Adhyaya 18

Verse 1

नारद उवाच । धनाधिपस्य जंभेन सायकैर्मर्मभेदिभिः । दिशोपरुद्धाः क्रुद्धेन सैन्यं चाभ्यर्दितं भृशम्

နာရဒက ပြောသည်— မာမအင်္ဂါကို ဖောက်ထွင်းသော ဇမ္ဘ၏ မြားများကြောင့် လမ်းညွှန်အရပ်များပင် ပိတ်ဆို့သကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ဒေါသထန်သောသူသည် ဓနာဓိပ (ကူဗေရ) ၏ စစ်တပ်ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်လေ၏။

Verse 2

तद्दृष्ट्वा कर्म दैत्यस्य धनाध्यक्षः प्रतापवान् । आकर्णाकृष्टचापस्तु जंभमाजौ महाबलम्

ဒေတ္တ၏ ထိုလုပ်ရပ်ကို မြင်သော် တန်ခိုးတောက်ပသော ဓနာဓျက္ခ (ကူဗေရ) သည် မြားတံကို နားထိအောင် ဆွဲတင်ကာ စစ်မြေ၌ အင်အားကြီးသော ဇမ္ဘကို ရင်ဆိုင်လေ၏။

Verse 3

हृदि विव्याध बाणानां सहस्रेणाग्निवर्चसाम् । स प्रहस्य ततो वीरो बाणानामयुतत्रयम्

မီးကဲ့သို့ တောက်ပသော မြားတစ်ထောင်ဖြင့် သူ၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်လေ၏။ ထို့နောက် ထိုသူရဲကောင်းသည် ရယ်မောကာ မြားသုံးသောင်းကို ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 4

नियुतं च तथा कोटिमर्बुदं चाक्षिपत्क्षणात् । तस्य तल्लाघ्रवं दृषट्वा क्रुद्धो गृह्य महागदाम्

ခဏတစ်ခဏအတွင်း နိယုတ၊ ကိုဋိ၊ အရ္ဗုဒ အရေအတွက်အထိ များပြားလှသော အင်အားကို ပစ်ချလေ၏။ ထိုလျင်မြန်မှုကို မြင်သော် ဒေါသထန်ကာ မဟာဂဒါကို ဆုပ်ကိုင်လေ၏။

Verse 5

धनाध्यक्षः प्रचिक्षेप स्वर्गेप्सुः स्वधनं यथा । मुक्तायां वै नादोऽभूत्प्रलये यथा

စည်းစိမ်၏အရှင် (ဝိုင်ශ්ရဝဏ) သည် မိမိဥစ္စာကို ကောင်းကင်ဘုံကိုလိုလားသူက လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လွှတ်ချိန်တွင် မဟာပျက်ကွက်ကာလ၏ အသံကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟုန်းဟုန်းမြည်သံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 6

भूतानां बहुधा रावा जज्ञिरे खे महाभयाः । वायुश्च सुमहाञ्जज्ञे खमायान्मेघसंकुलम्

ကောင်းကင်၌ သတ္တဝါအစုအဝေးတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများ မျိုးစုံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် လေပြင်းကြီး တက်လာပြီး ကောင်းကင်သည် မိုးတိမ်များဖြင့် ထူထပ်၍ မှောင်မိုက်သွား၏။

Verse 7

सा हि वैश्रवणस्यास्ते त्रैलोक्याभ्यर्चिता गदा । आयांतीं तां समालोक्य तडित्संघातदुर्द्दशाम्

ထိုဂဒါသည် သုံးလောကလုံးက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသော ဝိုင်ශ්ရဝဏ၏ ဂဒါဖြစ်၏။ မိုးကြိုးလျှပ်တပြက်များ စုပေါင်းသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သော် (ရန်သူသည် တားဆီးရန် အသင့်ပြင်၏)။

Verse 8

दैत्यो गदाविघातार्थं शस्त्रवृष्टिं मुमोच ह । चक्राणि कुणपान्प्रासाञ्छतघ्नीः पट्टिशांस्तथा

ဂဒါ၏ ထိုးနှက်မှုကို တားဆီးရန် ဒೈတျသည် လက်နက်မိုးရွာကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်၏—စက်ရ (ချက္ကရ) များ၊ လေးလံသော ဂဒါများ၊ မြားတံများ၊ ရာဃ္နီ (śataghnī) များနှင့် ပုတီးရှ (ပုဆိန်) များပါဝင်၏။

Verse 9

परिघान्मुशलान्वृक्षान्गिरींश्चातुलविक्रमः । कदर्थीकृत्य शस्त्राणि तानि सर्वाणि सा गदा

အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ထိုဂဒါသည် ထိုလက်နက်အားလုံးကို ချိုးဖျက်၍ အကျိုးမဲ့စေ၏—သံတံ (ပရိဃ) များ၊ မုဆလ (ပုတ်တံ) များ၊ သစ်ပင်များ၊ ထို့ပြင် တောင်တန်းများတိုင်အောင်ပင်။

Verse 10

कल्पांतभास्करो यद्वन्न्यपतद्दैत्यवक्षसि । स तया गाढभिन्नः सन्सफेनरुधिरं वमन्

ကပ္ပအဆုံး၏ နေမင်းကဲ့သို့ ထိုအရာသည် ဒေဝ္ယ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တိုက်ကျသွား၏။ ထိုဒဏ်ကြောင့် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ခွဲကွဲသဖြင့် အမြှုပ်ရောသွေးကို အန်ထုတ်လေ၏။

Verse 11

निःपपात रथाज्जंभो वसुधां गतचेतनः । जंभं निपतितं दृष्ट्वा कुजंभो घोरनिश्चयः

ဇံဘသည် ရထားမှ မြေပြင်သို့ လဲကျ၍ သတိလစ်သွား၏။ ဇံဘ လဲကျနေသည်ကို မြင်သော် ကုဇံဘသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ထတက်လှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 12

धनाधिपस्य संक्रुद्धो नादेनापूरयन्दिशः । चक्रे बाणमयं जालं शकुंतस्येव पंजरम्

ဓနပတိ (ကူဗေရ) အပေါ် ဒေါသထွက်၍ သူ၏ ဟိန်းသံဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို ပြည့်နှက်စေ၏။ ထို့နောက် ငှက်ကို ချုပ်ထားသော လှောင်အိမ်ကဲ့သို့ မြားဖြင့် ပြုလုပ်သည့် ကွန်ယက်ကို ဖန်တီးလေ၏။

Verse 13

विच्छिद्य बाणजालं च मायाजालमिवोत्कटम् । मुमोच बाणानपरांस्तस्य यक्षाधिपो बली

အားကြီးသော ယက္ခအဓိပတိသည် ထိုမြားကွန်ယက်ကို ကြမ်းတမ်းသော မာယာကွန်ယက်ကဲ့သို့ ချိုးဖျက်ပစ်၏။ ထို့နောက် သူ့အပေါ်သို့ နောက်ထပ် မြားမိုးကို လွှတ်ချလေ၏။

Verse 14

चिच्छेद लीलया तांश्च दैत्यः क्रोधीव सद्वचः । निष्फलांस्तांस्ततो दृष्ट्वा बाणान्क्रुद्धो धनाधिपः

ဒေဝ္ယသည် ဒေါသထွက်လျက် ထိုမြားများကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်ပစ်၏—ဒေါသကြီးသူက ကောင်းသောအကြံကို ကြမ်းတမ်းစကားဖြင့် ခွဲဖျက်သကဲ့သို့။ မိမိမြားများ အကျိုးမရှိသွားသည်ကို မြင်သော် ဓနပတိ ကူဗေရသည် ဒေါသထွက်လေ၏။

Verse 15

शक्तिं जग्राह दुर्धर्षां शतघंटामहास्वनाम् । प्रेषिता सा तदा शक्तिर्दारयामास तं हृति

သူသည် တားမရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် လှံတံကို ကိုင်ယူ၏၊ ခေါင်းလောင်းတစ်ရာကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသံကြီး။ ထိုလှံကို ပစ်လွှတ်သော် ထိုခဏ၌ သူ၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 16

यथाल्पबोधं पुरुषं दुःखं संसारसंभवम् । तथास्य हृदयं भित्त्वा जगाम धरणीतलम्

သံသရာမှ ပေါက်ဖွားသော လောကဒုက္ခသည် ဉာဏ်နည်းသူကို ဖိစီးသကဲ့သို့—ထိုနည်းတူ နှလုံးကို ခွဲဖောက်ပြီးနောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 17

निमेषात्सोभिसंस्तम्भ्य दानवो दारुणाकृतिः । जग्राह पट्टिशं दैत्यो गिरीणामपि भेदनम्

မျက်တစ်မှိတ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဒာနဝသည် ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး၊ တောင်တန်းများကိုပါ ခွဲဖောက်နိုင်သော ပတ္တိသ (စစ်ပုဆိန်) ကို ဆုပ်ကိုင်လေ၏။

Verse 18

स तेन पट्टिसेनाजौ धनदस्य स्तनांतरम् । वाक्येन तीक्ष्णरूपेण मर्माक्षरविसर्पिणा

စစ်မြေပြင်၌ ထိုပတ္တိသဖြင့် သူသည် ကုဗေရ (ဓနဒေဝ) ၏ ရင်သားနှစ်ဖက်ကြားကို ထိုးနှက်လေ၏—အသံထွက်စကားတစ်ခွန်း၏ မျက်နှာပြင်မဟုတ်ဘဲ အက္ခရာများက မర్మကို စိမ့်ဝင်သကဲ့သို့။

Verse 19

निर्बिभेदाभिजातस्य हृदयं दुर्जनो यथा । तेन पट्टिश घातेन धनेशः ।परिमूर्छितः

ထိုပတ္တိသ၏ ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် ဓနေရှ (ဓန၏အရှင်) သည် မူးလဲသွား၏—မကောင်းသူက မွန်မြတ်သူ၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်သကဲ့သို့။

Verse 20

निषसाद रथोपस्थे दुर्वाचा सुजनो यथा । तथागतं तु तं दृष्ट्वा धनेशं वै मृतं यथा

သူသည် ရထားထိုင်ခုံပေါ်သို့ လဲကျသွား၏—ဆိုးဝါးသောစကားကြောင့် လူကောင်းတစ်ဦး ကျဆင်းသကဲ့သို့။ ထိုသို့မြင်ကြသဖြင့် သူတို့သည် ဓနေရှ (စည်းစိမ်၏အရှင်) ကို သေသကဲ့သို့ ထင်မြင်ကြ၏။

Verse 21

राक्षसो निरृतिर्देवो निशाचरबलानुगः । अभिदुद्राव वेगेन कुजंभं भीमविक्रमम्

ရက္ခသတို့၏အရှင် နိရ္ဋတိသည် ညလှည့်သွားသူတို့၏တပ်အင်အားတို့နှင့်အတူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သတ္တိရှိသော ကုဇံဘကို လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ၏။

Verse 22

अथ दृष्ट्वातिदुर्धर्षं कुजंभो राक्षसेश्वरम् । नोदयामास दैत्यान्स राक्षसेशरथं प्रति

ထို့နောက် အလွန်မတားဆီးနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းသော ရက္ခသအရှင်ကို မြင်သဖြင့် ကုဇံဘသည် ဒೈတျယတို့ကို ရှေ့သို့ တိုက်တွန်းကာ ထိုရက္ခသဘုရင်၏ ရထားဆီသို့ တိုက်ခိုက်စေ၏။

Verse 23

स दृष्ट्वा नोदितां सेनां प्रबलास्त्रां सुभीषणाम् । रथादाप्लुत्य वेगेन निरृती राक्षसेश्वरम्

အင်အားကြီးလက်နက်များဖြင့် ပြင်းထန်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တပ်ကို တိုက်တွန်းလာသည်ကို မြင်သဖြင့် ရက္ခသအရှင် နိရ္ဋတိသည် ရထားပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်း၏။

Verse 24

खड्गेन तीक्ष्णधारेण चर्मपाणिरधावत । प्रविश्य दानवानीकं गजः पद्मसरो यथा

ချွန်ထက်သော ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်သော စရ္မပါဏိသည် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်၏။ ဒါနဝတပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ ကြာကန်ထဲသို့ ဆင်ဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 25

लोडयामास बहुधा विनिष्कृत्य सहस्रशः । चिच्छेद कांश्चिच्छतशो बिभेदान्यान्वरासिना

သူသည် သူတို့ကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ပစ်လှန်ကာ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဆွဲထုတ်လေ၏။ အချို့ကို ရာချီဖြတ်တောက်၍ အချို့ကိုလည်း အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 26

संदष्टौष्ठमुखैः पृथ्वीं दैत्यानां सोऽभ्यपूरयत् । ततो निःशेषितप्रायां विलोक्य स्वां चमूं तदा

ဒိုင်တျာတို့သည် ဒေါသဖြင့် နှုတ်ခမ်းနှင့် မျက်နှာကို ကိုက်တင်းလျက်ရှိစဉ်၊ သူသည် မြေပြင်ကို သူတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေ하였다။ ထို့နောက် မိမိစစ်တပ်သည် များစွာပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသည်ကို မြင်၍ ထိုခဏ၌ ကြည့်မြင်လေ၏။

Verse 27

मुक्त्वा धनपतिं दैत्यः कुजंभो निरृतिं ययौ । लब्धसंज्ञस्तु जंभोऽपि धनाध्यक्षपदानुगान्

ဓနပတိ (ကူဗေရ) ကို လွှတ်ပြီးနောက် ဒိုင်တျာ ကုဇမ္ဘသည် နိရဋိ၏ အရပ်သို့ သွားလေ၏။ ထို့ပြင် ဂျမ္ဘလည်း သတိပြန်ရလာကာ ဓန၏ အရှင်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသော အစေခံတို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူလေ၏။

Verse 28

जीवग्राहं स जग्राह बद्धा पाशैः सहस्रधा । मूर्तिमंति च रत्ननि पद्मादींश्च निधींस्तथा

သူသည် «ဇီဝဂြာဟ» ဟူသော အသက်ကို ဖမ်းယူထားသော အကျဉ်းသားတို့ကို ကြိုးကွင်းများဖြင့် ထောင်ပေါင်းနည်းလမ်းဖြင့် ချည်နှောင်ကာ ဖမ်းဆီးလေ၏။ ထို့ပြင် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ရတနာများနှင့် ပဒ္မ စသည့် နိဓိဘဏ္ဍာတိုက်များကိုလည်း သိမ်းယူလေ၏။

Verse 29

वाहनानि च दिव्यानि विमानानि च सर्वशः । धनेशो लब्धसंज्ञस्तु तामवस्थां विलोक्य सः

ကောင်းကင်ယာဉ်များနှင့် နတ်ဘုရားဆန်သော စီးနင်းယာဉ်များ အမျိုးမျိုးကိုလည်း အကုန်လုံး သိမ်းယူသွားကြ၏။ ထို့နောက် သနေးရှ (ကူဗေရ) သတိပြန်ရလာကာ ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 30

निःश्वसन्दीर्घमुष्णं च रोषात्ताम्रविलोचनः । ध्यात्वास्त्रं गारुडं दिव्यं बाणं संधाय कार्मुके

အသက်ရှူထုတ်သည်မှာ ရှည်လျား၍ ပူလောင်ကာ၊ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲ၏။ ထို့နောက် သာသနာတော်မြတ် «ဂါရုဍ» အာယုဓကို စိတ်ဓာတ်တည်ကာ မြားကို လေးပေါ်တင်၏။

Verse 31

मुमोच दानवानीके तं बाणं शत्रुदारणम् । प्रथमं कार्मुकं तस्य वह्निज्वालमदृश्यत

သူသည် ရန်သူဖျက်ဆီးသော မြားကို ဒန်နဝတပ်စုအတွင်းသို့ လွှတ်လိုက်၏။ အရင်ဆုံး သူ၏လေးမှ မီးလျှံတောက်ပလာသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 32

निश्चेरुर्विस्फुलिंगानां कोटयो धनुषस्तथा । ततो ज्वालाकुलं व्योम चक्रे चास्त्रं समंततः

လေးမှ မီးစက်ပေါင်း ကုဋေများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထို့နောက် အာယုဓသည် မိုးကောင်းကင်ကို အရပ်ရပ် မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်စေ၏။

Verse 33

तदस्त्रं सहसा दृष्ट्वा जंभो भीमपराक्रमः । संवर्तं मुमुचे तेन प्रशांतं गारुडं तदा

ထိုအာယုဓကို ချက်ချင်းမြင်သော်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားရှိသော ဂျမ္ဘဟာ «သံဝရတ» တန်ပြန်အာယုဓကို လွှတ်၏။ ထိုအာယုဓကြောင့် ဂါရုဍအာယုဓသည် ထိုခဏ၌ ငြိမ်းသက်သွား၏။

Verse 34

ततस्तं दानवो दृष्ट्वा कुबेरं रोषविह्वलः । अभिदुद्राव वेगेन पदातिर्धनदं नदन्

ထို့နောက် ဒန်နဝသည် ကုဗေရကို မြင်၍ ဒေါသကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ၊ ခြေလျင်ဖြင့် အလွန်မြန်စွာ ဓနဒ (ဓနရှင်) ထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 35

अथाभिमुखमायांतं दैत्यं दृष्ट्वा धनाधिपः । बभूव संभ्रमाविष्टः पलायनपरायणः

ဒೈတျာသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရိုက်လာသည်ကို မြင်သော် ဓန၏အရှင် ကုဗေရသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ထွက်ပြေးရန်သာ အားထားလိုက်၏။

Verse 36

ततः पलायतस्तस्य मुकुटो रत्नमंडितः । पपात भूतले दीप्तो रविबिंबमिवांबरात्

သူ ထွက်ပြေးနေစဉ် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော မကူဋ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တောက်ပလင်းလက်ကာ ကောင်းကင်မှ နေမဏ္ဍလ ကျသကဲ့သို့ ကျသွား၏။

Verse 37

यक्षणामभिजातानां भग्नं प्रववृते रणात् । मर्तुं संग्राम शिरसि युक्तं नो भूषणाय तत्

«မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးယက္ခတို့အတွက် စစ်မြေမှ ပျက်ကွက်၍ နောက်ဆုတ်ခြင်းသည် မသင့်တော်။ စစ်၏ရှေ့တန်း၌ သေခြင်းသာ သင့်တော်၏—အလှဆင်ပစ္စည်းမဟုတ်၊ ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှန်တကယ် ဂုဏ်သိက္ခာ»။

Verse 38

इति व्यवस्य दुर्धर्षा नानाशस्त्रास्त्रपाणयः । युयुत्सवस्तथा यक्षा मुकुटं परिवार्य ते

ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် မတော်တဆ မနိုင်မနင်းသော ယက္ခတို့သည် လက်နက်မျိုးစုံနှင့် အာஸ္တရမျိုးစုံ ကိုင်ဆောင်ကာ စစ်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ ကျသွားသော မကူဋ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။

Verse 39

अभिमान धना वीरा धनस्य पदानुगाः । तानमर्षाच्च संप्रेक्ष्य दानवश्चंडपौरुषः

ထိုသူရဲကောင်းတို့သည် မာနနှင့် ဓနကြွယ်ဝကာ ကုဗေရ၏ ခြေရာကိုလိုက်သော အမှုထမ်းများဖြစ်၏။ သူတို့ကို မြင်သော် သတ္တိပြင်းထန်သော ဒာနဝသည် မခံမရပ်နိုင်သော ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်း၏။

Verse 40

भुशुण्डीं भीषणाकारां गृहीत्वा शैलगौरवाम् । रक्षिणो मुकुटस्याथ निष्पिपेष निशाचरान्

တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့လေးလံ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဘုရှုဏ္ဍီ လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မကူဋကို ကာကွယ်နေသော ညလှည့်ကာကွယ်သူတို့ကို ထုချေဖျက်ဆီး하였다။

Verse 41

तान्प्रमथ्याथ नियुतं मुकुटं तं स्वके रथे । समारोप्यामररिपुर्जित्वा धनदमाहवे

သူတို့ကို ထုချေပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော မကူဋကို မိမိရထားပေါ် တင်၍ စစ်မြေပြင်၌ ကုဗေရ (ဓနဒ) ကို အနိုင်ယူ하였다။

Verse 42

धनानि च निधीन्गृह्य स्वसैन्येन समावृतः । नादेन महता देवान्द्रावयामास सर्वशः

ဥစ္စာနှင့် خزانہတို့ကို သိမ်းယူကာ မိမိစစ်တပ်ဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ ကြီးမားသော ဟိန်းသံဖြင့် ဒေဝတို့ကို အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးစေ하였다။

Verse 43

धनदोऽपि धनं सर्वं गृहीतो मुक्तमूर्धजः । पदातिरेकः सन्त्रस्तः प्राप्यैवं दीनवत्स्थितः

ဓနပေးရှင် ကုဗေရတောင်မှ ဥစ္စာအားလုံးကို လုယူခံရ၍ ဆံပင်ပြေလျော့၊ ခြေလျင်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ကာ ကြောက်လန့်၍ သနားဖွယ်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေ하였다။

Verse 44

कुजंभेनाथ संसक्तो रजनीचरनंदनः । मायाममोघामाश्रित्य तामसीं राक्षसेश्वरः

ညလှည့်မျိုးနွယ်၏ သားဖြစ်သော ရက္ခသအရှင်သည် ကုဇံဘနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ချိတ်ဆက်ကာ၊ အမှောင်မှ ပေါက်ဖွားသော မမောမပန်း အမိုဃ မာယာကို အားကိုး하였다။

Verse 45

मोहयामास दैत्येन्द्रो जगत्कृत्वा तमोमयम् । ततो विफलनेत्राणि दानवानां बलानि च

ဒೈတျအရှင်သည် လောကကို မောဟစေ၍ အမှောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်하였다; ထို့နောက် ဒာနဝတို့၏ တပ်ဖွဲ့များသည် မျက်စိအာရုံ မအသုံးဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 46

न शेकुश्चलितुं तत्र पदादपि पदं तदा । ततो नानास्त्रवर्षेण दानवानां महाचमूः

ထိုအခါ သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ခြေတစ်လှမ်းတောင် မရွှေ့နိုင်ခဲ့ကြ; ထို့နောက် လက်နက်မျိုးစုံ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်ရာတွင် ဒာနဝတို့၏ တပ်ကြီးသည် ဖိနှိပ်ခံရ하였다။

Verse 47

जघान निरृतिर्देवस्तमसा संवृता भृशम् । हन्यमानेषु दैत्येषु कुजंभे मूढचेतसि

နိရ္ဋတိ ဟူသော ဒေဝသక్తိသည် အမှောင်ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေစဉ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်하였다; ဒೈတျတို့ သတ်ဖြတ်ခံနေရချိန်တွင် ကုဇံဘ၏ စိတ်သည် မောဟ၍ ရှုပ်ထွေးနေ하였다။

Verse 48

महिषो दानवेन्द्रस्तु कल्पांतां भोदसन्निभः । अस्त्रं चकार सावित्रमुल्कासंघातमंडितम्

သို့သော် ဒာနဝအရှင် မဟိသသည် ကပ္ပအဆုံး မီးတောက်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၍ မီးလုံးကျောက်တန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော သာဝိတြ အာယုဓကို ဖန်တီး하였다။

Verse 49

विजृंभत्यथ सावित्रे परमास्त्रे प्रातपिनि । प्रणासमगमत्तीव्रं तमो घोरमनंतरम्

ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သာဝိတြ အာယုဓသည် တောက်လောင်ပွင့်ထွက်လာသောအခါ ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်သည် ချက်ချင်း ပျက်စီးရာသို့ ပြေးဝင်သွား하였다။

Verse 50

ततोऽस्त्रविस्फुलिंगांकं तमः शुक्लं व्यजायत । प्रोत्फुल्लारुणपद्मौघं शरदीवामलं सरः

ထို့နောက် လက်နက်၏ မီးစက်များဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်ထားသော အမှောင်သည် ဖြူစင်သွား၏။ ဆောင်းဦးကာလ၏ အပြစ်ကင်းသော ရေကန်ကဲ့သို့၊ အနီရောင် ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 51

ततस्तमसि संशांते दैत्येन्द्राः प्राप्तचक्षुषः । चक्रुः क्रुरेण तमसा देवानीकं महाद्भुतम्

အမှောင်သည် ငြိမ်းသက်သွားသောအခါ ဒೈတျာမင်းများသည် မျက်စိမြင်နိုင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် ရက်စက်သော အမှောင်ဖြင့် နတ်တပ်ဖွဲ့ရှေ့တွင် အံ့ဩဖွယ် မျက်လှည့်သဘင်တစ်ရပ်ကို ဖန်တီးကြ၏။

Verse 52

अथादाय धनुर्घोरमिषुं चाशीविषोपमम् । कुजंभोऽधावत क्षिप्रं रक्षोदेवबलं प्रति

ထို့နောက် ကုဇံဘသည် ကြောက်မက်ဖွယ် လေးတံကိုယူ၍ အဆိပ်မြွေကဲ့သို့သော မြားတံတစ်စင်းကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ကာ ရက္ခသနှင့် နတ်တပ်ပေါင်းစည်းအင်အားသို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွား၏။

Verse 53

राक्षसेन्द्रस्तथायांतं दृषट्वा तं स पदानुगः । विव्याध निशितैर्बाणैः कालाशनिसमस्वनैः

ထိုသို့ ရှေ့တိုးလာသူကို မြင်သောအခါ ရက္ခသမင်းသည် ခြေရာနောက်လိုက်ကပ်လျက်၊ ကာလ၏ မိုးကြိုးတံခွန်ကဲ့သို့ အသံထွက်သော ချွန်မြားများဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 54

नादानं न च सन्धानं न मोक्षो वास्य लक्ष्यते । चिच्छेदोग्रैः शरव्रातैस्ताञ्छरानतिलाघवात्

သူ၌ လေးကို ဆုတ်ဆွဲခြင်းလည်း မမြင်ရ၊ ကြိုးပြန်တင်ခြင်းလည်း မမြင်ရ၊ ပစ်လွှတ်ရန် ခဏနားခြင်းလည်း မတွေ့ရ။ ကြောက်မက်ဖွယ် မြားမိုးများကို အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် ထိုမြားများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။

Verse 55

ध्वजं शरेण तीक्ष्णेन निचकर्तामरद्विषः । सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपाहरत्

သူသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ရန်သူဖြစ်သော အလံတော်ကို ထက်မြက်သော မြားဖြင့် ဖြတ်ချလိုက်ပြီး ရထားထိန်းကိုလည်း ရထားထက်မှ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

Verse 56

कालकल्पेन बाणेन तं च वक्षस्याताडयत् । स तु तेन प्रहारेण चकम्पे पीडितो भृशम्

ကာလအချိန်ကဲ့သို့သော မြားဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ထိုဒဏ်ချက်ကြောင့် သူသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

Verse 57

दैत्येंद्रो राक्षसेन्द्रेण क्षितिकंपेनगो यथा । स सुहूर्तात्समाश्वास्य मत्वा तं दुर्जयं रणे

ငလျင်လှုပ်သဖြင့် တုန်ခါသွားသော တောင်ကဲ့သို့ ရက္ခသဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသော ဒေတ္တယဘုရင်သည် ခေတ္တမျှကြာသောအခါ အသက်ရှူမှန်လာပြီး စစ်ပွဲတွင် အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲကြောင်း သဘောပေါက်လေသည်။

Verse 58

पदातिरासाद्य रथं रक्षो वामकरेण च । केशेषु निरृतिं गृह्य जानुनाक्रम्य च स्थितः

ထို့နောက် ရက္ခသသည် ရထားဆီသို့ ခြေလျင်လျှောက်လာပြီး နိရတိ၏ ဆံပင်ကို ဘယ်လက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ ဒူးဖြင့် ဖိချလျက် သူ၏အပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

Verse 59

ततः खड्गेन च शिरश्छेत्तुमैच्छदमर्षणः । ततः कलकलो जज्ञे देवानां सुमहांस्तदा । कुजंभस्य वशं प्राप्तं दृष्ट्वा निरृतिमाहवे

ထို့နောက် အမျက်ဒေါသထွက်နေသူသည် ဓားဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ရန် ကြံရွယ်လေသည်။ ထိုခဏ၌ စစ်မြေပြင်တွင် ကုဇမ္ဘ၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်သွားသော နိရတိကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နတ်ဘုရားများအကြား ကြီးစွာသော အော်ဟစ်သံများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

Verse 60

एतस्मिन्नन्तरे देवो वरुणः पाशभृद्धृतः । पाशेन दानवेंद्रस्य बबन्धाशु भुजद्वयम्

ထိုအချိန်တွင် ကြိုးပတ် (pāśa) ကိုင်ဆောင်သော နတ်ဝရုဏသည် ဝင်ရောက်လာ၍ ဒာနဝတို့၏ အရှင်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြိုးပတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ချည်နှောင်하였다။

Verse 61

ततो बद्धभुजं दैत्यं विफलीकृतपौरुषम् । ताडयामास गदया दयामुत्सृज्य पाशभृत्

ထို့နောက် ကြိုးပတ်ကိုင်ဆောင်သူသည် ကရုဏာကို ပယ်ချ၍ လက်နှစ်ဖက် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး အင်အားပျက်စီးသွားသော ဒိုင်တျကို ဂဒါ (mace) ဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 62

स तु तेन प्रहारेण स्रोतोभिः क्षतजं स्रवन् । दधार कालमेघस्य रूपं विद्युल्लताभृतम्

ထိုထိုးနှက်မှုကြောင့် သူသည် သွေးကို စီးကြောင်းများဖြင့် ယိုစီးလျက်၊ လျှပ်တန်းများကပ်လျက်ရှိသော အမဲရောင် မိုးတိမ်ကြီးကဲ့သို့သော ကာလမేఃဃ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူ하였다။

Verse 63

तदवस्थागतं दृष्ट्वा कुजंभं महिषासुरः । व्यावृत्तवदनारावो भोक्तुमैच्छत्सुरावुभौ

ကူဇံဘကို ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်သော် မဟိသာဆုရသည် မျက်နှာလှည့်၍ ဟိန်းဟောက်ကာ နတ်နှစ်ပါးကို စားသောက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်하였다။

Verse 64

निरृति वरुणं चैव तीक्ष्णदंष्ट्रोत्कटाननः । तावभिप्रायमा लोक्य तस्य दैत्यस्य दूषितम्

မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်၊ သွားစူးရှသော ထိုကြမ်းတမ်းသူသည် နိရృతိနှင့် ဝရုဏ နတ်နှစ်ပါးကို ကြည့်၍ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်ကာ ထိုဒိုင်တျ၏ အညစ်အကြေးပြည့်ဝသော မကောင်းသော အကြံအစည်ကိုလည်း ခွဲခြားသိမြင်하였다။

Verse 65

त्यक्त्वा रथावुभौ भीतौ पदाती प्रद्रुतौ द्रुतम् । जग्मतुर्महिषाद्भीतौ शरणं पाकशासनम्

၎င်းတို့၏ ရထားများကို စွန့်ပစ်လျက် ထိုနှစ်ဦးတို့သည် ကြောက်လန့်တကြား ခြေကျင် ပြေးလွှားကြကုန်၏။ မဟိသကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ပါကသာသန (သိကြားမင်း) ထံ ကိုးကွယ်ရာ ရှာကြလေသည်။

Verse 66

क्रुद्धोऽथ महिषो दैत्यो वरुणं समुपाद्रवत् । तमंतकमुखासन्नमालोक्य हिमदीधितिः

ထို့နောက် အမျက်ထွက်နေသော မဟိသသည် ဝရုဏနတ်မင်းထံသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ သေမင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ရောက်လာသကဲ့သို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လျှင် လနတ်သားသည် သတိပြုမိလေသည်။

Verse 67

चक्रे शस्त्रं विसृष्टं हि हिमसंघातमुल्बणम् । वायव्यं चास्त्र मतुलं चंद्रश्चक्रे द्वितीयकम्

သူသည် ကြီးမားသော ရေခဲတုံး လက်နက်ကြီးတစ်ခုကို အမှန်ပင် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လနတ်သားသည်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဒုတိယမြောက် လက်နက်ဖြစ်သည့် ဝါယော (လေ) လက်နက်ကို ပြင်ဆင်လေသည်။

Verse 68

वायुना तेन चंडंन संशुष्केण हिमेन च । महाहिमनिपातेन शस्त्रैश्चंद्रप्रणोदितैः

ထိုပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှု၊ ခြောက်သွေ့စေသော နှင်းခဲများ၊ ကြီးမားသော ရေခဲမိုးကျမှုနှင့် လနတ်သား ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်နက်တို့ကြောင့်—

Verse 69

गात्राण्यसुरसैन्यानामदह्यंत समंततः । व्यथिता दानवाः सर्वे सीतच्छादितपौरुषाः

အသူရာ စစ်တပ်များ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် လောင်ကျွမ်း (အေးခဲ) ခံခဲ့ရသည်။ ဒါနဝါ အားလုံးတို့သည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း ခံခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ ရဲရင့်မှုသည် အေးခဲသော အအေးဒဏ်အောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

Verse 70

न शेकुश्चलिंतुं तत्र नास्त्राण्यादातुमेव च । महिषो निष्प्रयत्नश्च शीतेनाकंपिताननः

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြသလို လက်နက်များကိုလည်း မကိုင်ယူနိုင်ကြ။ မဟိဿာလည်း အားမရှိတော့ဘဲ အအေးကြောင့် မျက်နှာတုန်ယင်နေ၏။

Verse 71

अंसमालिंग्य पाणिभ्यामुपविष्टो ह्यधोमुखः । सर्वे ते निष्प्रतीकारा दैत्याश्चंद्रमसा जिताः

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုယ့်ပခုံးကိုဖက်ကာ မျက်နှာကိုအောက်ချ၍ ထိုင်နေ၏။ တုံ့ပြန်နည်းမရှိသော ဒေဝတမဟုတ်သည့် အသူရတို့အားလုံးကို လမင်းက အနိုင်ယူခဲ့၏။

Verse 72

रणेच्छां दूरतस्त्यक्त्वा तस्थुस्ते जीवितार्थिनः । तत्राब्रवीत्कालनेमिर्दैत्यान्क्रोधविदीपितः

စစ်တိုက်လိုစိတ်ကို အဝေးသို့ပစ်ချကာ အသက်ရှင်လိုခြင်းသာဖြင့် သူတို့ရပ်နေကြ၏။ ထိုအခါ ဒေါသမီးတောက်လောင်နေသော ကာလနေမိက အသူရတို့ကို မိန့်ဆို၏။

Verse 73

भोभोः श्रृंगारिणः क्रूराः सर्वशस्त्रास्त्रपारगाः । एकैकोऽपि जगत्कृस्नं शक्तस्तुलयितुं भुजैः

“ဟိုဟို! ဂုဏ်မာန်ကြီး၍ ကြမ်းတမ်းသူတို့၊ လက်နက်အမျိုးမျိုးနှင့် အာစတြာတို့ကို ကျွမ်းကျင်သူတို့၊ သင်တို့ထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် လက်မောင်းအားဖြင့် ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို ချိန်တင်နိုင်၏!”

Verse 74

एकैकोऽपि क्षमो ग्रस्तुं जगत्सर्वं चराचरम् । एकैकस्यापि पर्याप्ता न सर्वेऽपि दिवौकसः

တစ်ယောက်ချင်းစီသည် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကိုပင် မျိုချနိုင်စွမ်းရှိ၏။ တစ်ယောက်တည်းပင် လုံလောက်လွန်ကဲပြီး၊ နတ်တို့အားလုံးပေါင်းစည်းသော်လည်း တစ်ယောက်တည်းကို မတော်မတန်နိုင်။

Verse 75

किं त्रस्तनयनाश्चैव समरे परिनिर्जिताः । न युक्तमेतच्छूराणां विशेषाद्दैत्यजन्मनाम्

စစ်မြေပြင်၌ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် မျက်လုံးကြောက်ရွံ့ကာ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ပြေးကြသနည်း။ ဤအရာသည် သူရဲကောင်းတို့အတွက် မသင့်တော်၊ အထူးသဖြင့် ဒိုင်တျယ မျိုးရိုးမွေးဖွားသူတို့အတွက်ပင်။

Verse 76

राज्ञश्च तारकस्यापि दर्शयिष्यथ किं मुखम् । विरतानां रणाच्चासौ क्रुद्धः प्राणान्हरिष्यति

ထို့ပြင် ဘုရင် တာရကာ ထံသို့ မည်သို့သော မျက်နှာဖြင့် သွားပြမည်နည်း။ စစ်မြေပြင်မှ ဆုတ်ခွာလျှင် သူသည် ဒေါသထွက်ကာ သင်တို့၏ အသက်ကိုပင် ယူသွားလိမ့်မည်။

Verse 77

इति ते प्रोच्यमानापि नोचुः किंचिन्महासुराः । शीतेन नष्टश्रुतयो भ्रष्टवाक्याश्च ते तथा

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော်လည်း မဟာအဆုရာတို့သည် အရာမပြောနိုင်ကြ။ အအေးဒဏ်ကြောင့် နားကြားမှု ပျက်စီး၍ စကားလည်း ချိုးဖောက်သွားကြ၏။

Verse 78

मूकास्तथाभवन्दैत्या मृतकल्पा महारणे । तान्दृष्ट्वा नष्टचेतस्कान्दैत्याञ्छीतेन पीडितान्

ထို့ကြောင့် ဒိုင်တျယတို့သည် မဟာစစ်မြေပြင်၌ သေသူကဲ့သို့ မျက်နှာမပြော မူကာနေကြ၏။ အအေးဒဏ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲခံရ၍ သတိလွတ်နေသော ဒိုင်တျယတို့ကို မြင်သော် (သူသည် လုပ်ဆောင်၏)။

Verse 79

मत्वा कालक्षमं कार्यं कालनेमिर्महासुरः । आश्रित्य मानवीं मायां वितत्य च महावपुः

အချိန်ကာလနှင့် ကိုက်ညီသော လုပ်ဆောင်ရမည့်အခိုက်ဟု ထင်မြင်၍ မဟာအဆုရာ ကာလနေမိသည် လူသဏ္ဍာန် မာယာကို အားကိုးကာ မဟာကိုယ်ထည်ကို ချဲ့ထွင်လေ၏။

Verse 80

पूरयामास गगनं विदिश एव च । निर्ममे दानवेन्द्रोऽसौ शरीरेभास्करायुतम्

သူသည် ကောင်းကင်နှင့် အလယ်အလတ်အရပ်များကိုပါ ပြည့်စုံစေ하였다။ ဒာနဝတို့၏ အရှင်တော်သည် နေရောင်တစ်သောင်း၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ လင်းလက်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖန်ဆင်း하였다။

Verse 81

दिशश्च विदिशश्चैव पूरयामास पावकैः । ततो ज्वालाकुलं सर्वं त्रैलोक्यमभवत्क्षणात्

သူသည် အရပ်များနှင့် အလယ်အလတ်အရပ်များကို မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်စုံစေ하였다။ ထို့နောက် ခဏတစ်ခါတည်းတွင် သုံးလောကလုံး မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 82

तेन ज्वालासमूहेन हिमां शुरगमद्द्रुतम् । ततः क्रमेण विभ्रष्टं शीतदुर्दिनमाबभौ

ထိုမီးလျှံအစုကြီးကြောင့် ရေခဲဆန်သော အအေးသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ထို့နောက် အဆင့်ဆင့် အအေးမိုးမည်းသော ကာလသည် ဖယ်ရှားခံရ၍ အဆုံးသတ်သွား하였다။

Verse 83

तद्बलं दानवेंद्राणां मायया कालनेमिनः । तद्दृष्ट्वा दानवानीकं लब्धसंज्ञं दिवाकरः । उवाचारुणमत्यर्थं कोपरक्तांतलोचनः

ဤသည်မှာ ကာလနေမိ၏ မာယာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒာနဝအရှင်များ၏ အင်အားဖြစ်သည်။ ဒာနဝတပ်စုသည် သတိပြန်လည်ရလာသည်ကို မြင်သော နေမင်း (ဒိဝါကရ) သည် ဒေါသကြောင့် မျက်စိထောင့်များ နီရဲလျက်၊ အလွန်တောက်လောင်သော အနီရောင်ပြင်းထန်မှုဖြင့် မိန့်ကြား하였다။

Verse 84

दिवाकर उवाच । नयारुण रथं शीघ्रं कालनेमिरथो यतः

ဒိဝါကရ မိန့်တော်မူသည်—“အရုဏာ၊ ရထားကို လျင်မြန်စွာ မောင်းနှင်လော့၊ ကာလနေမိ၏ ရထားရှိရာသို့ပင်။”

Verse 85

विमर्दे तत्र विषमे भविता भूतसंक्षयः । जित एषशशांकोऽथ वयं यद्बलमाश्रिताः

ထိုကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှု၌ သတ္တဝါတို့၏ အကြီးမားဆုံး ပျက်စီးမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ‘လမတံဆိပ်’ ကိုင်ဆောင်သူသည်လည်း အနိုင်ယူခံရမည်၊ အကြောင်းမှာ ငါတို့သည် သခင်၏ အင်အားတော်၌ ခိုလှုံထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 86

इत्युक्तश्चोदयामास रथं गरुडपूर्वजः । रथे स्थितोऽपि तैरश्वैः सितचामरधारिभिः

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရပြီးနောက် ဂရုဍ၏ အစ်ကိုကြီးသည် ရထားကို အရှိန်တင်စေ하였다။ ရထားပေါ်၌ ရပ်နေလည်း ထိုမြင်းတို့နှင့် အဖြူရောင် ချာမရ (ယက်ပန်) ကိုင်ဆောင်သူတို့က ဝန်းရံစောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 87

जगद्दीपोऽथ भगवाञ्जग्राह विततं धनुः । शरौघो वै पांडुपुत्र क्षिप्रमासीद्विषद्युतिः

ထို့နောက် လောက၏ မီးအလင်းတော်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်သည် တင်းကျပ်စွာ ဆွဲတင်ထားသော လေးကို ကိုင်ယူတော်မူ၏။ အို ပာဏ္ဍု၏ သားရေ၊ သေမင်းတောက်ပမှုဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့သော မြားအစုကြီးသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 88

शंबरास्त्रेण संधाय बाणमेकं ससर्ज ह । द्वितीयं चेन्द्रजालेनायोजितं प्रमुमोच ह

ထို့နောက် သမ္ဘရာအာஸ္တရဖြင့် မြားတစ်စင်းကို ချိတ်ဆက်ကာ ပစ်လွှတ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အိန္ဒြဇာလ (အိန္ဒြ၏ မာယာကွန်ယက်) ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ဒုတိယမြားကိုလည်း ထပ်မံ ပစ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 89

शंबरास्त्रं क्षणाच्चक्रे तेषांरूपविपर्ययम् । देवानां दानवं रूपं दानवानां च दैविकम्

သမ္ဘရာအာஸ္တရသည် ခဏချင်းပင် သူတို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပြောင်းပြန်လှန်စေ하였다။ ဒေဝတို့သည် ဒါနဝ (အဆုရ) ရုပ်ပုံဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဒါနဝတို့သည် ဒေဝရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 90

मत्वा सुरान्स्वकानेव जघ्ने घोरास्त्रलाघवात् । कालनेमी रुषाविष्टः कृतांत इव संक्षये

နတ်တို့ကို မိမိဘက်သားဟု မှားယွင်းထင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ အသုံးချ၍ သူတို့ကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်လေ၏။ ကာလနေမီသည် ဒေါသအလွန်တက်ကာ ပျက်စီးကာလ၌ ယမမင်းကဲ့သို့ ရက်စက်စွာ လှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 91

कांश्चित्खड्गेन तीक्ष्णेन कांश्चिन्नाराचवृष्टिभिः । कांश्चिद्गदाभिर्घोराभिः कांश्चिद्धोरैः परश्वधैः

အချို့ကို ထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ခုတ်လှဲ၍၊ အချို့ကို သံမြားမိုးကဲ့သို့ ပစ်ခတ်၍၊ အချို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ဂဒါတံဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ အချို့ကို ကြောက်လန့်ဖွယ် စစ်ပုဆိန်ဖြင့် ခွဲလှဲလေ၏။

Verse 92

शिरांसि केषाचिदपातयद्रथाद्भुजांस्तथा सारथींस्चोग्रवेगान् । कांश्चित्पिपेषाथरथस्य वेगात्कांश्चित्तथात्यद्भुतमुष्टिपातैः

အချို့၏ ခေါင်းကို ရထားပေါ်မှ လှဲကျစေ၍၊ အချို့၏ လက်မောင်းများကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဖြတ်ချ၍၊ လျင်မြန်သော ရထားမောင်းသူများကိုပါ လှဲကျစေလေ၏။ အချို့ကို မိမိရထား၏ အရှိန်ဖြင့် ကြိတ်ချေ၍၊ အချို့ကို အံ့ဩဖွယ် လက်သီးထိုးချက်များဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။