Adhyaya 11

Mantra 1

यु॒ञ्जा॒नः प्र॑थ॒मं मन॑स्त॒त्त्वाय॑ सवि॒ता धिय॑: । अ॒ग्नेर्ज्योति॑र्नि॒चाय्य॑ पृथि॒व्या अध्याऽभ॑रत्

സത്യതത്ത്വത്തിലേക്ക് ആദ്യം മനസ്സിനെ യുഞ്ജിച്ച്, സവിതാ ധിയകളെ ക്രമപ്പെടുത്തി; അഗ്നിയുടെ ജ്യോതിയെ നിചായ്യ (കണ്ടു) അവൻ പൃഥിവിയിൽ നിന്ന് അതിനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 2

यु॒क्तेन॒ मन॑सा व॒यं दे॒वस्य॑ सवि॒तुः स॒वे । स्व॒र्ग्या॒य॒ शक्त्या॑

യുക്തമായ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണപ്രകാരം (കർമ്മം ചെയ്യുന്നു), സ്വർഗം നേടിക്കൊടുക്കുന്ന ആ ശക്തിയാൽ.

Mantra 3

यु॒क्त्वाय॑ सवि॒ता दे॒वान्त्स्व॑र्य॒तो धि॒या दिव॑म् । बृ॒हज्ज्योति॑: करिष्य॒तः स॑वि॒ता प्र सु॑वाति॒ तान्

സവിതാവ് ദിവ്യധിയാൽ സ്വർഗാഭിമുഖരായ ദേവന്മാരെ ദിവത്തിലേക്ക് യോജിപ്പിച്ചു—മഹത്തായ ജ്യോതി സൃഷ്ടിക്കുവാൻ; സവിതാവ് അവരെ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 4

यु॒ञ्जते॒ मन॑ उ॒त यु॑ञ्जते॒ धियो॒ विप्रा॒ विप्र॑स्य बृह॒तो वि॑प॒श्चित॑: । वि होत्रा॑ दधे वयुना॒विदेक॒ इन्म॒ही दे॒वस्य॑ सवि॒तुः परि॑ष्टुतिः

അവർ മനസ്സിനെ യോജിപ്പിക്കുന്നു; ധികളെയും യോജിപ്പിക്കുന്നു—പ്രേരിതരിലെ പ്രേരിതർ, മഹത്തായവർ, സർവ്വജ്ഞരായ വിപശ്ചിത് ഋത്വിജർ. വിധാനജ്ഞനായ ഏകൻ ഹോതൃ-കർമ്മങ്ങളെ വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു; ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പരിഷ്ടുതി മഹത്തായതും സർവ്വവ്യാപകവുമാണ്.

Mantra 5

यु॒जे वां॒ ब्रह्म॑ पू॒र्व्यं नमो॑भि॒र्वि श्लोक॑ एतु प॒थ्ये॒व सू॒रेः । शृ॒ण्वन्तु॒ विश्वे॑ अ॒मृत॑स्य पु॒त्रा आ ये धामा॑नि दि॒व्यानि॑ त॒स्थुः

ഹേ ദ്വയദേവന്മാരേ, നിങ്ങള്ക്കായി ഞാൻ പുരാതന ബ്രഹ്മം (പവിത്ര മന്ത്രം) യോജിപ്പിക്കുന്നു; നമസ്കാരങ്ങളോടെ സ്തുതിഗാനം സൂര്യന്റെ ഉറച്ച പഥംപോലെ എല്ലാടവും വ്യാപിക്കട്ടെ. അമൃതത്തിന്റെ പുത്രന്മാരായ എല്ലാവരും ശ്രവിക്കട്ടെ—ദിവ്യധാമങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും കൂടി.

Mantra 6

यस्य॑ प्र॒याण॒मन्व॒न्य इद्य॒युर्दे॒वा दे॒वस्य॑ महि॒मान॒मोज॑सा । यः पार्थि॑वानि विम॒मे स एत॑शो॒ रजा॑ᳪसि दे॒वः स॑वि॒ता म॑हित्व॒ना

ആരുടെയോ പ്രയാണം (മുന്നോട്ടുള്ള ഗതി) മറ്റു ദേവന്മാരും പിന്തുടർന്നു—ആ ദേവന്റെ മഹിമയെ തന്റെ ഓജസ്സാൽ; ഭൂമിയിലെ പ്രദേശങ്ങളെ അളന്ന് വിഭജിച്ചവൻ—വേഗപ്രേരകനായ ദേവ സവിതൃ മഹിമയോടെ രജാംസി (വ്യാപ്തികൾ/അന്തരിക്ഷ പ്രദേശങ്ങൾ) ക്രമപ്പെടുത്തി.

Mantra 7

देव॑ सवित॒: प्र सु॑व य॒ज्ञं प्र सु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑त॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाचं॑ नः स्वदतु

ഹേ ദേവ സവിതഃ, യജ്ഞത്തെ പ്ര സുഭ (പ്രേരിപ്പിക്ക); ഭഗന്റെ ഭാഗത്തിനായി യജ്ഞപതിയെയും പ്ര സുഭ. ദിവ്യ ഗന്ധർവൻ—കേതപൂഃ (കേതത്തിന്റെ ശുദ്ധികർത്താവ്)—ഞങ്ങൾക്കായി കേതത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; വാചസ്പതി ഞങ്ങളുടെ വാക്കിനെ മധുരമാക്കട്ടെ.

Mantra 8

इ॒मं नो॑ देव सवितर्य॒ज्ञं प्र ण॑य देवा॒व्य॒ᳪ सखि॒विद॑ᳪ सत्रा॒जितं॑ धन॒जित॑ᳪ स्व॒र्जित॑म् । ऋ॒चा स्तोम॒ᳪ सम॑र्धय गाय॒त्रेण॑ रथन्त॒रं बृ॒हद्गा॑य॒त्रव॑र्तनि॒ स्वाहा॑

ഹേ ദേവ സവിതൃ, ദേവാർഹമായ, സഖിവിദ് (മിത്രപ്രാപകമായ), സത്രാജിത് (സത്രവിജയിയായ), ധനജിത് (ധനവിജയിയായ), സ്വർജിത് (സ്വർഗവിജയിയായ) ഈ നമ്മുടെ യജ്ഞത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കണമേ. ഋചയാൽ സ്തോമത്തെ സമർദ്ധയ (പൂർണ്ണമാക്കുക/സമൃദ്ധമാക്കുക); ഗായത്രിയാൽ രഥന്തരവും, ഗായത്ര-വർതനിയിൽ ബൃഹദും (സ്ഥാപിക്കണമേ)—സ്വാഹാ।

Mantra 9

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॑दे गाय॒त्रेण॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वत्पृ॑थि॒व्याः स॒धस्था॑द॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वदा भ॑र॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वत्

ദേവ സവിതൃയുടെ പ്രസവത്തിൽ, അശ്വിന്മാരുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷന്റെ കൈകളാൽ, ഞാൻ നിന്നെ എടുത്തുഗ്രഹിക്കുന്നു. ഗായത്രി ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്വത് (അങ്ഗിരസിനെപ്പോലെ), ഭൂമിയുടെ സധസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ‘പുരീഷ്യ’ അഗ്നിയെ (ആർദ്ര-മണ്ണുള്ളവനെ) ഞാൻ ഉയർത്തെടുക്കുന്നു; ത്രൈഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്വത്, നീ അവനെ കൊണ്ടുവരിക—അങ്ഗിരസ്വത്।

Mantra 10

अभ्रि॑रसि॒ नार्य॑सि॒ त्वया॑ व॒यम॒ग्निᳪ श॑केम॒ खनि॑तुᳪ स॒धस्थ॒ आ । जाग॑तेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वत्

നീ അഭ്രി (കുഴിയെടുക്കുന്ന കോൽപ്പടി/കുടാലി) ആകുന്നു; നീ ഹാനി വരുത്തുന്നവളല്ല. നിനക്കാൽ ഞങ്ങൾ സധസ്ഥാനത്തിലുള്ള അഗ്നിയെ കുഴിച്ചെടുത്തു പുറത്തെടുക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവരാകട്ടെ. ജാഗതീ ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്വത്।

Mantra 11

हस्त॑ आ॒धाय॑ सवि॒ता बिभ्र॒दभ्रि॑ᳪ हिर॒ण्ययी॑म् । अ॒ग्नेर्ज्योति॑र्नि॒चाय्य॑ पृथि॒व्या अध्याऽभ॑र॒दानु॑ष्टुभेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वत्

കൈ വെച്ച്, സവിതാ സ്വർണ്ണ അബ്രി (കൊടാലി) ധരിച്ചു, അഗ്നിയുടെ ജ്യോതി നിരീക്ഷിച്ച്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അതിനെ പുറത്തെടുത്തു—അനുഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസന്മാരെപ്പോലെ.

Mantra 12

प्रतू॑र्तं वाजि॒न्ना द्र॑व॒ वरि॑ष्ठा॒मनु॑ सं॒वत॑म् । दि॒वि ते॒ जन्म॑ पर॒मम॒न्तरि॑क्षे॒ तव॒ नाभि॑: पृथि॒व्यामधि॒ योनि॒रित्

പ്രേരിതനായേ വാജിൻ, ഓടിവാ; വർഷത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തെ അനുഗമിച്ച് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ പഥത്തിലൂടെ. ദിവിയിൽ നിന്റെ പരമജന്മം; അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്റെ നാഭി; പൃഥിവിയിൽ തന്നെയാണ് നിന്റെ യോനി (ഗർഭസ്ഥാനം).

Mantra 13

यु॒ञ्जाथा॒ᳪ रास॑भं यु॒वम॒स्मिन् यामे॑ वृषण्वसू । अ॒ग्निं भर॑न्तमस्म॒युम्

ഹേ വൃഷണ്വസൂ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഈ യാത്രയിൽ കഴുതയെ കെട്ടുക—(അവനെ കെട്ടുക) തെറ്റില്ലാത്ത അഗ്നിയെ അവൻ വഹിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 14

योगे॑-योगे त॒वस्त॑रं॒ वाजे॑-वाजे हवामहे । सखा॑य॒ इन्द्र॑मू॒तये॑

ഓരോ യോജനത്തിലും, ഓരോ വാജജയത്തിലും, ഞങ്ങൾ സഖാക്കളായി സഹായത്തിനായി പരാക്രമിയായ ഇന്ദ്രനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 15

प्र॒तूर्व॒न्नेह्य॑व॒क्राम॒न्नश॑स्ती रु॒द्रस्य॒ गाण॑पत्यं मयो॒भूरेहि॑ । उ॒र्वन्तरि॑क्षं॒ वी॑हि स्व॒स्तिग॑व्यूति॒रभ॑यानि कृ॒ण्वन् पू॒ष्णा स॒युजा॑ स॒ह

ഹേ പ്രതൂർവൻ (വിജയി), ഇവിടെ വരിക; താഴേക്ക് ഇറങ്ങി പാദം വെച്ച് വരിക. അശസ്തി (അപശകുനം/ദുര്ഭാഗ്യം) അകറ്റുക; രുദ്രന്റെ ഗാണപത്യ (ഗണങ്ങളുടെ അധിപത്യം) സഹിതം മയോഭൂഃ (ആനന്ദദാതാവ്) ആയി വരിക. അന്തരിക്ഷത്തെ വിശാലമാക്കുക; അതിനെ ശുദ്ധമാക്കുക. സ്വസ്തി-ഗവ്യൂതി (മംഗളകരമായ ഗോവഴി) സഹിതം, എല്ലാം അഭയമാക്കുന്നവനായി, പൂഷണനോടൊപ്പം സയുജ (യുക്ത സഹചാരി) ആയി (വരിക).

Mantra 16

पृ॒थि॒व्याः स॒धस्था॑द॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वदा भ॑रा॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वदच्छे॑मो॒ ऽग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वद्भ॑रिष्यामः

പൃഥ്വിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി—പൃഥ്വീപോഷിതനെ—അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; അഗ്നി—പൃഥ്വീപോഷിതനെ—അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ഞങ്ങൾ അഗ്നി—പൃഥ്വീപോഷിതന്റെ അടുക്കൽ അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ ഇവിടെ സമീപിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ അഗ്നി—പൃഥ്വീപോഷിതനെ—അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരും.

Mantra 17

अन्व॒ग्निरु॒षसा॒मग्र॑मख्य॒दन्वहा॑नि प्रथ॒मो जा॒तवे॑दाः । अनु॒ सूर्य॑स्य पुरु॒त्रा च॑ र॒श्मीननु॒ द्यावा॑पृथि॒वी आ त॑तन्थ

അഗ്നി ഉഷസ്സുകളുടെ മുൻഭാഗത്തെ അനുഗമിച്ച് കണ്ടു; ജാതവേദാ, ആദ്യനായവൻ, ദിവസങ്ങളെ അനുഗമിച്ചു. അവൻ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളെ—പല സ്ഥലങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവയെ—അനുഗമിച്ചു; അവൻ ദ്യാവാ-പൃഥ്വിയെ വ്യാപിപ്പിച്ചു.

Mantra 18

आ॒गत्य॑ वा॒ज्यध्वा॑न॒ᳪ सर्वा॒ मृधो॒ वि धू॑नुते । अ॒ग्निᳪ स॒धस्थे॑ मह॒ति चक्षु॑षा॒ नि चि॑कीषते

ബലത്തിന്റെ പഥത്തിലേക്ക് എത്തിയിട്ട് അവൻ എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും കുലുക്കി നീക്കുന്നു; മഹത്തായ ചക്ഷുസ്സോടെ അഗ്നി തന്റെ സധസ്ഥത്തിൽ അതിനെ നന്നായി നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 19

आ॒क्रम्य॑ वाजिन् पृथि॒वीम॒ग्निमि॑च्छ रु॒चा त्वम् । भूम्या॑ वृ॒त्वाय॑ नो ब्रूहि॒ यत॒: खने॑म॒ तं व॒यम्

ഹേ വാജിൻ (ബലവാനേ), ഭൂമിയിൽ പാദം വെച്ച് നീ നിന്റെ രുചാ (പ്രകാശം)കൊണ്ട് അഗ്നിയെ അന്വേഷിക്ക. ഭൂമികൊണ്ട് അതിനെ ചുറ്റി മൂടി ഞങ്ങളോട് പറയുക—എവിടെ നിന്നാണ് ഞങ്ങൾ കുഴിക്കേണ്ടത്; അവിടേക്കാണ് ഞങ്ങൾ കുഴിക്കുക.

Mantra 20

द्यौ॑स्ते पृ॒ष्ठं पृ॑थि॒वी स॒धस्थ॑मा॒त्माऽन्तरि॑क्षᳪ समु॒द्रो योनि॑: । वि॒ख्याय॒ चक्षु॑षा॒ त्वम॒भि ति॑ष्ठ पृतन्य॒तः

ദ്യൗസ് നിന്റെ പുറം; പൃഥിവി നിന്റെ ആസനം; അന്തരിക്ഷം തന്നെയാണ് നിന്റെ ആത്മാവ്; സമുദ്രം നിന്റെ യോനി. നിന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ആക്രമിച്ചു വരുന്ന ശത്രുവിനെതിരെ നീ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.

Mantra 21

उत्क्रा॑म मह॒ते सौ॑भगाया॒स्मादा॒स्थाना॑द् द्रविणो॒दा वा॑जिन् । व॒यᳪ स्या॑म सुम॒तौ पृ॑थि॒व्या अ॒ग्निं खन॑न्त उ॒पस्थे॑ अस्याः

ഹേ ദ്രവിണോദാ, ഹേ വാജിൻ, ഈ നിന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി മുന്നോട്ട് പുറപ്പെടുക. പൃഥിവിയുടെ സുമന്ത്രത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ; അവളുടെ മടിയിൽ അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ കുഴിച്ചു പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ।

Mantra 22

उद॑क्रमीद् द्रविणो॒दा वा॒ज्य॒र्वाक॒: सुलो॒कᳪ सुकृ॑तं पृथि॒व्याम् । तत॑: खनेम सु॒प्रती॑कम॒ग्निᳪ स्वो॒ रुहा॑णा॒ अधि॒ नाक॑मुत्त॒मम्

ദ്രവിണോദാ വാജിൻ അർവാക് (ഇവിടേക്ക്) നീങ്ങി, പൃഥിവിയിൽ സുലോകം—സുസംവിധിതമായ ശുഭ പ്രദേശത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ സുപ്രതീകമായ അഗ്നിയെ കുഴിച്ചു പുറത്തെടുക്കട്ടെ; സ്വഃ (സ്വർഗം) ഭാഗത്തേക്ക് ഉയർന്ന്, ഉത്തമ നാകം—പരമ ദിവ്യലോകത്തിൽ എത്തട്ടെ।

Mantra 23

आ त्वा॑ जिघर्मि॒ मन॑सा घृ॒तेन॑ प्रतिक्षि॒यन्तं॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । पृ॒थुं ति॑र॒श्चा वय॑सा बृ॒हन्तं॒ व्यचि॑ष्ठ॒मन्नै॑ रभ॒सं दृशा॑नम्

ഹേ (അഗ്നി), ഞാൻ നിന്നെ മനസ്സുകൊണ്ടും ഘൃതംകൊണ്ടും അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു—സകല ലോകങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതനായി നിലകൊള്ളുന്ന നിന്നെ. നീ വിശാലൻ, തിരശ്ചീനമായി വ്യാപിക്കുന്നവൻ; ബലത്തിൽ മഹാൻ; അത്യന്തം വ്യാപകവും പ്രചണ്ഡവുമായ, അന്നങ്ങളിലൂടെ ദൃശ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവൻ.

Mantra 24

आ वि॒श्वत॑: प्र॒त्यञ्चं॑ जिघर्म्यर॒क्षसा॒ मन॑सा॒ तज्जु॑षेत । मर्य॑श्री स्पृह॒यद्व॑र्णो अ॒ग्निर्नाभि॒मृशे॑ त॒न्वा जर्भु॑राणः

എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത്—ഇവിടേക്ക് മുഖം തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിന്നെ—രാക്ഷസസ്പർശമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ; അവൻ ഇതു സ്വീകരിക്കട്ടെ. യുവവീരനെപ്പോലെ മഹിമയുള്ള, ആഗ്രഹനീയ വർണ്ണമുള്ള അഗ്നി, നാഭിയെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ശരീരത്തോടെ ഉത്സുകചലനത്തിൽ വിറയുന്നു.

Mantra 25

परि॒ वाज॑पतिः क॒विर॒ग्निर्ह॒व्यान्य॑क्रमीत् । दध॒द्रत्ना॑नि दा॒शुषे॑

ഹവ്യങ്ങളെ ചുറ്റി വാജപതി, കവി ആയ അഗ്നി പരിക്രമിച്ച് മുന്നേറി; ദാനം ചെയ്യുന്ന ഉപാസകനു രത്നങ്ങൾ (ധനം) നൽകിക്കൊണ്ട്.

Mantra 26

परि॑ त्वाऽग्ने॒ पुरं॑ व॒यं विप्र॑ᳪ सहस्य धीमहि । धृ॒षद्व॑र्णं दि॒वे-दि॑वे ह॒न्तारं॑ भङ्गु॒राव॑ताम्

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കു ചുറ്റും ഒരു കോട്ടപോലെ ഞങ്ങൾ—വിപ്രന്മാർ (പ്രേരിത ഋഷികൾ)—പരാക്രമിയായ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു. ധൃഷദ്വർണം (ധൈര്യമായ തേജസ്സുള്ളവൻ), ദിനംപ്രതി, ഭംഗുരാവതാം (ഭംഗുര/നശ്വരരായവരുടെ) ഹന്താർ (സംഹാരകൻ) നീയാണ്.

Mantra 27

त्वम॑ग्ने॒ द्युभि॒स्त्वमा॑शुशु॒क्षणि॒स्त्वम॒द्भ्यस्त्वमश्म॑न॒स्परि॑ । त्वं वने॑भ्य॒स्त्वमोष॑धीभ्य॒स्त्वं नृ॒णां नृ॑पते जायसे॒ शुचि॑:

ഹേ അഗ്നേ, നീ ദ്യുഭിഃ (ആകാശീയ പ്രകാശങ്ങളോടുകൂടെ) ഉള്ളവൻ; നീ ആശുശുശുക്ഷണി (വേഗത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നവൻ); നീ അദ്ഭ്യഃ (ജലത്തിൽ നിന്ന്) ഉത്ഭവിക്കുന്നവൻ; നീ അശ്മനഃ പരി (കല്ലിന്റെ ചുറ്റിൽ നിന്ന്/ഘർഷണത്തിൽ നിന്ന്) ഉത്ഭവിക്കുന്നവൻ. നീ വനേഭ്യഃ (വനങ്ങളിൽ നിന്ന്) ഉത്ഭവിക്കുന്നവൻ; നീ ഓഷധീഭ്യഃ (ഔഷധികൾ/സസ്യങ്ങളിൽ നിന്ന്) ഉത്ഭവിക്കുന്നവൻ; ഹേ നൃപതേ (മനുഷ്യരുടെ അധിപതി), മനുഷ്യരിൽ നീ ശുചിഃ (ശുദ്ധൻ) ആയി ജനിക്കുന്നു.

Mantra 28

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । पृ॒थि॒व्याः स॒धस्था॑द॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वत्ख॑नामि । ज्योति॑ष्मन्तं त्वाऽग्ने सु॒प्रती॑क॒मज॑स्रेण भा॒नुना॒ दीद्य॑तम् । शि॒वं प्र॒जाभ्योऽहि॑ᳪसन्तं पृथि॒व्या: स॒धस्था॑द॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वत्ख॑नामः

ദേവ സവിതൃയുടെ പ്രസവം (പ്രേരണം) കൊണ്ടും, അശ്വിന്മാരുടെ ബാഹുക്കളാലും, പൂഷന്റെ കൈകളാലും, ഭൂമിയുടെ സധസ്ഥം (ദൃഢ അധിഷ്ഠാനം) മുതൽ ഞാൻ അഗ്നി പുരീഷ്യനെ—അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ—കുഴിച്ചെടുത്തു പുറത്തെടുക്കുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, നിന്നെ—ജ്യോതിഷ്മാൻ, സുപ്രതീകം (സുന്ദരരൂപൻ), അജസ്ര ഭാനുവാൽ നിരന്തരം ദീപ്തൻ—പ്രജകൾക്ക് ശിവം (മംഗളകരൻ), അഹിംസന്തം (ഹാനിയില്ലാത്തവൻ) ആയി, ഭൂമിയുടെ സധസ്ഥം മുതൽ അഗ്നി പുരീഷ്യനെ അംഗിരസവത് ഞങ്ങൾ കുഴിച്ചെടുക്കുന്നു.

Mantra 29

अ॒पां पृ॒ष्ठम॑सि॒ योनि॑र॒ग्नेः स॑मु॒द्रम॒भित॒: पिन्व॑मानम् । वर्ध॑मानो म॒हाँ२ आ च॒ पुष्क॑रे दि॒वो मात्र॑या वरि॒म्णा प्र॑थस्व

നീ ജലങ്ങളുടെ പൃഷ്ഠം; അഗ്നിയുടെ യോനി (ഗർഭസ്ഥാനം); എല്ലാദിക്കുകളിലും വീർപ്പോടെ നിറയുന്ന സമുദ്രം. മഹത്തായി വർധിച്ച്, പുഷ്കരത്തിലും വ്യാപിക്ക; ദ്യൗവിന്റെ അളവാൽ, വ്യാപ്തിയുടെ വിശാലതാൽ പ്രഥിതനാകുക.

Mantra 30

शर्म॑ च स्थो॒ वर्म॑ च॒ स्थोऽछि॑द्रे बहु॒ले उ॒भे । व्यच॑स्वती॒ सं व॑साथां भृ॒तम॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒म्

നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശർമ (ആശ്രയം)യും വർമ്മ (കവചം)യും ആകുന്നു—അച്ഛിദ്രം, സമൃദ്ധം, സർവ്വവ്യാപി, ഇരുവരും. ഒരുമിച്ച് വസിക്കുവിൻ; ധരിക്കപ്പെട്ട ‘പുരീഷ്യ’ അഗ്നിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി സംരക്ഷിക്കുവിൻ.

Mantra 31

सं व॑साथाᳪ स्व॒र्विदा॑ स॒मीची॒ उर॑सा॒ त्मना॑ । अ॒ग्निम॒न्तर्भ॑रि॒ष्यन्ती॒ ज्योति॑ष्मन्त॒मज॑स्र॒मित्

ഹേ സ്വർവിദാ (സ്വർഗ്ഗം കണ്ടെത്തിക്കുന്ന) ദേവിമാരേ, നിങ്ങൾ പരസ്പരം അഭിമുഖമായി, ഉരസ്സോടും സ്വസ്വരൂപത്തോടും ഏകീഭവിച്ച് ഒരുമിച്ചു വസിക്കുവിൻ; ഉള്ളിൽ അഗ്നിയെ ധരിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രകാശമയനും അജസ്രനുമായ അവനെയേ ധരിക്കുവിൻ.

Mantra 32

पु॒री॒ष्यो॒ऽसि वि॒श्वभ॑रा॒ अथ॑र्वा त्वा प्रथ॒मो निर॑मन्थदग्ने । त्वाम॑ग्ने॒ पुष्क॑रा॒दध्यथ॑र्वा॒ निर॑मन्थत । मू॒र्ध्नो विश्व॑स्य वा॒घत॑:

നീ പുരീഷ്യ (വേദി-മണ്ണ്/വേദി-മിശ്രണം), വിശ്വഭരാ—എല്ലാം വഹിക്കുന്നവൻ; ഹേ അഗ്നേ, അഥർവൻ നിന്നെ ആദ്യം മഥിച്ച് പ്രസ്ഫുടിപ്പിച്ചു. ഹേ അഗ്നേ, പുഷ്കരത്തിൽ നിന്ന്, മുകളിൽ നിന്ന്, അഥർവൻ നിന്നെ മഥിച്ച് പ്രസ്ഫുടിപ്പിച്ചു—സകല വാഘത് (യജമാനൻ/സ്തോതാവ്)ന്റെ ശിരസ്സിൽ നിന്ന്.

Mantra 33

तमु॑ त्वा द॒ध्यङ्ङृषि॑: पु॒त्र ई॑धे॒ अथ॑र्वणः । वृ॑त्र॒हणं॑ पुरन्द॒रम्

ഹേ അഗ്നേ, അഥർവണന്റെ പുത്രനായ ഋഷി ദധ്യങ് നിന്നെ പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു—വൃത്രഹൻ, പുരന്ദര (ദുർഗ്ഗഭേദകൻ).

Mantra 34

तमु॑ त्वा पा॒थ्यो वृषा॒ समी॑धे दस्यु॒हन्त॑मम् । ध॒न॒ञ्ज॒यᳪ रणे॑-रणे

ഹേ പാഥ്യ വൃഷാ (ബലവാനേ), നിന്നെയേ പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു—ദസ്യുഹന്തമൻ, യുദ്ധംതോറും ധനം ജയിക്കുന്നവൻ.

Mantra 35

सीद॑ होत॒: स्व उ॑ लो॒के चि॑कि॒त्वान्सा॒दया॑ य॒ज्ञᳪ सु॑कृ॒तस्य॒ योनौ॑ । दे॒वा॒वीर्दे॒वान्ह॒विषा॑ यजा॒स्यग्ने॑ बृ॒हद्यज॑माने॒ वयो॑ धाः

ഹേ ഹോതഃ, നിന്റെ സ്വന്തം ലോകത്തിൽ ഇരിക്ക; ഹേ ചികിത്വാൻ (ജ്ഞാനി), സുകൃതസ്യ യോനിയിൽ യജ്ഞത്തെ സ്ഥാപിക്ക. ദേവാവീർ, ഹവിഷാൽ ദേവന്മാരെ യജിക്ക; ഹേ അഗ്നേ, മഹത്തായ യജമാനനിൽ വയ (വീര്യം/ബലം) നിക്ഷേപിക്ക.

Mantra 36

नि होता॑ होतृ॒षद॑ने॒ विदा॑नस्त्वे॒षो दी॑दि॒वाँ२ अ॑सदत्सु॒दक्ष॑: । अद॑ब्धव्रतप्रमति॒र्वसि॑ष्ठः सहस्रम्भ॒रः शुचि॑जिह्वो अ॒ग्निः

ഹോതൃ (ഹോതാ) അഗ്നി ഹോതൃ-സദന (ഹോതൃയുടെ ആസനം)ത്തിൽ ആസീനനാകട്ടെ—വിദ്വാൻ, തീവ്രൻ, ദീദിവാംസ് (പ്രകാശമാൻ), സുദക്ഷ (കുശലൻ). അദബ്ധവ്രത (അഖണ്ഡ വ്രതം)യും പ്രമതി (സ്ഥിര ബുദ്ധി/ദൃഢ സംकल्पം)യും ഉള്ള, വസിഷ്ഠ (അത്യുത്തമൻ), സഹസ്രംഭര (സഹസ്രഗുണം കൊണ്ടുവരുന്നവൻ), ശുചിജിഹ്വ (ശുദ്ധ ജിഹ്വയുള്ള) അഗ്നി (അവിടെ) ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 37

सᳪ सी॑दस्व म॒हाँ२ अ॑सि॒ शोच॑स्व देव॒वीत॑मः । वि धू॒मम॑ग्ने अरु॒षं मि॑येध्य सृ॒ज प्र॑शस्त दर्श॒तम्

ക്രമമായി ആസീനനാകുക; നീ മഹാനാണ്. ദേവവീതമ (ദേവന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയ/സ്വാഗതാർഹൻ) ആയി ജ്വലിക്കുക. ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ അരുഷ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള) ധൂമം പുറപ്പെടുവിക്കുക; ഹേ മിയേധ്യ (യജ്ഞയോഗ്യൻ), പ്രശസ്ത (പ്രശംസിതൻ)യും ദർശത (ദർശനീയൻ)യും ആയ (രൂപം) പ്രകടമാക്കുക.

Mantra 38

अ॒पो दे॒वीरुप॑ सृज॒ मधु॑मतीरय॒क्ष्माय॑ प्र॒जाभ्य॑: । तासा॑मा॒स्थाना॒दुज्जि॑हता॒मोष॑धयः सुपिप्प॒लाः

ഹേ ദേവീ ആപഃ (ജലങ്ങൾ), മധുമതികളായി ഇവിടെ ഒഴുകിവരിക—പ്രജകൾക്കായും യക്ഷ്മ (ക്ഷയരോഗ) നിവാരണത്തിനായും. അവയുടെ നിയതസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ഔഷധികൾ മുളച്ചുയർന്ന്, സമൃദ്ധഫലങ്ങളുള്ളവ (സുപിപ്പലാഃ) ആകട്ടെ.

Mantra 39

सं ते॑ वा॒युर्मा॑त॒रिश्वा॑ दधातूत्ता॒नाया॒ हृद॑यं॒ यद्विक॑स्तम् । यो दे॒वानां॒ चर॑सि प्रा॒णथे॑न॒ कस्मै॑ देव॒ वष॑डस्तु॒ तुभ्य॑म्

മാതരിശ്വൻ ആയ വायु, നിനക്കായി നീട്ടിവെച്ച (ഉത്താന) വേദിയുടെ എല്ലാടവും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഹൃദയം ക്രമപ്പെടുത്തട്ടെ. നീ പ്രാണശ്വാസത്താൽ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ—ഹേ ദേവ, വഷട് ആര്ക്ക്? നിനക്കുതന്നെ.

Mantra 40

सुजा॑तो॒ ज्योति॑षा स॒ह शर्म॒ वरू॑थ॒माऽस॑द॒त्स्व॑: । वासो॑ अग्ने वि॒श्वरू॑प॒ᳪ सं व्य॑यस्व विभावसो

സുജാതനേ, ജ്യോതിസ്സിനോടും ശർമ (ആനന്ദം) വറൂഥ (രക്ഷ) എന്നിവയോടും കൂടി സ്വർഗത്തിൽ ആസനം ഏൽക്കുക. ഹേ അഗ്നേ, ഹേ വിഭാവസോ, നിന്റെ വിശ്വരൂപ വാസം (വസ്ത്രം) വിരിച്ചിടുക.

Mantra 41

उदु॑ तिष्ठ स्वध्व॒रावा॑ नो दे॒व्या धि॒या । दृ॒शे च॑ भा॒सा बृ॑ह॒ता सु॑शु॒क्वनि॒राग्ने॑ याहि सुश॒स्तिभि॑ः ॥

ഹേ അഗ്നേ, സുസംസ്കൃത യജ്ഞവാഹനേ, ഞങ്ങൾക്കായി ദേവ്യ ധീ (ദിവ്യ പ്രേരണ) യോടെ എഴുന്നേൽക്കുക; ദർശനത്തിനായി മഹത്തായ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുക. ഹേ സുമധുരധ്വനീയേ, ഹേ അഗ്നേ, സുവചനസ്തുതികളോടെ ഇവിടെ വരിക.

Mantra 42

ऊ॒र्ध्व ऊ॒ षु ण॑ ऊ॒तये॒ तिष्ठा॑ दे॒वो न स॑वि॒ता । ऊ॒र्ध्वो वाज॑स्य॒ सनि॑ता॒ यद॒ञ्जिभि॑र्वा॒घद्भि॑र्वि॒ह्वया॑महे ॥

ദേവൻ സവിതാവിനെപ്പോലെ, ഞങ്ങളുടെ ഊതി (രക്ഷ)ക്കായി ഊർധ്വമായി നില്ക്കുക. വാജ (പുരസ്കാരം) നേടുന്നവനേ, അഞ്ജിഭിഃ (അഭിഷേകങ്ങളോടെ)യും വാഘദ്ഭിഃ (സ്തുതിഗായകരോടെ)യും ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിഹ്വയാമഹേ (ആഹ്വാനിക്കുമ്പോൾ) നീ ഊർധ്വനായി ഇരിക്കു.

Mantra 43

स जा॒तो गर्भो॑ असि॒ रोद॑स्योरग्ने॒ चारु॒र्विभृ॑त॒ ओष॑धीषु । चि॒त्रः शिशु॒ः परि॒ तमा॑ᳪस्य॒क्तून्प्र मा॒तृभ्यो॒ अधि॒ कनि॑क्रद॒द्गाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ രണ്ടു ലോകങ്ങളുടെ ഗർഭം; മനോഹരനായി ഔഷധികളിൽ ധരിക്കപ്പെട്ടവൻ. അത്ഭുത ശിശുവേ, നീ അന്ധകാരങ്ങളെയും രാത്രികളെയും ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു; ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച്, മാതാക്കളിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ പുറത്താക്കി നീക്കിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 44

स्थि॒रो भ॑व वी॒ड्व॒ङ्ग आ॒शुर्भ॑व वा॒ज्य॒र्वन् । पृ॒थुर्भ॑व सु॒षद॒स्त्वम॒ग्नेः पु॑रीष॒वाह॑णः ॥

ഹേ ദൃഢാംഗനേ, സ്ഥിരനാകുക; ഹേ വാജ്യ അർവൻ (പുരസ്കാരജയി അശ്വം), വേഗവാനാകുക. വിശാലനാകുക, സുഷദ് (നന്നായി ഇരിപ്പുള്ള)നാകുക—നീ അഗ്നിയുടെ പുരീഷവാഹണ (പാക്കിംഗ്-മണ്ണ് വഹിക്കുന്നവൻ) ആകുന്നു.

Mantra 45

शि॒वो भ॑व प्र॒जाभ्यो॒ मानु॑षीभ्य॒स्त्वम॑ङ्गिरः । मा द्यावा॑पृथि॒वी अ॒भि शो॑ची॒र्माऽन्तरि॑क्षं॒ मा वन॒स्पती॑न् ॥

ഹേ അങ്ഗിരസ്, മനുഷ്യപ്രജകൾക്കു ശിവനായി (ക്ഷേമകരനായി) ഭവിക്ക. ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ ദഹിപ്പിക്കരുത്; അന്തരിക്ഷത്തെ ദഹിപ്പിക്കരുത്; വനസ്പതികളുടെ അധിപതികളെ ദഹിപ്പിക്കരുത്.

Mantra 46

प्रै॑तु वा॒जी कनि॑क्रद॒न्नान॑द॒द्रास॑भ॒: पत्वा॑ । भर॑न्न॒ग्निं पु॑री॒ष्यं मा पा॒द्यायु॑षः पु॒रा । वृषा॒ग्निं वृष॑णं॒ भर॑न्न॒पां गर्भ॑ᳪ समु॒द्रिय॑म् । अग्न॒ आ या॑हि वी॒तये॑

വാജി (ശക്തനായ അശ്വം) പുറപ്പെടട്ടെ—ഉച്ചത്തിൽ ഹിഹിനിച്ച്, ആനന്ദിച്ച്, കഴുതയ്ക്ക് ചിറകു വന്നുപറന്നതുപോലെ. പുരീഷ്യ അഗ്നി (ഈർപ്പമുള്ള കൂമ്പാരത്തിലെ അഗ്നി)യെ വഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ആയുസ്സ് തീരുന്നതിന് മുമ്പ് വീഴാതിരിക്കട്ടെ. വൃഷാ സമാനവും വൃഷണ (വീര്യവാൻ) ആയ അഗ്നിയെ വഹിച്ചുകൊണ്ട്—ജലങ്ങളുടെ ഗർഭം, സമുദ്രജന്യം—ഹേ അഗ്നേ, യജ്ഞഭോജനത്തിനായി (വീതയേ) ഇവിടെ വരിക.

Mantra 47

ऋ॒तᳪ स॒त्यमृ॒तᳪ स॒त्यम॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वद्भ॑रामः । ओष॑धय॒: प्रति॑ मोदध्वम॒ग्निमे॒तᳪ शि॒वमा॒यन्त॑म॒भ्यत्र॑ यु॒ष्माः । व्यस्य॒न् विश्वा॒ अनि॑रा॒ अमी॑वा नि॒षीद॑न्नो॒ अप॑ दुर्म॒तिं ज॑हि

ഋതവും സത്യവും—ഋതവും സത്യവും—അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ ഞങ്ങൾ പുരീഷ്യ അഗ്നിയെ വഹിക്കുന്നു. ഹേ ഔഷധികളേ, നിങ്ങളിലേക്കു വരുന്നതായ ഈ ശിവ (മംഗളകര) അഗ്നിയിൽ ആനന്ദിക്കുവിൻ. എല്ലാ അനിരാ (ഹാനികര) അമീവാ (രോഗങ്ങൾ) ചിതറിച്ച്, ഞങ്ങളിടയിൽ ഇരുന്ന്, ഞങ്ങളുടെ ദുര്മതി (ദുഷ്ടചിന്ത) നീക്കി നശിപ്പിക്ക.

Mantra 48

ओष॑धय॒: प्रति॑ गृभ्णीत॒ पुष्प॑वतीः सुपिप्प॒लाः । अ॒यं वो॒ गर्भ॑ ऋ॒त्विय॑: प्र॒त्नᳪ स॒धस्थ॒माऽस॑दत्

ഹേ ഔഷധികളേ, പുഷ്പവതികളേ, സുപിപ്പലാ (നല്ല ഫലമുള്ളവരേ), നിങ്ങളവനെ സ്വീകരിക്കുവിൻ. ഇതാ നിങ്ങളുടെ ഗർഭം—ഋത്വിയ (യജ്ഞയോഗ്യൻ)—പുരാതന സധസ്ഥ (സാമൂഹിക ആസനം)മേൽ ഇരുന്നിരിക്കുന്നു.

Mantra 49

वि पाज॑सा पृ॒थुना॒ शोशु॑चानो॒ बाध॑स्व द्वि॒षो र॒क्षसो॒ अमी॑वाः । सु॒शर्म॑णो बृह॒तः शर्म॑णि स्याम॒ग्नेर॒हᳪ सु॒हव॑स्य॒ प्रणी॑तौ

വിശാലമായി പരന്ന തേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ച്, ദ്വേഷികളെയും രാക്ഷസുകളെയും അമീവാ (രോഗങ്ങളെ)യും അകറ്റുക. സുഷർമയും ബൃഹത് ശർമയും ആയ മഹാശരണത്തിൽ ഞങ്ങൾ വസിക്കട്ടെ; സുഖവ (സുപ്രാർത്ഥിത) അഗ്നിയുടെ പ്രണീതൗ—അവന്റെ മുന്നേറ്റ/നേതൃത്വത്തിൽ—ഞാൻ ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 50

आपो॒ हि ष्ठा म॑यो॒भुव॒स्ता न॑ ऊ॒र्जे द॑धातन । म॒हे रणा॑य॒ चक्ष॑से

നിങ്ങൾ അപഃ—ആനന്ദദായിനികൾ—ആകയാൽ; ഞങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം/പോഷണം നൽകുക, മഹാ രണ (പ്രയത്‌ന)ത്തിനും ചക്ഷു (ദൃഷ്ടി)ക്കും വേണ്ടി.

Mantra 51

यो व॑: शि॒वत॑मो॒ रस॒स्तस्य॑ भाजयते॒ह न॑: । उ॒श॒तीरि॑व मा॒तर॑:

നിങ്ങളിലെ അത്യന്തം ശിവമായ രസം—അതിൽ നിന്നു ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കുവെക്കുവിൻ; പോഷിപ്പാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മാതാക്കളെപ്പോലെ.

Mantra 52

तस्मा॒ अरं॑ गमाम वो॒ यस्य॒ क्षया॑य॒ जिन्व॑थ । आपो॑ ज॒नय॑था च नः

അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ യഥാവിധിയായി നിങ്ങളിലേക്കു എത്തട്ടെ—നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സ്ഥിരവാസത്തിലേക്കു ഉണർത്തുന്നവർ; കൂടാതെ, ഹേ ആപഃ (ജലങ്ങളേ), ഞങ്ങൾക്ക് ജനനം ചെയ്യുവിൻ (സന്തതിയും വർദ്ധിയും).

Mantra 53

मि॒त्रः स॒ᳪसृज्य॑ पृथि॒वीं भूमिं॑ च॒ ज्योति॑षा स॒ह । सुजा॑तं जा॒तवे॑दसमय॒क्ष्माय॑ त्वा॒ सᳪ सृ॑जामि प्र॒जाभ्य॑:

മിത്രൻ ജ്യോതിസ്സോടുകൂടെ പൃഥ്വിയെയും ഭൂമിയെയും സംസൃജിച്ച്—സുജാതനായ ജാതവേദസ്സായ നിന്നെ—യക്ഷ്മത്തിൽ നിന്നുള്ള വിമുക്തിക്കായി, പ്രജകൾക്കായി ഞാൻ സംസൃജിക്കുന്നു.

Mantra 54

रु॒द्राः स॒ᳪसृज्य॑ पृथि॒वीं बृ॒हज्ज्योति॒: समी॑धिरे । तेषां॑ भा॒नुरज॑स्र॒ इच्छु॒क्रो दे॒वेषु॑ रोचते

രുദ്രന്മാർ പൃഥ്വിയെ സംസൃജിച്ച് മഹാജ്യോതി സമീധിച്ചു; അവരുടെ ഭാനു അജസ്രമായി, ശുക്രമായി, ദേവന്മാരിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 55

सᳪसृ॑ष्टा॒ वसु॑भी रुद्रै॒र्धीरै॑: कर्म॒ण्या मृद॑म् । हस्ता॑भ्यां मृ॒द्वीं कृ॒त्वा सि॑नीवा॒ली कृ॑णोतु॒ ताम्

വസുക്കളോടും രുദ്രന്മാരോടും ധീരന്മാരോടും സംസൃഷ്ടമായ—കർമ്മണ്യ മൃദ്. കൈകളാൽ അതിനെ മൃദുവാക്കി, സീനീവാലീ അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ.

Mantra 56

सि॒नी॒वा॒ली सु॑कप॒र्दा सु॑कुरी॒रा स्वौ॑प॒शा । सा तुभ्य॑मदिते म॒ह्योखां द॑धातु॒ हस्त॑योः

സിനീവാലി—സുന്ദരമായ മുടിയിഴകളുള്ളവൾ, സുന്ദരമായ ശിഖയുള്ളവൾ, സുമധുരമായ ആശ്രയം നല്കുന്നവൾ—ഹേ അദിതേ, മഹതീ ദേവീ, അവൾ നിനക്കായി ഉഖാ (ഉഖാ-പാത്രം) എന്റെ ഇരുകൈകളിലും സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 57

उ॒खां कृ॑णोतु॒ शक्त्या॑ बा॒हुभ्या॒मदि॑तिर्धि॒या । मा॒ता पु॒त्रं यथो॒पस्थे॒ साऽग्निं बि॑भर्तु॒ गर्भ॒ आ । म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि

അദിതി തന്റെ ശക്തിയാൽ, തന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ, ജ്ഞാനപൂർവമായ ധിയാൽ ഉഖാ (ഉഖാ-പാത്രം) നിർമ്മിക്കട്ടെ. അമ്മ മകനെ മടിയിൽ വഹിക്കുന്നതുപോലെ, അവൾ അഗ്നിയെ ഗർഭരൂപമായി ധരിക്കട്ടെ. നീ യജ്ഞത്തിന്റെ ശിരസ്സ് (തല) ആകുന്നു.

Mantra 58

वस॑वस्त्वा कृण्वन्तु गाय॒त्रेण॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्ध्रु॒वाऽसि॑ पृथि॒व्य॒सि धा॒रया॒ मयि॑ प्र॒जाᳪ रा॒यस्पोषं॑ गौप॒त्यᳪ सु॒वीर्य॑ᳪ सजा॒तान्यज॑मानाय रु॒द्रास्त्वा॑ कृण्वन्तु॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्ध्रु॒वाऽस्य॒न्तरि॑क्षमसि धा॒रया॒ मयि॑ प्र॒जाᳪ रा॒यस्पोषं॑ गौप॒त्यᳪ सु॒वीर्य॑ᳪ सजा॒तान्यज॑मानायादि॒त्यास्त्वा॑ कृण्वन्तु॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्ध्रु॒वासि द्यौर॑सि धा॒रया॒ मयि॑ प्र॒जाᳪ रा॒यस्पोषं॑ गौप॒त्यᳪ सु॒वीर्य॑ᳪ सजा॒तान्यज॑मानाय॒ विश्वे॑ त्वा दे॒वा वै॑श्वान॒राः कृ॑ण्व॒न्त्वानु॑ष्टुभेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्ध्रु॒वाऽसि॒ दिशो॑ऽसि धा॒रया॒ मयि॑ प्र॒जाᳪ रा॒यस्पोषं॑ गौप॒त्यᳪ सु॒वीर्य॑ᳪ सजा॒तान्यज॑मानाय

വസുക്കൾ ഗായത്രി ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളുടെ രീതിപോലെ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; നീ ധ്രുവം; നീ പൃഥിവി. എന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രജ, ധനവർദ്ധന, ഗോപത്യ (ഗോസംപത്തിന്റെ അധിപത്യം), സുവീര്യ (ഉത്തമ പരാക്രമം), യജമാനനുവേണ്ടി സജാത (ബന്ധുജനം) എന്നിവ ധരിക്ക. രുദ്രന്മാർ ത്രൈഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളുടെ രീതിപോലെ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; നീ ധ്രുവം; നീ അന്തരിക്ഷം. എന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രജ, ധനവർദ്ധന, ഗോപത്യ, സുവീര്യ, യജമാനനുവേണ്ടി സജാത എന്നിവ ധരിക്ക. ആദിത്യർ ജാഗത ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളുടെ രീതിപോലെ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; നീ ധ്രുവം; നീ ദ്യൗഃ (ആകാശം). എന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രജ, ധനവർദ്ധന, ഗോപത്യ, സുവീര്യ, യജമാനനുവേണ്ടി സജാത എന്നിവ ധരിക്ക. വിശ്വേദേവന്മാർ—വൈശ്വാനരർ—അനുഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളുടെ രീതിപോലെ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; നീ ധ്രുവം; നീ ദിശകൾ. എന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രജ, ധനവർദ്ധന, ഗോപത്യ, സുവീര്യ, യജമാനനുവേണ്ടി സജാത എന്നിവ ധരിക്ക.

Mantra 59

अदि॑त्यै॒ रास्ना॒स्यदि॑तिष्टे॒ बिलं॑ गृभ्णातु । कृ॒त्वाय॒ सा म॒हीमु॒खां मृ॒न्मयीं॒ योनि॑म॒ग्नये॑ । पु॒त्रेभ्य॒: प्राय॑च्छ॒ददि॑तिः श्र॒पया॒निति॑

നീ അദിതിക്കു റാസ്നാ (ലഗാം) ആകുന്നു; അദിതി നിന്റെ ബിലം (കുഴി/ഗുഹ) കൈവശമാക്കട്ടെ. അഗ്നിക്കായി യോനിരൂപമായ മഹത്തായ മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള ഉഖാ നിർമ്മിച്ച്, അദിതി അതിനെ തന്റെ പുത്രന്മാർക്കു നൽകി—(അഗ്നി) ശ്രപയാന (പാകം ചെയ്യുന്നവൻ)നു—എന്നു പറയുന്നു.

Mantra 60

वस॑वस्त्वा धूपयन्तु गाय॒त्रेण॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्रुद्रास्त्वा॑ धूपयन्तु त्रैष्टुभेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वदादि॒त्यास्त्वा॑ धूपयन्तु॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्विश्वे॑ त्वा दे॒वा वै॑श्वान॒रा धू॑पय॒न्त्वानु॑ष्टुभेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वदिन्द्र॑स्त्वा धूपयतु॒ वरु॑णस्त्वा धूपयतु॒ विष्णु॑स्त्वा धूपयतु

വസുക്കൾ ഗായത്രി ഛന്ദസ്സാൽ നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ—അംഗിരസന്മാരുടെ രീതിപോലെ; രുദ്രന്മാർ ത്രിഷ്ടുഭ് ഛന്ദസ്സാൽ നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ—അംഗിരസവത്; ആദിത്യന്മാർ ജഗതി ഛന്ദസ്സാൽ നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ—അംഗിരസവത്; സർവ്വദേവന്മാർ—വൈശ്വാനര ഗണം—അനുഷ്ടുഭ് ഛന്ദസ്സാൽ നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ—അംഗിരസവത്. ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ; വരുണൻ നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ; വിഷ്ണു നിന്നെ ധൂപിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 61

अदि॑तिष्ट्वा दे॒वी वि॒श्वदे॑व्यावती पृथि॒व्याः स॒धस्थे॑ अङ्गिर॒स्वत् ख॑नत्ववट दे॒वानां॑ त्वा॒ पत्नी॑र्दे॒वीर्वि॒श्वदे॑व्यावतीः पृथि॒व्याः स॒धस्थे॑ अङ्गिर॒स्वद्द॑धतूखे धि॒षणा॑स्त्वा दे॒वीर्वि॒श्वदे॑व्यावतीः पृथि॒व्याः स॒धस्थे॑ अङ्गिर॒स्वद॒भी॒न्धतामुखे॒ वरू॑त्रीष्ट्वा दे॒वीर्वि॒श्वदे॑व्यावतीः पृथि॒व्याः स॒धस्थे॑ अङ्गिर॒स्वच्छ्र॑पयन्तूखे॒ ग्नास्त्वा॑ दे॒वीर्वि॒श्वदे॑व्यावतीः पृथि॒व्याः स॒धस्थे॑ अङ्गिर॒स्वत्प॑चन्तूखे॒ जन॑य॒स्त्वाच्छि॑न्नपत्रा दे॒वीर्वि॒श्वदे॑व्यावतीः पृथि॒व्याः स॒धस्थे॑ अङ्गिर॒स्वत्प॑चन्तूखे

സർവ്വദേവീകളാൽ അനുഗൃഹീതയായ ദേവി അദിതി, പൃഥിവിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, നിനക്കായി കുഴി കുഴിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ പത്നിമാർ—ദേവീകൾ, സർവ്വദേവീകളാൽ അനുഗൃഹീതർ—പൃഥിവിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, നിന്നെ ഉഖായിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ. ധിഷണകൾ—ദേവീകൾ, സർവ്വദേവീകളാൽ അനുഗൃഹീതർ—പൃഥിവിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഉഖായിൽ നിന്നെ പ്രജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ. വരൂത്രികൾ—ദേവീകൾ, സർവ്വദേവീകളാൽ അനുഗൃഹീതർ—പൃഥിവിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഉഖായിൽ നിന്നെ തപിപ്പിക്കട്ടെ. ഗ്നാസ്ത്രികൾ—ദേവീകൾ, സർവ്വദേവീകളാൽ അനുഗൃഹീതർ—പൃഥിവിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഉഖായിൽ നിന്നെ പാകം ചെയ്യട്ടെ. ജനയഃ—ഛിന്നപത്രാ ദേവീകൾ, സർവ്വദേവീകളാൽ അനുഗൃഹീതർ—പൃഥിവിയുടെ ദൃഢാസനത്തിൽ, അങ്ഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഉഖായിൽ നിന്നെ പാകം ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 62

मि॒त्रस्य॑ चर्षणी॒धृतोऽवो॑ दे॒वस्य॑ सान॒सि । द्यु॒म्नं चि॒त्रश्र॑वस्तमम्

മനുഷ്യരുടെ അധാരകനായ ദിവ്യ മിത്രന്റെ സഹായം ലഭിക്കുന്നതിൽ, പ്രകാശമാനമായ കീർത്തിയിൽ അത്യുത്തമമായ ആ തേജസ്സു ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.

Mantra 63

दे॒वस्त्वा॑ सवि॒तोद्व॑पतु सुपा॒णिः स्व॑ङ्गु॒रिः सु॑बा॒हुरु॒त शक्त्या॑ । अव्य॑थमाना पृथि॒व्यामाशा॒ दिश॒ आ पृ॑ण

ദേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ—നല്ല കൈകളുള്ളവനായി, നല്ല വിരലുകളുള്ളവനായി, നല്ല ഭുജങ്ങളുള്ളവനായി, ശക്തിയോടുകൂടി. അക്ഷതനായി ഭൂമിയിൽ നീ പ്രദേശങ്ങളെയും ദിക്കുകളെയും നിറയ്ക്കുക.

Mantra 64

उ॒त्थाय॑ बृह॒ती भ॒वोदु॑ तिष्ठ ध्रु॒वा त्वम् । मित्रै॒तां त॑ उ॒खां परि॑ ददा॒म्यभि॑त्त्या ए॒षा मा भे॑दि

എഴുന്നേൽക്കുക; മഹത്താകുക; ഹേ ധ്രുവനേ, നീ ഉറച്ചുനിൽക്കുക! മിത്രനോടുകൂടെ ഞാൻ നിന്റെ ഈ ഉഖാ (ukhā)യെ പൊട്ടാതിരിക്കേണ്ടതിന് ചുറ്റി സ്ഥാപിക്കുന്നു—ഇത് പിളരരുതേ.

Mantra 65

वस॑व॒स्त्वाऽऽछृ॑न्दन्तु गाय॒त्रेण॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्रुद्रास्त्वा॒ऽऽछृ॑न्दन्तु॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्दसाऽङ्गिर॒स्वदा॑दि॒त्यास्त्वाऽऽछृ॑न्दन्तु॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वद्विश्वे॑ त्वा दे॒वा वै॑श्वान॒रा आछृ॑न्द॒न्त्वानु॑ष्टुभेन॒ छन्द॑साऽङ्गिर॒स्वत्

വസുക്കൾ നിന്നെ ഗായത്രി ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസന്മാരെപ്പോലെ, രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; രുദ്രന്മാർ നിന്നെ ത്രിഷ്ടുഭ് ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസന്മാരെപ്പോലെ, രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; ആദിത്യന്മാർ നിന്നെ ജഗതീ ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസന്മാരെപ്പോലെ, രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; വൈശ്വാനരന്മാരായ എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നെ അനുഷ്ടുഭ് ഛന്ദസ്സാൽ, അങ്ഗിരസന്മാരെപ്പോലെ, രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ.

Mantra 66

आकू॑तिम॒ग्निं प्र॒युज॒ᳪ स्वाहा॑ । मनो॑ मे॒धाम॒ग्निं प्र॒युज॒ᳪ स्वाहा॑ । चि॒त्तं विज्ञा॑तम॒ग्निं प्र॒युज॒ᳪ स्वाहा॑ । वा॒चो विधृ॑तिम॒ग्निं प्र॒युज॒ᳪ स्वाहा॑ । प्र॒जाप॑तये॒ मन॑वे॒ स्वाहा॑ । ऽग्नये॑ वैश्वान॒राय॒ स्वाहा॑ ॥

ആകൂതിക്ക്—യോജക അഗ്നിക്ക്—സ്വാഹാ! മനസ്സിന്, മേധയ്ക്ക്—യോജക അഗ്നിക്ക്—സ്വാഹാ! ചിത്തത്തിന്, വിജ്ഞാതം (സ്പഷ്ടജ്ഞാനം)ക്ക്—യോജക അഗ്നിക്ക്—സ്വാഹാ! വാക്കിന്റെ ധാരണയ്ക്ക്—യോജക അഗ്നിക്ക്—സ്വാഹാ! പ്രജാപതിക്ക്, മനുവിന്—സ്വാഹാ! വൈശ്വാനര അഗ്നിക്ക്—സ്വാഹാ!

Mantra 67

विश्वो॑ दे॒वस्य॑ ने॒तुर्मर्तो॑ वुरीत स॒ख्यम् । विश्वो॑ रा॒य इ॑षुध्यति द्यु॒म्नं वृ॑णीत पु॒ष्यसे॒ स्वाहा॑ ॥

ദേവന്റെ നേതാവിനോടു ഓരോ മർത്ത്യനും സൗഹൃദം അന്വേഷിക്കുന്നു; ഓരോരുത്തനും ധനത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നു, പുഷ്ടിക്കായി ദ്യുമ്നം (തേജസ്സായ കീർത്തി) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു—സ്വാഹാ!

Mantra 68

मा सु भि॑त्था॒ मा सु रि॒षोऽम्ब॑ धृ॒ष्णु वी॒रय॑स्व॒ सु । अ॒ग्निश्चे॒दं क॑रिष्यथः ॥

ഹേ അമ്മേ, നീ തകരരുത്; നിനക്ക് ഹാനി വരരുത്; ധൃഷ്ണു (അചഞ്ചല)യായി, നിശ്ചയമായി ശക്തിയാർജ്ജിക്ക. അഗ്നിയും കൂടെ—നിങ്ങൾ ഇരുവരും—ഇത് നിർവഹിക്കും.

Mantra 69

दृᳪह॑स्व देवि पृथिवि स्व॒स्तय॑ आसु॒री मा॒या स्व॒धया॑ कृ॒तासि॑ । जुष्टं॑ दे॒वेभ्य॑ इ॒दम॑स्तु ह॒व्यमरि॑ष्टा॒ त्वमुदि॑हि य॒ज्ञे अ॒स्मिन् ॥

ഹേ ദേവി പൃഥിവി, സ്വസ്തിക്കായി നീ ദൃഢമാകുക; സ്വധാ-ശക്തിയാൽ നീ ആസുരീ മായയാൽ നിർമ്മിതയായിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാർക്ക് ഈ ഹവ്യം പ്രീതികരമാകട്ടെ; അക്ഷതയായി, ഈ യജ്ഞത്തിൽ നീ ഉദ്ഭവിച്ച് ഉയർന്നു വരിക.

Mantra 70

द्र्व॑न्न: स॒र्पिरा॑सुतिः प्र॒त्नो होता॒ वरे॑ण्यः । सह॑सस्पु॒त्रो अद्भु॑तः ॥

ഞങ്ങൾക്കായി ഘൃതധാര ഒഴുകുന്നു; പ്രാചീന ഹോതാ, വരേണ്യൻ (ശ്രേഷ്ഠൻ), സഹസിന്റെ പുത്രൻ—അദ്ഭുതൻ—(അവൻ) ആകുന്നു.

Mantra 71

पर॑स्या॒ अधि॑ सं॒वतोऽव॑राँ२ अ॒भ्या त॑र । यत्रा॒हम॑स्मि॒ ताँ२ अ॑व

വർഷത്തിന്റെ സംവത്സര-പരിക്രമണത്തിന്റെ അപ്പുറത്തുള്ള അതിരിൽ നിന്ന്, താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളെ കടന്ന് ഇവിടെ വരിക; ഞാൻ ഉള്ളിടത്ത് അവയെ നീ സംരക്ഷിക്ക।

Mantra 72

प॒र॒मस्या॑: परा॒वतो॑ रो॒हिद॑श्व इ॒हा ग॑हि । पु॒री॒ष्य॒: पुरुप्रि॒योऽग्ने॒ त्वं त॑रा॒ मृध॑:

പരമ പരാവതയുടെ അത്യുച്ച ദൂരപ്രദേശത്തിൽ നിന്ന്, രോഹിദ അശ്വങ്ങളുള്ള അഗ്നേ, ഇവിടെ വരിക. പുരീഷ്യ (സമൃദ്ധിയുള്ളവ), പലർക്കും പ്രിയനായവൻ—അഗ്നേ, വൈരങ്ങളെ കടത്തിവെച്ച് ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു കടത്തുക।

Mantra 73

यद॑ग्ने॒ कानि॒ कानि॑ चि॒दा ते॒ दारू॑णि द॒ध्मसि॑ । सर्वं॒ तद॑स्तु ते घृ॒तं तज्जु॑षस्व यविष्ठ्य

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കായി ഞങ്ങൾ ഏത് ഏത് മരക്കഷണങ്ങൾ വെക്കുകയോ—അവയെല്ലാം നിനക്കു ഘൃതംപോലെ ആകട്ടെ; ഹേ യവിഷ്ഠ്യ (ഏറ്റവും യുവൻ), അതു നീ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കണമേ.

Mantra 74

यदत्त्यु॑प॒जिह्वि॑का॒ यद्व॒म्रो अ॑ति॒सर्प॑ति । सर्वं॒ तद॑स्तु ते घृ॒तं तज्जु॒षस्व॑ यविष्ठ्य

ഉപജിഹ്വിക എന്തു തിന്നുകയോ, വമ്ര (ചീന്തി) എന്തിന്മേൽ ഇഴയുകയോ—അവയെല്ലാം നിനക്കു ഘൃതംപോലെ ആകട്ടെ; ഹേ യവിഷ്ഠ്യ, അതു നീ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കണമേ.

Mantra 75

अह॑रह॒रप्र॑यावं॒ भर॒न्तोऽश्वा॑येव॒ तिष्ठ॑ते घा॒सम॑स्मै । रा॒यस्पोषे॑ण॒ समि॒षा मद॒न्तोऽग्ने॒ मा ते॒ प्रति॑वेशा रिषाम

ദിവസംതോറും അപ്രയാവം (അവിച്ഛിന്ന സേവനം) കൊണ്ടുവന്ന്, ഞങ്ങൾ അവന്റെ സമീപത്ത് അങ്ങനെ തന്നെ നില്ക്കുന്നു—പുല്ലുമായി കുതിരയുടെ സമീപത്ത് നില്ക്കുന്നവരെപ്പോലെ. ധനത്തിന്റെ പോഷണത്തോടെ, സമിധ് (ഇന്ധനം) തന്നെയാണ് തന്റെ പങ്കെന്നു കരുതി ആനന്ദിച്ചു—ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ അയൽക്കാർ നിനക്കു (അഥവാ ഞങ്ങൾക്കു) ഹാനി വരുത്തരുതേ.

Mantra 76

नाभा॑ पृथि॒व्याः स॑मिधा॒ने अग्नौ रा॒यस्पोषा॑य बृह॒ते ह॑वामहे । इ॒र॒म्म॒दं बृ॒हदु॑क्थ्यं॒ यज॑त्रं॒ जेता॑रम॒ग्निं पृत॑नासु सास॒हिम्

പൃഥിവിയുടെ നാഭിസ്ഥലത്തിൽ അഗ്നി പ്രജ്വലിക്കുമ്പോൾ, ധനവും പോഷണവും വർധിപ്പിക്കാനായി ഞങ്ങൾ മഹാനായ അഗ്നിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—ആഹാര-രസത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, മഹത്തായ സ്തുതിക്ക് യോഗ്യൻ, യജ്ഞാർഹൻ, ജയകൻ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി ജയിക്കുന്ന അഗ്നി।

Mantra 77

याः सेना॑ अ॒भीत्व॑रीराव्या॒धिनी॒रुग॑णा उ॒त । ये स्ते॒ना ये च॒ तस्क॑रा॒स्ताँस्ते॑ अ॒ग्नेऽपि॑ दधाम्या॒स्ये॑

ആക്രമിക്കുന്നതും മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതും ഉഗ്രവുമായ ഏതെല്ലാം സേനകളുണ്ടോ, കൂടാതെ ഏതെല്ലാം കള്ളരും കൊള്ളക്കാരും ഉണ്ടോ—ഹേ അഗ്നേ, അവരെ ഞാൻ നിന്റെ വായിൽ വെക്കുന്നു।

Mantra 78

दᳪष्ट्रा॑भ्यां म॒लिम्लू॒ञ्जम्भ्यै॒स्तस्क॑राँ२ उ॒त । हनु॑भ्याᳪ स्ते॒नान् भ॑गव॒स्ताँस्त्वं खा॑द॒ सुखा॑दितान्

ഹേ ഭഗവൻ (പ്രതാപി) അഗ്നേ! നിന്റെ ദംഷ്ട്രകളാൽ ദുഷ്ടരെ ഭക്ഷിക്ക; നിന്റെ ജംഭങ്ങളാൽ കൊള്ളക്കാരെ; നിന്റെ രണ്ടു ഹനുക്കളാൽ കള്ളരെ—അവരെ എളുപ്പത്തിൽ ഭക്ഷ്യരാക്കി നീ തിന്നുക।

Mantra 79

ये जने॑षु म॒लिम्ल॑व स्ते॒नास॒स्तस्क॑रा॒ वने॑ । ये कक्षे॑ष्वघा॒यव॒स्ताँस्ते॑ दधामि॒ जम्भ॑योः

മനുഷ്യരിൽ ദുഷ്ടരും മലിനരുമായവർ, വനത്തിൽ കള്ളരും കൊള്ളക്കാരും, കുറ്റിക്കാട്ടിൽ പാപബുദ്ധിയോടെ ഘാതം ചെയ്യാൻ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നവർ—അവരെ ഞാൻ നിന്റെ താടികളുടെ ഇടയിൽ വെക്കുന്നു.

Mantra 80

यो अ॒स्मभ्य॑मराती॒याद्यश्च॑ नो॒ द्वेष॑ते॒ जन॑: । निन्दा॒द्यो अ॒स्मान्धिप्सा॑च्च॒ सर्वं॒ तं भ॑स्म॒सा कु॑रु

ഞങ്ങൾക്ക് ഹാനി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും, ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആരായാലും; നിന്ദയാൽ, അല്ലെങ്കിൽ പരിക്കേൽപ്പിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവൻ ആരായാലും—അവരെല്ലാം നീ ഭസ്മമാക്കുക.

Mantra 81

सᳪशि॑तं मे॒ ब्रह्म॒ सᳪशि॑तं वी॒र्यं बल॑म् । सᳪशि॑तं क्ष॒त्रं जि॒ष्णु यस्या॒हमस्मि॑ पु॒रोहि॑तः

എന്റെ ബ്രഹ്മം മൂർച്ചയുള്ളതാണ്; എന്റെ വീര്യവും ബലവും മൂർച്ചയുള്ളതാണ്. ജയശീലമായ ക്ഷത്രവും മൂർച്ചയുള്ളതാണ്—അവന്റെ പുരോഹിതൻ ഞാൻ ആകുന്നു.

Mantra 82

उदे॑षां बा॒हू अ॑तिर॒मुद्वर्चो॒ अथो॒ बल॑म् । क्षि॒णोमि॒ ब्रह्म॑णा॒ऽमित्रा॒नुन्न॑यामि॒ स्वाँ२ अ॒हम्

ഞാൻ അവരുടെ ഭുജങ്ങളെ ഉയർത്തുന്നു; അവരെ ഞാൻ അതിക്രമിക്കുന്നു. വർചസ് (തേജസ്)യും ബലവും ഞാൻ ഉയർത്തുന്നു. ബ്രഹ്മശക്തിയാൽ ഞാൻ ശത്രുക്കളെ ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു; എന്റെ സ്വന്തംവരെ ഞാൻ മേലോട്ടു—ഉന്നതിയിലേക്കു—നയിക്കുന്നു; അതെ, ഞാൻ തന്നെ.

Mantra 83

अन्न॑प॒तेऽन्न॑स्य नो देह्यनमी॒वस्य॑ शु॒ष्मिण॑: । प्र-प्र॑ दा॒तारं॑ तारिष॒ ऊर्जं॑ नो धेहि द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे

ഹേ അന്നപതേ, ഞങ്ങൾക്ക് അന്നം തരേണമേ—രോഗരഹിതവും പുഷ്ടികരവും ശുഷ്മം (വീര്യം) നിറഞ്ഞതും. ദാതാവിനെയും കടന്ന് ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് കടക്കട്ടെ. ദ്വിപദത്തിനും ചതുഷ്പദത്തിനും ഞങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം/പോഷണം സ്ഥാപിക്കണമേ.