अदि॑त्यै॒ रास्ना॒स्यदि॑तिष्टे॒ बिलं॑ गृभ्णातु । कृ॒त्वाय॒ सा म॒हीमु॒खां मृ॒न्मयीं॒ योनि॑म॒ग्नये॑ । पु॒त्रेभ्य॒: प्राय॑च्छ॒ददि॑तिः श्र॒पया॒निति॑
adityai rāsnā asi aditis te bilaṃ gṛbhṇātu | kṛtvāya sā mahīm ukhāṃ mṛṇmayīṃ yonim agnaye | putrebhyaḥ prāyacchad aditiḥ śrapayān iti ||
നീ അദിതിക്കു റാസ്നാ (ലഗാം) ആകുന്നു; അദിതി നിന്റെ ബിലം (കുഴി/ഗുഹ) കൈവശമാക്കട്ടെ. അഗ്നിക്കായി യോനിരൂപമായ മഹത്തായ മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള ഉഖാ നിർമ്മിച്ച്, അദിതി അതിനെ തന്റെ പുത്രന്മാർക്കു നൽകി—(അഗ്നി) ശ്രപയാന (പാകം ചെയ്യുന്നവൻ)നു—എന്നു പറയുന്നു.
अदित्यै । रास्ना । असि । अदितिः । ते । बिलम् । गृभ्णातु । कृत्वाय । सा । महीम् । उखाम् । मृन्मयीम् । योनिम् । अग्नये । पुत्रेभ्यः । प्र-अयच्छत् । अदितिः । श्रपयान् । इति