Sukta 20

Mantra 1

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थाता समन्यवः । स्थिरा चिन्नमयिष्णवः ॥

വരുവിൻ, മുന്നോട്ട് വരുവിൻ; ഞങ്ങളെ മുറിപ്പെടുത്തരുത്. ഹേ പ്രസ്ഥാവാനഃ—മുന്നേറ്റത്തിന്റെ നേതാക്കളേ—ഭിന്നമനസ്സോടെ വേർപെട്ടുനിൽക്കരുത്. സ്ഥിരമായതിനെപ്പോലും വളയ്ക്കാൻ നിങ്ങള്ക്കു ശക്തിയുണ്ട്; അതിനാൽ ഏകചിത്തബലത്തോടെ ഞങ്ങളുടെ അന്തർഗമനത്തിനായി വരുവിൻ.

Mantra 2

वीळुपविभिर्मरुत ऋभुक्षण आ रुद्रासः सुदीतिभिः । इषा नो अद्या गता पुरुस्पृहो यज्ञमा सोभरीयवः ॥

ഹേ മരുതുകളേ, ഘനമായ സംഘങ്ങളിൽ ബലവാന്മാരേ, ഹേ രുദ്രന്മാരേ, ദീപ്തമായ ദീതികളോടെ, ഇന്നെ ഞങ്ങൾക്കായി വർദ്ധനയുടെ ഇഷയെ കൊണ്ടുവരുവിൻ—അനവധി പൂർണ്ണഫലങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരേ. ഹേ സോഭരീയവഃ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക്, ഈ അന്തർയജ്ഞത്തിലേക്ക് വരുവിൻ.

Mantra 3

विद्मा हि रुद्रियाणां शुष्ममुग्रं मरुतां शिमीवताम् । विष्णोरेषस्य मीळ्हुषाम् ॥

രുദ്രീയ ശക്തികളുടെ ഉഗ്രമായ ശൗര്യം ഞങ്ങൾ നിശ്ചയമായി അറിയുന്നു—പ്രേരക ഊർജ്ജം നിറഞ്ഞ ശിമിവന്ത മരുৎകളുടേത്; വിഷ്ണുവിന്റെ ഏഷസ് (അഗ്രഗാമിയായ പ്രേരണം)യും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു—മീഢുഷാ, കൃപാനിധിയായ ദാതാവ്—ഇവയാണ് ആത്മാവിനെ അതിന്റെ പരിധികൾക്കപ്പുറം വഹിക്കുന്ന ശക്തികൾ.

Mantra 4

वि द्वीपानि पापतन्तिष्ठद्दुच्छुनोभे युजन्त रोदसी । प्र धन्वान्यैरत शुभ्रखादयो यदेजथ स्वभानवः ॥

നിങ്ങൾ ഉന്മേഷത്തോടെ പാഞ്ഞുയരുമ്പോൾ ദ്വീപങ്ങൾ/ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ വിശാലമായി എറിഞ്ഞുവിടപ്പെടുന്നു; നിങ്ങളുടെ കഠിനമായ പ്രഹരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതും കുലുങ്ങുന്നു; നിങ്ങൾ രണ്ടു ലോകങ്ങളായ രോദസീകളെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ ശുഭ്രഖാദയഃ, നിങ്ങൾ സ്വഭാനു തേജസ്സിൽ വിറയ്ക്കുമ്പോൾ, തുറന്ന വിസ്താരങ്ങളെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു.

Mantra 5

अच्युता चिद्वो अज्मन्ना नानदति पर्वतासो वनस्पतिः । भूमिर्यामेषु रेजते ॥

നിങ്ങളുടെ വേഗത്തിൽ അചലമെന്നതും മുഴങ്ങുന്നു; പർവതങ്ങളും വനസ്പതിയുടെ അധിപനായ വനസ്പതിയും നിലവിളിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ഗമനങ്ങളിൽ ഭൂമിയും കുലുങ്ങുന്നു—ഞങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ദ്രവ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ഉണർത്തുന്ന ജാഗരണം അത്ര മഹത്താണ്.

Mantra 6

अमाय वो मरुतो यातवे द्यौर्जिहीत उत्तरा बृहत् । यत्रा नरो देदिशते तनूष्वा त्वक्षांसि बाह्वोजसः ॥

അമാ (കപടമില്ലാതെ), ഹേ മരുതുകളേ, നിങ്ങളുടെ വരവിന്നായി ദ്യൗ (ആകാശം) മേലോട്ടു വ്യാപിച്ചു മഹാവിശാലമാകുന്നു. എവിടെ നരഃ (വീരർ) തങ്ങളുടെ തനൂകളിൽ ദീപ്തിയായി ജ്വലിക്കുന്നു, അവിടെ ബാഹ്വോജസഃ (ബലവാനായ ഭുജങ്ങളുള്ളവർ) തങ്ങളുടെ ശക്തികളെ ഘടിപ്പിക്കുന്നു—ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തിക്കായി പ്രവർത്തനോപകരണങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 7

स्वधामनु श्रियं नरो महि त्वेषा अमवन्तो वृषप्सवः । वहन्ते अह्रुतप्सवः ॥

സ്വധാ അനുസരിച്ച്—സ്വശക്തിയുടെ നിയമത്തെ പിന്തുടർന്ന്—നരഃ (വീരർ) മഹത്തായ ശ്രീ (പ്രഭ) വഹിക്കുന്നു; അവർ ത്വേഷാ (ഉഗ്ര), അമവന്തഃ (ബലസമ്പന്നർ), വൃഷപ്സവഃ (വൃഷഭ-പ്രേരിത വേഗമുള്ളവർ) ആകുന്നു. അവർ അതിനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നു, അഹ്രുതപ്സവഃ (അഖണ്ഡ പ്രേരണയുള്ളവർ)—അന്തരവിജയത്തിന്റെ യാത്രയെ ധാരണം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 8

गोभिर्वाणो अज्यते सोभरीणां रथे कोशे हिरण्यये । गोबन्धवः सुजातास इषे भुजे महान्तो नः स्परसे नु ॥

ഗോഭിഃ (പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ) പ്രചോദിതമായ വാണി അഭിഷിക്തമാകുന്നു; സോഭരീണാംയുടെ രഥത്തിലെ ഹിരണ്യയ കോശേ (സ്വർണ്ണകോശത്തിൽ) സ്ഥാപിതമാകുന്നു. ഹേ ഗോബന്ധവഃ (പ്രകാശത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളേ), സുജാതാസഃ (സുജന്മശക്തികളേ), ഇഷേ (വൃദ്ധിക്കായി) ഭുജേ (ഭോഗ/ആനന്ദത്തിനായി)—ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മഹത്താൽ ഞങ്ങളെ സ്പർശിക്കുവിൻ.

Mantra 9

प्रति वो वृषदञ्जयो वृष्णे शर्धाय मारुताय भरध्वम् । हव्या वृषप्रयाव्णे ॥

വൃഷഭബലമുള്ള മരുৎ-ശർധയ്ക്കും വീര്യവത്തായ സംഘത്തിനും നിങ്ങളുടെ ഹവ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരുവിൻ; വൃഷഭംപോലെ മുന്നോട്ട് തള്ളിപ്പോകുന്ന ശക്തിക്കായി ഹവി അർപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 10

वृषणश्वेन मरुतो वृषप्सुना रथेन वृषनाभिना । आ श्येनासो न पक्षिणो वृथा नरो हव्या नो वीतये गत ॥

ഹേ മരു‍ത്തുകളേ! വൃഷണ അശ്വങ്ങളോടും, വൃഷഭ-പ്രേരിതമായ—നാഭി ബലമായ—രഥത്തോടും കൂടി വരുവിൻ. ഹേ വീരന്മാരേ! ചിറകുള്ള ശ്യേനങ്ങളെപ്പോലെ, വ്യർത്ഥമല്ലാതെ വരുവിൻ. ഞങ്ങളുടെ ഹവ്യങ്ങളുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി വരുവിൻ; യജ്ഞ-ഭോജനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുവിൻ.

Mantra 11

समानमञ्ज्येषां वि भ्राजन्ते रुक्मासो अधि बाहुषु । दविद्युतत्यृष्टयः ॥

അവർക്കൊക്കെയും ഒരേ അഞ്ജന (അഭിഷേകം/ആന്തരിക ലേപനം) തന്നെയാണ്; അവരുടെ രുക്മ (സ്വർണ്ണ) തേജസ്സുകൾ ഭുജങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവരുടെ ഋഷ്ടികൾ മിന്നലുപോലെ ജ്വലിക്കുന്നു.

Mantra 12

त उग्रासो वृषण उग्रबाहवो नकिष्टनूषु येतिरे । स्थिरा धन्वान्यायुधा रथेषु वोऽनीकेष्वधि श्रियः ॥

അവർ ഉഗ്രന്മാർ—വൃഷഭസമാനർ, ഉഗ്രബാഹുക്കൾ; ബലഭരിതമായ ദേഹങ്ങളിൽ അവരെ ആരും മറികടക്കുകയില്ല. അവരുടെ ധനുസ്സുകൾ സ്ഥിരം; രഥങ്ങളിൽ ആയുധങ്ങൾ സജ്ജം; നിങ്ങളുടെ അണീകങ്ങളിൽ—യുദ്ധമുഖങ്ങളിൽ—ശ്രീ (തേജസ്) അധിഷ്ഠിതമാണ്.

Mantra 13

येषामर्णो न सप्रथो नाम त्वेषं शश्वतामेकमिद्भुजे । वयो न पित्र्यं सहः ॥

അവരുടെ ബലം പൊങ്ങിപ്പരക്കുന്ന പ്രളയപ്രവാഹംപോലെ—വ്യാപകമായി വ്യാപിക്കുന്നതു; അവരുടെ നാമം സദാ ദീപ്തമായ ‘ത്വേഷ’ ശക്തി, ഏകമാത്രം, ആലിംഗനയോഗ്യം. അവരുടെ സഹസ് പിതൃപരമ്പരാഗത പ്രാണബലത്തെപ്പോലെ—ധാരകവും പോഷകവും ആകുന്നു.

Mantra 14

तान्वन्दस्व मरुतस्ताँ उप स्तुहि तेषां हि धुनीनाम् । अराणां न चरमस्तदेषां दाना मह्ना तदेषाम् ॥

ആ മരു‍ത്തുകളെ വന്ദിക്ക; അവരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു സ്തുതിക്ക. കാരണം അവരുടെ ധുനികൾ—കലക്കമുണർത്തുന്ന ശക്തികൾ—അരങ്ങൾ (ചക്രത്തിന്റെ കമ്പികൾ) പോലെ, അവസാനപരിധിയില്ല. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവരുടെ ദാനം; അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവരുടെ മഹത്ത്വം.

Mantra 15

सुभगः स व ऊतिष्वास पूर्वासु मरुतो व्युष्टिषु । यो वा नूनमुतासति ॥

ഹേ മരുതുകളേ, മുൻകാല ഉഷസ്സുകളുടെ സഹായങ്ങളിൽ അവൻ നിങ്ങള്ക്ക് ശുഭഭാഗ്യമായിരുന്നു; ഇപ്പോഴും ഇവിടെ സന്നിഹിതനായി താങ്ങുനൽകുന്ന ശക്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ.

Mantra 16

यस्य वा यूयं प्रति वाजिनो नर आ हव्या वीतये गथ । अभि ष द्युम्नैरुत वाजसातिभिः सुम्ना वो धूतयो नशत् ॥

ആർക്കായി, ഹേ വാജിനോ നരോ, നിങ്ങൾ പ്രതികരണമായി വരുന്നു—ഹവ്യം ആസ്വദിക്കുവാൻ—അവന്റെ മേൽ നിങ്ങൾ ദ്യുമ്നങ്ങളായ (തേജോമയ മഹിമകളായ) ശക്തികളോടും വാജസാതികളായ (സമൃദ്ധി-വിജയങ്ങളായ) നേട്ടങ്ങളോടും കൂടി ഇറങ്ങിവരുന്നു; ഹേ ധൂതയോ, നിങ്ങളുടെ സുമ്നം (പ്രസന്ന അനുഗ്രഹം) അവനെത്തുന്നു.

Mantra 17

यथा रुद्रस्य सूनवो दिवो वशन्त्यसुरस्य वेधसः । युवानस्तथेदसत् ॥

രുദ്രന്റെ സൂനവർ ദിവ്യ വേധസ് (ദൈവ നിർമ്മാതാവ്)ന്റെ അധീനതയിൽ, ദ്യൗവിന്റെ വിശാലതയിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ—ഹേ യുവശക്തികളേ, അങ്ങനെ നിങ്ങളും നിശ്ചയമായി സ്ഥാപിതരാകട്ടെ.

Mantra 18

ये चार्हन्ति मरुतः सुदानवः स्मन्मीळ्हुषश्चरन्ति ये । अतश्चिदा न उप वस्यसा हृदा युवान आ ववृध्वम् ॥

ഹേ മരുതഗണങ്ങളേ! നിങ്ങൾ ആഹ്വാനാർഹർ, സുദാനവഃ—ഉദാരദാതാക്കൾ—ഉപകാരികളായി സഞ്ചരിക്കുന്നവർ. ഈ വശത്തുനിന്നും പോലും കൂടുതൽ കരുണയുള്ള ഹൃദയത്തോടെ ഞങ്ങളോടടുത്തുവരിക; ഹേ യുവശക്തികളേ! ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വളരുക, വർദ്ധിക്കുക.

Mantra 19

यून ऊ षु नविष्ठया वृष्णः पावकाँ अभि सोभरे गिरा । गाय गा इव चर्कृषत् ॥

ഹേ യുവാവേ! വൃഷ്ണന്റെ (ബലവാന്റെ) അതിനവീന വാക്കുകൊണ്ട് ഞാൻ ശുദ്ധീകരക ജ്വാലകൾ/ശക്തികളെ നിന്റെ മുമ്പിൽ അർപ്പിക്കുന്നു. പാടുക—പശുക്കൾ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ—വാക്ക് പ്രവർത്തിച്ച് മുഴങ്ങട്ടെ.

Mantra 20

साहा ये सन्ति मुष्टिहेव हव्यो विश्वासु पृत्सु होतृषु । वृष्णश्चन्द्रान्न सुश्रवस्तमान्गिरा वन्दस्व मरुतो अह ॥

ബലവാന്മാരായവർ, മുട്ടിയിൽ പിടിച്ചതുപോലെ ഹവ്യം പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നവർ—എല്ലാ പോരാട്ടങ്ങളിലും എല്ലാ ഹോതൃകളിലും—വൃഷ്ണന്റെ ദീപ്തചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തർ—ഹേ അഹ! ഇന്ന് വാക്കുകൊണ്ട് മരുതരെ വന്ദിക്ക.

Mantra 21

गावश्चिद्घा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः ॥

പ്രകാശത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ (‘ഗാവഃ’) പോലും ഒരേ പ്രേരണയുള്ളവയും ഒരേ ജാതി-ബന്ധമുള്ളവയും ആകുന്നു; അതുപോലെ, ഹേ മരുതുകളേ, നിങ്ങൾ സമാനജന്മത്താലും പരസ്പരബന്ധങ്ങളാലും ചേർന്നവരാണ്. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ കകുഭങ്ങളെ—ഉന്നത ശിഖരങ്ങളെ—അമർത്തി അടുത്തുചേർന്ന്, പരസ്പരം സ്പർശിക്കുന്നു.

Mantra 22

मर्तश्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस उप भ्रातृत्वमायति । अधि नो गात मरुतः सदा हि व आपित्वमस्ति निध्रुवि ॥

ഹേ നൃത്തശീലമുള്ള, സ്വർണവക്ഷസ മരുതുകളേ, ഒരു മർത്ത്യനും നിങ്ങളുടെ ഭ്രാതൃത്വത്തിലേക്ക് സമീപിക്കാം. അതിനാൽ, ഹേ മരുതുകളേ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് അധി ഇരിക്കുവിൻ—കാരണം നിങ്ങളുടെ ആപിത്വം (അടുത്ത ബന്ധുത്വം) എപ്പോഴും ദൃഢവും അചഞ്ചലവും അകറ്റാനാവാത്തതുമായിരിക്കുന്നു, സജീവമാകാൻ സന്നദ്ധം.

Mantra 23

मरुतो मारुतस्य न आ भेषजस्य वहता सुदानवः । यूयं सखायः सप्तयः ॥

ഹേ മരുതുകളേ, മാരുത-ശക്തിയുടേതായ ഭേഷജം—ശമനവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്ന ബലം—ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവിൻ, ഹേ സുദാനവഃ. നിങ്ങൾ സഖാക്കൾ, പ്രവർത്തിയിലെ സഹചാരികൾ, സപ്തയഃ—ഏഴുമടങ്കൽ ഊർജങ്ങളുള്ളവർ—ആ ഔഷധത്തെ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്കു വഹിക്കുവിൻ.

Mantra 24

याभिः सिन्धुमवथ याभिस्तूर्वथ याभिर्दशस्यथा क्रिविम् । मयो नो भूतोतिभिर्मयोभुवः शिवाभिरसचद्विषः ॥

ഏതു സഹായങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ സിന്ധുവിനെ സഹായിച്ചു, ഏതു സഹായങ്ങളാൽ തൂർവനെ വേഗപ്പെടുത്തി, ഏതു സഹായങ്ങളാൽ ക്രിവിയെ സമൃദ്ധമാക്കി—അവ തന്നെയുള്ള സഹായങ്ങളാൽ, ഹേ ആനന്ദദായകരേ, ഞങ്ങൾക്ക് ആനന്ദമായി വരിക. നിങ്ങളുടെ ശിവ (മംഗളമയ) ശക്തികളാൽ ഞങ്ങളിലുള്ള വൈരിബലങ്ങളെ ചേർന്നു പിടിച്ച് അടക്കി ജയിക്കുമാറാകുക.

Mantra 25

यत्सिन्धौ यदसिक्न्यां यत्समुद्रेषु मरुतः सुबर्हिषः । यत्पर्वतेषु भेषजम् ॥

ഹേ സുബർഹിഷ് മരുৎകളേ, സിന്ധുവിൽ ഉള്ള ഏതു ഔഷധി-ശക്തിയും, അസിക്നിയിൽ ഉള്ളതും, സമുദ്രങ്ങളിൽ ഉള്ളതും, പർവ്വതങ്ങളിൽ ഉള്ള ഭേഷജം (ചികിത്സ) ഏതുമാകട്ടെ—അത് എല്ലാം വലിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് നമ്മുടെ പുനഃസ്ഥാപനത്തിനായി ഇവിടെ സന്നിഹിതമാക്കുക.

Mantra 26

विश्वं पश्यन्तो बिभृथा तनूष्वा तेना नो अधि वोचत । क्षमा रपो मरुत आतुरस्य न इष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥

സകലവും കാണുന്ന നിങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ തന്നെ തനുക്കളിൽ സകലത്തെയും ധരിക്കുന്നു; ആ സർവ്വദർശി ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളിലേക്കു വാക്ക് ഉച്ചരിച്ച് ഞങ്ങളെ ശരിയാക്കുക. ഹേ മരുৎകളേ, ഞങ്ങളുടെ ആർത്തമായ നിലയുടെ കലക്കത്തെ ശമിപ്പിക്കുക; തെറ്റിപ്പോയതും വിച്ഛിന്നമായതും—അതിനെ വീണ്ടും ചേർത്ത് സ്ഥിരപ്പെടുത്തി പുനഃസ്ഥാപിക്കുക.