധസങ്കൽപ-ശക്തി)യെ ഫലപ്രദമാക്കുക.
Mantra 4
ऊर्जो नपातं सुभगं सुदीदितिमग्निं श्रेष्ठशोचिषम् । स नो मित्रस्य वरुणस्य सो अपामा सुम्नं यक्षते दिवि ॥
ഊർജ്ജത്തിന്റെ നപാതനായ, സൗഭാഗ്യവാനും സുദീപ്തനും, ശ്രേഷ്ഠജ്വാലയുള്ള അഗ്നി—ഞങ്ങൾക്കായി ദ്യൗവിൽ മിത്ര-വരുണന്മാരുടെ കൃപയും, അപഃ (ജലദേവതകളുടെ) സുമ്നവും, ശാന്തി-പൂർണ്ണതയായി ഇറങ്ങിവരുന്ന അനുഗ്രഹവും നേടിക്കൊടുക്കട്ടെ.
Mantra 5
यः समिधा य आहुती यो वेदेन ददाश मर्तो अग्नये । यो नमसा स्वध्वरः ॥
സമിധയാൽ, ആഹുതിയാൽ, വേദത്താൽ അഗ്നിക്കു അർപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ; നമസ്കാരത്തോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—സ്വധ്വരമായ യജ്ഞം സ്വയം-നിയന്ത്രിതവും ഋജുവുമായവൻ—അഗ്നിയുടെ ഋത-രക്ഷയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
Mantra 6
तस्येदर्वन्तो रंहयन्त आशवस्तस्य द्युम्नितमं यशः । न तमंहो देवकृतं कुतश्चन न मर्त्यकृतं नशत् ॥
അവനുവേണ്ടി ആശവമായ അശ്വങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പായുന്നു; അവന്റെ യശസ് ഏറ്റവും ദ്യുമ്നിതമാകുന്നു. ദേവകൃതമായാലും മർത്ത്യകൃതമായാലും—ഏതൊരു അംഹോയും അവനെ എവിടെയിരുന്നും എത്തി തൊടുകയോ പ്രഹരിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല.
Mantra 7
स्वग्नयो वो अग्निभिः स्याम सूनो सहस ऊर्जां पते । सुवीरस्त्वमस्मयुः ॥
ഹേ സഹസിന്റെ പുത്രാ, ഊർജത്തിന്റെ അധിപതേ! നിന്റെ അഗ്നികളാൽ ഞങ്ങൾ സുവഗ്നികളാൽ—ശുഭാഗ്നികളാൽ—പരിപൂർണ്ണരാകട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക് നീ സുവീര്യം നല്കുന്നവനും, സഹായത്തോടെ പൂർണ്ണമായി ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും ആയിരിക്കണമേ.
Mantra 8
प्रशंसमानो अतिथिर्न मित्रियोऽग्नी रथो न वेद्यः । त्वे क्षेमासो अपि सन्ति साधवस्त्वं राजा रयीणाम् ॥
സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അഗ്നി അതിഥിപോലെ സുസ്വാഗതനും, മിത്രനെപ്പോലെ സ്നേഹിയുമാകുന്നു; രഥംപോലെ നമ്മുടെ പുരോഗതിയെ വഹിക്കുന്നവനെന്നു അവൻ അറിയപ്പെടുന്നു. നിനക്കുള്ളിൽ ക്ഷേമങ്ങൾ—നിശ്ചിത സുരക്ഷകൾ—ഉം സാധു സിദ്ധികളും നിലകൊള്ളുന്നു; നീ റയി—ഞങ്ങളുടെ സമൃദ്ധി/പരിപൂർണ്ണത—യുടെ രാജാവാണ്.
Mantra 9
सो अद्धा दाश्वध्वरोऽग्ने मर्तः सुभग स प्रशंस्यः । स धीभिरस्तु सनिता ॥
ഹേ അഗ്നേ, സത്യമായി ദാനം ചെയ്ത് അധ്വര—യജ്ഞം—അർപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ സുഭഗനാകുന്നു; അവൻ പ്രശംസനീയനാണ്. അവൻ തന്റെ ധികൾ—പ്രകാശമയ ചിന്തകൾ—കൊണ്ട് സനിതാ ആകട്ടെ—വിജയി, പ്രാപ്തികർത്താവ്—ആകട്ടെ.
Mantra 10
यस्य त्वमूर्ध्वो अध्वराय तिष्ठसि क्षयद्वीरः स साधते । सो अर्वद्भिः सनिता स विपन्युभिः स शूरैः सनिता कृतम् ॥
ആർക്കുവേണ്ടി നീ അധ്വര (യജ്ഞ)ത്തിനായി ഊർദ്ധ്വമായി നില്ക്കുന്നുവോ—ആരുടെ ഗൃഹം വീരബലത്തിൽ വളരുന്നുവോ—അവൻ സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. ബലവത്തായ അശ്വങ്ങളോടെ അവൻ പ്രാപ്തികർത്താവാകുന്നു; വിപന്യു (ഉത്സുക പ്രേരണ)കളോടെ, ശൂര വീരന്മാരോടെ, ചെയ്യേണ്ടതിനെ കൃത—സാക്ഷാത്കൃത—മാക്കി ജയിക്കുന്നു.
Mantra 11
यस्याग्निर्वपुर्गृहे स्तोमं चनो दधीत विश्ववार्यः । हव्या वा वेविषद्विषः ॥
ആരുടെ ഗൃഹത്തിൽ അഗ്നി തന്റെ തേജോമയ വപു (രൂപം) സ്ഥാപിച്ച് സ്തോമം (സ്തുതി) വെക്കുന്നതോ—ആൾ വിശ്വവാര്യ (എല്ലാ വാഞ്ഛിത വരങ്ങളും) ധരിക്കുന്നവനോ—അവൻ ഹവ്യങ്ങളെ സ്പന്ദിപ്പിച്ച് ജീവന്തമാക്കുകയും, വിഭേദത്തിന്റെ വിഷത്തെ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
Mantra 12
विप्रस्य वा स्तुवतः सहसो यहो मक्षूतमस्य रातिषु । अवोदेवमुपरिमर्त्यं कृधि वसो विविदुषो वचः ॥
ഹേ സഹസന യഹോ (പരാക്രമശാലി), നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്ന വിപ്രനുവേണ്ടി നിന്റെ രാതി (ദാനങ്ങൾ)യിൽ നീ അതിവേഗനായിരിക്ക. സഹായത്തെ ദേവമയമാക്കി, മർത്ത്യപരിമിതിക്ക് മീതെയാക്കി; ഹേ വസു, വിവിദുഷ് (ജ്ഞാനി)ന്റെ വചനം നിറവേറ്റുക.
Mantra 13
यो अग्निं हव्यदातिभिर्नमोभिर्वा सुदक्षमाविवासति । गिरा वाजिरशोचिषम् ॥
ആർ അഗ്നിയെ ഹവ്യദാനങ്ങളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ നമസ്കാരരൂപമായ ആദരങ്ങളാലോ—സുദക്ഷമ (സർവ്വതോ സമർത്ഥൻ) ആയ അഗ്നിയെ—സേവിക്കുന്നു; ഗിരാ (സ്തുതി-വാണി)യാൽ വാജിര-ശോചിഷ് (വേഗവാൻ, ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്)നെ ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു—അവൻ ജയപ്രദമായ പ്രകാശത്തെ താഴേക്ക് വരുത്തുന്നു.
Mantra 14
समिधा यो निशिती दाशददितिं धामभिरस्य मर्त्यः । विश्वेत्स धीभिः सुभगो जनाँ अति द्युम्नैरुद्न इव तारिषत् ॥
സമിധാ (ഇന്ധനം)യോടും നിശിതീ (തീക്ഷ്ണ ഉത്സാഹം)യോടും കൂടി ദാനം ചെയ്യുന്ന മർത്ത്യൻ, തന്റെ ധാമഭിഃ (സ്ഥാപിത ശക്തികൾ/ക്രമബദ്ധ അവസ്ഥകൾ)കൊണ്ട് അദിതിയെ അർപ്പിക്കുന്നവൻ—അവൻ ധീഭിഃ (പ്രജ്ഞാമയ ചിന്തകൾ)കൊണ്ട് സുഭഗൻ ആയി, തന്റെ ദ്യുമ്നൈഃ (പ്രകാശമയ തേജസ്സുകൾ)കൊണ്ട് ജനാൻ അതി (ജനങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച്) കടന്നുപോകുന്നു; ഉദ്നഃ ഇവ (ജലത്തെപ്പോലെ) കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ.
Mantra 15
तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासहत्सदने कं चिदत्रिणम् । मन्युं जनस्य दूढ्यः ॥
ഹേ അഗ്നേ, ആ ദ്യുമ്ന (പ്രകാശമയ ശക്തി) ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുവരിക; അതിനാൽ നീ സദനേ (ആസനം/നിവാസസ്ഥലം)യിൽ തന്നെയും ഏതൊരു അത്രിണ് (ഭക്ഷകൻ, വിനാശക ശത്രു)നെയും കീഴടക്കും; ജനസ്യ (ജനങ്ങളുടെ) ദൂഢ്യഃ (കഠിനമായി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന) മന്യു (ക്രോധം)വിനെയും.
Mantra 16
येन चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमा येन नासत्या भगः । वयं तत्ते शवसा गातुवित्तमा इन्द्रत्वोता विधेमहि ॥
ഏതു ശക്തിയാൽ വരുണൻ ദർശിക്കുന്നു, മിത്രനും അര്യമാനും; ഏതു ശക്തിയാൽ നാസത്യന്മാരും ഭഗനും ഋതകർമ്മത്തിൽ പ്രവൃത്തിക്കുന്നു—ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ ആ ശക്തിയാൽ, ശ്രേഷ്ഠ മാർഗ്ഗ-വിദ്യ തേടുന്ന ഞങ്ങൾ, ഇന്ദ്രത്വം കൊണ്ടു സംരക്ഷിതരായി, നിനക്കു സേവനം അർപ്പിച്ചു യജ്ഞവിധിയെ പണിയുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
Mantra 17
ते घेदग्ने स्वाध्यो ये त्वा विप्र निदधिरे नृचक्षसम् । विप्रासो देव सुक्रतुम् ॥
ഹേ അഗ്നേ! അവർ തന്നെയാണ് സത്യത്തിൽ സ്വാധ്യർ (സ്വയം-നിയന്ത്രിതർ)—നിന്നെ തങ്ങളിലകത്ത് നൃചക്ഷസ് (മനുഷ്യദർശി ദ്രഷ്ടാവ്) ആയി സ്ഥാപിച്ച ആ ഋഷി-വിപ്രർ. ഹേ ദേവാ! സുക്രതു (സുയജ്ഞ-കൗശലമുള്ള) നിന്നെ പ്രചോദിതർ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
Mantra 18
त इद्वेदिं सुभग त आहुतिं ते सोतुं चक्रिरे दिवि । त इद्वाजेभिर्जिग्युर्महद्धनं ये त्वे कामं न्येरिरे ॥
ഹേ സുഭഗ അഗ്നേ! അവർ നിനക്കായി വേദിയും ആഹുതിയും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ദിവിയിൽ (പ്രകാശമയ ലോകങ്ങളിൽ) നിനക്കായി സോമ-സവനം—ആനന്ദരസത്തിന്റെ പീഡനം—സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ വാജങ്ങളാൽ (പോഷക ശക്തികളാൽ) മഹത്തായ ധനം ജയിക്കുന്നു—തങ്ങളുടെ കാമം (ആത്മാഭിലാഷം) നിന്നിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നവർ.
Mantra 19
भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः । भद्रा उत प्रशस्तयः ॥
ഞങ്ങൾക്ക് ആഹുതി ലഭിച്ച അഗ്നി ഭദ്രൻ; ഹേ സുഭഗനേ, ദാനം—രാതിയും ഭദ്രം; യജ്ഞത്തിന്റെ അധ്വരം ഭദ്രം; പ്രശസ്തികൾ—സ്തുതിവചനങ്ങളും ഭദ്രം.
Mantra 20
भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये येना समत्सु सासहः । अव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धतां वनेमा ते अभिष्टिभिः ॥
വൃത്ര-തൂര്യേ—വൃത്രനോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ—ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ ഭദ്രമാക്കുക; അതിനാൽ സംഘർഷങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ. അനവധി ശത്രുസമൂഹങ്ങളെ താഴെയിറക്കി, ദൃഢമായി നീട്ടി തളർത്തുക; നിന്റെ അഭിഷ്ടികൾ—സഹായങ്ങൾ—കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വിജയം നേടട്ടെ.
Mantra 21
ईळे गिरा मनुर्हितं यं देवा दूतमरतिं न्येरिरे । यजिष्ठं हव्यवाहनम् ॥
ഞാൻ ഗിരാ—വാണിയാൽ—മനു സ്ഥാപിച്ച അഗ്നിയെ ആരാധിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ അവനെ ദൂതനായി, അശ്രാന്തഗാമിയായ സന്ദേശവാഹകനായി നിയോഗിച്ചു. യജ്ഞത്തിൽ അതിശ്രേഷ്ഠൻ, ഹവ്യവാഹനൻ—ആഹുതി വഹിക്കുന്നവൻ.
Mantra 22
तिग्मजम्भाय तरुणाय राजते प्रयो गायस्यग्नये । यः पिंशते सूनृताभिः सुवीर्यमग्निर्घृतेभिराहुतः ॥
തീക്ഷ്ണ-ജംഭമുള്ള, എപ്പോഴും യുവാവായി ദീപ്തിക്കുന്ന അഗ്നിക്കായി ഗായന്റെ പ്രേരിത അർപ്പണോത്സാഹം പാടുക. സത്യവചനങ്ങളായ സൂനൃതയാൽ സുവീര്യം—ഉത്തമ വീരബലം—അവൻ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; ഘൃതത്താൽ ആഹുതിക്കപ്പെട്ട അഗ്നി.
Mantra 23
यदी घृतेभिराहुतो वाशीमग्निर्भरत उच्चाव च । असुर इव निर्णिजम् ॥
ഘൃതത്താൽ ആഹുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അഗ്നി തന്റെ മുഴങ്ങുന്ന ശക്തിയെ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും വഹിക്കുന്നു—പ്രഭുവായ അസുരനെപ്പോലെ തന്റെ ദീപ്ത വസ്ത്രമായ നിർണിജം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
Mantra 24
यो हव्यान्यैरयता मनुर्हितो देव आसा सुगन्धिना । विवासते वार्याणि स्वध्वरो होता देवो अमर्त्यः ॥
ഹവ്യങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നവൻ, മനുവാൽ സ്ഥാപിതനായ—സുഗന്ധമുഖനായ ദേവൻ—അവൻ വാര്യമായ അമൂല്യ വരങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. സ്വധ്വരൻ, സുമാർഗ്ഗത്തിൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന യജമാനൻ; ഹോതൃ, അർപ്പണത്തിന്റെ പുരോഹിതൻ—അമർത്ത്യ ദേവൻ.
Mantra 25
यदग्ने मर्त्यस्त्वं स्यामहं मित्रमहो अमर्त्यः । सहसः सूनवाहुत ॥
ഹേ അഗ്നേ, നീ മർത്ത്യനായാലും ഞാൻ അമർത്ത്യനായാലും—ഹേ മിത്രമഹോ, ഹേ സഹസിന്റെ സൂനു, ആഹുതിയാൽ ആഹ്വാനിതനേ—പരസ്പരസഹായത്തിന്റെ നമ്മുടെ ബന്ധം അചഞ്ചലമായി നിലനില്ക്കട്ടെ.
Mantra 26
न त्वा रासीयाभिशस्तये वसो न पापत्वाय सन्त्य । न मे स्तोतामतीवा न दुर्हितः स्यादग्ने न पापया ॥
ഹേ വസു അഗ്നേ, വൈരികളുടെ കുറ്റാരോപണം (അഭിശസ്തി) നിമിത്തം ഞാൻ നിന്നെ ഏല്പിക്കുകയില്ല; പാപാവസ്ഥയിലേക്കും അല്ല. എന്റെ സ്തോതാവ് മോഹത്തിലേക്ക് വീഴരുത്, ദുര്ഹിതനാകരുത്—ഹേ അഗ്നേ, പാപം മൂലം അല്ല.
Mantra 27
पितुर्न पुत्रः सुभृतो दुरोण आ देवाँ एतु प्र णो हविः ॥
പിതാവിന്റെ പുത്രനെപ്പോലെ, ഗൃഹത്തിൽ സുസംരക്ഷിതനായി, നമ്മുടെ ഹവിഃ ദേവന്മാരിലേക്കു മുന്നേറട്ടെ.
Mantra 28
तवाहमग्न ऊतिभिर्नेदिष्ठाभिः सचेय जोषमा वसो । सदा देवस्य मर्त्यः ॥
ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ഏറ്റവും സമീപവും അന്തരംഗവുമായ ഊതികളാൽ (സഹായങ്ങളാൽ) ഞാൻ ആനന്ദസമ്മതത്തോടെ നിന്നോടു ചേർന്നിരിക്കട്ടെ, ഹേ വസു (സമൃദ്ധിയുടെ ശക്തി). സദാ മർത്ത്യൻ ദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വസിക്കുവാൻ കഴിയും.
Mantra 29
तव क्रत्वा सनेयं तव रातिभिरग्ने तव प्रशस्तिभिः । त्वामिदाहुः प्रमतिं वसो ममाग्ने हर्षस्व दातवे ॥
ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ക്രതു (പ്രകാശമയ കർമ്മ-ഇച്ഛ) കൊണ്ടു ഞാൻ ജയിക്കട്ടെ; നിന്റെ രാതികളാൽ (ദാന-ഉപഹാരങ്ങളാൽ)യും നിന്റെ പ്രശസ്തികളാൽ (സ്തുതി-ആശീർവചനങ്ങളാൽ)യും. ഹേ വസു, നിന്നെയേ അവർ പ്രമതി (മുൻചിന്ത, യുക്ത ഉപദേശം) എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഹേ അഗ്നേ, എനിക്കു നൽകുന്നതിൽ ഹർഷിക്കു.
Mantra 30
प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तिरते वाजभर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमावरः ॥
ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ഊതികളാൽ—വീരശക്തി നൽകുന്ന സുവീരങ്ങളാൽ—അവൻ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു; വാജഭർമങ്ങളാൽ (സമൃദ്ധി-ബലം വഹിക്കുന്നവയാൽ) അവൻ അതിക്രമിക്കുന്നു—ആരുടെയോ സഖ്യം നീ സ്വീകരിച്ച് സംരക്ഷണത്തോടെ മൂടിയിരിക്കുന്നുവോ.
Mantra 31
तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे । त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि ॥
ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ജ്വാലാ-ബിന്ദു നീല-ഘന വർണ്ണമുള്ളതും മുഴങ്ങുന്നതുമാണ്; ഋത്വിജൻ (യജ്ഞപുരോഹിതൻ) ജ്വലിപ്പിക്കുമ്പോൾ നീ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്റെ ശക്തിയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. മഹത്തായ ഉഷസ്സുകൾക്ക് നീ പ്രിയൻ; രാത്രികളിൽ, വിശ്രമസ്ഥാനങ്ങളിൽ, അവരുടെ പ്രിയപ്രകാശമായി നീ രാജിക്കുന്നു.
Mantra 32
तमागन्म सोभरयः सहस्रमुष्कं स्वभिष्टिमवसे । सम्राजं त्रासदस्यवम् ॥
ഹേ സോഭരയരേ, സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു—സമ്രാട് ത്രാസദസ്യുവിന്റെ അടുക്കൽ; അവൻ സഹസ്രഗുണ ശക്തിയുള്ളവൻ, ശുഭവും സ്വയം-സ്ഥിരവുമായ ജയമുള്ളവൻ.
Mantra 33
यस्य ते अग्ने अन्ये अग्नय उपक्षितो वया इव । विपो न द्युम्ना नि युवे जनानां तव क्षत्राणि वर्धयन् ॥
ഹേ അഗ്നേ, ആരിൽ നിന്റെ മറ്റു അഗ്നികൾ പക്ഷികൾ കൂടിൽ പാർക്കുംപോലെ അധിവസിച്ചിരിക്കുന്നു—അവനിൽ വിപഃ (പ്രേരിത ദർശികൾ) പോലെ ദീപ്തമായ ശക്തികൾ ജനങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമാകുന്നു; അവ നിന്റെ ക്ഷത്രാണി (ആധിപത്യശക്തികൾ) വർധിപ്പിക്കുന്നു.
Mantra 34
यमादित्यासो अद्रुहः पारं नयथ मर्त्यम् । मघोनां विश्वेषां सुदानवः ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, അദ്രുഹർ (കപടമില്ലാത്തവർ) ആയ നിങ്ങൾ ഏതു മർത്ത്യനെ അപ്പുറത്തെ തീരത്തിലേക്ക് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നുവോ—ഹേ സുദാനവർ (നല്ല ദാതാക്കൾ), വിപുലത തേടുന്ന എല്ലാ മഘോനന്മാർക്കും (മഹാന്മാർ/സമൃദ്ധർ) വേണ്ടി അവനെ നിങ്ങൾ താങ്ങുന്നു.
Mantra 35
यूयं राजानः कं चिच्चर्षणीसहः क्षयन्तं मानुषाँ अनु । वयं ते वो वरुण मित्रार्यमन्त्स्यामेदृतस्य रथ्यः ॥
ഹേ രാജാക്കന്മാരേ, ചർഷണീസഹർ (ജനങ്ങളെ താങ്ങുന്ന ശക്തിമാന്മാർ) ആയ നിങ്ങൾ മനുഷ്യകുലത്തോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. ഹേ വരുണ, മിത്ര, അര്യമൻ—ഋത (സത്യ-ക്രമം) എന്ന റഥപഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ സത്യമായും നിങ്ങളുടെ സഹചാരികളാകട്ടെ.
Mantra 36
अदान्मे पौरुकुत्स्यः पञ्चाशतं त्रसदस्युर्वधूनाम् । मंहिष्ठो अर्यः सत्पतिः ॥
പൗരുകുത്സ്യ വംശത്തിലെ ത്രസദസ്യു എനിക്ക് അമ്പത് വധൂകളെ (കന്യകളെ) നൽകി—അവൻ അത്യുദാരൻ, ആര്യ (ഉന്നതൻ), സത്പതി (സത്യരുടെ അധിപൻ) ആകുന്നു.
Mantra 37
उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि । तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः ॥
എന്നേക്കുമായി, എന്റെ രണ്ടു പ്രിയർക്കായി, തുഗ്വനിൽ അവൻ സുവാസം—ശുഭവാസസ്ഥലം—സ്ഥാപിച്ചു. മൂന്നു എഴുപതുകളുടെ ശ്യാവൻ നേതാവായി; അവൻ വസു, ദീപ്തമായ ദാനങ്ങളുടെ അധിപതിയായി.
Agni is ‘set in motion’ by the gods themselves as the divine, rightly-moving bearer of the offering, who raises the oblation into the godward realm.
The hymn expands the blessing: the fire, the giving, the sacrificial movement, and the praises are all declared bhadra (auspicious), tying successful ritual to prosperity and right order.
The concentrated ‘bhadra’ affirmation (e.g., 8.19.19) functions as the hymn’s peak benediction—sanctifying every component of yajña as fortunate and effective.
The close moves toward social/communal outcomes—dwelling, leadership, and gifts—echoing dānastuti motifs that seal the rite with tangible well-being and remembered patronage.
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमोहिरे ॥bhadro no agnir āhutaḥ
उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि । तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः ॥Agni is the main focus—especially as the carrier and leader of the oblation—though the hymn also assumes the supportive presence of other gods who receive the offering through him.
“Bhadra” means auspicious, gracious, and beneficial. The hymn blesses the whole sacrificial process—fire, giving, the rite’s movement, and the praises—so the ritual becomes a channel of well-being.
Parts of Mandala 8 often include dānastuti, praising patrons and recalling gifts. This reflects how Vedic ritual linked divine worship with communal support, generosity, and remembered benefactors.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.