Sukta 86

Mantra 1

धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम ॥

かの一者の偉大さによって、堅固なる洞察の力は目覚める——広大なる二つの世界さえも、彼は確かに据え置いた。彼は高く広き天を押し出し、星々の二重の座をひろげ、地の基を打ち立てた——意識が育つための、秩序ある広がりを定めて。

Mantra 2

उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम् ॥

また、わが身そのものをもってこのことを語る――いつ、われは汝の内に入らん、ヴァルナ（Varuṇa）よ。わが供物のいかなるものを、汝は怒りなく受けたまうか。いつ、慈しみの心もて、汝の憐れみ――癒やしの解放を、わが胸のうちに見まつらん。

Mantra 3

पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते ॥

その罪過をわれは問う、ヴァルナよ、明らかに見んと欲して。われは近づき、知れる者に問いただし、見分けを求む。賢者たちもまた同じことを告げる――「まことにこのヴァルナは汝に対して憤りたまう」と。

Mantra 4

किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम् ॥

いかなる大いなる罪があったのか、ヴァルナよ、汝が讃歌の歌い手を、友を、打ち倒さんとするほどに。われにそれを告げたまえ、害しがたき者よ、自らの法を持つ者よ。われは敬礼をもって速やかに汝に赴く、真実によって過ちの結び目が解かれんことを願いつつ。

Mantra 5

अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम् ॥

われらのために、祖先より来たる過ちと歪みを解き放ち、またこの身をもってわれら自ら作りし罪をも解き放て。王なるヴァルナよ、他人の群れを食らう者のごとく迷い入った求道者を放ち、子牛が繋ぎ綱から解かれるように、縛めの縄よりヴァシシュタ（Vasiṣṭha）を解き放て。

Mantra 6

न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता ॥

ヴァルナよ、これはまことに我が固有の洞察（dakṣa）でもなく、堅き保持（dhr̥ti）でもない。酒の迷い（surā）であり、恐れを呼ぶ怒り（manyu）であり、無知（acitti）である。年長き者も年少の境に落ちうる。眠りさえも不真実（anṛta）の促し手となりうる——われらの内には、意志を正しき道より曲げる力がある。

Mantra 7

अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति ॥

われを適わしめよ、寛き施与者に仕える僕のごとく。われは—罪なき者（anāgāḥ）として—万有を回転し動かす神的力（bhūrṇi）のために働かん。高貴なる神（arya）は無知なる者を目覚まし、より見通す詩人（kavi-tara）は、熱望する者を充溢の富（rāya）へと駆り立てる。

Mantra 8

अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

自らの法をもつヴァルナよ、この讃歌は汝のために、心のうちに据えられた。われらの安住に安寧あれ、結びと営みにも安寧あれ。汝らよ、つねにスヴァスティ（吉祥）もてわれらを守りたまえ。