Adhyaya 12

Mantra 1

दृ॒शा॒नो रु॒क्म उ॒र्व्या व्य॑द्यौद् दु॒र्मर्ष॒मायु॑: श्रि॒ये रु॑चा॒नः । अ॒ग्निर॒मृतो॑ अभव॒द्वयो॑भि॒र्यदे॑नं॒ द्यौरज॑नयत्सु॒रेता॑:

പ്രത്യക്ഷമായി, സ്വർണ്ണൻ (രുക്മ) വിശാലമായ ഭൂമി/അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്ന് മിന്നിപ്പുറപ്പെട്ടു; ശ്രീ (സമൃദ്ധി)ക്കായി പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, ജയിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ആയുസ്സ് നൽകുന്നവൻ. സുറേതാ—ശ്രേഷ്ഠബീജവാൻ—ദ്യൗഃ (ആകാശം) അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അഗ്നി തന്റെ പ്രാണശക്തികളാൽ അമൃതനായിത്തീർന്നു.

Mantra 2

नक्तो॒षासा॒ सम॑नसा॒ विरू॑पे धा॒पये॑ते॒ शिशु॒मेक॑ᳪ समी॒ची । द्यावा॒क्षामा॑ रु॒क्मो अ॒न्तर्वि भा॑ति दे॒वा अ॒ग्निं धा॑रयन्द्रविणो॒दाः

നക്ത (രാത്രി)യും ഉഷാ (പ്രഭാതം)യും, ഒരേ മനസ്സുള്ളവരായിട്ടും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളുള്ളവർ, ചേർന്ന് ഒരേ ശിശുവിനെ പാൽ കുടിപ്പിക്കുന്നു. ദ്യാവാ–പൃഥിവി (ആകാശവും ഭൂമിയും) തമ്മിൽ സ്വർണ്ണമയനായ തേജസ്വി ഒരുവൻ അകത്തു പ്രകാശിക്കുന്നു; ദ്രവിണോദാഃ (ധനദാതാക്കൾ) ആയ ദേവന്മാർ അഗ്നിയെ ധരിച്ചു.

Mantra 3

विश्वा॑ रू॒पाणि॒ प्रति॑ मुञ्चते क॒विः प्रासा॑वीद्भ॒द्रं द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे । वि नाक॑मख्यत्सवि॒ता वरे॒ण्योऽनु॑ प्र॒याण॑मु॒षसो॒ वि रा॑जति

കവി (ഋഷി) എല്ലാ രൂപങ്ങളും ക്രമമായി ധരിക്കുന്നു; സവിതൃ ദേവൻ ദ്വിപദത്തിനും ചതുഷ്പദത്തിനും മംഗളത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. വരേണ്യനായ സവിതൃ നാകം (ദിവ്യഗഗനം) വെളിപ്പെടുത്തി; ഉഷസ്സുകളുടെ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രാമാർഗം അനുഗമിച്ച് അവൻ തേജസ്സോടെ വിരാജിക്കുന്നു.

Mantra 4

सु॒प॒र्णो॒ऽसि ग॒रुत्माँ॑स्त्रि॒वृत्ते॒ शिरो॑ गाय॒त्रं चक्षु॑र्बृहद्रथन्त॒रे पक्षौ । स्तोम॑ आ॒त्मा छन्दा॒ᳪस्यङ्गा॑नि॒ यजूँ॑ᳪषि॒ नाम॑ । साम॑ ते त॒नूर्वा॑मदे॒व्यं य॑ज्ञाय॒ज्ञियं॒ पुच्छं॒ धिष्ण्या॑: श॒पाः । सु॒प॒र्णो॒ऽसि ग॒रुत्मा॒न्दिवं॑ गच्छ॒ स्व॑: पत

നീ സുപർണ്ണൻ, ഗരുത്മാൻ (ശക്തിയുള്ള ചിറകുള്ളവൻ) ആകുന്നു. ത്രിവൃത് നിന്റെ ശിരസ്സാണ്; ഗായത്രി നിന്റെ കണ്ണാണ്; ബൃഹത്, രഥന്തര എന്നിവ നിന്റെ ചിറകുകളാണ്. സ്തോമം നിന്റെ ആത്മാവാണ്; ഛന്ദസ്സുകൾ നിന്റെ അവയവങ്ങളാണ്; യജുസ്-മന്ത്രങ്ങൾ നിന്റെ നാമമാണ്. സാമം നിന്റെ ശരീരമാണ്; വാമദേവ്യം നിന്റെ (വിശേഷ) സാമമാണ്; യജ്ഞായജ്ഞിയം നിന്റെ വാൽ; ധിഷ്ണ്യ (അഗ്നികൾ) നിന്റെ ശപങ്ങൾ/പഞ്ചങ്ങൾ. നീ സുപർണ്ണൻ, ഗരുത്മാൻ—ദിവത്തിലേക്ക് പോകുക; സ്വഃപതി (സ്വർഗാധിപതി) യിലേക്കു പോകുക.

Mantra 5

विष्णो॒: क्रमो॑ऽसि सपत्न॒हा गा॑य॒त्रं छन्द॒ आ रो॑ह पृथि॒वीमनु॒ वि क्र॑मस्व॒ विष्णो॒: क्रमो॑ऽस्यभिमाति॒हा त्रै॑ष्टुभं॒ छन्द॒ आ रो॑हा॒न्तरि॑क्ष॒मनु॒ वि क्र॑मस्व विष्णो॒: क्रमो॑ऽस्यरातीय॒तो ह॒न्ता जाग॑तं॒ छन्द॒ आ रो॑ह॒ दिव॒मनु॒ वि क्र॑मस्व विष्णो॒: क्रमो॑ऽसि शत्रूय॒तो ह॒न्ताऽऽनु॑ष्टुभं॒ छन्द॒ आ रो॑ह॒ दिशोऽनु॒ वि क्र॑मस्व

നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്രമം (പാദചുവട്)—സപത്നഹാ (പ്രതിസ്പർധികളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ). ഗായത്രി ഛന്ദസ്സിൽ आरोഹിക്കുക; ഭൂമിയെ അനുഗമിച്ച് വിക്രമിക്കുക. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്രമം—അഭിമാതിഹാ (ശത്രുആക്രമണം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ). ത്രൈഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സിൽ आरोഹിക്കുക; അന്തരിക്ഷത്തെ അനുഗമിച്ച് വിക്രമിക്കുക. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്രമം—രാതീയതഃ ഹന്താ (ദാനം തടയുന്നവനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ). ജഗതി ഛന്ദസ്സിൽ आरोഹിക്കുക; ദിവത്തെ അനുഗമിച്ച് വിക്രമിക്കുക. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ക്രമം—ശത്രൂയതഃ ഹന്താ (ശത്രുത്വം ചെയ്യുന്നവനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ). അനുഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സിൽ आरोഹിക്കുക; ദിശകളെ അനുഗമിച്ച് വിക്രമിക്കുക.

Mantra 6

अक्र॑न्दद॒ग्नि स्त॒नय॑न्निव॒ द्यौ॒: क्षामा॒ रेरि॑हद्वी॒रुध॑: सम॒ञ्जन् । स॒द्यो ज॑ज्ञा॒नो वि हीमि॒द्धो अख्य॒दा रोद॑सी भा॒नुना॑ भात्य॒न्तः

അഗ്നി ഗർജ്ജിച്ചു—ഇടിമുഴങ്ങുന്ന ദ്യൗവിനെപ്പോലെ; അവൻ ഭൂമിയെ നക്കി, വീരുധ് (സസ്യങ്ങളെ) സ്പർശിച്ച്, എല്ലാടവും വ്യാപിച്ചു. ഉടൻ ജനിച്ചവൻ, ഹാ, ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമാത്രത്തിൽ തന്നെ പ്രത്യക്ഷനായി; രണ്ടു ലോകങ്ങൾ (രോദസി) തമ്മിൽ അവൻ അകത്തുനിന്ന് തന്റെ ഭാനു (കിരണം) കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 7

अग्ने॑ऽभ्यावर्तिन्न॒भि मा॒ नि व॑र्त॒स्वायु॑षा॒ वर्च॑सा प्र॒जया॒ धने॑न । स॒न्या मे॒धया॑ र॒य्या पोषे॑ण

ഹേ അഗ്നേ, ഹേ വീണ്ടും മടങ്ങിവരുന്നവനേ, എനിക്കരികേ മടങ്ങിവരിക; ആയുസ്സോടെ, തേജസ്സോടെ, സന്തതിയോടെ, ധനത്തോടെ—എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞുവരിക; കൂടാതെ വിജയം/സിദ്ധിയോടെ, മേധയോടെ, സമൃദ്ധിയോടെ, പോഷണത്തോടെയും (എന്നെ അനുഗ്രഹിക്ക).

Mantra 8

अग्ने॑ अङ्गिरः श॒तं ते॑ सन्त्वा॒वृत॑: स॒हस्रं॑ त उपा॒वृत॑: । अधा॒ पोष॑स्य॒ पोषे॑ण॒ पुन॑र्नो न॒ष्टमा कृ॑धि॒ पुन॑र्नो र॒यिमा कृ॑धि

ഹേ അഗ്നേ, ഹേ അങ്ഗിരസേ, നിനക്കു നൂറു ആവൃത്തികൾ ഉണ്ടാകട്ടെ; നിനക്കു ആയിരം ഉപാവൃത്തികൾ ഉണ്ടാകട്ടെ. പിന്നെ പോഷണത്താൽ പോഷണം വർധിപ്പിച്ച്, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നഷ്ടമായത് വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് വരുത്തുക; വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് ദ്രവ്യവും ധനവും വരുത്തുക.

Mantra 9

पुन॑रू॒र्जा नि व॑र्तस्व॒ पुन॑रग्न इ॒षाऽऽयु॑षा । पुन॑र्नः पा॒ह्यᳪह॑सः

വീണ്ടും ഊർജ്ജത്തോടെ മടങ്ങിവരിക; ഹേ അഗ്നേ, വീണ്ടും ഇഷാ (പോഷകശക്തി)യും ആയുസ്സും സഹിതം മടങ്ങിവരിക. വീണ്ടും ഞങ്ങളെ അംഹസ് (ക്ലേശം/പാപം) മുതൽ കാത്തുരക്ഷിക്ക.

Mantra 10

स॒ह र॒य्या नि व॑र्त॒स्वाग्ने॒ पिन्व॑स्व॒ धार॑या । वि॒श्वप्स्न्या॑ वि॒श्वत॒स्परि॑

ഹേ അഗ്നേ, ധനസഹിതം വീണ്ടും ഒരുമിച്ച് മടങ്ങിവരിക; ഒഴുകുന്ന ധാരയാൽ അതിനെ സമൃദ്ധമാക്കുക. സർവകർമ്മവ്യാപിയായി, എല്ലാദിക്കുകളിലും ചുറ്റുമെങ്ങും വ്യാപിച്ചിരിക്കുക.

Mantra 11

आ त्वा॑ऽहार्षम॒न्तर॑भूर्ध्रु॒वस्ति॒ष्ठावि॑चाचलिः । विश॑स्त्वा॒ सर्वा॑ वाञ्छन्तु॒ मा त्वद्रा॒ष्ट्रमधि॑भ्रशत्

ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു; നീ അകത്ത് സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നു. അചഞ്ചലമായി, ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുക. എല്ലാ ജനങ്ങളും നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ; നിനക്കിൽ നിന്ന് രാജ്യം ഒരിക്കലും തെറ്റിപ്പോകാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 12

उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मᳪ श्र॑थाय । अथा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम

ഹേ വരുണാ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മേലത്തെ ബന്ധനപാശം അഴിച്ചുകളയുക; താഴത്തെതും അഴിച്ചുകളയുക; മദ്ധ്യത്തേതും ശിഥിലമാക്കുക. തുടർന്ന്, ഹേ ആദിത്യാ, നിന്റെ വ്രതത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ അപരാധരഹിതരായി അദിതിയിലേക്കു ചേർന്നവരാകട്ടെ.

Mantra 13

अग्रे॑ बृ॒हन्नु॒षसा॑मू॒र्ध्वो अ॑स्थान्निर्जग॒न्वान् तम॑सो॒ ज्योति॒षाऽऽगा॑त् । अ॒ग्निर्भा॒नुना॒ रुश॑ता॒ स्वङ्ग॒ आ जा॒तो विश्वा॒ सद्मा॑न्यप्राः

ആദിയിൽ മഹാൻ (അഗ്നി) ഉഷസ്സുകളിടയിൽ നേരെ ഉയർന്നു നിന്നു; അന്ധകാരത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു പ്രകാശത്തോടെ വന്നു. അഗ്നി തന്റെ ദീപ്ത കിരണത്താൽ, മനോഹരാംഗനായ്, ജനിച്ച ഉടൻ എല്ലാ ആസനങ്ങളെയും വാസസ്ഥാനങ്ങളെയും നിറച്ചു.

Mantra 14

ह॒ᳪसः शु॑चि॒षद्वसु॑रन्तरिक्ष॒सद्धोता॑ वेदि॒षदति॑थिर्दूरोण॒सत् । नृ॒षद्व॑र॒सदृ॑त॒सद् व्योम॒सद॒ब्जा गो॒जा ऋ॑त॒जा अ॑द्रि॒जा ऋ॒तं बृ॒हत्

ഹംസം—ശുചിയിൽ വസിക്കുന്നവൻ, വസു (ശ്രേഷ്ഠൻ) അന്തരിക്ഷത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ; ഹോതൃ—വേദിയിൽ വസിക്കുന്നവൻ; അതിഥി—ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ. മനുഷ്യരിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ശ്രേഷ്ഠസ്ഥാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ഋതത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, വ്യോമത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ; അബ്ജ (ജലജന്യൻ), ഗോജ (ഗോജന്യൻ), ഋതജ, അദ്രിജ (ശിലാജ)—അവൻ മഹത്തായ ഋതം തന്നേ.

Mantra 15

सीद॒ त्वं मा॒तुर॒स्या उ॒पस्थे॒ विश्वा॑न्यग्ने व॒युना॑नि वि॒द्वान् । मै॑नां॒ तप॑सा॒ मार्चिषा॒ऽभि शो॑चीर॒न्तर॑स्याᳪ शु॒क्रज्यो॑ति॒र्वि भा॑हि

ഹേ അഗ്നേ, സർവ വയുനങ്ങൾ (വിധികൾ) അറിയുന്നവനേ, ഈ നിന്റെ മാതാവിന്റെ ഉപസ്ഥത്തിൽ ഇരിക്ക. താപത്താലോ ജ്വാലയാലോ അവളെ ദഹിപ്പിക്കരുത്; അവളുടെ അന്തർഭാഗത്ത് ശുദ്ധ-ജ്യോതിയായി ദീപ്തമായി പ്രകാശിക്ക.

Mantra 16

अ॒न्तर॑ग्ने रु॒चा त्वमु॒खायाः॒ सद॑ने॒ स्वे । तस्या॒स्त्वᳪ हर॑सा॒ तप॒ञ्जात॑वेदः शि॒वो भ॑व

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ രുചി (പ്രകാശം) സഹിതം അകത്ത് വസിക്ക; ഉഖയുടെ സ്വന്തം സദനത്തിൽ പാർക്ക. അവിടെ, ഹേ ജാതവേദസ്, നിന്റെ താപത്തോടെ ജ്വലിച്ചു, ശിവൻ (ശുഭകരൻ) ആകുക.

Mantra 17

शि॒वो भू॒त्वा मह्य॑मग्ने॒ अथो॑ सीद शि॒वस्त्वम् । शि॒वा: कृ॒त्वा दिश॒: सर्वा॒: स्वं योनि॑मि॒हास॑दः

ഹേ അഗ്നേ, എനിക്കു ശിവൻ (ശുഭകരൻ) ആകുക; പിന്നെ നീ തന്നേ ശിവനായി ഇരിക്ക. എല്ലാ ദിക്കുകളെയും ശിവ (മംഗളമയ)മാക്കി, ഇവിടെ നിന്റെ സ്വന്തം യോനിയിൽ—നിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടത്തിൽ—ഇരിക്ക.

Mantra 18

दि॒वस्परि॑ प्रथ॒मं ज॑ज्ञे अ॒ग्निर॒स्मद् द्वि॒तीयं॒ परि॑ जा॒तवे॑दाः । तृ॒तीय॑म॒प्सु नृ॒मणा॒ अज॑स्र॒मिन्धा॑न एनं जरते स्वा॒धीः

ദിവത്തിൽ നിന്നു പരമായി ആദ്യം അഗ്നി ജനിച്ചു; ഞങ്ങളിൽ നിന്നു—ജാതവേദസായി—രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ജനിച്ചു. മൂന്നാം പ്രാവശ്യം ജലങ്ങളിൽ, നൃമണ (മനുഷ്യരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവൻ) അജസ്രമായി ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് വസിക്കുന്നു; അവനെ സ്വാധീ (സുസംവിധിതമായ പ്രജ്ഞ) വാർദ്ധക്യം വരെ പോഷിക്കുന്നു.

Mantra 19

वि॒द्मा ते॑ अग्ने त्रे॒धा त्र॒याणि॑ वि॒द्मा ते॒ धाम॒ विभृ॑ता पुरु॒त्रा । वि॒द्मा ते॒ नाम॑ पर॒मं गुहा॒ यद्वि॒द्मा तमुत्सं॒ यत॑ आज॒गन्थ॑

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ത്രേധാ—മൂന്നുവിധ രൂപങ്ങൾ—ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; പല സ്ഥലങ്ങളിലും ധരിക്കപ്പെട്ടും വ്യാപിച്ചും നിലക്കുന്ന നിന്റെ ധാമങ്ങളെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. ഗുഹയിൽ നിഗൂഢമായിരിക്കുന്ന നിന്റെ പരമ നാമം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; നീ ഇവിടെ എത്തിയ ആ ഉത്സം (മൂലസ്രോതസ്) ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.

Mantra 20

स॒मु॒द्रे त्वा॑ नृ॒मणा॑ अ॒प्स्वन्तर्नृ॒चक्षा॑ ईधे दि॒वो अ॑ग्न॒ ऊध॑न् । तृ॒तीये॑ त्वा॒ रज॑सि तस्थि॒वाᳪस॑म॒पामु॒पस्थे॑ महि॒षा अ॑वर्धन्

സമുദ്രത്തിൽ, ജലങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ—മനുഷ്യരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനേ, മനുഷ്യരെ ദർശിപ്പിക്കുന്നവനേ—ഹേ അഗ്നേ, ദ്യൗവിന്റെ ഉദ്ഹൻ (സ്തനം)പോലെ നിന്നെ ഞാൻ പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നാം രജസ്സിൽ, മധ്യലോകത്തിൽ, സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്ന നിന്നെ—ജലങ്ങളുടെ ഉപസ്ഥത്തിൽ—മഹിഷാഃ (മഹാശക്തികൾ) വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

Mantra 21

अक्र॑न्दद॒ग्नि स्त॒नय॑न्निव॒ द्यौ: क्षामा॒ रेरि॑हद्वी॒रुध॑: सम॒ञ्जन् । स॒द्यो ज॑ज्ञा॒नो वि हीमि॒द्धो अख्य॒दा रोद॑सी भा॒नुना॑ भात्य॒न्तः

അഗ്നി ഗർജിച്ചു—ദ്യൗ ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ; ഭൂമിയെ നക്കിക്കൊണ്ട്, വീരുധഃ (സസ്യങ്ങളെ) ഭക്ഷിച്ച്, പ്രദേശങ്ങളെ ഒന്നായി ചേർത്തു. ഉടൻ ജനിച്ചവൻ—അതെ, പ്രജ്വലിക്കുമ്പോഴേ—പ്രകടമായി; തന്റെ ഭാനു (കിരണ-തേജസ്)കൊണ്ട് രണ്ടു രോദസീ (ദ്യൗയും പൃഥ്വിയും)യുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 22

श्री॒णामु॑दा॒रो ध॒रुणो॑ रयी॒णां म॑नी॒षाणां॒ प्रार्प॑ण॒: सोम॑गोपाः । वसु॑: सू॒नुः सह॑सो अ॒प्सु राजा॒ वि भा॒त्यग्र॑ उ॒षसा॑मिधा॒नः

ശ്രീകളിൽ ഉദാരൻ, സമ്പത്തിന്റെ ധാരകൻ, മനീഷാഃ (പ്രേരിത ചിന്തകൾ) മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നവൻ, സോമഗോപാഃ (സോമത്തിന്റെ രക്ഷകൻ). വസുഃ—സഹസോ സൂനുഃ, അപ്സു രാജാ (ജലങ്ങളിൽ രാജാവ്)—പ്രജ്വലിക്കുമ്പോൾ ഉഷസാം (ഉഷസ്സുകളുടെ) മുമ്പിൽ, അഗ്രത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 23

विश्व॑स्य के॒तुर्भुव॑नस्य॒ गर्भ॒ आ रोद॑सी अपृणा॒ज्जाय॑मानः । वी॒डुं चि॒दद्रि॑मभिनत् परा॒यञ्जना॒ यद॒ग्निमय॑जन्त॒ पञ्च॑

വിശ്വത്തിന്റെ പതാക, ഭുവനത്തിന്റെ ഗർഭം—ജന്മം കൊണ്ട ഉടൻ തന്നെ അവൻ ദ്യാവാ-പൃഥിവി എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും നിറച്ചു. മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ദൃഢമായ കോട്ടയെയും പാറയെയും പോലും പിളർത്തി; മനുഷ്യർ—പഞ്ചവർഗ്ഗീയർ—അഗ്നിക്കായി യജ്ഞം അർപ്പിച്ചപ്പോൾ.

Mantra 24

उ॒शिक्पा॑व॒को अ॑र॒तिः सु॑मे॒धा मर्त्ये॑ष्व॒ग्निर॒मृतो॒ नि धा॑यि । इय॑र्ति धू॒मम॑रु॒षं भरि॑भ्र॒दुच्छु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॒ द्यामिन॑क्षन्

ഉത്സുകനായ പാവക, അശാന്തൻ, സുമേധ—അഗ്നി, അമൃതസ്വരൂപൻ, മർത്ത്യരിൽ സ്ഥാപിതനായി. അവൻ അരുണവർണ്ണമായ ധൂമത്തെ ഉയർത്തി, അതിനെ വഹിച്ച് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു; പ്രകാശമുള്ള ശോചിഷാൽ ദ്യൗവരെ എത്തുന്നു.

Mantra 25

दृ॒शा॒नो रु॒क्म उ॒र्व्या व्य॑द्यौद्दु॒र्मर्ष॒मायु॑: श्रि॒ये रु॑चा॒नः । अ॒ग्निर॒मृतो॑ अभव॒द्वयो॑भि॒र्यदे॑नं द्यौरज॑नय॑त्सु॒रेता॑:

ദൃശ്യമാകുന്ന രുക്മംപോലെ അവൻ വിശാലമായ പൃഥിവിയിൽ പ്രകാശിച്ചു; ശ്രിയ്ക്കായി രുചമാനൻ, ജയിക്കാനാകാത്ത ആയുസ്സുള്ളവൻ. വയഃ (ജീവശക്തികൾ) കൊണ്ടു അഗ്നി അമൃതനായി, സുറേതയായ ദ്യൗ അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ.

Mantra 26

यस्ते॑ अ॒द्य कृ॒णव॑द्भद्रशोचेऽपू॒पं दे॑व घृ॒तव॑न्तमग्ने । प्र तं न॑य प्रत॒रं वस्यो॒ अच्छा॒भि सु॒म्नं दे॒वभ॑क्तं यविष्ठ

ഹേ അഗ്നേ, ശുഭജ്വാലയുള്ള ദേവനേ! ആരെങ്കിലും ഇന്ന് നിനക്കായി ഘൃതസമ്പന്നമായ അപൂപം (പാകം/കേക്ക്) ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—ആ ഹവിസ്സിനെ നീ മുന്നോട്ട് നയിച്ച് കൂടുതൽ ഉത്തമവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ നിലയിലേക്കെത്തിക്ക; ഹേ യവിഷ്ഠ (ഏറ്റവും യുവ) ദേവാ, ദേവന്മാർക്കായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട സുമ്നം (കൃപ/മംഗളം) ഞങ്ങൾക്ക് പ്രാപ്യമാക്കുക.

Mantra 27

आ तं भ॑ज सौश्रव॒सेष्व॑ग्न उ॒क्थ उ॑क्थ॒ आ भ॑ज श॒स्यमा॑ने । प्रि॒यः सूर्ये॑ प्रि॒यो अ॒ग्ना भ॑वा॒त्युज्जा॒तेन॑ भि॒नद॒दुज्जनि॑त्वैः

ഹേ അഗ്നേ, സുഷ്രവസ (നല്ല യശസ്) നേടിക്കൊടുക്കുന്ന കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പങ്കു നല്‍കുക; ഓരോ ഉക്ഥ-ഉക്ഥത്തിലും (ഓരോ സ്തുതി/ഹിമ്നത്തിലും) ശംസ (പ്രശംസ) ഉച്ചരിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ഞങ്ങള്‍ക്ക് പങ്കു നല്‍കുക. സൂര്യന് പ്രിയനും അഗ്നിക്ക് പ്രിയനും അവന്‍ ആകട്ടെ; പുതുതായി ജനിച്ചതിനാല്‍ അവന്‍ ഭേദിച്ച് മുന്നേറുന്നു, തന്റെ പുതിയ ജന്മങ്ങളാല്‍ (നവോത്പത്തികളാല്‍) വഴിയെ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു.

Mantra 28

त्वाम॑ग्ने॒ यज॑माना॒ अनु॒ द्यून् विश्वा॒ वसु॑ दधिरे॒ वार्या॑णि । त्वया॑ स॒ह द्रवि॑णमि॒च्छमा॑ना व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः

ഹേ അഗ്നേ, യജമാനർ നിന്നെ അനുഗമിച്ച് ദിനംപ്രതി സർവ്വവിധ വസു—വരണീയ (ഉത്തമ) സമ്പത്തുകൾ—സഞ്ചയിച്ചു. നിന്നോടൊപ്പം ദ്രവിണം (സമ്പത്ത്) ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉശിജർ (ഉത്സുക ഉപാസകർ) ഗോമന്ത വ്രജം (ഗോശാല/കന്നുകാലിവേലി) ലക്ഷ്യമാക്കി വ്യാപിച്ചു.

Mantra 29

अस्ता॑व्य॒ग्निर्न॒राᳪ सु॒शेवो॑ वैश्वान॒र ऋषि॑भि॒: सोम॑गोपाः । अ॒द्वे॒षे द्यावा॑पृथि॒वी हु॑वेम॒ देवा॑ ध॒त्त र॒यिम॒स्मे सु॒वीर॑म्

അഗ്നി—മനുഷ്യർക്കു സുസേവനായ വൈശ്വാനരനെ—ഋഷിമാർ, സോമഗോപന്മാരായി, സ്തുതിയാൽ പ്രശംസിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്വേഷരഹിത നിലയിൽ ഞങ്ങൾ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; ഹേ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് സുവീരന്മാർ നിറഞ്ഞ റയി (സമ്പത്ത്) ദത്തമാക്കുവിൻ.

Mantra 30

स॒मिधा॒ऽग्निं दु॑वस्यत घृ॒तैर्बो॑धय॒ताति॑थिम् । आऽस्मि॑न् हव्या जु॑होतन

സമിധുകൊണ്ട് അഗ്നിയെ സേവിക്കുവിൻ; ഘൃതംകൊണ്ട് അതിഥി (അഗ്നി) യെ ഉണർത്തുവിൻ. ഇവിടെ, ഈ അഗ്നിയിൽ ഹവ്യം അർപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 31

उदु॑ त्वा॒ विश्वे॑ दे॒वा अग्ने॒ भर॑न्तु॒ चित्ति॑भिः । स नो॑ भव शि॒वस्त्वᳪ सु॒प्रती॑को वि॒भाव॑सुः

ഹേ അഗ്നേ, സർവ്വ ദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ ചിത്തങ്ങളാൽ നിന്നെ ഉയർത്തി വഹിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക് നീ ശിവ (മംഗളകര)നായിരിക്ക; സുപ്രതീക, ഹേ വിഭാവസു (പ്രകാശമാന).

Mantra 32

प्रेद॑ग्ने॒ ज्योति॑ष्मान् याहि शि॒वेभि॑र॒र्चिभि॒ष्ट्वम् । बृ॒हद्भि॑र्भा॒नुभि॒र्भास॒न्मा हि॑ᳪसीस्त॒न्वा॒ प्र॒जाः

മുന്നോട്ട് പോവുക, ഹേ അഗ്നേ, ജ്യോതിഷ്മാനായി, ശിവമായ (മംഗളമായ) അർച്ചികളോടുകൂടെ. മഹത്തായ കിരണങ്ങളാലും ദീപ്തമായ ഭാനുക്കളാലും പ്രകാശിച്ച്, ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ തനുവിനെയും പ്രജയെയും ഹിംസിക്കരുത്.

Mantra 33

अक्र॑न्दद॒ग्नि स्त॒नय॑न्निव॒ द्यौः क्षामा॒ रेरि॑हद्वी॒रुध॑ः सम॒ञ्जन् । स॒द्यो ज॑ज्ञा॒नो वि हीमि॒द्धो अख्य॒दा रोद॑सी भा॒नुना॑ भात्य॒न्तः

അഗ്നി ഗർജിച്ച് വിളിച്ചു, ആകാശത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കുപോലെ; അവൻ വ്യാപിക്കുമ്പോൾ ഭൂമി വീരുധങ്ങളെ (സസ്യങ്ങളെ) നക്കിത്തിന്നു. ഉടൻ ജനിച്ചവൻ, ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഉടനെ ദ്യാവാ-പൃഥിവി എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളെ നോക്കി; അവയുടെ അന്തരത്തിൽ തന്റെ ഭാനുവാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 34

प्र-प्रा॒यम॒ग्निर्भ॑र॒तस्य॑ शृण्वे॒ वि यत्सूर्यो॒ न रोच॑ते बृ॒हद्भाः । अ॒भि यः पू॒रुं पृत॑नासु त॒स्थौ दी॒दाय दैव्यो॒ अति॑थिः शि॒वो न॑ः

അഗ്നി മുന്നോട്ടു മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഭരതന്റെ യശസ്സ് അവൻ കേൾക്കപ്പെടുന്നു—സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുമ്പോൾ മഹത്തായ തേജസ്സോടെ. യുദ്ധങ്ങളിൽ പൂരുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നവൻ, ആ ദൈവ്യ അതിഥി ദീപ്തനായിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങൾക്ക് ശിവമായ (മംഗളമായ)വനായി.

Mantra 35

आपो॑ देवी॒ः प्रति॑ गृभ्णीत॒ भस्मै॒तत्स्यो॒ने कृ॑णुध्वᳪ सुर॒भा उ॑ लो॒के । तस्मै॑ नमन्तां॒ जन॑यः सु॒पत्नी॑र्मा॒तेव॑ पु॒त्रं बि॑भृता॒प्स्वे॒नत्

ഹേ ദിവ്യമായ ആപഃ (ജലദേവിമാരേ), ഈ ഭസ്മം സ്വീകരിക്കുവിൻ; സ്നേഹപൂർണ്ണമായ ആസനത്തിൽ അതിനെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ, ലോകത്തിൽ സുഗന്ധമായി നിലനില്ക്കട്ടെ. അതിനോട് മാതാക്കൾ—സുപത്നിമാർ—നമസ്കരിക്കട്ടെ; ജലങ്ങളിൽ അതിനെ ധരിക്കട്ടെ, മാതാവ് പുത്രനെ ധരിക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 36

अ॒प्स्व॒ग्ने॒ सधि॒ष्टव॒ सौष॑धी॒रनु॑ रुध्यसे । गर्भे॒ सञ्जा॑यसे॒ पुन॑ः

ഹേ അഗ്നേ, ജലങ്ങളിൽ നീ ദൃഢമായി ആസീനനാകുക; ഔഷധികളാൽ നീ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഗർഭത്തിൽ നീ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

Mantra 37

गर्भो॑ अ॒स्योष॑धीनां॒ गर्भो॒ वन॒स्पती॑नाम् । गर्भो॒ विश्व॑स्य भू॒तस्याग्ने॒ गर्भो॑ अ॒पाम॑सि

നീ ഔഷധികളുടെ ഗർഭം, വനസ്പതികളുടെ ഗർഭം; ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന സകലഭൂതങ്ങളുടെയും ഗർഭം. ഹേ അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളുടെ ഗർഭമാണ്.

Mantra 38

प्र॒सद्य॒ भस्म॑ना॒ योनि॑म॒पश्च॑ पृथि॒वीम॑ग्ने । स॒ᳪसृज्य॑ मा॒तृभि॒ष्ट्वं ज्योति॑ष्मा॒न् पुन॒रा ऽस॑दः

ഹേ അഗ്നേ, ഭസ്മത്താൽ (വീണ്ടും) യോനിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, അപഃ (ജലം)യും പൃഥിവിയും കൂടെ—മാതാക്കളോടു നിന്നെ സംസൃജിച്ച്—നീ ജ്യോതിഷ്മാനായി വീണ്ടും ഇരിക്ക.

Mantra 39

पुन॑रा॒सद्य॒ सद॑नम॒पश्च॑ पृथि॒वीम॑ग्ने । शेषे॑ मा॒तुर्यथो॒पस्थे॒ऽन्तर॑स्याᳪ शि॒वत॑मः

ഹേ അഗ്നേ, ജലങ്ങളോടും ഭൂമിയോടും കൂടി നീ വീണ്ടും നിന്റെ ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മാതാവിന്റെ മടിപോലെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ, അത്യന്തം ശിവതമം (പരമകല്യാണകരം) ആയി വിശ്രമിക്കുന്നു.

Mantra 40

पुन॑रू॒र्जा नि व॑र्तस्व॒ पुन॑रग्न इ॒षाऽऽयु॑षा । पुन॑र्नः पा॒ह्यᳪह॑सः

പോഷണത്തോടെ വീണ്ടും മടങ്ങിവരിക; ഹേ അഗ്നേ, ഇഷാ (ആഹാരശക്തി)യും ആയുസ്സും കൂടി വീണ്ടും വരിക. വീണ്ടും ഞങ്ങളെ അംഹസ് (പാപം/കഷ്ടം) മുതൽ കാത്തുകൊള്ളുക.

Mantra 41

स॒ह र॒य्या नि व॑र्त॒स्वाग्ने॒ पिन्व॑स्व॒ धार॑या । वि॒श्वप्स्न्या॑ वि॒श्वत॒स्परि॑

ഹേ അഗ്നേ, സമ്പത്തോടുകൂടെ വീണ്ടും മടങ്ങിവരിക; ധാരാരൂപമായ പ്രവാഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി വളർത്തുക. വിശ്വവ്യാപിയായവനേ, എല്ലാദിക്കുകളിലും ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റുക.

Mantra 42

बोधा॑ मे अ॒स्य वच॑सो यविष्ठ॒ मᳪहि॑ष्ठस्य॒ प्रभृ॑तस्य स्वधावः । पीय॑ति त्वो॒ अनु॑ त्वो गृणाति व॒न्दारु॑ष्टे त॒न्वं॒ वन्दे अग्ने

ഹേ യവിഷ്ഠ അഗ്നേ, സ്വധാവനേ! മഹിഷ്ഠമായ (അത്യുദാരമായ) യഥാവിധി പ്രസവിക്കപ്പെട്ട ഈ എന്റെ വചനത്തെ ബോധിക്കേണമേ, സ്വീകരിക്കേണമേ. ജനങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്നു പാനം ചെയ്യുന്നു; നിന്നെ അനുഗമിച്ച് നിന്നെ ഗാനംചെയ്ത് സ്തുതിക്കുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, വന്ദിക്കുന്നവൻ—നിന്റെ തന്നെയായ തനുവിനോട് സമാനനായവൻ—അവനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു; നിന്റെ തനുവിനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

Mantra 43

स बो॑धि सू॒रिर्म॒घवा॒ वसु॑पते॒ वसु॑दावन् । यु॒यो॒ध्यस्मद् द्वेषा॑ᳪसि वि॒श्वक॑र्मणे॒ स्वाहा॑

ജാഗരിക്ക, ഹേ സൂരി (ഉദാരദാതാവ്), ഹേ മഘവൻ, ഹേ വസുപതേ (ധനത്തിന്റെ അധിപൻ), ഹേ വസുദാവൻ (സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ)! ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ദ്വേഷങ്ങളെ അകറ്റിക്കളയുക. വിശ്വകർമ്മണേ സ്വാഹാ.

Mantra 44

पुन॑स्त्वाऽऽदि॒त्या रु॒द्रा वस॑व॒: समि॑न्धतां॒ पुन॑र्ब्र॒ह्माणो॑ वसुनीथ य॒ज्ञैः । घृ॒तेन॒ त्वं त॒न्वं॒ वर्धयस्व स॒त्याः स॑न्तु॒ यज॑मानस्य॒ कामा॑:

പുനഃ ആദിത്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ; പുനഃ ബ്രഹ്മശക്തികൾ യജ്ഞങ്ങളാൽ നിന്നെ സമ്പത്തിന്റെ പഥത്തിൽ നയിക്കട്ടെ. ഘൃതംകൊണ്ട് നീ നിന്റെ ദേഹം വർദ്ധിപ്പിക്ക; യജമാനന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സത്യമായി നിറവേറട്ടെ.

Mantra 45

अपे॑त वी॒त वि च॑ सर्प॒तातो॒ येऽत्र॒ स्थ पु॑रा॒णा ये च॒ नूत॑नाः । अदा॑द्य॒मो॒ऽव॒सानं॑ पृथि॒व्या अक्र॑न्नि॒मं पि॒तरो॑ लो॒कम॑स्मै

അപേത! അകന്നുപോകുവിൻ! പുറത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷരാകുവിൻ; ഇവിടെ ഉള്ളവർ—പഴയവരായാലും പുതുതായാലും—എല്ലാവരും മാറിപ്പോകുവിൻ. യമൻ ഭൂമിയുടെ അതിരു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; പിതൃകൾ അവനുവേണ്ടി ഈ ലോകം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 46

सं॒ज्ञान॑मसि काम॒धर॑णं॒ मयि॑ ते काम॒धर॑णं भूयात् । अ॒ग्नेर्भस्मा॑स्य॒ग्नेः पुरी॑षमसि॒ । चित॑ स्थ परि॒चित॑ ऊर्ध्व॒चित॑: श्रयध्वम्

നീ സംജ്ഞാനം, കാമധാരണം—ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ആധാരം; എന്നിൽ നിന്റെ കാമധാരണം നിലനില്ക്കട്ടെ. നീ അഗ്നിയുടെ ഭസ്മം; നീ അഗ്നിയുടെ പൂരീഷം (പൂര്ത്തി/ഭരണം). നീ ചിത—പരിചിതം, ഊർധ്വചിതം; നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ആശ്രയിക്കുവിൻ.

Mantra 47

अ॒यᳪ सो अ॒ग्निर्यस्मि॒न्त्सोम॒मिन्द्र॑: सु॒तं द॒धे ज॒ठरे॑ वावशा॒नः । स॒ह॒स्रियं॒ वाज॒मत्यं॒ न सप्ति॑ᳪ सस॒वान्त्सन्त्स्तू॑यसे जातवेदः

ഇവൻ തന്നെയാണ് ആ അഗ്നി; അവനിൽ ഇന്ദ്രൻ പിഴിഞ്ഞ സോമം തന്റെ ഉദരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു, അതിനെ ആകാംക്ഷയോടെ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്. ആയിരമടങ്ങുള്ള ജയപുരസ്കാരം—കുതിരപോലെ, രഥകുതിരപോലെ—ജയിച്ചവനായ നീ, ഹേ ജാതവേദസ്, വിജയിയായി സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 48

अग्ने॒ यत्ते॑ दि॒वि वर्च॑ः पृथि॒व्यां यदोष॑धीष्व॒प्स्वा य॑जत्र । येना॒न्तरि॑क्षमु॒र्वा॑त॒तन्थ॑ त्वे॒षः स भा॒नुर॑र्ण॒वो नृ॒चक्षा॑ः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ഏത് വർചസ് ദിവിയിൽ ഉണ്ട്, ഏത് പൃഥ്വിയിൽ ഉണ്ട്, കൂടാതെ ഏത് ഔഷധികളിലും ജലങ്ങളിലും ഉണ്ട്—ഹേ യജത്ര—അതുകൊണ്ടുതന്നെ നീ വിശാലമായ അന്തരിക്ഷത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; നിന്റെ ആ തീക്ഷ്ണ കിരണം, പ്രളയസദൃശമായ പ്രകാശധാര, മനുഷ്യർക്കു പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

Mantra 49

अग्ने॑ दि॒वो अर्ण॒मच्छा॑ जिगा॒स्यच्छा॑ दे॒वाँ२ ऊ॑चिषे॒ धिष्ण्या॒ ये । या रो॑च॒ने प॒रस्ता॒त् सूर्य॑स्य॒ याश्चा॒वस्ता॑दुप॒तिष्ठ॑न्त॒ आप॑ः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദിവ്യമായ അർണവം (പ്രവാഹം) ലക്ഷ്യമാക്കി നീ പോകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ധിഷ്ണ്യരായ ദേവന്മാരോടു നീ ആഹ്വാനം ഉച്ചരിക്കുന്നു. രോചനലോകത്തിൽ സൂര്യനു മുകളിലായി നിലകൊള്ളുന്ന ജലങ്ങളും, താഴെ നിന്നു അവനെ ഉപതിഷ്ഠിക്കുന്ന ജലങ്ങളും (ഉണ്ട്).

Mantra 50

पुरी॒ष्या॒सो अ॒ग्नय॑ः प्राव॒णेभि॑ः स॒जोष॑सः । जु॒षन्तां॑ य॒ज्ञम॒द्रुहो॑ऽनमी॒वा इषो॑ म॒हीः ॥

പൃഥ്വിയാൽ നിറച്ച (പുരീഷ്യ) അഗ്നികൾ, വേദിയുടെ ചരിവുകളായ പ്രാവണങ്ങളോടു സഹസ്വരമായി (സജോഷ) യജ്ഞത്തിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ; അദ്രോഹി, അനമീവ—ഹാനിയും പീഡയും ഇല്ലാത്തവരായി—(ഞങ്ങൾക്ക്) മഹത്തായ പോഷണങ്ങൾ (ഇഷഃ) ദാനമാകട്ടെ.

Mantra 51

इडा॑मग्ने पुरु॒दᳪस॑ᳪ स॒निं गोः श॑श्वत्त॒मᳪ हव॑मानाय साध । स्यान्न॑ः सू॒नुस्तन॑यो वि॒जावाग्ने॒ सा ते॑ सुम॒तिर्भू॑त्व॒स्मे ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഹവനം ചെയ്യുന്നവനുവേണ്ടി ഇളാ—ബഹുവിധ ഫലപ്രദ—ഗോസംപത്തിന്റെ ഏറ്റവും സ്ഥിരവും ശാശ്വതവുമായ ലാഭം സിദ്ധമാക്കുക. ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് പുത്രനും സന്താനവും—സന്തതിസമൃദ്ധനായി—ഉണ്ടാകട്ടെ; അങ്ങനെ നിന്റെ സുമതി ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.

Mantra 52

अ॒यं ते॒ योनि॑रृ॒त्वियो॒ यतो॑ जा॒तो अरो॑चथाः । तं जा॒नन्न॑ग्न॒ आ रो॒हाथा॑ नो वर्धया र॒यिम् ॥

ഹേ ഋത്വിയ അഗ്നേ, ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആസനം/ഉദ്ഭവസ്ഥാനം); ഇവിടെ നിന്നു ജനിച്ച് നീ പ്രകാശിച്ചു. അതറിഞ്ഞ്, ഹേ അഗ്നേ, അവിടെ കയറി (ആസനം ഗ്രഹിച്ച്) ഇരിക്ക; പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ധനസമ്പത്ത് വർധിപ്പിക്ക.

Mantra 53

चिद॑सि॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द प॑रि॒चिद॑सि॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द

നീ ‘ചിദ്’ (അറിയപ്പെട്ടത്) ആകുന്നു; ആ ദേവതയോടുകൂടെ, അങ്ഗിരസുകളുടെ രീതിപ്രകാരം, ഹേ ധ്രുവാ, ഇരിക്ക. നീ ‘പരിചിദ്’ (സകലദിക്കുകളിലും അറിയപ്പെട്ടത്) ആകുന്നു; ആ ദേവതയോടുകൂടെ, അങ്ഗിരസുകളുടെ രീതിപ്രകാരം, ഹേ ധ്രുവാ, ഇരിക്ക.

Mantra 54

लो॒कं पृ॑ण छि॒द्रं पृ॒णाथो॑ सीद ध्रु॒वा त्वम् । इ॒न्द्रा॒ग्नी त्वा॒ बृह॒स्पति॑र॒स्मिन् योना॑वसीषदन्

ലോകത്തെ നിറയ്ക്കുക; ഛിദ്രം (ശൂന്യത/ഇടവ്) നിറയ്ക്കുക; പിന്നെ, ഹേ ധ്രുവാ, ഇരിക്ക. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ബൃഹസ്പതിയും, ഈ യോണിയിൽ നിന്നെ ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 55

ता अ॑स्य॒ सूद॑दोहस॒: सोम॑ श्रीणन्ति॒ पृश्न॑यः । जन्म॑न्दे॒वानां॒ विश॑स्त्रि॒ष्वा रो॑च॒ने दि॒वः

ആ പൃശ്നി (പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ) പശുക്കൾ, പോഷകമായ ദോഹനങ്ങളിൽ സമൃദ്ധരായി, അവനുവേണ്ടി സോമത്തെ ഒരുക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ കുലങ്ങളുടെ ജന്മസ്ഥലം ദ്യൗവിന്റെ മൂന്ന് പ്രകാശമയ ‘രോചന’കളിൽ ആകുന്നു.

Mantra 57

समि॑तᳪ सं क॑ल्पेथा॒ᳪ संप्रि॑यौ रोचि॒ष्णू सु॑मन॒स्यमा॑नौ । इष॒मूर्ज॑म॒भि सं॒वसा॑नौ

സമിത് (അഗ്നിക്കുള്ള ഇന്ധനം) യഥാക്രമം ഒന്നിച്ചു ക്രമീകരിക്കുവിൻ; ഹേ ദീപ്തമായ യുഗളമേ, സുമനസ്സോടെ പരസ്പരം പ്രിയരായി ഏകമനസ്സാകുവിൻ. ഒരുമിച്ച് ആവൃതരായി, ഇഷ് (പോഷണം)യും ഊർജ് (ശക്തി)യും ചുറ്റുമാവരണം ചെയ്യുവിൻ.

Mantra 58

सं वां॒ मना॑ᳪसि॒ सं व्र॒ता समु॑ चि॒त्तान्याक॑रम् । अग्ने॑ पुरीष्याधि॒पा भ॑व॒ त्वं न॒ इष॒मूर्जं॒ यज॑मानाय धेहि

നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ ഞാൻ ഐക്യത്തിലാക്കി; നിങ്ങളുടെ വ്രതങ്ങളെയും ഐക്യത്തിലാക്കി; നിങ്ങളുടെ ചിത്തങ്ങളിലെ ഉദ്ദേശങ്ങളെ പരസ്പരം ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നതാക്കി। ഹേ അഗ്നേ, നീ പുരീഷ്യ അധിപതിയായിരിക്ക; യജമാനനുവേണ്ടി ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷയും ഊർജവും നല്കുക।

Mantra 59

अग्ने॒ त्वं पु॑री॒ष्यो॒ रयि॒मान् पु॑ष्टि॒माँ२ अ॑सि । शि॒वाः कृ॒त्वा दिश॒: सर्वा॒: स्वं योनि॑मि॒हाऽस॑दः

ഹേ അഗ്നേ, നീ പുരീഷ്യനാണ്; ധനസമ്പന്നനും പുഷ്ടിമാനുമാണ്। എല്ലാ ദിക്കുകളെയും ശിവ (മംഗള)മാക്കി, ഇവിടെ നിന്റെ തന്നെ യോനി (യോഗ്യമായ ആസനം)യിൽ ഇരിക്ക।

Mantra 60

भव॑तं न॒: सम॑नसौ॒ सचे॑तसावरे॒पसौ॑ । मा य॒ज्ञᳪ हि॑ᳪसिष्टं॒ मा य॒ज्ञप॑तिं जातवेदसौ शि॒वौ भ॑वतम॒द्य न॑:

നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് സമമനസ്സുള്ളവരും സമചേതനയുള്ളവരും നിർദോഷരുമാകുക। യജ്ഞത്തെ ഹിംസിക്കരുത്; യജ്ഞപതിയെ ഹിംസിക്കരുത്, ഹേ ജാതവേദസൗ। ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ശിവ (മംഗള)മാകുക।

Mantra 61

मा॒तेव॑ पु॒त्रं पृ॑थि॒वी पु॑री॒ष्य॒म॒ग्निᳪ स्वे योना॑वभारु॒खा । तां विश्वै॑र्दे॒वैरृ॒तुभि॑: संविदा॒नः प्र॒जाप॑तिर्वि॒श्वक॑र्मा॒ वि मु॑ञ्चतु

മാതാവ് തന്റെ പുത്രനെ ഉയർത്തുന്നതുപോലെ, പുരീഷ്യ (ഉർവരക/ഖാദര-ധാരക)യായ പൃഥിവി അഗ്നിയെ തന്റെ തന്നെ യോനിയിൽ സ്ഥാപിച്ചു. സർവ്വദേവന്മാരോടും ഋതുക്കളോടും സംവിദാനനായി നിലകൊള്ളുന്ന പ്രജാപതി—വിശ്വകർമ്മാ—അവളെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ, ബന്ധനരഹിതയാക്കട്ടെ.

Mantra 62

असु॑न्वन्त॒मय॑जमानमिच्छ स्ते॒नस्ये॒त्यामन्वि॑हि॒ तस्क॑रस्य । अ॒न्यम॒स्मदि॑च्छ॒ सा त॑ इ॒त्या नमो॑ देवि निरृते॒ तुभ्य॑मस्तु

അസുന്വന്തൻ (സോമം പിഴിയാത്തവൻ), അയ്യജമാനൻ (യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവൻ) എന്നിവനെ നീ അന്വേഷിക്ക. ‘കള്ളന്റെ’—എന്ന് പിന്തുടരുക; ‘കൊള്ളക്കാരന്റെ’ (എന്നും). ഞങ്ങളല്ലാത്ത മറ്റൊരാളെ അന്വേഷിക്ക: ‘അത് നിനക്കു അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ’—എന്ന് (ഞങ്ങൾ പറയുന്നു). ഹേ ദേവി നിരൃതി, നിനക്കു നമസ്കാരം അസ്തു.

Mantra 63

नम॒ः सु ते॑ निरृते तिग्मतेजोऽय॒स्मयं॒ वि चृ॑ता ब॒न्धमे॒तम् । य॒मेन॒ त्वं य॒म्या सं॑विदा॒नोत्त॒मे ना॒के अधि॑ रोहयैनम्

ഹേ നിരൃതി, തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ളവളേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ഈ ഇരുമ്പുബന്ധം—മുറിച്ചുതുറന്ന്—അഴിയട്ടെ. യമനോടും യമിയോടും സംവിദയിൽ (സമ്മതത്തിൽ) ഉള്ള നീ, അവനെ ഉയർത്തി കയറ്റുക—പരമ നാകത്തിൽ, ഏറ്റവും ഉന്നത സ്വർഗത്തിൽ—സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 64

यस्या॑स्ते घोर आ॒सञ्जु॒होम्ये॒षां ब॒न्धाना॑मव॒सर्ज॑नाय । यां त्वा॒ जनो॒ भूमि॒रिति॑ प्र॒मन्द॑ते॒ निरृ॑तिं त्वा॒ऽहं परि॑वेद वि॒श्वत॑:

ഹേ ഘോരാ (ദേവി), ഇവരുടെ ബന്ധങ്ങൾ നിന്റേതാകുന്നു; അവയുടെ വിമോചനത്തിനായി നിനക്കു ഞാൻ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ ആനന്ദത്തോടെ ‘ഭൂമി’ എന്നു വിളിക്കുന്ന നിന്നെ—ഹേ നിരൃതി—ഞാൻ എല്ലാദിക്കുകളിലും പരിവേദിക്കുന്നു (ചുറ്റി വാരിക്കൊണ്ട് അകറ്റുന്നു).

Mantra 65

यं ते॑ दे॒वी निरृ॑तिराब॒बन्ध॒ पाशं॑ ग्री॒वास्व॑विचृ॒त्यम् । तं ते॒ वि ष्या॒म्यायु॑षो॒ न मध्या॒दथै॒तं पि॒तुम॑द्धि॒ प्रसू॑तः । नमो॒ भूत्यै॒ येदं च॒कार॑

ഹേ (യജമാന), ദേവി നിരൃതിയാൽ നിന്റെ കഴുത്തുകളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട—മുറിക്കാനാവാത്തതായി കരുതപ്പെടുന്ന—ആ പാശം ഞാൻ നിനക്കായി അഴിക്കുന്നു; ആയുസ്സിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നല്ല. തുടർന്ന് പ്രേരിതനായ നീ ഈ പിതു (പോഷകാഹാരം) ഭുജിക്ക. ഇതു (മോചനം) ചെയ്ത ഭൂതി (സമൃദ്ധി)യ്ക്ക് നമസ്കാരം.

Mantra 66

नि॒वेश॑नः स॒ङ्गम॑नो॒ वसू॑नां॒ विश्वा॑ रू॒पाऽभि च॑ष्टे॒ शची॑भिः । दे॒व इ॑व सवि॒ता स॒त्यध॒र्मेन्द्रो॒ न त॑स्थौ सम॒रे प॑थी॒नाम्

വാസസ്ഥാപകൻ, വസുക്കളുടെ (ധന-സമ്പത്തിന്റെ) സംഗമകാരൻ—അവൻ തന്റെ ശചീകൾ (പ്രഭാവശാലിയായ ശക്തികൾ)കൊണ്ട് സർവ്വരൂപങ്ങളെയും ദർശിക്കുന്നു. സത്യധർമ്മമുള്ള ദേവനായ സവിതാവിനെപ്പോലെ, പഥങ്ങളുടെ സംഗമത്തിൽ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ അവൻ അചഞ്ചലമായി നിലകൊണ്ടു.

Mantra 67

सीरा॑ युञ्जन्ति क॒वयो॑ यु॒गा वि त॑न्वते॒ पृथ॑क् । धीरा॑ दे॒वेषु॑ सुम्न॒या

കവികൾ (ജ്ഞാനികൾ) ഉഴവുപലകകൾ (സീറ) യോജിപ്പിക്കുന്നു; യുഗങ്ങളെ ക്രമബദ്ധമായ വരികളായി വേർതിരിച്ച് വിരിക്കുന്നു. ധീരർ ദേവന്മാരിൽ നിന്നുള്ള സുമ്ന (കൃപ)യ്ക്കായി (ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു).

Mantra 68

यु॒नक्त॒ सीरा॒ वि यु॒गा त॑नुध्वं कृ॒ते योनौ॑ वपते॒ह बीज॑म् । गि॒रा च॑ श्रु॒ष्टिः सभ॑रा॒ अस॑न्नो॒ नेदी॑य॒ इत्सृ॒ण्य॒: प॒क्वमेया॑त्

ഉഴവുകൾ (നേങ്ങിലുകൾ) കെട്ടുക; നുകങ്ങൾ വേർതിരിച്ച് വലിച്ചുനീട്ടുക; നന്നായി ഒരുക്കിയ യോനി (ഭൂമി)യിൽ ഇവിടെ വിത്ത് വിതയ്ക്കുക. പവിത്രവാണിയും അനുസരണീയമായ അനുഗ്രഹവുംകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധി ഉണ്ടാകട്ടെ; അരിവാൾ അടുത്തുവരട്ടെ; പാകമായ കൊയ്ത്തുകാലം സമീപിക്കട്ടെ.

Mantra 69

शु॒नᳪ सु फाला॒ वि कृ॑षन्तु॒ भूमि॑ᳪ शु॒नं की॒नाशा॑ अ॒भि य॑न्तु वा॒हैः । शुना॑सीरा ह॒विषा॒ तोश॑माना सुपिप्प॒ला ओष॑धीः कर्तना॒स्मै

ശുഭമായി ഉഴവിന്റെ ഫാലങ്ങൾ ഭൂമിയെ പിളർത്തട്ടെ; ശുഭമായി കീനാശർ (ഉഴവുകാർ) തങ്ങളുടെ കൂട്ടുകളുമായി മുന്നേറട്ടെ. ഹേ ശുനാ, സീരാ, ഹവിഷാൽ സന്തുഷ്ടരായി, ഈ പുരുഷനുവേണ്ടി രസസമ്പന്നവും ഫലസമൃദ്ധവുമായ ഔഷധീ-വനസ്പതികളെ സൃഷ്ടിക്കുവിൻ.

Mantra 70

घृ॒तेन॒ सीता॒ मधु॑ना॒ सम॑ज्यतां॒ विश्वै॑र्दे॒वैरनु॑मता म॒रुद्भि॑: । ऊर्ज॑स्वती॒ पय॑सा॒ पिन्व॑माना॒स्मान्त्सी॑ते॒ पय॑सा॒ऽभ्या व॑वृत्स्व

ഘൃതത്താലും മധുരത്താലും സീതാ (വിത്തിടൽ വര/ചാല) അഭിഷിക്തയാകട്ടെ; സർവ്വദേവന്മാരാലും മരുৎഗണത്താലും അനുഗ്രഹിതയാകട്ടെ. ഹേ സീതേ, ഊർജസ്വതീ, പയസ്സുപോലെയുള്ള സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞവളേ, ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയുക; നിന്റെ പയസ്സു (സമൃദ്ധി)കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റുക.

Mantra 71

लाङ्ग॑लं॒ पवी॑रवत्सु॒शेव॑ᳪ सोम॒पित्स॑रु । तदुद्व॑पति॒ गामविं॑ प्रफ॒र्व्यं॒ च॒ पीव॑रीं प्र॒स्थाव॑द्रथ॒वाह॑णम्

ലോഹധാരയുള്ള ഉഴവ്, അത്യന്തം ഹിതകരം, സോമപാനി—ഹേ സരു!—അത് മണ്ണിനെ മറിച്ചുയർത്തുന്നു; പശുവും ആടും, വളരുന്ന സമ്പത്ത്, കൂടാതെ രഥം വലിക്കുന്ന ശക്തി—പ്രസ്ഥാവത് രഥവാഹനം—ഇവയെ പ്രസവിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 72

कामं॑ कामदुघे धुक्ष्व मि॒त्राय॒ वरु॑णाय च । इन्द्रा॑या॒श्विभ्यां॑ पू॒ष्णे प्र॒जाभ्य॒ ओष॑धीभ्यः

ഹേ കാമദുഘാ (ഇച്ഛാപൂരക) ഗാവേ, ഞങ്ങളുടെ കാമം ദോഹിച്ച് പുറപ്പെടുവിക്കേണമേ—മിത്രനും വരുണനും വേണ്ടി; ഇന്ദ്രനും അശ്വിന്മാരും പൂഷണും വേണ്ടി; പ്രജകൾക്കും ഔഷധികൾക്കും വേണ്ടി.

Mantra 73

वि मु॑च्यध्वमघ्न्या देवयाना॒ अग॑न्म॒ तम॑सस्पा॒रम॒स्य । ज्योति॑रापाम्

ഹേ അഘ്ന്യാ (അഹിംസ്യ ഗാവുകളേ), ദേവയാന പഥത്തിൽ ചരിക്കുന്നവരേ, നിങ്ങൾ വിമോചിതരാകുവിൻ; ഞങ്ങൾ ഈ തമസ്സിന്റെ അപ്പുറത്തേക്കുള്ള തീരം പ്രാപിച്ചു—ആപാം ജ്യോതിസ്സിലേക്കു.

Mantra 74

स॒जूरब्दो॒ अय॑वोभिः स॒जूरु॒षा अरु॑णीभिः । स॒जोष॑साव॒श्विना॒ दᳪसो॑भिः स॒जूः सूर॒ एत॑शेन स॒जूर्वै॑श्वान॒र इड॑या घृ॒तेन॒ स्वाहा॑

സംവത്സരത്തോടുകൂടെ—അതിന്റെയായവ (ധാന്യകണങ്ങൾ) സഹിതം—സജൂർ; ഉഷസ്സോടുകൂടെ—അരുണീ കിരണങ്ങളോടുകൂടെ—സജൂർ; ഉഷസ്സും അശ്വിനൗവും—അവരുടെ അത്ഭുത ദംസോഭിഃ സഹിതം—സജോഷ; സൂര്യനോടും ഏതശനോടും—സജൂഃ; വൈശ്വാനരനോടുകൂടെ—ഇഡയാ, ഘൃതേന—സജൂർ। സ്വാഹാ!

Mantra 75

या ओष॑धी॒: पूर्वा॑ जा॒ता दे॒वेभ्य॑स्त्रियु॒गं पु॒रा । मनै॒ नु ब॒भ्रूणा॑म॒हᳪ श॒तं धामा॑नि स॒प्त च॑

ഹേ ഔഷധികളേ, ദേവന്മാർക്കായി പുരാതനകാലത്ത് ആദ്യം ജനിച്ചവരേ, മൂന്ന് യുഗങ്ങൾ മുമ്പ്—ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുവിൻ! ഭബ്രുവർണ്ണ (തവിട്ടുനിറ) ഔഷധികളുടെ ധാമങ്ങൾ (സ്ഥാനങ്ങൾ) ഞാൻ അറിയുന്നു—നൂറും, അതിലുപരി ഏഴും കൂടി.

Mantra 76

श॒तं वो॑ अम्ब॒ धामा॑नि स॒हस्र॑मु॒त वो॒ रुह॑: । अधा॑ शतक्रत्वो यू॒यमि॒मं मे॑ अग॒दं कृ॑त

ഹേ അംബാ (മാതാവേ), നിന്റെ ധാമങ്ങൾ (ശക്തികൾ/സ്ഥിതികൾ) നൂറാണ്; നിന്റെ രുഹഃ (മുളപ്പുകൾ/വളർച്ചകൾ) ആയിരമാണ്. അതിനാൽ, ഹേ ശതക്രതു (നൂറുശക്തിയുള്ളവളേ), എനിക്കായി ഈ അഗദം (ഔഷധം/ചികിത്സ) ഒരുക്കുവിൻ.

Mantra 77

ओष॑धी॒: प्रति॑ मोदध्वं॒ पुष्प॑वतीः प्र॒सूव॑रीः । अश्वा॑ इव स॒जित्व॑रीर्वी॒रुध॑: पारयि॒ष्ण्व॒:

ഹേ ഔഷധികളേ, മറുപടിയായി ആനന്ദിക്കുവിൻ—പുഷ്പവതികളായി, പ്രസൂവരികളായി (സമൃദ്ധഫലദായിനികളായി) ഇരിക്കുവിൻ. മത്സരത്തിൽ ജയിക്കുന്ന അശ്വങ്ങളെപ്പോലെ, ഹേ വീരുധഃ (സസ്യങ്ങളേ), പാരയിഷ്ണ്വഃ—ഞങ്ങളെ ഭയങ്കരതകളുടെ അപ്പുറം കടത്തുന്നവരാകുവിൻ.

Mantra 78

ओष॑धी॒रिति॑ मातर॒स्तद्वो॑ देवी॒रुप॑ ब्रुवे । स॒नेय॒मश्वं॒ गां वास॑ आ॒त्मानं॒ तव॑ पूरुष

‘ഔഷധികൾ’—ഹേ മാതാക്കളേ, ഹേ ദേവിമാരേ, നിങ്ങളോടു ഞാൻ ഈ വാക്ക് പറയുന്നു: ഹേ പുരുഷ, ഞാൻ അശ്വം, ഗാവ്, വസ്ത്രം—അതുപോലെ നിന്റെ സ്വന്തം ആത്മാവും നേടട്ടെ.

Mantra 79

अ॒श्व॒त्थे वो॑ नि॒षद॑नं प॒र्णे वो॑ वस॒तिष्कृ॒ता । गो॒भाज॒ इत्किला॑सथ॒ यत्स॒नव॑थ॒ पूरु॑षम्

അശ്വത്ഥത്തിൽ നിങ്ങളുടെ നിഷദനം (ആസനം) ഉണ്ട്; ഇലയിൽ നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനം സ്ഥാപിതമാണ്. ഗോഭാജർ (ഗോസംപത്തിൽ പങ്കാളികൾ) നിശ്ചയമായും നിങ്ങൾ തന്നേ; കാരണം നിങ്ങൾ പുരുഷനെ ജയിച്ചു/പ്രാപിക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ ആകുന്നു.

Mantra 80

यत्रौ॑षधीः स॒मग्म॑त॒ राजा॑न॒: समि॑ताविव । विप्र॒: स उ॑च्यते भि॒षग्र॑क्षो॒हामी॑व॒चात॑नः

ഔഷധികൾ ഒന്നിച്ചു കൂടിയിടത്ത്, സഭയിൽ ആലോചനയ്ക്കായി കൂടിയ രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ,—അവൻ ‘വിപ്ര’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു: ഭിഷക് (വൈദ്യൻ), രക്ഷോഹാ (രക്ഷസ്സുകളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ), ആമീവചാതന (രോഗം നീക്കുന്നവൻ).

Mantra 81

अ॒श्वा॒व॒तीᳪ सो॑माव॒तीमू॒र्जय॑न्ती॒मुदो॑जसम् । आऽवि॑त्सि॒ सर्वा॒ ओष॑धीर॒स्मा अ॑रि॒ष्टता॑तये

അശ്വവതി, സോമവതി, ഊർജം പകരുന്നവളേ, ബലസമൃദ്ധയേ,—അവനുവേണ്ടി എല്ലാ ഔഷധികളെയും നീ ഉറപ്പാക്കി നൽകുക, അവന് അരിഷ്ടത (അക്ഷതക്ഷേമം) ലഭിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 82

उच्छुष्मा॒ ओष॑धीनां॒ गावो॑ गो॒ष्ठादि॑वेरते । धन॑ᳪ सनि॒ष्यन्ती॑नामा॒त्मानं॒ तव॑ पूरुष

ഔഷധികൾ ഉച്ചുഷ്മാ—ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞവ—ആകുന്നു; ഗോശാലയിൽ നിന്നു പശുക്കൾ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെടുന്നതുപോലെ അവ മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുപുറപ്പെടുന്നു. ധനം നേടാൻ ഒരുങ്ങിയവരുടെ (നേട്ടത്തിൽ), ഹേ പുരുഷ, നിന്റെ തന്നെയാത്മാവ് (ലഭിക്കുന്നു).

Mantra 83

इ॒ष्कृ॑ति॒र्नाम॑ वो मा॒ताऽथो॑ यू॒यᳪ स्थ॒ निष्कृ॑तीः । सी॒राः प॑त॒त्रिणी॑ स्थन॒ यदा॒मय॑ति॒ निष्कृ॑थ

‘നിഷ്കൃതി’ (മോചനം/ഉദ്ധാരം) നിങ്ങളുടെ മാതാവിന്റെ നാമമാണ്; നിങ്ങളോ സത്യമായി ‘നിഷ്കൃതികൾ’—പുറത്താക്കുന്നവർ—ആകുന്നു. നിങ്ങൾ സീരാഃ (ഉഴവിന്റെ വരകൾ/ചാലുകൾ) ആകുന്നു, നിങ്ങൾ പതത്രിണീ (ചിറകുള്ളവർ) ആകുന്നു; ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിക്കളയുക.

Mantra 84

अति॒ विश्वा॑: परि॒ष्ठा स्ते॒न इ॑व व्र॒जम॑क्रमुः । ओष॑धी॒: प्राचु॑च्यवु॒र्यत्किं च॑ त॒न्वो रप॑:

എല്ലാ പരിഷ്ഠാഃ—ചുറ്റുമുള്ള തടസ്സവേലികൾ—അവർ കടന്നുപോയി, കള്ളൻ വ്രജ (ഗോശാല/കൂട്ടം)ത്തിലേക്ക് കയറുന്നതുപോലെ. ഔഷധികൾ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏതു റപഃ (ഹാനി/ദുഃഖകര ദോഷം) ഉണ്ടായാലും അതെല്ലാം ഇളക്കി അഴിച്ചുവിട്ടു.

Mantra 85

यदि॒मा वा॒जय॑न्न॒हमोष॑धी॒र्हस्त॑ आद॒धे । आ॒त्मा यक्ष्म॑स्य नश्यति पु॒रा जी॑व॒गृभो॑ यथा

എന്നെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ഈ ഔഷധികളെ കൈയിൽ ഗ്രഹിച്ചാൽ, യക്ഷ്മ (ക്ഷയം/ക്ഷീണരോഗം) എന്ന രോഗത്തിന്റെ ആത്മതത്ത്വം തന്നെ നശിക്കുന്നു—പുരാതനകാലത്തെ ജീവഗ്രഭ (ജീവൻ പിടിച്ചുപറിക്കുന്നവൻ) നശിച്ചതുപോലെ.

Mantra 86

यस्यौ॑षधीः प्र॒सर्प॒थाङ्ग॑मङ्गं॒ परु॑ष्परुः । ततो॒ यक्ष्मं॒ वि बा॑धध्व उ॒ग्रो म॑ध्यम॒शीरि॑व

ഔഷധികൾ ആരിൽ അവയവം അവയവമായി, സന്ധി സന്ധിയായി വ്യാപിക്കുന്നുവോ—അവനിൽ നിന്നു, ഹേ ഔഷധികളേ, ക്ഷയരോഗം (യക്ഷ്മ) അകറ്റുവിൻ; ഉഗ്രമായ മദ്ധ്യസ്ഥ അമ്പ് പിളർത്തുന്നതുപോലെ.

Mantra 87

सा॒कं य॑क्ष्म॒ प्र प॑त॒ चाषे॑ण किकिदी॒विना॑ । सा॒कं वात॑स्य॒ ध्राज्या॑ सा॒कं न॑श्य नि॒हाक॑या

യക്ഷ്മയോടുകൂടെ നീ പുറത്തേക്ക് പറന്നുപോവുക—ചാഷയോടും കികിദീവിനോടും കൂടെ. കാറ്റിന്റെ ധ്രാജ്യ (വേഗമുള്ള ഝടകം)യോടുകൂടെ, മൂടൽമഞ്ഞ് (നിഹാക)യോടുകൂടെ ഒരുമിച്ച് നശിക്ക.

Mantra 88

अ॒न्या वो॑ अ॒न्याम॑वत्व॒न्यान्यस्या॒ उपा॑वत । ताः सर्वा॑: संविदा॒ना इ॒दं मे॒ प्राव॑ता॒ वच॑: ॥

നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ സഹായിക്കട്ടെ; ഒരാൾ മറ്റൊരാൾക്ക് ഉപകാരം ചെയ്യട്ടെ. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഏകമനസ്സോടെ ഈ എന്റെ വചനം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു.

Mantra 89

याः फ॒लिनी॒र्या अ॑फ॒ला अ॑पु॒ष्पा याश्च॑ पु॒ष्पिणी॑: । बृह॒स्पति॑प्रसूता॒स्ता नो॑ मुञ्च॒न्त्वᳪह॑सः ॥

ഹേ ഫലവതികളായ ഔഷധികളേ, ഹേ നിഷ്ഫല ഔഷധികളേ; ഹേ അപുഷ്പ ഔഷധികളേ, ഹേ പുഷ്പിണീ ഔഷധികളേ—ബൃഹസ്പതി-പ്രേരിതരായ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ അംഹസ് (കഷ്ടം/പാപം) മുതൽ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 90

मु॒ञ्चन्तु॑ मा शप॒थ्यादथो॑ वरु॒ण्या॒दु॒त । अथो॑ य॒मस्य॒ पड्वी॑शा॒त्सर्व॑स्माद्देवकिल्बि॒षात् ॥

എന്നെ ശപഥഭംഗത്തിന്റെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ; വരുൺന്റെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നുമും; യമന്റെ പാശ-കയറിൽ നിന്നുമും—ദേവന്മാരോടുള്ള എല്ലാ അപരാധങ്ങളിൽ നിന്നുമും (എന്നെ) വിടുവിക്കട്ടെ.

Mantra 91

अ॒व॒पत॑न्तीरवदन्दि॒व ओष॑धय॒स्परि॑ । यं जी॒वम॒श्नवा॑महै॒ न स रि॑ष्याति॒ पूरु॑षः ॥

ഈ ഔഷധികൾ വീണുവീണു എല്ലാടവും ദ്യുലോകത്തിൽ നിന്ന് വന്നിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ നേടുകയും ഭുജിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ജീവൻ (ആയുസ്സ്)—അതുകൊണ്ട് ആ പുരുഷന് ഹാനി സംഭവിക്കുകയില്ല.

Mantra 92

या ओष॑धी॒: सोम॑राज्ञीर्ब॒ह्वीः श॒तवि॑चक्षणाः । तासा॑मसि॒ त्वमु॑त्त॒मारं॒ कामा॑य॒ शᳪ हृ॒दे ॥

സോമനെ രാജാവായി ഉള്ള ആ ഔഷധികൾ—അനവധി, ശതവിധ വിവേകമുള്ളവ—അവയിൽ നീ ഏറ്റവും ഉത്തമം; ആഗ്രഹസിദ്ധിക്കായി, ഹൃദയത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി.

Mantra 93

या ओष॑धी॒: सोम॑राज्ञी॒र्विष्ठि॑ताः पृथि॒वीमनु॑ । बृह॒स्पति॑प्रसूता अस्यै॒ संद॑त्त वी॒र्य॒म्

ഹേ ഔഷധികളേ, സോമരാജാവാണ് നിങ്ങളുടെ അധിപതി; ഭൂമിയിലുടനീളം സ്ഥാപിതരായിരിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍, ബൃഹസ്പതിയുടെ പ്രേരണയാൽ ഈ അവൾക്കു ഈ വീര്യം (ബലം) സമർപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 94

याश्चे॒दमु॑पशृ॒ण्वन्ति॒ याश्च॑ दू॒रं परा॑गताः । सर्वा॑: सं॒गत्य॑ वीरुधोऽस्यै॒ संद॑त्त वी॒र्य॒म्

ഇവിടെ എന്നെ കേൾക്കുന്നവയും, ദൂരെയ്ക്ക് പോയവയും; ഹേ സർവ്വ വീരുധികളേ (സസ്യങ്ങളേ), ഒന്നിച്ചു കൂടിയിട്ട്, ഈ അവൾക്കു ഈ വീര്യം (ബലം) സമർപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 95

मा वो॑ रिषत् खनि॒ता यस्मै॑ चा॒हं खना॑मि वः । द्वि॒पाच्चतु॑ष्पाद॒स्माक॒ᳪ सर्व॑मस्त्वनातु॒रम्

നിങ്ങളെ കുഴിച്ചെടുക്കുന്നവൻ (ഖനിതാ) നിങ്ങളെ ഹാനിക്കരുത്—ആർക്കുവേണ്ടി ഞാൻ നിങ്ങളെ കുഴിച്ചെടുക്കുന്നുവോ. ഞങ്ങളുടേതായ എല്ലാം—ദ്വിപാദവും ചതുഷ്പാദവും—സർവ്വവും അനാതുരം (രോഗരഹിതം) ആയിരിക്കട്ടെ.

Mantra 96

ओष॑धय॒: सम॑वदन्त॒ सोमे॑न स॒ह राज्ञा॑ । यस्मै॑ कृ॒णोति॑ ब्राह्म॒णस्तᳪ रा॑जन् पारयामसि

ഔഷധികൾ രാജാവായ സോമനോടൊപ്പം ഏകസ്വരമായി പറഞ്ഞു: ‘ആർക്കുവേണ്ടി ബ്രാഹ്മണൻ കർമ്മം ചെയ്യുമോ—ഹേ രാജൻ, അവനെ ഞങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി കടത്തിവിടും.’

Mantra 97

ना॒श॒यि॒त्री ब॒लास॒स्यार्श॑स उप॒चिता॑मसि । अथो॑ श॒तस्य॒ यक्ष्मा॑णां पाका॒रोर॑सि॒ नाश॑नी

നീ കഫത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ; വളർന്ന അർശസ് (പൈൽസ്) നെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. കൂടാതെ നൂറു ക്ഷയരോഗങ്ങളിൽ നീ പാകകാരനും നാശകനുമാകുന്നു.

Mantra 98

त्वां ग॑न्ध॒र्वा अ॑खनँ॒स्त्वामिन्द्र॒स्त्वां बृह॒स्पति॑: । त्वामो॑षधे॒ सोमो॒ राजा॑ वि॒द्वान् यक्ष्मा॑दमुच्यत

ഗന്ധർവന്മാർ നിന്നെ കുഴിച്ചെടുത്തു; ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ കുഴിച്ചെടുത്തു; ബൃഹസ്പതിയും നിന്നെ കുഴിച്ചെടുത്തു. ഹേ ഔഷധേ, ജ്ഞാനിയായ രാജാ സോമൻ (സോമരാജൻ) അതിനാൽ യക്ഷ്മയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.

Mantra 99

सह॑स्व मे॒ अरा॑ती॒: सह॑स्व पृतनाय॒तः । सह॑स्व॒ सर्वं॑ पा॒प्मान॒ᳪ सह॑मानास्योषधे

എനിക്കായി അരാതികളെ (ദുഷ്ടത/വൈരഭാവം) ജയിക്കേണമേ; യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിക്കുന്ന ശത്രുവിനെയും ജയിക്കേണമേ. ഹേ ഔഷധേ, എല്ലാ പാപവും അശുദ്ധിയും ജയിക്കേണമേ; നീ ജയിക്കുന്നവളാകുന്നു.

Mantra 100

दी॒र्घायु॑स्त ओषधे खनि॒ता यस्मै॑ च त्वा॒ खना॑म्य॒हम् । अथो॒ त्वं दी॒र्घायु॑र्भू॒त्वा श॒तव॑ल्शा॒ विरो॑हतात्

ഹേ ഔഷധേ, നിന്നെ കുഴിക്കുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനാകട്ടെ—ആർക്കുവേണ്ടി (നിന്നെ) കുഴിക്കപ്പെടുന്നുവോ അവനും, നിന്നെ കുഴിക്കുന്ന ഞാനും. നീയും ദീർഘായുസ്സുള്ളവളായി, നൂറു മുളകളോടെ മുളച്ചു വളരട്ടെ.

Mantra 101

त्वमु॑त्त॒मास्यो॑षधे॒ तव॑ वृ॒क्षा उप॑स्तयः । उप॑स्तिरस्तु॒ सोऽस्माकं॒ यो अ॒स्माँ२ अ॑भि॒दास॑ति

ഹേ ഔഷധേ, നീ അത്യുത്തമയാണ്; വൃക്ഷങ്ങൾ നിന്റെ ആശ്രയങ്ങളാണ്. ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവന്റെ വിരുദ്ധമായി അത് ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്രയവും രക്ഷയും ആകട്ടെ.

Mantra 102

मा मा॑ हिᳪसीज्जनि॒ता यः पृ॑थि॒व्या यो वा॒ दिव॑ᳪ स॒त्यध॑र्मा॒ व्यान॑ट् । यश्चा॒पश्च॒न्द्राः प्र॑थ॒मो ज॒जान॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ജനിതാവ് എന്നെ ഹിംസിക്കരുതേ—സത്യധർമ്മത്തോടെ ഭൂമിയെ വ്യാപിച്ചവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ആ ദ്യൗവിനെ വ്യാപിച്ചവൻ; പ്രകാശമുള്ള അപസ്സുകളെ ആദ്യം ജനിപ്പിച്ചവൻ. ഏതു ദേവനോടാണ് ഹവിഷാ കൊണ്ടു ആരാധന അർപ്പിക്കേണ്ടത്?

Mantra 103

अ॒भ्या व॑र्तस्व पृथिवि य॒ज्ञेन॒ पय॑सा स॒ह । व॒पां ते॑ अ॒ग्निरि॑षि॒तो अ॑रोहत्

ഹേ പൃഥിവീ, യജ്ഞത്തോടൊപ്പം, ക്ഷീരസദൃശമായ രസമായ പയസ്സോടൊപ്പം, ഇവിടെ തിരിഞ്ഞുവരിക. നിനക്കായി പ്രേരിതനായ അഗ്നി വപാ (ഓമെന്റം) മേൽ आरोഹണം ചെയ്തു.

Mantra 104

अग्ने॒ यत्ते॑ शु॒क्रं यच्च॒न्द्रं यत्पू॒तं यच्च॑ य॒ज्ञिय॑म् । तद्दे॒वेभ्यो॑ भरामसि

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കുള്ളതിൽ എന്ത് ശുക്രം (തേജസ്സുള്ളത്) ആണോ, എന്ത് ചന്ദ്രം (പ്രകാശമുള്ളത്) ആണോ, എന്ത് പൂതം (ശുദ്ധം) ആണോ, എന്ത് യജ്ഞിയം (യജ്ഞയോഗ്യം) ആണോ—അത് എല്ലാം ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 105

इष॒मूर्ज॑म॒हमि॒त आद॑मृ॒तस्य॒ योनिं॑ महि॒षस्य॒ धारा॑म् । आ मा॒ गोषु॑ विश॒त्वा त॒नूषु॒ जहा॑मि से॒दिमनि॑रा॒ममी॑वाम्

ഇവിടെ നിന്നു ഞാൻ ഇഷയും ഊർജവും സ്വീകരിക്കുന്നു—ഋതത്തിന്റെ യോനി, മഹിഷന്റെ ധാര. അത് പശുക്കളിലൂടെ എന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ, നമ്മുടെ തനുക്കളിലും പ്രവേശിക്കട്ടെ; അക്ഷതനായി ഞാൻ ഈ രോഗത്തെ അകറ്റിവിടുന്നു.

Mantra 106

अग्ने॒ तव॒ श्रवो॒ वयो॒ महि॑ भ्राजन्ते अ॒र्चयो॑ विभावसो । बृह॑द्भानो॒ शव॑सा॒ वाज॑मु॒क्थ्यं दधा॑सि दा॒शुषे॑ कवे

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ശ്രവഃ മഹത്താണ്, നിന്റെ വയഃ (ജീവബലം) മഹത്താണ്; ഹേ വിഭാവസോ, നിന്റെ അർച്ചികൾ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഹേ ബൃഹദ്ഭാനു, നിന്റെ ശവസാൽ നീ ദാശുഷേ (യജമാനൻ/ഉപാസകൻ)ക്ക് ഉക്ഥ്യ വാജം—സ്തുതിയോഗ്യമായ പുരസ്കാരം—അർപ്പിക്കുന്നു, ഹേ കവി.

Mantra 107

पा॒व॒कव॑र्चाः शु॒क्रव॑र्चा॒ अनू॑नवर्चा॒ उदि॑यर्षि भा॒नुना॑ । पु॒त्रो मा॒तरा॑ वि॒चर॒न्नुपा॑वसि पृ॒णक्षि॒ रोद॑सी उ॒भे

പാവക വർചസ്സുള്ളവനേ, ശുക്ര വർചസ്സുള്ളവനേ, അനൂന വർചസ്സുള്ളവനേ—നിന്റെ ഭാനുവാൽ നീ ഉയർന്നു ഉദിക്കുന്നു. പുത്രനായി രണ്ടു മാതാക്കൾ (ദ്യാവാ-പൃഥിവി) ഇടയിൽ സഞ്ചരിച്ച് നീ സമീപം വസിക്കുന്നു; നീ ഉഭയ രോദസീ (ലോകങ്ങളെ) പൂരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 108

ऊर्जो॑ नपाज्जातवेदः सुश॒स्तिभि॒र्मन्द॑स्व धी॒तिभि॑र्हि॒तः । त्वे इष॒: सन्द॑धु॒र्भूरि॑वर्पसश्चि॒त्रोत॑यो वा॒मजा॑ताः

ഹേ ജാതവേദസ്, ഊർജ്ജയുടെ നപാത, സുഷഷ്ടിഭിഃ—സുവചനസ്തുതികളാൽ—ധീതിഭിഃ—ഭക്തിഭാവചിന്തകളാൽ സ്ഥാപിതനായി—നീ ആനന്ദിക്ക. നിനക്കുള്ളിൽ പോഷണത്തിന്റെ ഇഷഃകൾ സംധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നീ ഭൂരിവർപസ—അപരിമിത തേജസ്സുള്ളവൻ; അവർ ചിത്രോതയഃ—വിവിധ സഹായങ്ങളുള്ളവർ—വാമജാതാഃ, ആനന്ദത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ.

Mantra 109

इ॒र॒ज्यन्न॑ग्ने प्रथयस्व ज॒न्तुभि॑र॒स्मे रायो॑ अमर्त्य । स द॑र्श॒तस्य॒ वपु॑षो॒ वि रा॑जसि पृ॒णक्षि॑ सान॒सिं क्रतु॑म्

ഹേ അഗ്നേ, ഉത്സാഹത്തോടെ സഞ്ചരിച്ച് നീ ജീവികളിൽ വ്യാപിക്ക; ഹേ അമർത്ത്യ, ഞങ്ങൾക്കായി ധനസമ്പത്ത് വ്യാപിപ്പിക്ക. ദർശനീയമായ രൂപത്തോടെ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു; യാഗത്തിന്റെ വിജയകരമായ സംकल्पമായ ക്രതുവിനെ നീ പൂർണ്ണമാക്കുന്നു.

Mantra 110

इ॒ष्क॒र्तार॑मध्व॒रस्य॒ प्रचे॑तसं॒ क्षय॑न्त॒ᳪ राध॑सो म॒हः । रा॒तिं वा॒मस्य॑ सु॒भगां॑ म॒हीमिषं॒ दधा॑सि सान॒सिᳪ र॒यिम्

അധ്വര (യാഗ)ത്തിനുള്ള പോഷണത്തിന്റെ കർത്താവ്, പ്രചേതസ് (ജ്ഞാനി), മഹത്തായ ഐശ്വര്യത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ—നീ ആനന്ദത്തിന്റെ ശുഭവും വിശാലവുമായ ദാനം (രാതി) നൽകുന്നു; ഇഷ് (പോഷണം)യും ലാഭകരമായ റയി (ധനം)യും വിജയമായി നീ ദാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 111

ऋ॒तावा॑नं महि॒षं वि॒श्वद॑र्शतम॒ग्निᳪ सु॒म्नाय॑ दधिरे पु॒रो जना॑: । श्रुत्क॑र्णᳪ स॒प्रथ॑स्तमं त्वा गि॒रा दै॑व्यं॒ मानु॑षा यु॒गा

ഋതവാൻ, മഹിഷൻ, സർവ്വർക്കും ദർശനീയനായ അഗ്നിയെ ജനങ്ങൾ അനുഗ്രഹം (സുമ്ന) ലഭിക്കാനായി മുൻപിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ഹേ ശ്രുത്കർണ, വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്ന ദൈവീയനേ—മാനുഷയുഗങ്ങൾ വാക്ക് (ഗിരാ)കൊണ്ട് നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 112

आ प्या॑यस्व॒ समे॑तु ते वि॒श्वत॑: सोम॒ वृष्ण्य॑म् । भवा॒ वाज॑स्य सङ्ग॒थे

ഹേ സോമാ! നീ പുഷ്ടിയാർജിക്ക; എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിന്നുള്ള നിന്റെ പുരുഷവീര്യം (വൃഷ്ണ്യ) നിനക്കു ചേർന്നുവരട്ടെ. സഭയിൽ നീ ബലത്തിന്റെയും പുരസ്കാരത്തിന്റെയും സംഗമസ്ഥാനമായിരിക്ക.

Mantra 113

सं ते॒ पया॑ᳪसि॒ समु॑ यन्तु॒ वाजा॒ः सं वृष्ण्या॑न्यभिमाति॒षाह॑ः । आ॒प्याय॑मानो अ॒मृता॑य सोम दि॒वि श्रवा॑ᳪस्युत्त॒मानि॑ धिष्व

ഹേ സോമ, നിന്റെ പോഷക രസങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു വരട്ടെ; നിന്റെ ബലത്തിന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു വരട്ടെ; നിന്റെ പുരുഷവീര്യശക്തികൾ—അഭിമാതിഷാഹ, ആക്രമിക്കുന്ന ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ—ഒന്നിച്ചു ഇവിടെ എത്തട്ടെ. അമൃതത്വത്തിനായി പുഷ്ടിയാകുന്ന ഹേ സോമ, ദിവിയിൽ ഞങ്ങൾക്കായി ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ശ്രവസ്സുകൾ (കീർത്തികൾ) സ്ഥാപിക്കണമേ.

Mantra 114

आ प्या॑यस्व मदिन्तम॒ सोम॒ विश्वे॑भिर॒ᳪशुभि॑ः । भवा॑ नः स॒प्रथ॑स्तम॒ः सखा॑ वृ॒धे

ഹേ സോമ, അത്യന്തം ആനന്ദദായകനേ, നിന്റെ എല്ലാ ശുഭകിരണങ്ങളോടും കൂടി നീ വർദ്ധിച്ചു പുഷ്ടനാകുക. ഞങ്ങൾക്കായി അത്യന്തം വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്നവനായി, വർദ്ധിക്കലിന് സുഹൃത്താകുക.

Mantra 115

आ ते॑ व॒त्सो मनो॑ यमत्पर॒माच्चि॑त्स॒धस्था॑त् । अग्ने॒ त्वाङ्का॑मया गि॒रा

ഹേ അഗ്നി, പരമ സധസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നുപോലും കാളക്കുട്ടിയെപ്പോലെ മനസ്സ് നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ അഗ്നി, എന്റെ ഗിരാ (വാണി)കൊണ്ട് നിന്നെ അങ്കത്തിൽ (മടിയിൽ) എടുക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

Mantra 116

तुभ्यं॒ ता अ॑ङ्गिरस्तम॒ विश्वा॑ः सुक्षि॒तय॒ः पृथ॑क् । अग्ने॒ कामा॑य येमिरे

ഹേ അങ്ഗിരസ്തമ അഗ്നി, എല്ലാ സുക്ഷിതയഃ (സമൃദ്ധ വാസസ്ഥലങ്ങൾ) വേർവേറായി കാമപ്രാപ്തിക്കായി നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആശ്രയിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു.

Mantra 117

अ॒ग्निः प्रि॒येषु॒ धाम॑सु॒ कामो॑ भू॒तस्य॒ भव्य॑स्य । स॒म्राडेको॒ वि रा॑जति

അഗ്നി തന്റെ പ്രിയ ധാമങ്ങളിൽ—ഭൂതത്തിന്റെയും ഭവ്യത്തിന്റെയും കാമരൂപനായി—ഏകനായ സർവ്വസമ്രാട്ടായി രാജസ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.