Sukta 18

Mantra 1

इदं ह नूनमेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । आदित्यानामपूर्व्यं सवीमनि ॥

ഇപ്പോൾ തീർച്ചയായും മർത്ത്യൻ അവരുടെ—ആദിത്യരുടെ—ഈ അനുഗ്രഹം യാചിക്കട്ടെ: അപൂർവവും, ചലിക്കുന്ന ശക്തിയിൽ സദാ ജയശാലിയും.

Mantra 2

अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम् । अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः ॥

ഈ ആദിത്യന്മാരുടെ പഥം അച്യുതം, തെറ്റില്ലാത്തത്; അവരുടെ കാവൽ മറികടക്കാനാവാത്തത്—അദബ്ധരായ രക്ഷകർ, സുഗതിയെ വർധിപ്പിക്കുന്നവർ, സന്മാർഗത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവർ.

Mantra 3

तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे ॥

സവിതൃ, ഭഗ, വരുണ, മിത്ര, അര്യമൻ—വിശാലവ്യാപ്തിയുള്ളവർ—ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്ന ശരണ്യശാന്തി ഞങ്ങൾക്ക് ദയചെയ്യട്ടെ.

Mantra 4

देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि । स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः ॥

ഹേ ദേവി അദിതി, അഖണ്ഡസുരക്ഷയുടെ ധാരിണി, ദേവന്മാരോടുകൂടെ ഇവിടെ വരിക; ഹേ ബഹുപ്രിയേ, നമ്മുടെ സൂരിമാരോടും ശുഭശക്തികളോടും കൂടി, സുശർമരക്ഷകളോടെ.

Mantra 5

ते हि पुत्रासो अदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे । अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः ॥

അദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ വൈരദ്വേഷങ്ങളെ അകറ്റി ഓടിപ്പിക്കുവാൻ അറിയുന്നവർ ആകുന്നു; അവർ അംഹസ് (സങ്കടം) നിന്നുമെങ്കിലും ഉരു-ചക്ര—വിപുലചക്രങ്ങളുള്ളവർ—ആയി, അനേഹസഃ—അവിരോധമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവർ—ആകുന്നു.

Mantra 6

अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः । अदितिः पात्वंहसः सदावृधा ॥

അദിതി പകലിൽ ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ; അദിതി രാത്രിയിലും കാക്കട്ടെ—അദ്വയാ, ദ്വൈതരഹിതയായവൾ. സദാവൃദ്ധയായ അദിതി ഞങ്ങളെ അംഹസ് (സങ്കടം)യും ദോഷവും നിന്നു രക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 7

उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् । सा शंताति मयस्करदप स्रिधः ॥

അതേ അദിതി—ഞങ്ങളുടെ പകൽ-മതി—തന്റെ ഊതി (സഹായം) സഹിതം ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ. അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തി പകരട്ടെ, ആനന്ദം സൃഷ്ടിക്കട്ടെ, എല്ലാം സ്രിധഃ (പരാജയം, വേദന/ക്ഷതി) അകറ്റിക്കളയട്ടെ.

Mantra 8

उत त्या दैव्या भिषजा शं नः करतो अश्विना । युयुयातामितो रपो अप स्रिधः ॥

ആ ദിവ്യ ഭിഷജന്മാരായ അശ്വിനൗ ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തി വരുത്തട്ടെ; ഇവിടുനിന്ന് വ്യാധി-ക്ലേശത്തെ അകറ്റി, ഹാനികളെ തള്ളിപ്പറയട്ടെ.

Mantra 9

शमग्निरग्निभिः करच्छं नस्तपतु सूर्यः । शं वातो वात्वरपा अप स्रिधः ॥

അഗ്നി അഗ്നികളോടുകൂടെ ശാന്തി സൃഷ്ടിക്കട്ടെ; സൂര്യൻ ഞങ്ങളെ ശാന്തിയോടെ തപിപ്പിക്കട്ടെ. വായു ശാന്തി വീശട്ടെ, വ്യാധി-ക്ലേശത്തെ പറത്തിക്കളയട്ടെ; ഹാനികളെ അകറ്റട്ടെ.

Mantra 10

अपामीवामप स्रिधमप सेधत दुर्मतिम् । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः ॥

ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ഞങ്ങളിലേക്കു കയറിവരുന്ന വ്യാധിയെ അകറ്റുക, വൈരപരമായ തടസ്സത്തെ അകറ്റുക, വക്രബുദ്ധിയെ തള്ളിക്കളയുക; ഞങ്ങളെ അംഹസ്—കഷ്ടവും ചുരുക്കുന്ന അന്ധകാരവും—നിന്ന് വേർതിരിക്കൂ.

Mantra 11

युयोता शरुमस्मदाँ आदित्यास उतामतिम् । ऋधग्द्वेषः कृणुत विश्ववेदसः ॥

ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ശത്രുവിന്റെ ആക്രമണബാണം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കളയുക; വഴിതെറ്റിക്കുന്ന ദുർമതിയും അകറ്റുക. ഹേ വിശ്വവേദസുകളേ, വിഭജനം വരുത്തുന്ന ദ്വേഷത്തെ പിരിച്ചുവീഴ്ത്തി ചിതറിക്കളയുക.

Mantra 12

तत्सु नः शर्म यच्छतादित्या यन्मुमोचति । एनस्वन्तं चिदेनसः सुदानवः ॥

ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, മോചിപ്പിക്കുന്ന ആ ശർമം ഞങ്ങൾക്ക് നല്കുക. ഹേ സുദാനവന്മാരേ, കുറ്റഭാരിതനെയ്ക്കൂടി നിങ്ങൾ കുറ്റത്തിൽ നിന്ന് അഴിച്ചുവിടുന്നു.

Mantra 13

यो नः कश्चिद्रिरिक्षति रक्षस्त्वेन मर्त्यः । स्वैः ष एवै रिरिषीष्ट युर्जनः ॥

മർത്ത്യരിൽ ആരെങ്കിലും രാക്ഷസസ്വഭാവത്തോടെ ഞങ്ങളെ ഹാനിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അവൻ തന്റെ തന്നെ ശക്തിയാൽ താനേ തകർന്നുപോകട്ടെ; വക്രൻ തന്റെ ഹിംസയെ തന്റെ മേലേക്കുതന്നെ തിരിക്കുന്നു.

Mantra 14

समित्तमघमश्नवद्दुःशंसं मर्त्यं रिपुम् । यो अस्मत्रा दुर्हणावाँ उप द्वयुः ॥

ഞങ്ങളോടു ദോഷം ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സോടെ ഇവിടെ വരുന്ന ദുഃശംസൻ (ദുർവചനക്കാരൻ) ആയ മർത്ത്യശത്രു-രിപുവിനെ തന്നെ ഘോര അഘം (പാപം/അപശകുനം) പിടികൂടുന്നു; വൈരഭാവത്തോടെ അടുത്തുവരുന്ന ദ്വയു (ദ്വിമനസ്കൻ/ദ്വിചാരി) തന്റെ തന്നെ ദുര്ഭാഗ്യത്തിൽ കുടുങ്ങിപ്പോകുന്നു.

Mantra 15

पाकत्रा स्थन देवा हृत्सु जानीथ मर्त्यम् । उप द्वयुं चाद्वयुं च वसवः ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുവിൻ; ഹൃദയങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ മർത്ത്യനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഹേ വസുക്കളേ, ദ്വയു (ദ്വിമനസ്കൻ) യുടെയും അദ്വയു (അഖണ്ഡ/ഏകനിഷ്ഠ) യുടെയും അടുത്തേക്ക് വരുവിൻ; സത്തയെ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 16

आ शर्म पर्वतानामोतापां वृणीमहे । द्यावाक्षामारे अस्मद्रपस्कृतम् ॥

ഞങ്ങൾ പർവതങ്ങളുടെ ശർമം (ശാന്തി/ആശ്രയം)യും ജലങ്ങളുടെ ശർമവും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ (ആകാശം-ഭൂമി), ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കുവിൻ—രപസ്കൃത (ക്ഷയകരം/കോറുന്ന) ആയി രൂപപ്പെടുത്തിയ ദുഃഖ-ആഘാതത്തെ.

Mantra 17

ते नो भद्रेण शर्मणा युष्माकं नावा वसवः । अति विश्वानि दुरिता पिपर्तन ॥

ഹേ വസുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ഭദ്ര ശർമം (കല്യാണകരമായ ആശ്രയ-ശാന്തി) കൊണ്ടു ഞങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ നാവിൽ കയറ്റി, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും (കഠിന പ്രതിബന്ധങ്ങളും അന്തർദുഃഖങ്ങളും) കടത്തിപ്പാർപ്പിക്കണമേ.

Mantra 18

तुचे तनाय तत्सु नो द्राघीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः सुमहसः कृणोतन ॥

സന്താനത്തിനും തുടർച്ചയ്ക്കുമായി, ഹേ മഹാമഹിമയുള്ള ആദിത്യന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കുവാൻ കൂടുതൽ ദീർഘമായ ആയുസ്സ് നല്കുവിൻ; ആത്മാവ് സത്യത്തിലേക്ക് വളരുവാൻ ജീവിതാവധി വിപുലമാക്കുവിൻ.

Mantra 19

यज्ञो हीळो वो अन्तर आदित्या अस्ति मृळत । युष्मे इद्वो अपि ष्मसि सजात्ये ॥

ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, യജ്ഞം നിങ്ങളുടെ അന്തർസുഖമാണ്—കൃപാലുക്കളാകുവിൻ. കാരണം ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടേതാണ്; നിങ്ങളുടെ സജാത്യ (കുല-സ്വഭാവ ഏകത)യിൽ ഞങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Mantra 20

बृहद्वरूथं मरुतां देवं त्रातारमश्विना । मित्रमीमहे वरुणं स्वस्तये ॥

വിശാലമായ രക്ഷാ-ആവരണം ഉള്ള മരുതുകളുടെ ദിവ്യഗണത്തെയും, രക്ഷകരായ അശ്വിനരെയും, സ്വസ്തിക്കായി മിത്രനെയും വരുണനെയും ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു—ആ മഹത്തായ ആശ്രയം (ബൃഹത്) ഞങ്ങളെ എല്ലാടും ചുറ്റി നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 21

अनेहो मित्रार्यमन्नृवद्वरुण शंस्यम् । त्रिवरूथं मरुतो यन्त नश्छर्दिः ॥

ഹേ മിത്രനും അര്യമനും, മനുഷ്യബലത്തിൽ സമൃദ്ധനായ വരുണനേ—ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിക്ക് യോഗ്യരാകുവിൻ; ഹേ മരുതുകളേ, ത്രിവിധ ആശ്രയം കൊണ്ടുവന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയുടെ ആവരണം ആകുവിൻ.

Mantra 22

ये चिद्धि मृत्युबन्धव आदित्या मनवः स्मसि । प्र सू न आयुर्जीवसे तिरेतन ॥

മരണബന്ധത്തിൽ ബന്ധിതരായിരുന്നാലും, ഹേ ആദിത്യരേ, ഞങ്ങൾ മനുഷ്യസാധകരാണ്; അതുകൊണ്ട് ജീവിക്കാനായി ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുവിൻ—ഞങ്ങളുടെ ജീവകാലത്തെ കടത്തിവിടുവിൻ, ഞങ്ങൾ സത്യമായി ജീവിക്കേണ്ടതിന്.