Sukta 86

Mantra 1

धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम ॥

ತಸ್ಯ ಮಹಿನಾ ಧೀರಾಃ ಜನೂಂಷಿ ವಿ—ಆ ಏಕನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಧೀರ (ಸ್ಥಿರ) ದರ್ಶನಶಕ್ತಿಗಳು ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತವೆ; ಯಃ ಉರ್ವೀ ರೋದಸೀ ಚಿತ್ ತಸ್ತಂಭ—ಎರಡು ವಿಶಾಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದವನು. ಸ ಬೃಹಂತಂ ಋಷ್ವಂ ನಾಕಂ ಪ್ರ ನುನುದೇ—ಉನ್ನತ, ವಿಶಾಲ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು; ದ್ವಿತಾ ನಕ್ಷತ್ರಂ ಪಪ್ರಥತ್ ಚ ಭೂಮ—ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ದ್ವಿ-ಆಸನವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಭೂಮಿಯ ಆಧಾರವನ್ನು ಹರಡಿದನು—ಋತದ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ವೈಶಾಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು, ಅಲ್ಲಿ ಚೇತನ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

Mantra 2

उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम् ॥

ಮತ್ತೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ತನುದಿಂದ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಸಂವಾದಿಸುತ್ತೇನೆ: ಹೇ ವರುಣ, ಯಾವಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು? ನನ್ನ ಯಾವ ಹವ್ಯ-ಅರ್ಪಣವನ್ನು ನೀನು ಅಪ್ರಸನ್ನತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆ? ಯಾವಾಗ, ಸುಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮೃಳೀಕ—ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಕ ವಿಮೋಚನೆ—ಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಖ್ಯ ಮಾಡುವೆನು?

Mantra 3

पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते ॥

ಹೇ ವರುಣ, ನಾನು ಆ ಏನೋವನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಲು ಬಯಸಿ; ತಿಳಿದವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕವಿಗಳೂ ನನಗೆ ಅದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ‘ಈ ವರುಣನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೃಣೀತೇ—ಅಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.’

Mantra 4

किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम् ॥

ಹೇ ವರುಣ, ಯಾವ ಮಹಾ ಆಗಃ ಇತ್ತು, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ತೋತಾರನನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಸಖನನ್ನೂ ಘಾತ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವಂತೆ? ಹೇ ದುರ್ಲಭ, ಹೇ ಸ್ವಧಾವಾನ್, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಾನು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ—ಸತ್ಯದಿಂದ ದೋಷದ ಗಂಟು ಸಡಿಲವಾಗಲಿ ಎಂಬ ಯಾಚನೆಯೊಂದಿಗೆ.

Mantra 5

अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम् ॥

ಓ ವರುಣ ರಾಜನೇ, ಪಿತೃಪಾರಂಪರ್ಯದಿಂದ ಬಂದ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ವಿಕೃತಿಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮಾಡು; ಮತ್ತು ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ದೇಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸು. ಓ ರಾಜನೇ, ಪರರ ಹಿಂಡಿನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದವನಂತೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ತಾಯು (ಅಪರಾಧಿ/ಭ್ರಮಣಶೀಲ)ನನ್ನು ಬಿಡಿಸು; ದಾಮ್ನ (ಬಂಧನದ ಹಗ್ಗ)ದಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು, ಕರು ತನ್ನ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು.

Mantra 6

न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता ॥

ಓ ವರುಣ, ಇದು ನಿಜವಾಗಿ ನನ್ನದೇ ದಕ್ಷತೆ (ಸುವಿವೇಕ)ವೂ ಅಲ್ಲ, ಸ್ಥಿರ ಧೃತಿ (ಧಾರಣೆ)ಯೂ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಮದ (ಮತ್ತತೆ), ಭಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧ), ಮತ್ತು ಅಚಿತ್ತಿ (ಅಜ್ಞಾನ)ವೇ. ಹಿರಿಯನೂ ಕಿರಿಯನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಜಾರಿಬಿಡಬಹುದು; ನಿದ್ರೆಯೂ ಅನೃತ (ಅಸತ್ಯ)ಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಕವಾಗಬಹುದು—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಋತ/ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರ ತಿರುಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇವೆ.

Mantra 7

अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति ॥

ಉದಾರ ದಾತನಿಗೆ ದಾಸನಂತೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಾಗಲಿ; ನಾನು—ಅನಾಗಾಃ (ನಿರ್ದೋಷ)—ಭೂರ್ಣಯೇ ದೇವಾಯ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿರುಗಿಸಿ ಚಲಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಗೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡಲಿ. ಆರ್ಯ ದೇವನು ಅಚೇತನನನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕವಿತರ (ಹೆಚ್ಚು ದರ್ಶಿ ಕವಿ) ಗೃತ್ಸ (ಉತ್ಸುಕ ಸಾಧಕ)ನನ್ನು ರಾಯೇ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ಹೇ ವರುಣ, ಸ್ವಧಾವಾನ್ (ಸ್ವನಿಯಮವಂತ), ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ನಿನಗಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿತವಾಗಿರಲಿ. ನಮ್ಮಿಗೆ ಕ್ಷೇಮದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ, ಯೋಗೇ (ಸಂಯೋಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ) ಕೂಡ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ; ನೀವು ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಸ್ತಿಭಿಃ—ಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಸುಗಮ ಗತಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ—ರಕ್ಷಿಸಿರಿ.