Adhyaya 16

Verse 1

। लोमश उवाच । ततः शची तान्प्रोवाच वाचं धर्मार्थसंयुताम् । मा चिंता क्रियतां देवा बृहस्पतिपुरोगमः

Lomaśa sprach: Da wandte sich Śacī mit Worten, die auf Dharma und heilsamem Nutzen beruhen, an sie: „Sorgt euch nicht, o Götter—zieht voran, mit Bṛhaspati an der Spitze.“

Verse 2

गच्छत त्वरिताः सर्वे शक्रं द्रष्टुं विचक्षणाः । ब्रह्महत्याभिभूतोऽसौ यत्रास्ते सुरसत्तमः

Eilt, ihr alle Weisen, um Śakra (Indra) zu schauen. Er, der Beste unter den Göttern, ist vom Makel der brahmahatyā überwältigt und verweilt an jenem Ort.

Verse 3

बहूनां कारणेनैव विश्वरूपे हि मंदधीः । हतस्तेन महेंद्रेण सर्वैः सोऽपि निराकृतः

Aus vielen Gründen wahrlich wurde Viśvarūpa, von trägem Urteil, von jenem Mahendra (Indra) erschlagen; und auch er wurde von allen verworfen.

Verse 4

तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः । अवज्ञा हि कृता पूर्वं महेंद्रेण तवानघ

Darum müsst ihr alle dorthin gehen, wo jener Herr weilt. Denn einst, o Makelloser, hat Mahendra (Indra) wahrlich Verachtung gezeigt.

Verse 5

अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः । तथैव शापितश्चासि मया त्वं हि बृहस्पते

Durch ein bloßes Band des Grolls, aus Missachtung geboren, hast du Purandara (Indra) verflucht. Und ebenso, o Bṛhaspati, bist auch du von mir verflucht worden.

Verse 6

निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव

Darum, auch wenn du verstoßen wurdest, bleibe standhaft bis zum Ende und führe diese Angelegenheit zur Vollendung.

Verse 7

यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ । त्वयि जीवति भो ब्रहमन्कार्यं तव करिष्यति

So wie jene beiden um meinetwillen in Sicherheit bewahrt werden, solange Śakra (Indra) lebt, so wird auch—solange du lebst, o Brahmane—dein Vorhaben vollendet werden.

Verse 8

कोऽपि सौभाग्यवांल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति । पुत्रं विख्यातनामानमत्रनैवास्ति संशयः

In dieser Welt wird irgendein Glückseliger in deinem heiligen Gebiet geboren werden; und hier wird ein Sohn von weithin gerühmtem Namen zur Welt kommen—daran besteht keinerlei Zweifel.

Verse 9

गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् । प्रयासि त्वरितो नो चेत्पुनः शापं ददामि ते

Geh eilends mit den Göttern und bring Śakra (Indra) ohne Verzug herbei. Wenn du nicht sofort aufbrichst, werde ich erneut einen Fluch über dich aussprechen.

Verse 10

शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः । पुरंदरं गताः सर्वे ब्रह्महत्याभिपीडितम्

Nachdem er die von Śacī gesprochenen Worte vernommen hatte, ging er zusammen mit den Göttern. Alle traten zu Purandara (Indra), der vom Makel des Brahmanenmordes bedrängt war.

Verse 11

सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् । दृष्टाः शक्रेम ते सर्वे तदा ह्यप्सु स्थितेन वै

Als sie das Ufer des Sees erreichten, brachten sie Śakra ihre Verehrung dar. Da er wahrlich im Wasser verweilte, erblickte Śakra sie alle.

Verse 12

उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः । अहं हि पातकग्रस्तो ब्रह्महत्यापरिप्सुतः । अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः

Der Herr der Götter sprach zu den Göttern: „Warum seid ihr hierher gekommen? Ich bin von Sünde ergriffen, verfolgt von der Schuld des Brahmanenmordes. O Götter, ich verweile im Wasser, allein, dem Tapas, der Askese, hingegeben.“

Verse 13

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः । ऊचुर्विह्वलिता एनं देवराजानमद्भुतम्

Als sie seine Worte vernahmen, sprachen alle Götter des Śatakratu (Indra), bestürzt und erschüttert, zu jenem wunderbaren König der Götter.

Verse 14

एतादृशं न वाच्यं ते परेषामुपकारतः । कृतं त्वयैव यत्कर्म विश्वरूपवधादिकम्

„So solltest du nicht sprechen, zum Wohle der anderen. Denn die Tat, die vollbracht wurde – wie die Tötung Viśvarūpas – ist wahrlich von dir selbst getan worden.“

Verse 15

विश्वकर्मसुतेनैव कृतं याजनमद्भुतम् । येन देवाः क्षयं यांति ऋषयोऽपि महाप्रभाः

Ein erstaunliches Opferritual (Yajña) wurde vom Sohn Viśvakarmans vollzogen; durch dieses gelangen selbst die Götter ins Verderben, und selbst die machtvollen Weisen werden davon berührt.

Verse 16

तस्माद्वतस्त्वया देव परेषामुपकारतः । ततः सर्वे वयं प्राप्तास्त्वां नेतुममरावतीम्

Darum, o Gott, wurdest du zum Wohle und zur Stütze der anderen erwählt. Deshalb sind wir alle hierher gekommen, um dich nach Amarāvatī zu geleiten, in die Stadt der Unsterblichen.

Verse 17

एवं विवदमानेषु देवेषु च तदाऽब्रवीत् । ब्रह्महत्या त्वरायुक्ता देवेंद्रं वरयाम्यहम्

Während die Götter so stritten, sprach Brahmahatyā, von Dringlichkeit getrieben: „Ich wähle Devendra (Indra) zu meinem Ziel.“

Verse 18

तदा बृहस्पतिर्वाक्यमुवाच सहसैव तु

Da sprach Bṛhaspati sogleich.

Verse 19

बृहस्पतिरुवाच । वासार्थं च करिष्यामः स्थानानि तव सांप्रतम् । प्रसांत्विता तदा हत्या देवैस्तत्कार्यगौरवात्

Bṛhaspati sprach: „Nun werden wir dir sogleich Wohnstätten bereiten, die deinem Aufenthalt entsprechen.“ Da wurde Brahmahatyā von den Göttern besänftigt, eingedenk der Schwere der anstehenden Aufgabe.

Verse 20

विमृश्य सर्वे विभजुश्चतुर्द्धा हत्यां सुरास्ते ऋषयो मनीषिणः । यक्षाः पिशाचा उरगाः पतंगास्तथा च सर्वे सुरसिद्धचारणाः

Nach reiflicher Beratung teilten alle Brahmahatyā in vier Teile—jene Götter und weisen ṛṣis, dazu yakṣas, piśācas, Schlangen, Vögel sowie alle suras, siddhas und cāraṇas.

Verse 21

आदौ क्षमां प्रति तदा ऊचुः सर्वे दिवौकसः । हे क्षमेंऽशस्त्वया ग्राह्यो हत्यायाः कार्यसिद्धये

Zuerst sprachen alle Himmelsbewohner zu Kṣamā: „O Kṣamā, nimm einen Anteil an Brahmahatyā an, damit dieses notwendige Werk vollendet werde.“

Verse 22

सुराणां तद्वचः श्रुत्वा धरित्री कंपिताऽवदत् । कथं ग्राह्ये मया ह्यंशो हत्यायास्तद्विमृश्यताम्

Als Dharitrī (die Erde) die Worte der Götter vernahm, erbebte sie und sprach: „Wie könnte ich einen Anteil an der Brahmahatyā auf mich nehmen? Dies sei rechtmäßig erwogen.“

Verse 23

अहं हि सर्वभूतानां धात्री विश्वं धराम्यहम् । अपवित्रा भविष्यामि एनसा संवृता भृशम्

„Denn ich bin die Ernährerin aller Wesen; ich trage die ganze Welt. Nehme ich dies auf mich, werde ich unrein, dicht von Sünde bedeckt.“

Verse 24

पृथ्वयास्तद्वचनं श्रुत्वा बृहस्पतिरुवाच ताम् । मा भौषीश्चारुसर्वांगि निष्पापासि न चान्यथा

Als Bṛhaspati die Worte der Erde hörte, sprach er zu ihr: „Fürchte dich nicht, o du mit den schönen Gliedern. Du bist ohne Sünde — wahrlich, es ist nicht anders.“

Verse 25

यदा यदुकुले श्रीमान्वासुदेवो भविष्यति । तदा तत्पदविन्यासान्नष्पापा त्वं भविष्यसि

„Wenn der ruhmreiche Vāsudeva im Geschlecht der Yadu geboren wird, dann wirst du durch das Setzen seiner Füße auf dich von Sünde befreit werden.“

Verse 26

कुरु वाक्यं त्वमस्माकं नात्र कार्या विचारणा

„Vollziehe unser Wort; in dieser Sache ist kein Abwägen nötig.“

Verse 27

इत्युक्ता पृथिवी तेषां निष्पापा साकरोद्वचः । ततो वृक्षान्समाहूय सर्वे देवाऽब्रुवन्वचः

So von ihnen angesprochen, wurde die Erde sündenfrei und stimmte ihren Worten zu. Dann riefen alle Devas die Bäume zusammen und sprachen zu ihnen.

Verse 28

हत्यांशो हि ग्रहीतव्यो भवद्भिः कार्यसिद्धये । एवमुक्ताऽब्रुवन्वबृक्षा देवान्सर्वे समागताः

„Damit das Vorhaben gelingt, müsst ihr einen Anteil an der ‘hatyā’ (der Sünde des Tötens) auf euch nehmen.“ So angesprochen, erwiderten alle versammelten Bäume den Devas.

Verse 29

वयं सर्वे तथा भूतास्तापसानां फलप्रदाः । तदा हत्यान्विताः सर्वे भविष्यंति तपस्विनः

„Wir alle sind Wesen, die den Asketen Früchte schenken. Wenn wir mit ‘hatyā’ verbunden werden, dann werden alle, die Tapas üben, befleckt.“

Verse 30

पापिनो हि महाभागास्तस्मात्सर्वं विमृश्यताम् । तदा पुरोधसा चोक्ताः सर्वे वृक्षाः समागताः

„Denn dann, o Glückselige, würdet ihr sündhaft werden; darum bedenkt alles wohl.“ Zu jener Zeit versammelten sich, auf Anweisung des Priesters, alle Bäume.

Verse 31

मा चिंता क्रियतां सर्वैः प्रसादाच्च शतक्रतोः । छेदिताश्चैव सर्वे वै ह्यनेकांशत्वमागताः

„Keiner von euch soll sich sorgen; durch die Gunst Śatakratus (Indra) werdet ihr sicher sein. Auch wenn ihr gefällt werdet, werdet ihr alle zu vielen Teilen werden und reich verzweigen.“

Verse 32

ततो विटपिनो नित्यं यूयं सर्वे भविष्यथ । इत्युक्तास्ते तदा सर्वेगृह्णन्हत्यां विभागशः

„Danach werdet ihr alle auf ewig zu Bäumen mit vielen Zweigen werden.“ So angesprochen, nahmen sie alle daraufhin die „hatyā“ in zugeteilten Anteilen an.

Verse 33

ततो ह्यपः समाहूय ऊचुः सर्वे दिवौकसः । अद्भिश्च गृह्यतामद्य हत्यांशः कार्यसिद्धये

Da riefen die Himmelswesen die Wasser herbei und sprachen: „Damit das Vorhaben gelinge, sollen auch die Wasser heute einen Anteil der ‚hatyā‘ auf sich nehmen.“

Verse 34

तदा ह्यापो मिलित्वाथ ऊचुः सर्वाः पुरोधसम् । यानि कानि च पापानि तथा दुश्चरितानि च

Da versammelten sich die Wasser und sprachen zum Priester: „Welche Sünden es auch geben mag und welche bösen Taten ebenso…“

Verse 35

अस्मत्संपर्कसंबंधात्स्नानशौचाशनादिभिः । पुनंति प्राणिनः सर्वे पापेन परिवेष्टिताः

„Durch Berührung und Verbundenheit mit uns – durch Baden, Reinigen, Trinken und dergleichen – werden alle Lebewesen, auch wenn sie von Sünde umhüllt sind, geläutert.“

Verse 36

तासां वचनमाकर्ण्य बृहस्पतिरुवाच ह । मा भयं क्रियतामाप एनसा दुस्तरेण हि

Als Bṛhaspati ihre Worte vernahm, sprach er: „Fürchtet euch nicht, o Wasser; denn ihr seid mit einer Sünde verbunden, die wahrlich schwer zu überwinden ist.“

Verse 37

आपः पुनंतु सर्वेषां चराचरनिवासिनाम् । तदा स्त्रियः समाहूय बृहस्पतिरुवाच ह

„Mögen die Gewässer alle Wesen reinigen – jene, die sich bewegen, und jene, die es nicht tun.“ Dann rief Bṛhaspati die Frauen zu sich und sprach.

Verse 38

अद्यैव ग्राह्ये हत्यांशः सर्वकार्यार्थसिद्धये । निशम्य तद्गुरोर्वाक्यमूचुः सर्वाश्चयोपितः

„Lasst den Teil der Sünde des Tötens noch heute angenommen werden, damit alle beabsichtigten Ziele erreicht werden.“ Als sie die Worte des verehrten Lehrers hörten, antworteten sie alle voller Staunen.

Verse 39

पापमाचरते योषा तेन पापेन नान्यथा । लिप्यंते बहवः पक्षा इति वेदानुशासनम्

„Eine Frau, die eine Sünde begeht, wird allein durch diese Sünde befleckt und nicht anders; viele ‚Seiten‘ werden beschmutzt.“ Dies wird als die Weisung des Veda verkündet.

Verse 40

श्रुतमस्ति न ते किंचिद्धेपुरोधो विमृश्यताम् । योषिद्भिः प्रोच्यमानोऽपि उवाचाथ बृहस्पतिः

„Sicherlich hast du etwas davon gehört, o Priester; denke darüber nach.“ Auch während er von den Frauen angesprochen wurde, sprach Bṛhaspati dann.

Verse 41

मा भयं क्रियतां सर्वाः पापादस्मात्सुलोचनाः । भविष्याणां तथान्येषां भविष्यति फलप्रदः । हत्यांशो यो हि सर्वासां यथाकामित्वमेव च

„Fürchtet euch nicht, o ihr Schöneugigen, wegen dieser Sünde. In kommenden Zeiten wird sie für euch und auch für andere zum Spender von Ergebnissen werden. Denn dieser Teil der Sünde des Tötens wird auch die Gabe der Wunscherfüllung gewähren.“

Verse 42

एवमंशाश्च त्यायाश्चत्वारः कल्पिताः सुरैः । निवासमकरोत्सद्यस्तेषुतेषु द्विजोत्तमाः

So setzten die Götter vier Anteile samt den entsprechenden Zuteilungen fest; und sogleich, o Bester der Zweimalgeborenen, nahmen sie in jenen jeweiligen Wohnstätten ihren Sitz.

Verse 43

निष्पापो हि तदा जातो महेंद्रो ह्यभिषेचितः । देवपुर्यां सुरगणैस्तथैव ऋषभिः सह

Da wurde Mahendra (Indra) von Sünde frei und durch Abhiṣeka geweiht; in der Stadt der Götter vollzogen dies die Scharen der Devas, zusammen mit den Ṛṣis.

Verse 44

शच्या समेतो हि तदा पुरंदरो बभूव विश्वाधिपतिर्महात्मा । देवैः समेतो हि महानुभावैर्मुनीश्वरैः सिद्धगणैस्तदानीम्

Da wurde Purandara (Indra), von Śacī begleitet, zum großherzigen Herrn des Universums; und damals war er umgeben von machtvollen Göttern, den erhabensten Munis und den Scharen der Siddhas.

Verse 45

तदाग्नयः शोभना वायवश्च सर्वे ग्रहाः सुप्रभाः शांतियुक्ताः । जाताः सद्यः पृथिवी शोभमाना तथाद्रयो मणिप्रभवा बभूवुः

Da wurden die Feuer glückverheißend und die Winde sanft; alle Planeten strahlten in Glanz, von Frieden durchdrungen. Sogleich leuchtete die Erde, und auch die Berge wurden gleichsam zu Quellen juwelenhaften Schimmers.

Verse 46

प्रसन्नानि तथा ह्यासन्मनांसि च मनस्विनाम्

So wurden die Herzen der Edlen und Hochgesinnten heiter, still und von Freude erfüllt.

Verse 47

नद्यश्चामृतवाहिन्यो वृक्षा ह्यासन्सदाफलाः । अकृष्टपच्यौषधयो बभूवुश्चमृतोपमाः

Die Flüsse strömten, als trügen sie Amṛta; die Bäume waren stets reich an Früchten. Selbst Kräuter, die ohne Anbau reiften, wurden der Ambrosia gleich.

Verse 48

ऐकपद्येन सर्वेषामिंद्रलोकनिवासिनाम् । बभूव परमोत्साहो महामोदकरस्तथा

Durch jenes eine Wort allein wurden alle Bewohner von Indras Welt von höchstem Eifer ergriffen, und große Freude erhob sich.

Verse 49

लोमश उवाच । एतस्मिन्नंतरे त्वष्टा दृष्ट्वा चेंद्रमहोत्सवम् । बभूव रुषि तोऽतीव पुत्रशोकप्रपीडितः

Lomaśa sprach: Inzwischen wurde Tvaṣṭṛ, als er Indras großes Fest erblickte, überaus zornig, gequält vom Kummer um seinen Sohn.

Verse 50

जगाम निर्वेदपरस्तपस्तप्तुं सुदारुणम् । तपसा तेन संतुष्टो ब्रह्मा लोकपितामहः

Von Verdruss überwältigt ging er fort, um eine äußerst strenge Askese zu üben. Durch dieses Tapas wurde Brahmā, der Ahnvater der Welten, zufrieden.

Verse 51

त्वष्टारमब्रवीत्तुष्टो वरं वरय सुव्रत । तदा वव्रे वरं त्वष्टा सर्वलोकभयावहम् । वरं पुत्रो हि दात्वोय देवानां हि भयावहः

Zufrieden sprach Brahmā zu Tvaṣṭṛ: „O du von vortrefflichen Gelübden, wähle eine Gabe.“ Da erbat Tvaṣṭṛ eine Gabe, die allen Welten Furcht einflößen sollte: „Gewähre mir einen Sohn, der den Göttern zum Schrecken wird.“

Verse 52

तथेति च वरो दत्तो ब्रह्मणा परमेष्ठिना । वरदानात्सद्य एव बभूव पुरुषस्तदा

„So sei es“, sprach Brahmā, der höchste Herr, und gewährte den Segen. Durch diese Gabe entstand sogleich ein männliches Wesen.

Verse 53

वृत्रनामांकितस्तत्र दैत्यो हि परमाद्भुतः । धनुषां शतमात्रं हि प्रत्यहं ववृधेऽसुरः

Dort erschien ein höchst wunderbarer Daitya, mit dem Namen Vṛtra bezeichnet. Dieser Asura wuchs Tag für Tag um hundert Bogenlängen.

Verse 54

पातालान्निर्गता दैत्या ये पुराऽमृतमंथने । घातिताः सुरसंघैश्च भृगुणा जीवितास्त्वरात्

Jene Daityas, die einst aus Pātāla hervorkamen, als man nach Amṛta rührte—obgleich sie von den Scharen der Götter erschlagen wurden—wurden von Bhṛgu rasch wieder zum Leben erweckt.

Verse 55

सर्वं महीतलं व्याप्तं तेनैकेन महात्मना

Durch jenes eine großherzige Wesen wurde die ganze Erdoberfläche durchdrungen und überwältigt.

Verse 56

तदा सर्वेऽपि ऋषयो वध्यमानास्तपस्विनः । ब्रह्माणं त्वरिताः सर्वे ऊचुर्व्यसनमागतम्

Da eilten alle asketischen Rishis, angegriffen und hingemordet, zu Brahmā und berichteten, dass großes Unheil über sie gekommen sei.

Verse 57

तथा चेंद्रादयो देवा गंधर्वाः समरुद्गणाः । ब्रह्मणा कथितं सर्वं त्वष्टुश्चैतच्चिकीर्षितम्

So wurden auch Indra und die übrigen Götter—zusammen mit den Gandharvas und den Scharen der Maruts—von Brahmā über alles unterrichtet, auch über das, was Tvaṣṭṛ zu vollbringen gedachte.

Verse 58

भवद्वधार्थं जनितस्तपसा परमेण तु । वृत्त्रोनाम महातेजाः सर्वदैत्यापिधो महान्

Zu eurer Vernichtung wurde durch höchste Askese (tapas) ein mächtiges Wesen geboren, Vṛtra genannt—von großem Glanz—das allen Daityas zu einer weiten Zuflucht und Schirmstatt wurde.

Verse 59

तथापि यत्नः क्रियतां यथा वध्यो भवेदसौ । निशम्य ब्रह्मणो वाक्यमूचुर्द्देवाः सवासवाः

„Dennoch soll ein Bemühen unternommen werden, damit er tötbar werde.“ Als sie Brahmās Worte vernahmen, erwiderten die Götter—mitsamt Indra.

Verse 60

देवा ऊचुः । यदा इंद्रो हि हत्याया विमुक्तः स्थापितो दिवि । तदास्माभिरकार्यं वै कृतमस्ति दुरासदम्

Die Götter sprachen: „Als Indra vom Makel der Tötung befreit und wieder im Himmel eingesetzt wurde, da haben wir wahrlich eine unrechtmäßige Tat begangen—schwer rückgängig zu machen.“

Verse 61

शस्त्राण्यस्त्राण्यनेकानि संक्षिप्तानि ह्यबुद्धितः । दधीच स्याश्रमे ब्रह्मन्किं कार्यं करवामहे

Viele Waffen und Astras wurden unbedacht in der Einsiedelei des Dadhīci niedergelegt. O Brahmā, was sollen wir nun tun?

Verse 62

तच्छ्रुत्वा प्रहसन्वाक्यं देवान्ब्रह्मा तदाऽब्रवीत् । चिरं स्थितानि विज्ञायागच्छध्वं तानि वै सुराः

Als Brahmā diese Worte hörte, lächelte er und sprach zu den Göttern: „Da ihr wisst, dass jene Waffen dort lange verweilt haben, geht hin und holt sie zurück, o Suras.“

Verse 63

गत्वा देवास्तदा सर्वे नापश्यन्स्वं स्वमायुधम् । पप्रच्छुश्च दधीचिं ते सोऽवादीन्नैव वेद्भयहम्

Als alle Götter dorthin gingen, sahen sie ihre eigenen Waffen nicht. Sie befragten Dadhīci, und er erwiderte: „Ich weiß es nicht.“

Verse 64

पुनर्ब्रह्माणमागात्य ऊचुः सर्वे मुनेर्वचः

Darauf kehrten sie erneut zu Brahmā zurück und berichteten alle die Worte des Weisen.

Verse 65

ब्रह्मोवाच तदा देवान्सर्वेषां कार्यसिद्धये । तस्यास्थीन्येव याचध्वं प्रदास्यति न संशयः

Da sprach Brahmā zu den Göttern: „Damit das Werk aller vollendet werde, bittet nur um seine Gebeine; er wird sie geben, ohne Zweifel.“

Verse 66

तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो वाक्यं शक्रो वचनमब्रवीत्

Nachdem Śakra (Indra) die Worte des Brahmanen vernommen hatte, sprach er daraufhin als Antwort.

Verse 67

विश्वरूपो हतो देव देवानां कार्यसिद्धये । एक एव तदा ब्रह्मन्पापिष्ठोऽहं कृतः सुरैः

O Gott, Viśvarūpa wurde getötet, damit das Werk der Götter gelinge; doch, o Brahmane, damals ließen die Götter mich allein die schwerste Sünde tragen.

Verse 68

तथा पुरोधसा चैव निःश्रीकस्तत्क्षणात्कृतः । दिष्ट्या परमया चाहं प्रविष्टो निजमंदिरम्

Ebenso machte mich mein eigener Priester in eben diesem Augenblick allen Glanzes beraubt; doch durch höchstes Glück vermochte ich, in meinen eigenen Palast einzutreten.

Verse 69

दधीचं घातयित्वा वै तस्यास्थीनि बहून्यपि । अस्त्राणि तानि भगवन्कृतानि ह्यशुभानि वै

Nachdem Dadhīca getötet und viele seiner Knochen genommen worden waren, wurden jene Waffen gefertigt, o Herr; und wahrlich, sie waren von Unheil befleckt.

Verse 70

त्वष्ट्रा हि जनितो यो वै वृत्रो नामैष दैत्यराट् । कथं तं घातयाम्येवं सततं पापभीरुणा । शक्रेणोक्तं निशम्याथ ब्रह्मा वाक्यमुवाच ह

Dieser Vṛtra—König unter den Dānavas—ist wahrlich von Tvaṣṭṛ gezeugt. Wie soll ich ihn so töten, da ich doch stets die Sünde fürchte? Als Śakra dies gesprochen hatte, erwiderte Brahmā daraufhin.

Verse 71

अर्थशास्त्रपरेणैव विधिना तमबोधयत् । आततायिनमायांतं ब्राह्मणं वा तपस्विनम् । हंतुकामं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत्

Nach einer Regel, die auf Arthaśāstra und Recht beruht, wies er ihn an: „Kommt ein Angreifer heran—sei er Brahmane oder Asket—mit dem Willen zu töten, so soll man ihn tödlich treffen; durch diese Tat wird man nicht zum Brahmanenmörder.“

Verse 72

इन्द्र उवाच । दधीचस्य वधाद्ब्रह्मन्नहं भीतो न संशयः । तस्माद्ब्रह्मवधात्सत्यं महदेनो भविष्यति

Indra sprach: „O Brahmane, ich fürchte mich wegen der Tötung Dadhīcis — daran besteht kein Zweifel. Darum wird aus der Tötung eines Brāhmaṇa wahrlich große Sünde entstehen.“

Verse 73

अतो न कार्यमस्माभिर्ब्राह्मणानां तु हेलनम् । हेलनाद्बहवो दोषा भविष्यंति न चान्यथा

„Darum dürfen wir die Brāhmaṇas niemals verächtlich behandeln; aus Verachtung werden gewiss viele Verfehlungen entstehen — und anders kann es nicht sein.“

Verse 74

अदृष्टं परमं धर्म्यं विधिना परमेण हि । कर्तव्यं मनसा चैवं पुरुषेण विजानता

„Wahrlich, der höchste dharmische Weg — auch wenn seine Frucht unsichtbar bleibt — ist nach der höchsten Vorschrift zu gehen; so soll der Einsichtige es im Geist beschließen und danach handeln.“

Verse 75

निःस्पृहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा ब्रह्मा ह्युवाच तम् । शक्रस्वबुद्ध्यावर्तस्व दधीचिं गच्छ सत्वरम्

Als Brahmā seine Worte hörte, die ohne Eigennutz gesprochen waren, sagte er zu ihm: „O Śakra, kehre mit deinem eigenen Entschluss zurück; geh eilends zu Dadhīci.“

Verse 76

याचस्व तस्य चास्थीनि दधीचेः कार्यगौरवात् । गुरुणा सहितः शक्रो देवैः सह समन्वितः

„Wegen der Schwere der Aufgabe geh und erbitte die Gebeine Dadhīcis.“ So brach Śakra (Indra), zusammen mit seinem Lehrer und von den Devas begleitet, gemeinsam auf.

Verse 77

तथेति गत्वा ते सर्वे दधीचस्याश्रमं शुभम् । नानासत्त्वसमायुक्तं वैरबावविवर्जितम्

Mit den Worten: „So sei es“, gingen sie alle zur glückverheißenden Einsiedelei (Āśrama) des Dadhīci — erfüllt von Wesen vieler Arten, und doch frei von jedem Geist der Feindschaft.

Verse 78

मार्जारमूषकाश्चैव परस्परमुदान्विताः । ऐकपद्येन सिंहाश्च गजिन्यः कलभैः सह

Dort waren sogar Katzen und Mäuse in gegenseitiger Freundschaft beisammen; auch die Löwen bewegten sich ohne Feindseligkeit, und die Elefantenkühe lebten mit ihren Kälbern in Ruhe.

Verse 79

तथा जात्यश्च विविधाः क्रीडायुक्ताः परस्परम् । नकुलैः सह सर्पाश्च क्रीडायुक्ताः परस्परम्

Ebenso spielten viele verschiedene Arten miteinander; sogar die Schlangen spielten zusammen mit den Mungos (Nakula) in gegenseitiger Eintracht.

Verse 80

एवंविधान्यनेकानि ह्यश्चर्याणि तदाश्रमे । पश्यंतो विबुधाः सर्वे विस्मयं परमं ययुः

In jenem Āśrama gab es viele Wunder dieser Art; als alle himmlischen Wesen sie sahen, gerieten sie in höchstes Staunen.

Verse 81

अथासने मुनिश्रेष्ठं ददृशुः परमास्थितम् । तेजसा परमेणैव भ्राजमानं यथा रविम्

Dann erblickten sie den erhabensten der Weisen, auf seinem Sitz thronend, in höchster Unerschütterlichkeit gegründet; er strahlte in höchstem Glanz, gleich der Sonne.

Verse 82

विभावसुं द्वितीयं वा सुवर्चसहितं तदा । यथा ब्रह्मा हि सावित्र्या तथासौ मुनिसत्तमः

Da erschien er wie ein zweiter Vibhāvasu, der Feuergott, begleitet von strahlender Herrlichkeit—so wie Brahmā von Sāvitrī umgeben ist, so war jener erhabenste Weise.

Verse 83

तं प्रणम्य ततो देवा वचनं चेदमब्रुवन् । त्वं दाता त्रिषु लोकेषु त्वत्सकाशमिहगताः

Nachdem sie sich vor ihm verneigt hatten, sprachen die Devas: „Du bist in den drei Welten als Spender gerühmt; darum sind wir hierher in deine Gegenwart gekommen.“

Verse 84

निशम्य वचनं तेषां देवानां भुनिरब्रवीत् । किमर्थ मागताः सर्वे वदध्वं तत्सुरोत्तमाः

Als der Weise die Worte der Devas vernommen hatte, sprach er: „Zu welchem Zweck seid ihr alle gekommen? Sagt es mir, o Beste unter den Göttern.“

Verse 85

प्रयच्छामि न संदेहो नान्यथा मम भाषितम् । तदोचुः सहिताः सर्वे दधीचिं स्वार्थकामुकाः

„Ich werde geben—ohne Zweifel; mein Wort wird nicht anders sein.“ Da sprachen sie alle gemeinsam zu Dadhīci, begierig nach ihrem ersehnten Ziel.

Verse 86

भयभीता वयं विप्र भवद्दर्शनकांक्षिणः । त्रातारं त्वां समाकर्ण्य ब्रह्मणा नोदिता वयम्

O Brahmane, wir sind von Furcht ergriffen und kamen, verlangend nach deinem Anblick. Da wir hörten, dass du unser Retter bist, hat Brahmā uns angetrieben, zu dir zu kommen.

Verse 87

सम्प्राप्ता विद्धि तत्सर्वं दातुमर्होऽथ सुव्रत

Wisse, dass wir in voller Absicht eben zu diesem Zweck gekommen sind; darum, o du mit edlen Gelübden, bist du würdig, alles zu gewähren.

Verse 88

निशम्य वचनं तेषां किं दातव्यं तदुच्यताम्

Nachdem er ihre Worte vernommen hatte, (sprach er): „Was soll gegeben werden? Sprecht es aus.“

Verse 89

ततो देवाब्रुवन्विप्र दैत्यानां निधनायनः । शस्त्रनिर्माणकार्यार्थं तवास्थीनि प्रयच्छ वै

Da sprachen die Götter: „O Brahmane, zur Vernichtung der Dāityas, gib uns wahrlich deine Gebeine, damit wir Waffen schmieden.“

Verse 90

प्रहस्योवाच विप्रर्षिस्तिष्ठध्वं क्षणमेव हि । स्वयमेव त्वहं देवास्त्यक्ष्याम्यद्य कलेवरम्

Lächelnd sprach der Weise: „Verweilt nur einen Augenblick hier. Ich selbst, o Götter, werde heute diesen Leib verlassen.“

Verse 91

इत्युक्त्वा तानथो पत्नीं समाहूय सुवर्चसम् । प्रोवाच स महातेजाः श्रृणु देवी शुचिस्मिते

Nachdem er so zu ihnen gesprochen hatte, rief er seine strahlende Gattin herbei. Der von großer Leuchtkraft sagte: „Höre, o Devī, du mit dem reinen Lächeln.“

Verse 92

अस्थ्यर्थं याचितो देवैस्त्यजाम्येतत्कलेवरम् । ब्रह्मलोकं व्रजाम्यद्य परमेण समाधिना

Auf Bitte der Götter, um meiner Gebeine willen, lege ich diesen Leib ab. Heute gehe ich durch das höchste Samādhi nach Brahmaloka.

Verse 93

मयि याते ब्रह्मलोकं त्वं स्वधर्मेण तत्र माम् । प्राप्स्यस्येव न संदेहो वृथा चिन्तां च मा कृथाः

Wenn ich nach Brahmaloka gegangen bin, wirst auch du, deinem eigenen Dharma gemäß, mich dort gewiss erreichen—ohne Zweifel. Quäle dich nicht mit unnützer Sorge.

Verse 94

इत्युक्त्वा तां स्वपत्नीं स प्रेषयामास चाश्रमम् । ततो देवाग्रतो विप्रः समाधिमगमत्तदा

Nachdem er so zu seiner Gattin gesprochen hatte, sandte er sie in den Āśrama zurück. Dann trat der Brahmane vor den Göttern in Samādhi ein.

Verse 95

समाधिना परेणैव विसृज्य स्वं कलेवरम् । ब्रह्मलोकं गतः सद्यः पुनर्नावर्तते यतः

Allein durch jenes höchste Samādhi, den eigenen Leib loslassend, gelangte er sogleich nach Brahmaloka—von wo man nicht wiederkehrt.

Verse 96

दधीचिनामा मुनिवृंदवर्यः शिवप्रियः शिवदीक्षाभियुक्तः । परोपकारार्थमिदं कलेवरं शीघ्रं स विप्रोऽत्यजदात्मना तदा

Da gab der erhabene Weise Dadhīci—der Vorzüglichste unter den Munis, Śiva lieb und fest in Śivas Dīkṣā gegründet—aus eigenem Willen rasch diesen Leib auf, ihn zum Wohl der anderen darbringend.