Adhyaya 21

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे विशो ऽध्यायः व्यास उवाच स्नात्वा यथोक्तं संतर्प्य पितॄंश्चन्द्रक्षये द्विजः / पिण्डान्वाहार्यकं श्राद्धं कुर्यात् सौम्यमनाः शुचिः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಮೇಲ್ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂತರ್ಪಿಸಿ, ಚಂದ್ರಕ್ಷಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸೌಮ್ಯ-ಸಂಯತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಿಂಡಾವಾಹಾರ್ಯಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 2

पूर्वमेव परीक्षेत ब्राह्मणं वेदपारगम् / तीर्थं तद् हव्यकव्यानां प्रदाने चातिथिः स्मृतः

ಮೊದಲು ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಬೇಕು. ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯ ದಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ತೀರ್ಥಸ್ವರೂಪನೆಂದು ಸ್ಮೃತ; ದಾನಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಅತಿಥಿ.

Verse 3

ये सोमपा विरजसो धर्मज्ञाः शान्तचेतसः / व्रतिनो नियमस्थाश्च ऋतुकालाभिगामिनः

ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವವರು, ರಜಸ್ಸಿನ ಧೂಳಿಲ್ಲದವರು, ಧರ್ಮಜ್ಞರು, ಶಾಂತಚಿತ್ತರು; ವ್ರತಿಗಳು, ನಿಯಮಸ್ಥರು, ಋತುಕಾಲದಲ್ಲೇ ಪತ್ನೀಗಮನ ಮಾಡುವವರು।

Verse 4

पञ्चाग्निरप्यधीयानो यजुर्वेदविदेव च / बह्वृचश्च त्रिसौपर्णस्त्रिमधुर्वाथ यो भवेत्

ಪಂಚಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ—ಯಜುರ್ವೇದವಿದ್, ಋಗ್ವೇದಪಾಠಕ, ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಸೌಪರ್ಣ ಮತ್ತು ತ್ರಿಮಧು ಸೂಕ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದವನು—ಈ ವೈದಿಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

त्रिणाचिकेतच्छन्दोगो ज्येष्ठसामग एव च / अथर्वशिरसो ऽध्येता रुद्राध्यायी विशेषतः

ಅವನು ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತ ಸಂಬಂಧ ಚಾಂದೋಗ್ಯನಾಗಿಯೂ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ-ಸಾಮದ ಗಾಯಕರಾಗಿಯೂ ಇರಲಿ; ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನ ಅಧ್ಯೇತನಾಗಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯಗಳ ಅಧ್ಯಯನ-ಪಠಣದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಲಿ।

Verse 6

अग्निहोत्रपरो विद्वान् न्यायविच्च षडङ्गवित् / मन्त्रब्राह्मणविच्चैव यश्च स्याद् धर्मपाठकः

ನಿತ್ಯ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಪಂಡಿತನು, ನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಷಡಂಗ (ವೇದಾಂಗ) ವಿದ್ವಾಂಸನು; ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದು ಧರ್ಮಪಾಠಕನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

ऋषिव्रती ऋषीकश्च तथा द्वादशवार्षिकः / ब्रह्मदेयानुसंतानो गर्भशुद्धः सहस्रदः

ಋಷಿವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಋಷೀಕ ಶಿಸ್ತು-ಆಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕ ವ್ರತಾನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡುವವನು; ಬ್ರಹ್ಮದೇಯದ ಅಖಂಡ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಕಾಯುವ, ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧ ವಂಶದವನು—ಅವನು ಸಹಸ್ರದ, ಅಂದರೆ ಸಹಸ್ರದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವವನು।

Verse 8

चान्द्रायणव्रतचरः सत्यवादी पुराणवित् / गुरुदेवाग्निपूजासु प्रसक्तो ज्ञानतत्परः

ಅವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಸತ್ಯವಾಡಿ, ಪುರಾಣವಿದ್ ಆಗಿರಲಿ; ಗುರು-ದೇವ-ಅಗ್ನಿ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತತ್ಪರನಾಗಿರಲಿ।

Verse 9

विमुक्तः सर्वतो धीरो ब्रह्मभूतो द्विजोत्तमः / महादेवार्चनरतो वैष्णवः पङ्क्तिपावनः

ಸರ್ವತಃ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ಧೀರನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಮಹಾದೇವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ವೈಷ್ಣವನು ಕೂಡ, ತನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದಲೇ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

अहिंसानिरतो नित्यमप्रतिग्रहणस्तथा / सत्रिणो दाननिरता विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः

ಯಾರು ಸದಾ ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿ, ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ, ಸತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ದಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ—ಅವರೇ ‘ಪಂಕ್ತಿಪಾವನರು’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 11

युवानः श्रोत्रियाः स्वस्था महायज्ञपरायणाः / सावित्रीजापनिरता ब्राह्मणाः पङ्क्तिपावनाः

ಯುವ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ (ವೇದಜ್ಞ) ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಆರೋಗ್ಯವಂತರಾಗಿ, ಸ್ವಸಂಯಮದಿಂದ, ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾಗಿ, ಸದಾ ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವವರು—ಅವರೇ ‘ಪಂಕ್ತಿಪಾವನರು’.

Verse 12

कुलीनाः श्रुतवन्तश्च शीलवन्तस्तपस्विनः / अग्निचित्स्नातका विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः

ಕುಲೀನರು, ಶ್ರುತಿಸಂಪನ್ನರು, ಶೀಲವಂತರು, ತಪಸ್ವಿಗಳು ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಚಯನ ಮಾಡಿದವರು ಮತ್ತು ಸ್ನಾತಕವ್ರತ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ವಿಪ್ರರು—ಅವರನ್ನು ‘ಪಂಕ್ತಿಪಾವನರು’ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು.

Verse 13

मातापित्रोर्हिते युक्तः प्रातः स्नायी तथा द्विजः / अध्यात्मविन्मुनिर्दान्तो विज्ञेयः पङ्क्तिपावनः

ಮಾತಾ-ಪಿತರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜನು, ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಿದನು, ಮುನಿಸದೃಶನು, ದಾಂತನಾಗಿ (ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಿ) ಇರುವವನು—ಅವನೇ ‘ಪಂಕ್ತಿಪಾವನ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 14

ज्ञाननिष्ठो महायोगी वेदान्तार्थविचिन्तकः / श्रद्धालुः श्राद्धनिरतो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः

ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಯೋಗಿ, ವೇದಾಂತಾರ್ಥವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುವವನು; ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ, ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನೇ ಪಂಕ್ತಿ-ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು.

Verse 15

वेदविद्यारतः स्नातो ब्रह्मचर्यपरः सदा / अथर्वणो मुमुक्षुश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः

ವೇದವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಸ್ನಾತಕಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಪರನಾಗಿ, ಅಥರ್ವಣ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಮೋಕ್ಷಾಭಿಲಾಷಿಯಾಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಕ್ತಿ-ಪಾವನನು.

Verse 16

असमानप्रवरको ह्यसगोत्रस्तथैव च / असंबन्धी च विज्ञेयो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः

ಭಿನ್ನ ಪ್ರವರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು, ಅದೇ ಗೋತ್ರದವನು ಅಲ್ಲದವನು, ಬಂಧುತ್ವಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದವನು—ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಕ್ತಿ-ಪಾವನನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 17

भोजयेद् योगिनं पूर्वं तत्त्वज्ञानरतं यतिम् / अलाभे नैष्ठिकं दान्तमुपकुर्वाणकं तथा

ಮೊದಲು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಯತಿ-ಯೋಗಿಯನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೈಷ್ಠಿಕನಾದ, ದಾಂತನಾದ (ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಿ) ಸಂನ್ಯಾಸಿಯನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಉಪಕಾರಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನನ್ನೂ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 18

तदलाभे गृहस्थं तु मुमुक्षुं सङ्गवर्जितम् / सर्वालाभे साधकं वा गृहस्थमपि भोजयेत्

ಅವರೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಂಗವರ್ಜಿತನಾದ ಮೋಕ್ಷಾಭಿಲಾಷಿ ಗೃಹಸ್ಥನನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲರೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನಾದ ಗೃಹಸ್ಥನನ್ನೂ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬಹುದು.

Verse 19

प्रकृतेर्गुणतत्त्वज्ञो यस्याश्नाति यतिर्हविः / फलं वेदविदां तस्य सहस्रादतिरिच्यते

ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಗುಣತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಯತಿ ಯಾರ ಹವ್ಯವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವು ಕೇವಲ ವೇದವಿದರ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ಸಹಸ್ರಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 20

तस्माद् यत्नेन योगीन्द्रमीश्वरज्ञानतत्परम् / भोजयेद् हव्यकव्येषु अलाभादितरान् द्विजान्

ಆದ್ದರಿಂದ ಹವ್ಯ‑ಕವ್ಯ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾದ ಯೋಗೀಂದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದರೆ ಮಾತ್ರ ಇತರ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 21

एष वै प्रथमः कल्पः प्रिदाने हव्यकव्ययोः / अनुकल्पस्त्वयं ज्ञेयः सदा सद्भिरनुष्ठितः

ಹವ್ಯ‑ಕವ್ಯ ವಿಧಾನದೊಳಗೆ ಇದೇ ಪ್ರಥಮ ಕಲ್ಪ, ಅಂದರೆ ಮುಖ್ಯ ವಿಧಾನ. ಇದನ್ನೂ ಅನುಕಲ್ಪ—ಅಧಿಕೃತ ಉಪವಿಧಾನ—ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಸತ್ಪುರುಷರು ಸದಾ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 22

मातामहं मातुलं च स्वस्त्रीयं श्वशुरं गुरुम् / दौहित्रं विट्पतिं बन्धुमृत्विग्याज्यौ च भोजयेत्

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಮಹ, ಮಾತುಲ, ಸಹೋದರಿಯ ಪುತ್ರ, ಶ್ವಶುರ, ಗುರು, ದೌಹಿತ್ರ, ಸಮುದಾಯದ ನಾಯಕ, ಬಂಧು, ಹಾಗೆಯೇ ಋತ್ವಿಕ್ ಮತ್ತು ಯಾಜ್ಯರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 23

न श्राद्धे भोजयेन्मित्रं धनैः कार्यो ऽस्य संग्रहः / पैशाची दक्षिणा सा हि नैवामुत्र फलप्रदा

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರನನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬಾರದು; ಹಣದಿಂದ ಅವನನ್ನು ‘ಸಂಗ್ರಹ’ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಬೇಡ. ಅಂಥ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ‘ಪೈಶಾಚೀ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡದು।

Verse 24

काम श्राद्धे ऽर्चयेन्मित्रं नाभिरूपमपि त्वरिम् / द्विषता हि हविर्भुक्तं भवति प्रेत्य निष्फलम्

ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಾಮವಶದಿಂದ ಮಿತ್ರನನ್ನೂ, ಸುಂದರನಾದ ತ್ವರಿತನನ್ನೂ ಸಹ ಪಾತ್ರನೆಂದು ಪೂಜಿಸಬಾರದು. ದ್ವೇಷಿಯು ಭಕ್ಷಿಸಿದ ಹವಿಸ್ಸು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 25

ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति / तस्मै हव्यं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಶಮನವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹವ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು; ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಸುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 26

यथेरिणे बीजमुप्त्वा न वप्ता लभते फलम् / तथानृचे हविर्दत्त्वा न दाता लभते फलम्

ಬಂಜರು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದರೆ ಬಿತ್ತುವವನು ಫಲ ಪಡೆಯದಂತೆ, ಅಯೋಗ್ಯ/ಅಶುದ್ಧ ಋಚೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಾತನಿಗೂ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯದು.

Verse 27

यावतो ग्रसते पिण्डान् हव्यकव्येष्वमन्त्रवित् / तावतो ग्रसते प्रेत्य दीप्तान् स्थूलांस्त्वयोगुडान्

ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವಿಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಎಷ್ಟು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೋ, ಅಷ್ಟೇ ದೀಪ್ತವಾದ, ಸ್ಥೂಲವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗುಂಡೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಮರಣಾನಂತರ ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನುಂಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 28

अपि विद्याकुलैर्युक्ता हीनवृत्ता नराधमाः / यत्रैते भुञ्जते हव्यं तद् भवेदासुर द्विजाः

ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕುಲಸಂಬಂಧ ಇದ್ದರೂ ಹೀನವೃತ್ತಿಯ ನರಾಧಮರು ‘ಆಸುರ’ ದ್ವಿಜರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಹವ್ಯವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುವ ಸ್ಥಳ (ಮತ್ತು ವಿಧಿ) ಆಸುರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಓ ದ್ವಿಜರೇ.

Verse 29

यस्य वेदश्च वेदी च विच्छिद्येते त्रिपूरुषम् / स वै दुर्ब्राह्मणो नार्हः श्राद्धादिषु कदाचन

ಯಾರ ವേദಾಧ್ಯಯನವೂ ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆಯೂ ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತವೋ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ‘ದುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣ’; ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಪಿತೃಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಅರ್ಹನಲ್ಲ।

Verse 30

शूद्रप्रेष्यो भृतो राज्ञो वृषलो ग्रामयाजकः / बधबन्धोपजीवी च षडेते ब्रह्मबन्धवः

ಶೂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಡುವವನು, ರಾಜನ ವೇತನಭೃತ ಸೇವಕನು, ಪತಿತ ‘ವೃಷಲ’, ಜೀವನಾರ್ಥ ಗ್ರಾಮಯಾಜಕನಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಸುವವನು, ಹಾಗೂ ವಧ ಅಥವಾ ಬಂಧನ-ಕಾರಾಗಾರದಿಂದ ಬದುಕುವವನು—ಈ ಆರು ಜನ ‘ಬ್ರಹ್ಮಬಂಧು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 31

दत्तानुयोगान् वृत्यर्थं पतितान् मनुरब्रवीत् / वेदविक्रायिणो ह्येते श्राद्धादिषु विगर्हिताः

ಜೀವನಾರ್ಥ ದತ್ತಾನುಯೋಗಗಳನ್ನು (ಪಾವತಿಗೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ನಿಯೋಜನೆ) ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರನ್ನು ಮನು ‘ಪತಿತ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

श्रुतिविक्रयिणो ये तु परपूर्वासमुद्भवाः / असमानान् याजयन्ति पतितास्ते प्रकीर्तिताः

ಶ್ರುತಿ/ವೇದವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವವರು, ಯೋಗ್ಯ ಪೂರ್ವಜಕ್ರಮದ ಹೊರಗಿನ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಮಾನರಲ್ಲದವರಿಗಾಗಿ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಸುವವರು—ಅವರು ‘ಪತಿತ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ।

Verse 33

असंस्कृताध्यापका ये भृत्या वाध्यापयन्ति ये / अधीयते तथा वेदान् पतितास्ते प्रकीर्तिताः

ಯೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ವೇದ ಬೋಧಿಸುವವರು, ಭೃತ್ಯ/ಸೇವಕರಿಂದಲೂ ವೇದ ಬೋಧಿಸಿಸುವವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದೆ ಅಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೇದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರು—ಅವರು ‘ಪತಿತ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 34

वृद्धश्रावकनिर्ग्रन्थाः पञ्चरात्रविदो जनाः / कापालिकाः पाशुपताः पाषण्डा ये च तद्विधाः

ವೃದ್ಧ ಶ್ರಾವಕರು, ನಿರ್ಗ್ರಂಥರು, ಪಾಂಚರಾತ್ರವಿದ ಜನರು, ಕಾಪಾಲಿಕರು, ಪಾಶುಪತರು ಹಾಗೂ ‘ಪಾಷಂಡ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು ಮತ್ತು ತದ್ವಿಧರು—ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 35

यस्याश्नन्ति हवींष्येते दुरात्मानस्तु तामसाः / न तस्य तद् भवेच्छ्राद्धं प्रेत्य चेह फलप्रदम्

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಸನ್ನು ಇಂತಹ ತಾಮಸ ದುರ್ಮನಸ್ಕರು ಭಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಆ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಅದು ನಿಜವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧವಲ್ಲ; ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗದು.

Verse 36

अनाश्रमो यो द्विजः स्यादाश्रमी वा निरर्थकः / मिथ्याश्रमी च ते विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिदूषकाः

ಆಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ದ್ವಿಜನು, ಅಥವಾ ಆಶ್ರಮಿ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಶಿಸ್ತಾಚಾರವಿಲ್ಲದೆ ನಿರರ್ಥಕನಾಗಿರುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಸುಳ್ಳು ಆಶ್ರಮಿಯಾಗಿ ನಟಿಸುವವನು—ಇಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕರು, ಪವಿತ್ರ ಭೋಜನಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಲಿನಗೊಳಿಸುವವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 37

दुश्चर्मा कुनखी कुष्ठी श्वित्री च श्यावदन्तकः / विद्धप्रजननश्चैव स्तेनः क्लीबो ऽथ नास्तिकः

ಇಂತಹ ದೋಷದಿಂದ ದುಶ್ಚರ್ಮ (ಚರ್ಮರೋಗ), ವಿಕೃತ ನಖಗಳು, ಕುಷ್ಠ, ಶ್ವಿತ್ರಿ, ಹಲ್ಲು ಕಪ್ಪಾಗುವುದು, ಪ್ರಜನನಶಕ್ತಿ ಹಾನಿ—ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನ, ನಪುಂಸಕತ್ವ, ನಾಸ್ತಿಕತ್ವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 38

मद्यपो वृषलीसक्तो वीरहा दिधिषूपतिः / आगारदाही कुण्डाशी सोमविक्रयिणो द्विजाः

ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜನು, ಶೂದ್ರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು, ವೀರಹಂತಕನು, ಜೀವಂತ ಪತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವವನು, ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವವನು, ಕುಂಡಾಗ್ನಿಗೆ ಅಯೋಗ್ಯ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು, ಸೋಮವನ್ನು ಮಾರುವವನು—ಇಂತಹ ದ್ವಿಜರು ಪತಿತರಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 39

परिवेत्ता तथा हिंस्त्रः परिवित्तिर्निराकृतिः / पौनर्भवः कुसीदी च तथा नक्षत्रदर्शकः

ಅಣ್ಣ ಜೀವಂತನಿರುವಾಗಲೇ ಮೊದಲು ವಿವಾಹವಾಗುವವನು, ಹಿಂಸಕನು, ಕಿರಿಯನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹಿರಿಯನು ಅವಿವಾಹಿತನಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯವನು, ಬಹಿಷ್ಕೃತನು, ಪುನರ್ವಿವಾಹಿ, ಬಡ್ಡಿಕೋರ, ನಕ್ಷತ್ರದರ್ಶನದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು—ಇವರೆಲ್ಲ ನಿಂದ್ಯರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 40

गीतवादित्रनिरतो व्याधितः काण एव च / हीनाङ्गश्चातिरिक्ताङ्गो ह्यवकीर्णिस्तथैव च

ಗೀತೆ‑ವಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು, ರೋಗಿ, ಏಕನೇತ್ರ, ಅಂಗಹೀನ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಂಗವಿರುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಅವಕೀರ್ಣಿ’ (ವ್ರತಭ್ರಷ್ಟ/ಅಶೌಚಸ್ಥಿತಿಯವನು)—ಇವರು ಈ ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗೆ ಅಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 41

कन्यादूषी कुण्डगोलौ अभिशस्तो ऽथ देवलः / मित्रध्रुक् पिशुनश्चैव नित्यं भार्यानुवर्तकः

ಕನ್ಯಾದೂಷಣ ಮಾಡುವವನು, ಕುಂಡ‑ಗೋಲ (ಅನೈತಿಕ ಸಂಯೋಗ) ಜನ್ಮದವನು, ಲೋಕನಿಂದಿತ, ದೇವಲ (ವೇತನಕ್ಕಾಗಿ ವಿಗ್ರಹಸೇವೆ ಮಾಡಿ ಬದುಕುವವನು), ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ, ಪಿಶುನ, ಸದಾ ಪತ್ನಿಯ ಅಧೀನನಾಗಿರುವವನು—ಇವರು ಪತಿತರೂ ನಿಂದ್ಯರೂ ಎಂದು ಸ್ಮೃತರು.

Verse 42

मातापित्रोर्गुरोस्त्यागी दारत्यागी तथैव च / गोत्रभिद् भ्रष्टशौचश्च काण्डस्पृष्टस्तथैव च

ತಾಯಿ‑ತಂದೆ ಅಥವಾ ಗುರುವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಗೋತ್ರಮರ್ಯಾದೆ ಭಂಗ ಮಾಡುವವನು, ಆಚರಣೆ‑ಶೌಚದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟನಾದವನು, ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸ್ಪೃಷ್ಟನಾಗಿ ಕಲుషಿತನಾದವನು—ಇವರು ಧರ್ಮವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಲಿನರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 43

अनपत्यः कूटसाक्षी याचको रङ्गजीवकः / समुद्रयायी कृतहा तथा समयभेदकः

ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನು, ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವವನು, ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವೃತ್ತಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡವನು, ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿ ಬದುಕುವವನು, ಸಮುದ್ರಯಾತ್ರಿಕ, ಕೂಲಿಗಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡುವವನು, ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಂದ‑ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಭಂಗ ಮಾಡುವವನು—ಇವು ನಿಂದ್ಯ ವೃತ್ತಿಗಳೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 44

देवनिन्दापरश्चैव वेदनिन्दारतस्तथा / द्विजनिन्दारतश्चैते वर्ज्याः श्राद्धादिकर्मसु

ಯಾವನು ದೇವನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ವೇದನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವನೋ, ದ್ವಿಜನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನೋ—ಅಂಥವರು ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಜ್ಯರು.

Verse 45

कृतघ्नः पिशुनः क्रूरो नास्तिको वेदनिन्दकः / मित्रध्रुक् कुहकश्चैव विशेषात् पङ्क्तिदूषकाः

ಕೃತಘ್ನ, ಪಿಶುನ, ಕ್ರೂರ, ನಾಸ್ತಿಕ, ವೇದನಿಂದಕ, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ ಹಾಗೂ ಕುಹಕ—ಇವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕರು.

Verse 46

सर्वे पुनरभोज्यान्नास्त्वदानार्हाश्च कर्मसु / ब्रह्मभावनिरस्ताश्च वर्जनीयाः प्रयत्नतः

ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಪುನಃ ಭೋಜ್ಯರಲ್ಲ; ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮಭಾವನೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದವರನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 47

शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गः संध्योपासनवर्जितः / महायज्ञविहीनश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः

ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನರಸದಿಂದ ದೇಹಪೋಷಿತನಾದ, ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟ, ಮಹಾಯಜ್ಞವಿಹೀನನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

अधीतनाशनश्चैव स्नानहोमविवर्जितः / तामसो राजसश्चैव ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಸ್ನಾನ ಹಾಗೂ ಹೋಮವಿಲ್ಲದ, ತಮಸ್-ರಜಸ್‌ಗೆ ವಶನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

बहुनात्र किमुक्तेन विहितान् ये न कुर्वते / निन्दितानाचरन्त्येते वर्जनीयाः प्रयत्नतः

ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ, ನಿಂದಿತ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೂರವಿಡಬೇಕು।