Sukta 25

Mantra 1

ता वां विश्वस्य गोपा देवा देवेषु यज्ञिया । ऋतावाना यजसे पूतदक्षसा ॥

ഹേ നിങ്ങൾ ഇരുവരും, വിശ്വത്തിന്റെ ഗോപാ—സകലത്തിന്റെയും രക്ഷകർ—ദേവന്മാരിൽ ദൈവികശക്തികൾ, യജ്ഞിയ—അർപ്പണാർഹർ; ഋതാവാന—ഋത (സത്യക്രമം) ധരിക്കുന്നവർ—നിങ്ങൾ പൂതദക്ഷസാ—ശുദ്ധീകരിച്ച ഇന്ദ്രിയ/ശക്തികളോടെ—ആരാധനാർഹരായി യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരുന്നു.

Mantra 2

मित्रा तना न रथ्या वरुणो यश्च सुक्रतुः । सनात्सुजाता तनया धृतव्रता ॥

മിത്രനും വരുണനും—നന്നായി യോജിപ്പിച്ച രഥസാരഥികളുപോലെ ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നവർ; വരുണനും പ്രകാശമുള്ള ഇച്ഛാശക്തിയുള്ളവൻ (ശുക്രതു). സനാതനമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ, യഥാർത്ഥ സന്തതി, തങ്ങളുടെ വ്രതം/ധർമ്മം ദൃഢമായി ധരിക്കുന്നവർ.

Mantra 3

ता माता विश्ववेदसासुर्याय प्रमहसा । मही जजानादितिॠतावरी ॥

ആ മഹാമാതാവ് അദിതി—ഋതാവരീ, സത്യധാരിണി—സൂര്യമയമായ അധിപത്യത്തിനായി, വിശ്വവേദസ് (സർവ്വജ്ഞ) ശക്തിക്കായി, മഹത്തായ മഹിമയ്ക്കായി ജന്മം നൽകുന്നു; നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വ്യാപകമായ (അനന്തമായ) ചേതനയെ ഉണർത്തുന്നു.

Mantra 4

महान्ता मित्रावरुणा सम्राजा देवावसुरा । ऋतावानावृतमा घोषतो बृहत् ॥

മിത്രനും വരുണനും മഹത്തായവർ—രണ്ട് സമ്രാട്ടുകൾ, ദൈവികരും അധിപതികളുമായ (അസുര)വർ; ഋതവാന്മാർ, സത്യധാരകർ. അവർ ഋതത്തെ—ആ ബൃഹത് (വിശാലത)യെ—ഉച്ചസ്വരത്തിൽ ഘോഷിക്കുന്നു, ആത്മാവ് കേട്ട് ശരിയായ സമരസതയുടെ നിയമം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 5

नपाता शवसो महः सूनू दक्षस्य सुक्रतू । सृप्रदानू इषो वास्त्वधि क्षितः ॥

ഹേ മഹാശവസിന്റെ നപാതാക്കളേ, ദക്ഷ (dakṣa)ന്റെ സത്യപുത്രന്മാരേ, സുക്രതു—ശുഭകർമ്മത്തിൽ പ്രജ്ഞയുള്ളവരേ—ഇഷാ (iṣa)യുടെ വേഗധാരകളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവരേ; ഞങ്ങളുടെ പ്രേരണകളുടെ വാസസ്ഥാനത്തിന് മേൽ അധിഷ്ഠിതരായി, പോഷകധാരകളിൽ ഞങ്ങളുടെ വാസം സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 6

सं या दानूनि येमथुर्दिव्याः पार्थिवीरिषः । नभस्वतीरा वां चरन्तु वृष्टयः ॥

നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് യോജിപ്പിച്ച ദാനൂകൾ—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും ആയ ഇഷകൾ—ആ പ്രവാഹങ്ങൾ നിങ്ങളിലേക്കു നീങ്ങട്ടെ; നഭസ്വതീ, മേഘവാഹിനിയായ വൃഷ്ടികൾ (പ്രചോദനമഴ) നിങ്ങളിലേക്കു സഞ്ചരിക്കട്ടെ; അതുവഴി ഞങ്ങളുടെ സത്ത പുതുക്കപ്പെടുകയും ഋതത്തിനായി സജ്ജമാകുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 7

अधि या बृहतो दिवोऽभि यूथेव पश्यतः । ऋतावाना सम्राजा नमसे हिता ॥

വിസ്തൃതമായ ദ്യൗവിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കുന്ന—ഒരു യൂഥം തന്റെ നിലം നോക്കുന്നതുപോലെ—ആ ഋതാവാന സമ്രാട്ടുകൾ രണ്ടുപേരും നമ്മുടെ നമസ്കാരത്താൽ അവരുടെ ആസനത്തിൽ സ്ഥാപിതരാകുന്നു; സമർപ്പണത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ അവരുടെ രാജത്വം ഉള്ളിൽ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 8

ऋतावाना नि षेदतुः साम्राज्याय सुक्रतू । धृतव्रता क्षत्रिया क्षत्रमाशतुः ॥

ഋതം വഹിക്കുന്ന ആ ഇരുവരും അകത്ത് ഇരിക്കട്ടെ; സുകൃതു (ശരിയായ കര്‍മ്മത്തില്‍ പ്രാവീണ്യം) ആയി സത്യമായ സംയുക്ത സാമ്രാജ്യത്തിനായി. ധൃതവ്രതര്‍, ക്ഷത്രിയര്‍—അവര്‍ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ക്ഷത്ര (ക്ഷത്രം), ഫലപ്രദമായ അധിപത്യം, പ്രാപിച്ചു സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 9

अक्ष्णश्चिद्गातुवित्तरानुल्बणेन चक्षसा । नि चिन्मिषन्ता निचिरा नि चिक्यतुः ॥

കണ്ണുകൊണ്ടുതന്നെയും അവർ വഴിയുടെ ഏറ്റവും മികച്ച കണ്ടെത്തുന്നവരാണ്; തെറ്റില്ലാത്ത ദൃഷ്ടിയോടെ. അവർ മിഴിയടക്കാതെ, വൈകാതെ—(ഞങ്ങൾക്കായി) ശരിയായ പാത തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 10

उत नो देव्यदितिरुरुष्यतां नासत्या । उरुष्यन्तु मरुतो वृद्धशवसः ॥

കൂടാതെ ദേവി അദിതി, ഹേ നാസത്യന്മാരേ, ഞങ്ങളെ വിശാലമാക്കി കാക്കട്ടെ; വൃദ്ധശവസ മരു‍ത്തുകളും ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ—ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ ഋതത്തിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി നീങ്ങുവാൻ.

Mantra 11

ते नो नावमुरुष्यत दिवा नक्तं सुदानवः । अरिष्यन्तो नि पायुभिः सचेमहि ॥

ഹേ സുദാനവഃ (ഉദാരദാതാക്കളേ), പകലും രാത്രിയും ഞങ്ങളുടെ നൗകയെ കാത്തരുളുക. നിങ്ങളുടെ പായുഭിഃ (രക്ഷാകവചങ്ങൾ) ഞങ്ങളെ ചുറ്റിനിൽക്കുമ്പോൾ, അനാഹതരായി, നിങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഞങ്ങൾ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ദുഷ്കരമായ കടവിനെ കടക്കട്ടെ.

Mantra 12

अघ्नते विष्णवे वयमरिष्यन्तः सुदानवे । श्रुधि स्वयावन्त्सिन्धो पूर्वचित्तये ॥

അഹിംസകനായ വിഷ്ണുവിനോടും, സുദാനവ (ഉദാരദാതാവ്)നോടും, ഞങ്ങൾ—അനാഹതരാകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്—വിളിക്കുന്നു. ഹേ സിന്ധു, സ്വയാവന്ത് (സ്വയം പ്രേരിത)നായവനേ, പുരാതനചിത്തത്തിന്റെ ജാഗരണത്തിനായി ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് കേൾക്കുക.

Mantra 13

तद्वार्यं वृणीमहे वरिष्ठं गोपयत्यम् । मित्रो यत्पान्ति वरुणो यदर्यमा ॥

ഞങ്ങൾ ആ വാര്യ (വിസ്താരം) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു—പരമവും ശ്രേഷ്ഠവും, ഗോപായത്യം (രക്ഷിതം) ആയ വിശാലത—അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്വതന്ത്ര-ആകാശം. അതിനെ മിത്രൻ സൗഹൃദ-സമരസതയായി കാക്കുന്നു; അതിനെ വരുണൻ വിശാലമായ ഋത-നിയമമായി കാക്കുന്നു; അതിനെ അര്യമൻ യാത്രയുടെ ഉന്നതമായ യുക്തക്രമമായി കാക്കുന്നു.

Mantra 14

उत नः सिन्धुरपां तन्मरुतस्तदश्विना । इन्द्रो विष्णुर्मीढ्वांसः सजोषसः ॥

ഞങ്ങൾക്കായി അപാം സിന്ധു (ജലങ്ങളുടെ നദി) അതേ വിശാലത ദാനം ചെയ്യട്ടെ; അതേ മരു‍ത്തന്മാർ ദാനം ചെയ്യട്ടെ, അശ്വിനൗയും. ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും—ഏകമനസ്സുള്ള, ശക്തമായ സഹായികൾ—ഒരുമിച്ച്, കർമ്മത്തിന്റെ ഒരേ ആനന്ദത്തിൽ, അതേ ദാനം ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 15

ते हि ष्मा वनुषो नरोऽभिमातिं कयस्य चित् । तिग्मं न क्षोदः प्रतिघ्नन्ति भूर्णयः ॥

കാരണം ഇവരാണ് സത്യമായും പ്രേരക വീരന്മാർ; ആരുടേതായാലും, ഏതു ശത്രുവിന്റെ ആക്രമണവും അവർ തകർക്കുന്നു. മൂർച്ചയുള്ള പ്രഹരംപോലെ, പ്രതിരോധം ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ, ശക്തിയുടെ ഭൂർണയഃ (ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ ചുറ്റുന്ന വേഗങ്ങൾ) തടസ്സത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അതിനെ പൊളിച്ചെറിയുന്നു.

Mantra 16

अयमेक इत्था पुरूरु चष्टे वि विश्पतिः । तस्य व्रतान्यनु वश्चरामसि ॥

ഈ ഒരുവനേ—ഇങ്ങനെ—അനേകവും വിശാലവുമായ വഴികളിൽ കാണുന്നു, വിശ്പതി (ജനങ്ങളുടെ അധിപതി). അവന്റെ വ്രതങ്ങൾ (സത്യത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ) അനുസരിച്ച്, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സഹവാസത്തിൽ നടക്കുന്നു—ജീവിതത്തെ ആ യുക്തമായ ഭരണക്രമത്തിന് അനുസരിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 17

अनु पूर्वाण्योक्या साम्राज्यस्य सश्चिम । मित्रस्य व्रता वरुणस्य दीर्घश्रुत् ॥

പുരാതന അടിത്തറകളെയും സത്യസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വാസസ്ഥാനങ്ങളെയും അനുഗമിച്ച്, ഞങ്ങൾ മിത്രന്റെ വ്രതങ്ങളെ ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു; വരുൺന്റെ ദീർഘശ്രുത്—ദൂരത്തോളം കേൾക്കപ്പെടുന്ന, ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന നിയമത്തെയും; അങ്ങനെ സത്യത്തിന്റെ രാജ്യം ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്ഥാപിതമാകട്ടെ.

Mantra 18

परि यो रश्मिना दिवोऽन्तान्ममे पृथिव्याः । उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ॥

തന്റെ രശ്മിയാൽ ദ്യൗവിന്റെ അറ്റങ്ങളെയും പൃഥിവിയുടെ വ്യാപ്തികളെയും അളന്നവൻ—തന്റെ മഹിമയാൽ ഇരുലോകങ്ങളെയും, ഇരുരോദസീ (ആകാശം-പൃഥിവി)യെയും നിറച്ചു; ആ വിശാലമായ അളവ് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഉണരട്ടെ.

Mantra 19

उदु ष्य शरणे दिवो ज्योतिरयंस्त सूर्यः । अग्निर्न शुक्रः समिधान आहुतः ॥

ദിവത്തിന്റെ ആശ്രയമായ ഉയരത്തിൽ സൂര്യൻ ജ്യോതിയെ ചലിപ്പിച്ചു; ആഹുതിയാൽ പ്രജ്വലിതമായ ശുക്ല അഗ്നിയെപ്പോലെ അവൻ ജ്വലിക്കുന്നു—ഞങ്ങളുടെ മാനുഷിക രാത്രിയിൽ ഉള്ളിലെ ദർശന-ജ്വാലയെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്.

Mantra 20

वचो दीर्घप्रसद्मनीशे वाजस्य गोमतः । ईशे हि पित्वोऽविषस्य दावने ॥

എന്റെ ഉള്ളിലെ വചനം വിശാലവും ദൂരാധാരിതവുമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അധിപതിയായി നിലകൊള്ളുന്നു; അത് ഗോമത്—ജ്ഞാനകിരണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ—വാജ (ബല-സമ്പത്ത്) മേൽ അധികാരം വഹിക്കുന്നു. കാരണം അത് പിത്വ (പോഷക രസം) എന്ന അവിഷ (വിഷരഹിതം, അഹിതമില്ലാത്ത) ആനന്ദം ദാനം ചെയ്യാൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്—ഹാനി വരുത്താതെ ആത്മാവിനെ ബലപ്പെടുത്തുന്ന വർദ്ധന.

Mantra 21

तत्सूर्यं रोदसी उभे दोषा वस्तोरुप ब्रुवे । भोजेष्वस्माँ अभ्युच्चरा सदा ॥

ആ സൂര്യനെ ഞാൻ രാത്രിയിലും ഉഷസ്സിലും—ഇരു ലോകങ്ങളായ (രോദസീ) ഇരുവശത്തും—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു: ‘ഭോഗങ്ങളിലേക്കായി ഞങ്ങള്ക്കുമീതെ സദാ മേലോട്ടു സഞ്ചരിക്ക; ആത്മാവ് സത്യാനന്ദങ്ങളിൽ പങ്കുചേരുന്ന വിശാലതയിലേക്കു ഞങ്ങളെ ഉയർത്തുക.’

Mantra 22

ऋज्रमुक्षण्यायने रजतं हरयाणे । रथं युक्तमसनाम सुषामणि ॥

ഞങ്ങൾ ഋജ്ര—നേരായ, ദൃഢഗാമിയായ—രജതപ്രഭയുള്ള രഥം നേടിയിരിക്കുന്നു; ഹരികൾ (താമ്രവർണ്ണ ശക്തികൾ) വലിക്കുന്നതു, യഥോചിത സ്തുതികളിൽ സുസംയുക്തം. ഈ സുഷാമണി—ക്രമബദ്ധമായ ബലവാഹനം—ഞങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തെ സത്യപഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

Mantra 23

ता मे अश्व्यानां हरीणां नितोशना । उतो नु कृत्व्यानां नृवाहसा ॥

ഇവ എനിക്കായി അശ്വ്യ (അശ്വബന്ധിത) ഹരികളുടെ—വേഗമേറിയ ബേ കുതിരകളുടെ—തീക്ഷ്ണ അങ്കുശങ്ങൾ/പ്രേരകദണ്ഡങ്ങൾ; ഇവ പ്രാണശക്തികളെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്ന ഉത്തേജനങ്ങൾ; ഇപ്പോൾ കൃത്വ്യാ (ഇച്ഛാ-ക്രിയ)കളുടെയും നൃവാഹസാ—മനുഷ്യനെ വഹിക്കുന്ന ശക്തികൾ—ഇച്ഛയെ ഫലപ്രദമായ പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നവ.

Mantra 24

स्मदभीशू कशावन्ता विप्रा नविष्ठया मती । महो वाजिनावर्वन्ता सचासनम् ॥

കെട്ടിപ്പിടിച്ച അബീശു (ലഗാം)യും കശാവന്ത—ശാസനയുടെ ചാട്ട—വും സഹിതം, ഹേ വിപ്രന്മാരേ (ഋഷിമാരേ), നവിഷ്ഠയാ മതീ—ഏറ്റവും പുതിയും മുന്നേറുന്നതുമായ ചിന്ത—കൊണ്ട്; മഹോ വാജിനൗ അർവന്തൗ—മഹത്തായ പുരസ്കാരവാഹക അശ്വങ്ങൾ—നമ്മുടെ സചാസനം, കൂടെയിരുന്ന അർപ്പണ-ചേതനയോടൊപ്പം, സഹവാസത്തോടെ എത്തട്ടെ.