Sukta 19

Mantra 1

तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमोहिरे ॥

ఆయనను—ఉన్నత బలంతో—దేవులు ప్రేరేపించారు: దేవుడు, హవ్యవాహకుడు, ఋతమార్గంలో నడిచే నాయకుడు. మరియు వారు హవిని దేవత్రా, దేవలోకమునకు పైకి మోసుకుపోతారు.

Mantra 2

विभूतरातिं विप्र चित्रशोचिषमग्निमीळिष्व यन्तुरम् । अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम् ॥

ఓ విప్రా, విభూతరాతి, చిత్రశోచిష్, యంతా—అటువంటి అగ్నిని స్తుతించు. ఈ మేధ, ఈ సోమ్య యజ్ఞమునకు, ఓ సోభరి, అధ్వరార్థం పూర్వ్య (ప్రాచీన) శక్తిని ముందుకు తెమ్ము.

Mantra 3

यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥

మేము నిన్నే—యజిష్ఠ—వరించుచున్నాము: దేవుడు, దేవత్రా నడిపించే అమర్త్య హోతా. ఈ యజ్ఞమునకు సుక్రతు (శుభ సంకల్పం/సత్-శక్తి) సిద్ధింపజేయి.

Mantra 4

ऊर्जो नपातं सुभगं सुदीदितिमग्निं श्रेष्ठशोचिषम् । स नो मित्रस्य वरुणस्य सो अपामा सुम्नं यक्षते दिवि ॥

ఊర్జస్సు యొక్క నపాత్, సుభగుడు, సుదీప్తుడు, శ్రేష్ఠ జ్వాల కలిగిన అగ్ని—అతడు మనకొరకు దివిలో మిత్ర-వరుణుల కృపను, అలాగే అపాం (జలదేవతల) సుమ్నం అనే కల్యాణానుగ్రహాన్ని సంపాదించుగాక.

Mantra 5

यः समिधा य आहुती यो वेदेन ददाश मर्तो अग्नये । यो नमसा स्वध्वरः ॥

సమిధతో, ఆహుతితో, వేదం (జ్ఞానం) తో అగ్నికి దానం చేసే మర్త్యుడు; నమసా (వినయభక్తి) తో—స్వధ్వరుడు, అంటే స్వయంనియంత్రితమైన, ఋజువైన యజ్ఞం కలవాడు—అగ్నியின் సమ్యక్ రక్షణలో ప్రవేశిస్తాడు.

Mantra 6

तस्येदर्वन्तो रंहयन्त आशवस्तस्य द्युम्नितमं यशः । न तमंहो देवकृतं कुतश्चन न मर्त्यकृतं नशत् ॥

అతనికోసం ఆశవ (వేగవంతమైన) అశ్వాలు త్వరగా పరిగెడతాయి; అతని యశస్సు అత్యంత ద్యుమ్నితం, అంటే పరమ ప్రకాశమయమవుతుంది. దేవకృతమైన ఏ అంహస్ (అనిష్టం) గానీ, మర్త్యకృతమైనదిగానీ—ఎక్కడినుంచైనా—అతనిని చేరి దెబ్బతీయలేవు.

Mantra 7

स्वग्नयो वो अग्निभिः स्याम सूनो सहस ऊर्जां पते । सुवीरस्त्वमस्मयुः ॥

ఓ సహసుని పుత్రా, ఊర్జల పతీ! నీ అగ్నులతో మేము సు-అగ్నియుక్తులమై ఉండుదుము. మాకు సువీర్యదాతవై నీవు ఉండు; సహాయసహితంగా పూర్తిగా మా వైపే నిలుచుము.

Mantra 8

प्रशंसमानो अतिथिर्न मित्रियोऽग्नी रथो न वेद्यः । त्वे क्षेमासो अपि सन्ति साधवस्त्वं राजा रयीणाम् ॥

స్తుతింపబడినప్పుడు, ఓ అగ్నీ, నీవు అతిథివలె స్వాగతార్హుడవు, మిత్రునివలె స్నేహశీలివి; రథంలా మా ప్రగతిని మోసేవాడవని తెలిసికొనదగినవాడు. నీలోనే క్షేమాలు—నిశ్చింత భద్రతలు—మరియు సాధు సిద్ధులు ఉన్నాయి; నీవే రయి—సమృద్ధి/పూర్ణత—కు రాజువు.

Mantra 9

सो अद्धा दाश्वध्वरोऽग्ने मर्तः सुभग स प्रशंस्यः । स धीभिरस्तु सनिता ॥

ఓ అగ్నీ, నిజంగా దానం చేసి అధ్వర-యజ్ఞాన్ని అర్పించే మర్త్యుడు సుభగుడవుతాడు; అతడు ప్రశంసార్హుడు. అతడు తన ధీలు—ప్రకాశమయ బుద్ధులు—ద్వారా సనితా కావాలి, విజేతగా సంపాదించువాడై ఉండాలి.

Mantra 10

यस्य त्वमूर्ध्वो अध्वराय तिष्ठसि क्षयद्वीरः स साधते । सो अर्वद्भिः सनिता स विपन्युभिः स शूरैः सनिता कृतम् ॥

యారికోసం నీవు యజ్ఞార్థం ఊర్ధ్వంగా నిలుస్తావో—యారింటి వీరబలం వృద్ధి చెందుతుందో—అతడు సిద్ధిని పొందుతాడు. బలవంతమైన అశ్వాలతో అతడు పొందువాడవుతాడు; విపన్యు (ఉత్సాహ/ప్రేరిత) శక్తులతో, శూర వీరులతో కలిసి, ‘కృత’—చేయవలసిన కార్యాన్ని—జయించి సాకారం చేస్తాడు.

Mantra 11

यस्याग्निर्वपुर्गृहे स्तोमं चनो दधीत विश्ववार्यः । हव्या वा वेविषद्विषः ॥

యారింటిలో అగ్ని తన దీప్తిమంతమైన వపు (రూపం) స్థాపించి, స్తోమం (స్తుతి-హిమ్నం)ను నిలుపుతాడో—అతడు విశ్వవార్యుడు (సర్వ వాంఛనీయ వరాల ధారకుడు). అతడు హవ్యాలను ప్రాణవంతం/ప్రజ్వలితం చేసి, విషం—విభేదపు విషాన్ని—దూరం చేస్తాడు.

Mantra 12

विप्रस्य वा स्तुवतः सहसो यहो मक्षूतमस्य रातिषु । अवोदेवमुपरिमर्त्यं कृधि वसो विविदुषो वचः ॥

ఓ సహస్ (బలం) గలవాడా, నిన్ను స్తుతించే విప్రునికి నీ దానాలలో నీవే అత్యంత శీఘ్రుడవు కావాలి. సహాయాన్ని దేవమయంగా చేసి, మర్త్య ప్రమాణానికి పైగా చేయి; ఓ వసు, తెలిసినవాని వాక్యాన్ని సిద్ధం/పూర్తి చేయి.

Mantra 13

यो अग्निं हव्यदातिभिर्नमोभिर्वा सुदक्षमाविवासति । गिरा वाजिरशोचिषम् ॥

యెవడు అగ్నిని హవ్య-దానాలతో గాని, లేదా నమస్కార-రూప భక్తితో గాని—సు-దక్షుడు, సర్వసామర్థ్యవంతుడైన అగ్నిని—సేవిస్తాడో; వాణి ద్వారా ఆ వాజిరుడు, వేగంగా జ్వలించే తేజస్సును ఆహ్వానిస్తాడో—అతడు విజయజ్యోతిని ఇక్కడికి దింపి తెస్తాడు.

Mantra 14

समिधा यो निशिती दाशददितिं धामभिरस्य मर्त्यः । विश्वेत्स धीभिः सुभगो जनाँ अति द्युम्नैरुद्न इव तारिषत् ॥

యెవడు మానవుడు సమిధతో, అలాగే తీక్ష్ణ నిశ్చయంతో దానం చేస్తాడో; యెవడు తన ధామముల—సువ్యవస్థిత శక్తుల—ద్వారా అదితిని అర్పిస్తాడో; అతడు ధీ-ప్రకాశంతో సుభగుడై, తన ద్యుమ్నములతో జనులను దాటి పోతాడు—ఎవరో జలరాశిని దాటినట్లుగా.

Mantra 15

तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासहत्सदने कं चिदत्रिणम् । मन्युं जनस्य दूढ्यः ॥

అగ్నీ, ఆ ద్యుమ్నాన్ని మాకు తెచ్చి పెట్టు—ఆ ప్రకాశ-బలాన్ని—దానితో నీవు సదనంలో కూడా ఏ అత్రిణునైనా, ఏ శత్రు-భక్షకునైనా జయించి అణచివేస్తావు; అలాగే జనుల దృఢంగా పట్టుకున్న క్రోధాన్నీ.

Mantra 16

येन चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमा येन नासत्या भगः । वयं तत्ते शवसा गातुवित्तमा इन्द्रत्वोता विधेमहि ॥

ఏ శక్తితో వరుణుడు దర్శిస్తాడో, అలాగే మిత్రుడు, అర్యమా; ఏ శక్తితో నాసత్యులు (అశ్వినౌ) మరియు భగుడు ఋత-కర్మలో సక్రమంగా ప్రవృత్తిస్తారో—ఆ నీ బలశక్తితో, ఇంద్రత్వం తోడుగా, శ్రేష్ఠ ‘గాతు’ (మార్గం) పొందదలచిన మేము, నీకు సేవచేసి యజ్ఞక్రియను విధిగా స్థాపించుదుము.

Mantra 17

ते घेदग्ने स्वाध्यो ये त्वा विप्र निदधिरे नृचक्षसम् । विप्रासो देव सुक्रतुम् ॥

అగ్నీ, వారే నిజంగా ‘స్వాధ్య’ (స్వ-నియంత్రితులు)—నిన్ను తమలో ‘నృచక్షస్’ (మనుష్యులను దర్శించే ద్రష్ట)గా స్థాపించిన విప్రులు. దేవా, ‘సుక్రతు’ (శుభసంకల్పం, నైపుణ్యకర్మ కలవాడు) నిన్ను ప్రేరితులు స్థాపిస్తారు.

Mantra 18

त इद्वेदिं सुभग त आहुतिं ते सोतुं चक्रिरे दिवि । त इद्वाजेभिर्जिग्युर्महद्धनं ये त्वे कामं न्येरिरे ॥

సుభగ అగ్నీ, వారే నీకోసం వేదిని, ఆహుతిని సిద్ధం చేశారు; దివి (దీప్త లోకాల్లో) నీకోసం సోమరస సవనం/సోత్రాన్ని స్థాపించారు. వారే ‘వాజ’ (సమృద్ధి శక్తులు) ద్వారా మహద్ధనాన్ని గెలుచుకుంటారు—తమ ‘కామం’ (అంతరాకాంక్ష) నీయందు స్థాపించువారు.

Mantra 19

भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः । भद्रा उत प्रशस्तयः ॥

మాకు ఆహుతి అర్పింపబడిన అగ్ని భద్రుడు (కల్యాణకరుడు) కావుగాక; ఓ సుభగ, దాన-రతియూ భద్రముగా ఉండుగాక; యజ్ఞపు అధ్వర (అనుష్ఠాన-మార్గం) భద్రముగా ఉండుగాక; అలాగే స్తుతివాక్యాలూ భద్రముగా ఉండుగాక.

Mantra 20

भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये येना समत्सु सासहः । अव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धतां वनेमा ते अभिष्टिभिः ॥

వృత్ర-తూర్యే (వృత్రునితో యుద్ధంలో) మా మనస్సును భద్రముగా చేయుము; దానివల్ల సమత్సు (ఘర్షణల్లో) మేము జయించగలుగుదుము. అనేక శత్రు సమూహాలను కూలదోసి, దృఢంగా విస్తరింపజేయుము; నీ అభిష్టి (సహాయాలు) చేత మేము విజయాన్ని పొందుదుము.

Mantra 21

ईळे गिरा मनुर्हितं यं देवा दूतमरतिं न्येरिरे । यजिष्ठं हव्यवाहनम् ॥

వాక్కుతో నేను మను-నిహితమైన ఆ అగ్నిని స్తుతించుచున్నాను; దేవులు ఆయనను దూతగా—అరతి (అలసటలేని గమనశీలుడు)—గా ప్రేరేపించారు; ఆయన యజిష్ఠుడు, హవ్యవాహనుడు.

Mantra 22

तिग्मजम्भाय तरुणाय राजते प्रयो गायस्यग्नये । यः पिंशते सूनृताभिः सुवीर्यमग्निर्घृतेभिराहुतः ॥

తీక్ష్ణ-జంభుడైన, నిత్య-యువకుడై ప్రకాశించే ఆ అగ్నికి మీరు అర్పణ-ప్రేరణను గానంచేయండి. సూనృతా (సత్య-మధుర వాక్యాలు) ద్వారా సువీర్యం, శ్రేష్ఠ వీరబలాన్ని నిర్మించేవాడు—ఆ అగ్ని ఘృత-ఆహుతులతో ఆహ్వానింపబడుతున్నాడు.

Mantra 23

यदी घृतेभिराहुतो वाशीमग्निर्भरत उच्चाव च । असुर इव निर्णिजम् ॥

ఘృత-ఆహుతులతో ఆహ్వానింపబడినప్పుడు, అగ్ని తన ప్రతిధ్వనించే శక్తిని పైకీ కిందకీ మోస్తాడు—అసురసమ ప్రభుత్వశక్తి తన దీప్త వస్త్రం (నిర్ణిజ్) ప్రదర్శించినట్లుగా.

Mantra 24

यो हव्यान्यैरयता मनुर्हितो देव आसा सुगन्धिना । विवासते वार्याणि स्वध्वरो होता देवो अमर्त्यः ॥

హవ్యాలను ప్రవృత్తింపజేసేవాడు, మనువిచే స్థాపితుడు—సుగంధముఖుడైన దేవుడు—అతడు వరణీయ వరాలను ప్రకాశింపజేస్తాడు. స్వధ్వరుడు, సుమార్గిత యజమాని; హవిని సమర్పించే హోతా—ఆ అమర్త్య దేవుడు.

Mantra 25

यदग्ने मर्त्यस्त्वं स्यामहं मित्रमहो अमर्त्यः । सहसः सूनवाहुत ॥

హే అగ్నీ, నీవు మర్త్యుడవై నేను అమర్త్యుడనైనను—హే మిత్రమహో, హే సహసః సూను, ఆహుతితో ఆహ్వానితుడా—మన పరస్పర సహాయ బంధం దృఢంగా నిలిచియుండుగాక.

Mantra 26

न त्वा रासीयाभिशस्तये वसो न पापत्वाय सन्त्य । न मे स्तोतामतीवा न दुर्हितः स्यादग्ने न पापया ॥

హే వసో (శుభదాయకుడా), నిన్ను శత్రు-ఆరోపణ (అభిశస్తి)కు లోబరచను, పాపత్వ స్థితికీ కాదు; నా స్తోతా మోహంలో పడకూడదు, అతడు దురవస్థలో నిలవకూడదు—హే అగ్నీ, పాపం వలన కాదు.

Mantra 27

पितुर्न पुत्रः सुभृतो दुरोण आ देवाँ एतु प्र णो हविः ॥

తండ్రి కుమారుని వలె, గృహంలో సుసంభృతుడై, మా హవిస్ దేవులవద్దకు అగ్రసరమగుగాక; అది మా కొరకు ముందుకు సాగుగాక.

Mantra 28

तवाहमग्न ऊतिभिर्नेदिष्ठाभिः सचेय जोषमा वसो । सदा देवस्य मर्त्यः ॥

హే అగ్నీ, నీ అత్యంత సమీపమైన, అంతరంగమైన ఊతులు (సహాయాలు) వలన నేను నీతో కలిసివుండుదును—హే వసూ—ఆనందసమ్మతితో. దేవుని సన్నిధిలో మర్త్యుడు సదా నిలవగలడు.

Mantra 29

तव क्रत्वा सनेयं तव रातिभिरग्ने तव प्रशस्तिभिः । त्वामिदाहुः प्रमतिं वसो ममाग्ने हर्षस्व दातवे ॥

హే అగ్నీ, నీ క్రతు (ప్రకాశమయ కర్మశక్తి) వలన నేను పొందుదును; నీ రాతులు (దానాలు) వలన, హే అగ్నీ, మరియు నీ ప్రశస్తులు (ప్రశంసాపూర్వక సమర్థనలు) వలన. హే వసూ, వారు నిన్నే ‘ప్రమతి’—ముందుచింతన, సమ్యక్ సలహా—అని అంటారు; హే అగ్నీ, నాకు దానం చేయుటలో హర్షించు.

Mantra 30

प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तिरते वाजभर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमावरः ॥

హే అగ్నీ, నీ ఊతుల వలన—సువీర (వీరశక్తి) ప్రసాదించేవాటివలన—అతడు ముందుకు సాగుతాడు; వాజ-భర్మ (సమృద్ధి-బలాన్ని మోసేవి) ద్వారా అతడు అధిగమిస్తాడు—నీవు స్వీకరించి నీ రక్షణతో ఆవరించిన అతని సఖ్యం (మైత్రి) గలవాడు.

Mantra 31

तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे । त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि ॥

ఓ (అగ్నీ)! నీ జ్వాలా-బిందువు నీల-శ్యామవర్ణమై నాదముతో ఉంది; ఋత్విజ్-శక్తి ప్రదీప్తమై తన బలాన్ని కార్యంలో స్థాపిస్తుంది. నీవు మహత్తర ఉషస్సుల (ప్రభాతాల) ప్రియుడవు; రాత్రులలో, విశ్రాంతి-స్థానాలలో, వారి ప్రియమైన వెలుగుగా నీవు రాజ్యమేలుతావు.

Mantra 32

तमागन्म सोभरयः सहस्रमुष्कं स्वभिष्टिमवसे । सम्राजं त्रासदस्यवम् ॥

ఓ సోభరయులారా! సహాయార్థం మేము ఆయన వద్దకే వచ్చాము—సమ్రాట్ త్రాసదస్యువు వద్దకు—సహస్రగుణ సామర్థ్యముగలవాడు, శుభమై స్వయంసమర్థమైన జయశక్తి గలవాడు.

Mantra 33

यस्य ते अग्ने अन्ये अग्नय उपक्षितो वया इव । विपो न द्युम्ना नि युवे जनानां तव क्षत्राणि वर्धयन् ॥

ఓ అగ్నీ! ఎవరిలో ఇతర అగ్నులు పక్షులు గూళ్లో ఉన్నట్లుగా నివసిస్తాయో—అందులో, ప్రేరిత ఋషుల వలె, జనులలో దీప్తిమంతమైన శక్తులు స్థాపితమై, నీ క్షత్రం—నీ ఆధిపత్య-రాజ్యాన్ని—వృద్ధి చేస్తాయి.

Mantra 34

यमादित्यासो अद्रुहः पारं नयथ मर्त्यम् । मघोनां विश्वेषां सुदानवः ॥

ఓ ఆదిత్యులారా! మీరు అద్రుహులు (కపటరహితులు) అయి, ఏ మర్త్యుణ్ణి ఆ పరతీరానికి చేర్చుతారో—అతనిని మీరు కాపాడుతారు. ఓ సుదానవులారా (సుమహాదాతలారా)! మహిమను కోరే బలవంతులైన అందరి కొరకు (మీరు కృపచేస్తారు).

Mantra 35

यूयं राजानः कं चिच्चर्षणीसहः क्षयन्तं मानुषाँ अनु । वयं ते वो वरुण मित्रार्यमन्त्स्यामेदृतस्य रथ्यः ॥

మీరే రాజులు—ఓ చర్షణీసహులు (ప్రజలను నిలబెట్టే శక్తిమంతులు)—మానవులతో కలిసి నివసించువారు. ఓ వరుణ, మిత్ర, ఆర్యమన్! మేము నిజంగా మీ సహచరులమై, ఋత (సత్య-వ్యవస్థ) రథ్యమార్గంలో సాగుదుము గాక.

Mantra 36

अदान्मे पौरुकुत्स्यः पञ्चाशतं त्रसदस्युर्वधूनाम् । मंहिष्ठो अर्यः सत्पतिः ॥

పౌరుకుత్స్య వంశస్థుడైన త్రసదస్యు నాకు యాభై వధువులను (కన్యలను) ఇచ్చెను—అతడు అత్యంత ఉదారుడు; అతడు ఆర్యుడు (శ్రేష్ఠుడు), సత్పతి (సత్‌ యొక్క అధిపతి).

Mantra 37

उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि । तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः ॥

మరియు నా కొరకు—నా ఇద్దరు ప్రియుల నిమిత్తం—తుగ్వన్‌పై ఆయన సు-వాసం (శుభ/సుందర నివాసం) స్థాపించాడు. శ్యావుడు మూడు డెబ్బైయుల నాయకుడయ్యాడు; అతడు ‘వసు’, ప్రకాశించే దానాలు/దీప్త వరాల అధిపతిగా అయ్యాడు.