Sukta 19

Mantra 1

तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमोहिरे ॥

அவரை—உயர்த்திய வலிமையுடன்—தேவர்கள் இயக்கினர்: தேவன், ஹவ்ய-வாஹகன், ருதப் பாதையில் செல்லும் முன்னோடி. மேலும் அவர்கள் ஹவியை தேவத்ரா, தேவலோகத்தை நோக்கி மேலே எடுத்துச் செல்கின்றனர்.

Mantra 2

विभूतरातिं विप्र चित्रशोचिषमग्निमीळिष्व यन्तुरम् । अस्य मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम् ॥

ஓ விப்ரா, விபூதராதி, சித்ரசோசிஷ், யந்தா—இத்தகைய அக்னியைப் போற்று. இந்த மேதா, இந்த சோம்ய யஜ்ஞத்திற்காக, ஓ சோபரி, அத்வரத்திற்காகப் பூர்வ்ய (பழமையான) வலிமையை முன்னே கொண்டு வா.

Mantra 3

यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥

நாங்கள் உன்னை—யஜிஷ்டன்—தேர்ந்தெடுக்கிறோம்: தேவன், தேவத்ரா அழைத்துச் செல்லும் அமர ஹோதா. இந்த யஜ்ஞத்திற்காக சுக்ரது (நல்ல சங்கல்பம்/சத்-சக்தி) நிறைவேறச் செய்.

Mantra 4

ऊर्जो नपातं सुभगं सुदीदितिमग्निं श्रेष्ठशोचिषम् । स नो मित्रस्य वरुणस्य सो अपामा सुम्नं यक्षते दिवि ॥

ஊர்ஜஸின் நபாத், சுபகன், சுதீப்தன், சிறந்த ஜ்வாலையுடைய அக்னி—அவன் நமக்காக திவியில் மித்ர-வருணரின் அருளையும், அபாம் (நீர்த் தெய்வங்களின்) சும்னம் எனும் நலஅனுகிரகத்தையும் பெற்றுத் தருவானாக.

Mantra 5

यः समिधा य आहुती यो वेदेन ददाश मर्तो अग्नये । यो नमसा स्वध्वरः ॥

சமிதால், ஆஹுதியால், வேதம் (ஞானம்) கொண்டு அக்னிக்குத் தானம் செய்பவன்; நமஸா (வணக்க-பக்தி) உடன்—ஸ்வத்வரன், அதாவது தன்னடக்கமும் நேர்மையும் கொண்ட யாகம் செய்பவன்—அவன் அக்னியின் சம்யக் காவலில் புகுகின்றான்.

Mantra 6

तस्येदर्वन्तो रंहयन्त आशवस्तस्य द्युम्नितमं यशः । न तमंहो देवकृतं कुतश्चन न मर्त्यकृतं नशत् ॥

அவனுக்காக ஆஶவ (வேகமிகு) குதிரைகள் விரைந்து செல்கின்றன; அவனுடைய யசஸ் மிகுந்த த்யும்னிதம், அதாவது உச்சமான ஒளிமிக்க புகழாகிறது. தேவக்ருதமான எந்த அம்ʼஹஸ் (தீமை) யும், மर्त்யக்ருதமானதும்—எங்கிருந்தும்—அவனை அணுகி தாக்க இயலாது.

Mantra 7

स्वग्नयो वो अग्निभिः स्याम सूनो सहस ऊर्जां पते । सुवीरस्त्वमस्मयुः ॥

ஓ சகஸின் புதல்வனே, ஊர்ஜையின் அதிபதியே! உன் அக்னிகளால் நாங்கள் சு-அக்னியுடன் நிறைந்தவர்களாக இருப்போமாக. எங்களுக்கு சுவீர்யம் அளிப்பவனாக நீ இரு; உதவியுடன் முழுவதும் எங்களை நோக்கி நிற்பாயாக.

Mantra 8

प्रशंसमानो अतिथिर्न मित्रियोऽग्नी रथो न वेद्यः । त्वे क्षेमासो अपि सन्ति साधवस्त्वं राजा रयीणाम् ॥

புகழப்படும்போது, ஓ அக்னியே, நீ வரவேற்கத்தக்க அதிதிபோல், நண்பன்போல் நெருக்கமானவனாய் ஆகிறாய்; ரதம்போல் எங்கள் முன்னேற்றத்தைச் சுமப்பவனாய் அறியத்தக்கவன். உன்னிலேயே க்ஷேமம்—உறுதியான பாதுகாப்புகள்—மற்றும் சாதுவான நிறைவேற்றங்கள் உள்ளன; நீ ரயி—செல்வம்/பூரணத்துவம்—இன் அரசன்.

Mantra 9

सो अद्धा दाश्वध्वरोऽग्ने मर्तः सुभग स प्रशंस्यः । स धीभिरस्तु सनिता ॥

ஓ அக்னியே, உண்மையாகவே தானம் செய்து அத்வர-யாகத்தை அர்ப்பணிக்கும் மானவன் சுபகனாகிறான்; அவன் புகழத்தக்கவன். அவன் தன் தீகள்—ஒளிமிகு அறிவுகள்—மூலம் சனிதாவாக, வெற்றி பெற்று அடைவோனாக ஆகட்டும்.

Mantra 10

यस्य त्वमूर्ध्वो अध्वराय तिष्ठसि क्षयद्वीरः स साधते । सो अर्वद्भिः सनिता स विपन्युभिः स शूरैः सनिता कृतम् ॥

யாருக்காக நீ யாகத்திற்காக உயர்ந்து நின்றிருக்கிறாயோ—யாருடைய இல்லம் வீரப் பலத்தால் வளர்கிறதோ—அவன் நிறைவேற்றம் அடைகிறான். வலிமைமிக்க குதிரைகளுடன் அவன் பெறுபவனாகிறான்; விபன்யு (ஆர்வமிகு/உந்தப்பட்ட) ஆற்றல்களுடன், சூர வீரர்களுடன், ‘க்ருத’—செய்யவேண்டிய செயலை—வென்று நிறைவேற்றுகிறான்.

Mantra 11

यस्याग्निर्वपुर्गृहे स्तोमं चनो दधीत विश्ववार्यः । हव्या वा वेविषद्विषः ॥

யாருடைய இல்லத்தில் அக்னி தன் ஒளிமிகு வபு (உருவம்) நிலைநிறுத்தி, ஸ்தோமம் (ஸ்துதி-பாடல்) வைத்திடுகிறானோ—அவன் விஷ்வவார்யன் (எல்லா விரும்பத்தக்க வரங்களையும் உடையவன்). அவன் ஹவ்யங்களை உயிர்ப்பித்து/எழுப்பி, விஷம்—பிளவின் விஷத்தை—அகற்றுகிறான்.

Mantra 12

विप्रस्य वा स्तुवतः सहसो यहो मक्षूतमस्य रातिषु । अवोदेवमुपरिमर्त्यं कृधि वसो विविदुषो वचः ॥

ஓ சகஸ் (வலிமை) உடையவனே, உன்னைப் புகழும் விப்ரனுக்காக உன் தானங்களில் நீ மிக விரைவானவனாக இரு. உதவியை தெய்வமயமாக்கி, மர்த்திய அளவிற்கு மேலாகச் செய்; ஓ வசு, அறிந்தவனின் வாக்கை நிறைவேற்று/சித்தி செய்.

Mantra 13

यो अग्निं हव्यदातिभिर्नमोभिर्वा सुदक्षमाविवासति । गिरा वाजिरशोचिषम् ॥

யார் அக்னியை ஹவ்ய-தானங்களால், அல்லது நமஸ்கார-வடிவ பக்தியால்—மிகச் சாமர்த்தியமுள்ள (ஸு-தக்ஷ) அக்னியை—வழிபடுகிறாரோ; வாக்கினால் அந்த வாஜிரன், விரைவாக ஜ்வலிக்கும் ஒளிமிக்கவனை அழைக்கிறாரோ—அவர் வெற்றியுடைய ஜ்யோதியை இங்கு இறக்கி வரச் செய்கிறார்.

Mantra 14

समिधा यो निशिती दाशददितिं धामभिरस्य मर्त्यः । विश्वेत्स धीभिः सुभगो जनाँ अति द्युम्नैरुद्न इव तारिषत् ॥

யார் மானவன் சமிதையால், மேலும் கூர்மையான உறுதியுடன் தானம் செய்கிறானோ; யார் தன் தாமங்கள்—ஒழுங்குபட்ட சக்திகள்—மூலம் அதிதியை அர்ப்பணிக்கிறானோ; அவன், தீ (dhī) எனும் ஒளியறிவால் சுபகன் ஆகி, தன் த்யும்னங்களால் மக்களைக் கடந்துச் செல்கிறான்—நீரை ஒருவர் கடப்பதுபோல்.

Mantra 15

तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासहत्सदने कं चिदत्रिणम् । मन्युं जनस्य दूढ्यः ॥

அக்னியே, அந்த த்யும்னத்தை எங்களிடம் கொண்டு வா—அந்த ஒளி-வலிமையை—அதனால் நீ சதனத்தில்கூட எந்த அத்திரிணனையும், எந்த பகை-உண்ணியையும் அடக்கி வெல்லுகிறாய்; மேலும் மக்களின் உறுதியாகப் பிடித்த கோபத்தையும்.

Mantra 16

येन चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमा येन नासत्या भगः । वयं तत्ते शवसा गातुवित्तमा इन्द्रत्वोता विधेमहि ॥

எந்த சக்தியால் வருணன் காண்கிறானோ, மேலும் மித்ரனும் அர்யமனும்; எந்த சக்தியால் நாஸத்யர்கள் (அஶ்வினௌ) மற்றும் பகன் தம் ṛத-கர்மத்தில் இயங்குகிறார்களோ—அந்த உன் வலிமையால், இந்திரத்துவம் துணையாக, சிறந்த ‘காது’ (பாதை) அறிதலை நாடும் நாம், உனக்குப் பணிவிடை செய்து யாக-விதியை நிறுவுவோமாக.

Mantra 17

ते घेदग्ने स्वाध्यो ये त्वा विप्र निदधिरे नृचक्षसम् । विप्रासो देव सुक्रतुम् ॥

அக்னியே, அவர்களே உண்மையில் ‘ஸ்வாத்ய’ (சுய-அடக்கம்) உடையோர்—உன்னைத் தங்கள் உள்ளத்தில் ‘ந்ருசக்ஷஸ்’ (மனிதரை நோக்கும்/அறியும் த்ரஷ்டா) என நிறுவிய விப்ரர்கள். தேவனே, ‘ஸுக்ரது’ (நல்ல தீர்மானமும் திறமையான செயலும் உடைய) உன்னை ஊக்கமுற்றோர் நிறுவுகின்றனர்.

Mantra 18

त इद्वेदिं सुभग त आहुतिं ते सोतुं चक्रिरे दिवि । त इद्वाजेभिर्जिग्युर्महद्धनं ये त्वे कामं न्येरिरे ॥

சுபக அக்னியே, அவர்களே உனக்காக வேதியையும் ஆஹுதியையும் அமைத்தனர்; திவி (ஒளிமிகு உலகங்களில்) உனக்காக சோமரஸத்தின் சவனம்/சோத்ரத்தை நிறுவினர். அவர்களே ‘வாஜ’ (பூரணத்திற் சக்திகள்) மூலம் மாபெரும் செல்வத்தை வெல்வர்—தங்கள் ‘காமம்’ (உள்ளார்ந்த விருப்பம்) உன்னுள் நிறுவுவோர்.

Mantra 19

भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः । भद्रा उत प्रशस्तयः ॥

எங்களுக்கு ஆஹுதி பெறும் அக்னி பத்திரன் (கல்யாணகரன்) ஆகட்டும்; ஓ சுபகா, தான-ரதியும் பத்திரமாகட்டும்; யாகத்தின் அத்வர (அனுஷ்டானப் பாதை) பத்திரமாகட்டும்; மேலும் புகழ்ச்சிச் சொற்களும் பத்திரமாகட்டும்.

Mantra 20

भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये येना समत्सु सासहः । अव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धतां वनेमा ते अभिष्टिभिः ॥

வ்ருத்ர-தூர்யே (வ்ருத்ரனை எதிர்த்த போரில்) எங்கள் மனத்தைப் பத்திரமாக்கு; அதனால் சமத்ஸு (மோதல்களில்) நாம் வெல்லக் கூடியவர்களாக இருப்போம். பல பகைவர் கூட்டங்களைத் தாழ்த்தி, உறுதியாகப் பரப்பி நிலைநிறுத்து; உன் அபிஷ்டி (உதவிகள்) மூலம் நாம் வெற்றியடைவோம்.

Mantra 21

ईळे गिरा मनुर्हितं यं देवा दूतमरतिं न्येरिरे । यजिष्ठं हव्यवाहनम् ॥

வாக்கால் நான் மனு-நிஹிதமான அந்த அக்னியைப் போற்றுகிறேன்; தேவர்கள் அவரை தூதனாக—அரதி (அயராத செல்பவன்)—என்று இயக்கினர்; அவர் யஜிஷ்டன், ஹவ்யவாஹனன்.

Mantra 22

तिग्मजम्भाय तरुणाय राजते प्रयो गायस्यग्नये । यः पिंशते सूनृताभिः सुवीर्यमग्निर्घृतेभिराहुतः ॥

கூர்மையான தாடையுடைய, எப்போதும் இளமையாய் ஒளிரும் அந்த அக்னிக்காக நீங்கள் அர்ப்பணத் தூண்டுதலின் பாடலைப் பாடுங்கள். சுந்ருதா (சத்திய-இனிய வாக்கு) மூலம் சுவீர்யம், உயர்ந்த வீர-வலிமையை வடிவமைப்பவன்—அந்த அக்னி நெய்-ஆஹுதிகளால் அழைக்கப்படுகிறான்.

Mantra 23

यदी घृतेभिराहुतो वाशीमग्निर्भरत उच्चाव च । असुर इव निर्णिजम् ॥

நெய்-ஆஹுதிகளால் அழைக்கப்படும்போது, அக்னி தன் முழங்கும் வலிமையை மேலும்கீழுமாகத் தாங்குகிறான்—அசுரன் போன்ற ஆண்டவ-சக்தி தன் ஒளிரும் ஆடை (நிர்ணிஜ்) வெளிப்படுத்துவது போல.

Mantra 24

यो हव्यान्यैरयता मनुर्हितो देव आसा सुगन्धिना । विवासते वार्याणि स्वध्वरो होता देवो अमर्त्यः ॥

ஹவ்யங்களை இயக்கி முன்னெடுப்பவன், மனுவால் நிறுவப்பட்டவன்—மணமிகு வாயுடைய தேவன்—அவன் விரும்பத்தக்க வரங்களை ஒளிரச் செய்கிறான். சுவத்‌வரன், நன்கு வழிநடத்தப்படும் யஜமானன்; ஹவியை வழங்கும் ஹோதா—அந்த அமர தேவன்.

Mantra 25

यदग्ने मर्त्यस्त्वं स्यामहं मित्रमहो अमर्त्यः । सहसः सूनवाहुत ॥

அக்னியே, நீ மর্তியனாகி நான் அமரனாகினும்—வலிமையின் நண்பனே (மித்ரமஹோ), சக்தியின் புதல்வனே (ஸஹஸஃ ஸூனு), ஆஹுதியால் அழைக்கப்படுபவனே—எங்களின் பரஸ்பர உதவியின் பந்தம் உறுதியாக நிலைத்திருக்கட்டும்.

Mantra 26

न त्वा रासीयाभिशस्तये वसो न पापत्वाय सन्त्य । न मे स्तोतामतीवा न दुर्हितः स्यादग्ने न पापया ॥

வஸோ (நல்வளமுடையவனே), உன்னை பகைவரின் குற்றச்சாட்டிற்கு (அபிஷஸ்தி) ஒப்படைக்கமாட்டேன்; பாபத்துவ நிலைக்கும் அல்ல; என் ஸ்தோதா மயக்கத்தில் விழாதிருக்கட்டும், அவன் தவறான இடத்தில் அமையாதிருக்கட்டும்—அக்னியே, பாவத்தினால் அல்ல.

Mantra 27

पितुर्न पुत्रः सुभृतो दुरोण आ देवाँ एतु प्र णो हविः ॥

தந்தையின் புதல்வன் போல, இல்லத்தில் நன்கு ஆதரிக்கப் பெற்று, எங்கள் ஹவிஸ் தேவர்களிடம் சென்று சேரட்டும்; அது எங்களுக்காக முன்னே செல்லட்டும்.

Mantra 28

तवाहमग्न ऊतिभिर्नेदिष्ठाभिः सचेय जोषमा वसो । सदा देवस्य मर्त्यः ॥

அக்னியே, உன் மிக நெருக்கமான, உள்ளார்ந்த ஊதிகள் (உதவிகள்) மூலம் நான் உன்னோடு இணைவேனாக—வசுவே—மகிழ்வான ஒப்புதலுடன். தேவனின் சன்னிதியில் மர்த்தியன் எப்போதும் நிலைத்திருக்க முடியும்.

Mantra 29

तव क्रत्वा सनेयं तव रातिभिरग्ने तव प्रशस्तिभिः । त्वामिदाहुः प्रमतिं वसो ममाग्ने हर्षस्व दातवे ॥

அக்னியே, உன் க்ரது (ஒளிமிக்க செயல்-வல்லமை) மூலம் நான் வெல்லவேனாக; உன் ராதிகள் (தானங்கள்) மூலம், அக்னியே, மேலும் உன் ப்ரஶஸ்திகள் (புகழ்மிக்க உறுதிப்படுத்தல்கள்) மூலம். வசுவே, அவர்கள் உன்னையே ‘ப்ரமதி’—முன்னறிவு, சரியான ஆலோசனை—என்று அழைக்கின்றனர்; அக்னியே, எனக்குத் தருவதில் மகிழ்வாயாக.

Mantra 30

प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तिरते वाजभर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमावरः ॥

அக்னியே, உன் ஊதிகளால்—சுவீர (வீரவல்லமை) அளிப்பவைகளால்—அவன் முன்னே செல்கிறான்; வாஜ-பர்ம (நிறைவு-வலத்தின் தாங்கிகள்) மூலம் அவன் கடந்து செல்கிறான்—நீ ஏற்றுக் கொண்டு உன் பாதுகாப்பால் மூடிய அவனுடைய சக்யம் (நட்பு) உடையவன்.

Mantra 31

तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे । त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि ॥

ஓ (அக்னியே)! உன் ஜ்வாலைத்துளி நீல-கருமை நிறமுடையதும் ஒலியுடனும் உள்ளது; ருத்விஜ்-சக்தி எரியூட்டப்பட்டு, தன் வலிமையைச் செயலில் நிலைநிறுத்துகிறது. நீ மகத்தான உஷஸ்களின் (விடியல்களின்) பிரியன்; இரவுகளில், தங்குமிடங்களில், அவர்களின் பிரிய ஒளியாக நீ ஆட்சி செய்கிறாய்.

Mantra 32

तमागन्म सोभरयः सहस्रमुष्कं स्वभिष्टिमवसे । सम्राजं त्रासदस्यवम् ॥

ஓ சோபரயர்களே! உதவிக்காக நாங்கள் அவரிடமே வந்தோம்—சம்ராட் த்ராஸதஸ்யுவிடமே—ஆயிரமடங்கு வல்லமை உடைய, நல்வெற்றியும் தன்னிறைவு கொண்ட வெற்றிச் சக்தியும் உடையவரிடம்.

Mantra 33

यस्य ते अग्ने अन्ये अग्नय उपक्षितो वया इव । विपो न द्युम्ना नि युवे जनानां तव क्षत्राणि वर्धयन् ॥

ஓ அக்னியே! யாரிடத்தில் மற்ற அக்னிகள் பறவைகள் தங்கள் கூண்டில் இருப்பதுபோல் தங்கியுள்ளனவோ—அவரிடத்தில், ஊக்கமுற்ற ரிஷிகளைப் போல, மக்களிடையே ஒளிமிக்க சக்திகள் நிலைபெற்று, உன் க்ஷத்ரம்—உன் ஆளுமை-அதிகாரத்தை—வளர்க்கின்றன.

Mantra 34

यमादित्यासो अद्रुहः पारं नयथ मर्त्यम् । मघोनां विश्वेषां सुदानवः ॥

ஓ ஆதித்யர்களே! நீங்கள் அ஦்ருஹர் (வஞ்சமற்றோர்) ஆக இருந்து, எந்த மானிடனை அப்பால் உள்ள கரை வரை அழைத்துச் செல்கிறீர்களோ—அவனை நீங்கள் காக்கிறீர்கள். ஓ சுதானவர்கள் (நல்ல தானம் அளிப்போர்) தேவர்களே! மகிமை நாடும் வலிமைமிக்க அனைவருக்காக (நீங்கள் அருள் செய்கிறீர்கள்).

Mantra 35

यूयं राजानः कं चिच्चर्षणीसहः क्षयन्तं मानुषाँ अनु । वयं ते वो वरुण मित्रार्यमन्त्स्यामेदृतस्य रथ्यः ॥

நீங்களே அரசர்கள்—ஓ சர்ஷணீஸஹர் (மக்களைத் தாங்கும் வல்லோர்)—மனிதர்களோடு தங்கியிருப்பவர்கள். ஓ வருணா, மித்ரா, அர்யமன்! நாங்கள் உண்மையிலே உங்கள் துணையராய் இருந்து, ṛத (சத்திய-ஒழுங்கு) எனும் ரதப் பாதையில் பயணிப்போமாக.

Mantra 36

अदान्मे पौरुकुत्स्यः पञ्चाशतं त्रसदस्युर्वधूनाम् । मंहिष्ठो अर्यः सत्पतिः ॥

பௌருகுத்ஸ்ய வம்சத்துத் திரஸதஸ்யு எனக்கு ஐம்பது மணப்பெண்களை (கன்னியரை) அளித்தான்—அவன் மிகுந்த தாராளன்; அவன் ஆர்யன் (மேன்மையானவன்), சத்பதி (சத்-இன் தலைவர்).

Mantra 37

उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि । तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः ॥

மேலும் எனக்காக—என் இரு அன்பினருக்காக—துக்வன் மீது அவர் சு-வாஸம் (நல்ல/அழகிய வாசஸ்தலம்) அமைத்தார். ஶ்யாவன் மூன்று எழுபதுகளின் முன்னோடியாக ஆனான்; அவன் ‘வஸு’, ஒளிரும் தானங்கள்/பிரகாசமான வரங்களின் அதிபதியாக ஆனான்.