Sukta 86
Sukta 7.86
Vasiṣṭha (traditional for RV 7.86)
Varuṇa (with cosmic-sovereign framing; hymn is Varuṇa-centered)
Triṣṭubh
वसिष्ठस्यायं वरुणसूक्तः ऋतस्य धारकं विश्वाधिपतिं वरुणं स्तौति—येन द्यावापृथिव्यौ प्रतिष्ठापिते, विश्वं च सुव्यवस्थितं कृतम्। तस्माद् महतः सुव्यवस्थितस्य सृष्टिदर्शनात् कविः स्वान्तर्मुखो भूत्वा स्वकृतान् पैतृकांश्च दोषान् अभ्युपगच्छति, क्षमां मोक्षं च याचते; अन्ते च शान्त्यै रक्षणाय कल्याणाय च आशीर्भिः समापयति।
Mantras
Mantra 1
धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम ॥
धीरा त्वस्य महिना जनूंषि, वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी। प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं, द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम॥
Mantra 2
उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम् ॥
उत स्वया तन्वा सं वदे—तत् कदा नु अन्तर्वरुणे भुवानि? किं मे हव्यं अहृणानो जुषेत? कदा मृळीकेन सुमना अभि ख्याम्—हृदि मे शमं मोक्षं च ददत्?
Mantra 3
पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते ॥
पृच्छे तद् एनो वरुण दिदृक्षुः—उपो एमि चिकितुषो विपृच्छम्। समानम् इन् मे कवयश्चिद् आहुः—अयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते।
Mantra 4
किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम् ॥
किम् आगः आस वरुण ज्येष्ठं यत् स्तोतारं जिघांससि सखायम्? प्र तन् मे वोचो दूळभ स्वधावः; अव त्वा अनेना नमसा तुर इयाम्।
Mantra 5
अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम् ॥
अव द्रुग्धानि पित्र्या सृज नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन् पशुतृपं न तायुः सृज वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम् ॥
Mantra 6
न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता ॥
न स स्वो दक्षो वरुण धृतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोटा ॥
Mantra 7
अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति ॥
अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति ॥
Mantra 8
अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Frequently Asked Questions
It praises Varuṇa as the upholder of cosmic and moral order, then turns to confession of wrongdoing and asks Varuṇa to release the worshipper from bondage and restore peace and well-being.
The hymn recognizes that human harm can come from inherited patterns (family or tradition) and from one’s own choices; it asks Varuṇa to clear both so life can return to ṛta (right order).
It is an image for Varuṇa loosening the binding consequences of error—freeing the person from guilt, fear, and constraint so they can live again in truth, safety, and right relationship.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.