दᳪष्ट्रा॑भ्यां म॒लिम्लू॒ञ्जम्भ्यै॒स्तस्क॑राँ२ उ॒त । हनु॑भ्याᳪ स्ते॒नान् भ॑गव॒स्ताँस्त्वं खा॑द॒ सुखा॑दितान्
daṃṣṭrā́bhyāṃ malimlū́ñ jambhyáiḥ táskarān uta | hánubhyāṃ stenā́n bhagavo tā́ṃs tváṃ khā́da su-khā́ditān
ഹേ ഭഗവൻ (പ്രതാപി) അഗ്നേ! നിന്റെ ദംഷ്ട്രകളാൽ ദുഷ്ടരെ ഭക്ഷിക്ക; നിന്റെ ജംഭങ്ങളാൽ കൊള്ളക്കാരെ; നിന്റെ രണ്ടു ഹനുക്കളാൽ കള്ളരെ—അവരെ എളുപ്പത്തിൽ ഭക്ഷ്യരാക്കി നീ തിന്നുക।
दᳪष्ट्रा॑भ्याम् । म॒लिम्लू॒न् । जम्भ्यैः । तस्क॑रान् । उ॒त । हनु॑भ्याम् । स्ते॒नान् । भ॑गवः । तान् । त्वम् । खा॑द । सु-खा॑दितान्