
Sukta 8.25
Mitra-Varuṇa (dual; likely given the following verse explicitly names them)
ऋग्वेद ८.२५ हे सूक्त मुख्यतः मিত্র–वरुणांना विश्वरक्षक म्हणून उद्देशून केलेली प्रार्थना आहे. ते ऋत (सत्य-व्यवस्था) टिकवून धरतात, उपासकाचे रक्षण करतात आणि योग्य जीवनासाठी आवश्यक असलेली अंतर्गत व बाह्य “विस्तीर्ण जागा” (वार्य) वाढवतात, असे यात सांगितले आहे. स्तोत्रात त्यांच्या जागरूक संरक्षणाचे स्तवन आणि सुरक्षित प्रवास, सामाजिक सलोखा, तसेच संकुचन/बंधनांपासून मुक्ती यांसाठी विनवणी अशी आलटून-पालटून मांडणी आहे; आणि हे वरदान त्यांच्या नैतिक सार्वभौमत्वात व करारबद्ध मैत्रीत आधारलेले आहे.
Mantra 1
ता वां विश्वस्य गोपा देवा देवेषु यज्ञिया । ऋतावाना यजसे पूतदक्षसा ॥
तुम्ही दोघे—सर्वस्य गोपा (रक्षक)—देवांमध्ये देव, यज्ञार्ह. ऋतावान (ऋताचे धारक) होऊन, पूतदक्षस (शुद्ध सामर्थ्य/शुद्ध प्रज्ञा)सह, पूजेसाठी येता.
Mantra 2
मित्रा तना न रथ्या वरुणो यश्च सुक्रतुः । सनात्सुजाता तनया धृतव्रता ॥
मित्र आणि वरुण—सुयोग्य रथसारथ्यांप्रमाणे एकत्र चालणारे—वरुण आणि ज्यांची क्रतु (दीप्त संकल्प-शक्ती) उज्ज्वल आहे तो. सनातन स्रोतापासून जन्मलेले, सत्य संतती; आपले व्रत (ऋत-नियम) दृढ धारण करणारे.
Mantra 3
ता माता विश्ववेदसासुर्याय प्रमहसा । मही जजानादितिॠतावरी ॥
ती माता—विश्ववेदस् (सर्वज्ञ) असुर्य (दीप्त प्रभुत्व) यासाठी, महान महिमेसाठी—महान, ऋतावरी अदिति—आपल्या अंतःकरणातील व्यापक (अनंत) चेतना जन्माला घालते.
Mantra 4
महान्ता मित्रावरुणा सम्राजा देवावसुरा । ऋतावानावृतमा घोषतो बृहत् ॥
महान आहेत मित्र-वरुण—दोन सम्राट एकत्र—देव आणि असुर (प्रभू)—ऋतधारक. ते उच्च स्वराने ऋत आणि ते बृहद् (विस्तार) घोषतात, जेणेकरून आत्मा ऐकून योग्य सामंजस्याचा नियम धारण करील.
Mantra 5
नपाता शवसो महः सूनू दक्षस्य सुक्रतू । सृप्रदानू इषो वास्त्वधि क्षितः ॥
हे महाशवसाचे दोन नपात, हे दक्षाचे सत्य सूनू, सुक्रतू (सत्कर्मात प्रज्ञावंत)—इषा (प्रेरक शक्ती) शीघ्र देणारे—आमच्या इषांच्या वासस्थानावर अधिष्ठित राहा; पोषणकारी प्रवाहांत आमचा निवास स्थिर करा.
Mantra 6
सं या दानूनि येमथुर्दिव्याः पार्थिवीरिषः । नभस्वतीरा वां चरन्तु वृष्टयः ॥
तुम्ही जी दानू एकत्र योजिली आहेत—दिव्य व पार्थिव इषा—ती तुमच्याकडे प्रवाहित होवोत. नभस्वती (मेघधारिणी) वृष्टी तुमच्याकडे चालत येवोत, ज्यामुळे आमचे अस्तित्व तृप्त होऊन ऋतासाठी सज्ज होईल.
Mantra 7
अधि या बृहतो दिवोऽभि यूथेव पश्यतः । ऋतावाना सम्राजा नमसे हिता ॥
जे बृहद् दिवातून वरून पाहतात—जसे यूथ आपल्या क्षेत्राकडे पाहते—ते ऋतावान दोन सम्राट आमच्या नमस्काराने आपल्या आसनात प्रतिष्ठित आहेत; समर्पणाने आम्ही त्यांचे राज्य अंतरी स्थापन करतो.
Mantra 8
ऋतावाना नि षेदतुः साम्राज्याय सुक्रतू । धृतव्रता क्षत्रिया क्षत्रमाशतुः ॥
ऋताचे धारक ते दोघे अंतरी येऊन बसोत—खरे संयुक्त साम्राज्य प्राप्त व्हावे म्हणून, सुक्रतु (सत्कर्मात प्रवीण) होऊन. धृतव्रत, क्षत्रिय, ते आमच्यात क्षत्र—प्रभावी अधिपत्य—प्राप्त करून स्थापन करो.
Mantra 9
अक्ष्णश्चिद्गातुवित्तरानुल्बणेन चक्षसा । नि चिन्मिषन्ता निचिरा नि चिक्यतुः ॥
डोळ्यांनीसुद्धा ते मार्गाचे श्रेष्ठ शोधक आहेत; अनुल्बण (अचूक) दृष्टीने. ते न निमिष करतात, न विलंब करतात—(आमच्यासाठी) योग्य मार्ग ओळखून चिन्हित करो.
Mantra 10
उत नो देव्यदितिरुरुष्यतां नासत्या । उरुष्यन्तु मरुतो वृद्धशवसः ॥
आणि देवी अदिती, हे नासत्यौ, आम्हाला विस्तारो व रक्षो. वृद्धशवस (वाढलेल्या बळाचे) मरुतही आम्हाला रक्षोत—जेणेकरून आमचे जीवन ऋताकडे सुरक्षितपणे प्रवाहित होईल.
Mantra 11
ते नो नावमुरुष्यत दिवा नक्तं सुदानवः । अरिष्यन्तो नि पायुभिः सचेमहि ॥
हे सुदानवहो, दिवसा आणि रात्री आमची नाव सुरक्षित ठेवा. तुमच्या पायुभिः—रक्षक-आवरणांनी—आम्ही अहिंसित राहून, त्या कठीण पारगमनात तुमच्यासह एकत्र पुढे जाऊ.
Mantra 12
अघ्नते विष्णवे वयमरिष्यन्तः सुदानवे । श्रुधि स्वयावन्त्सिन्धो पूर्वचित्तये ॥
अघ्न (अहिंसक) विष्णूला, सुदानव (उदार दाता) याला आम्ही—अहिंसित राहण्याच्या इच्छेने—आवाहन करतो. हे सिंधो, स्वयावन् (स्वप्रेरित) तू ऐक; आमच्यातील पूर्वचित्ती (प्राचीन चेतना) जागृत होण्यासाठी.
Mantra 13
तद्वार्यं वृणीमहे वरिष्ठं गोपयत्यम् । मित्रो यत्पान्ति वरुणो यदर्यमा ॥
आम्ही त्या वार्य (विस्तीर्ण मुक्त-अवकाश)ाची निवड करतो—सर्वोत्तम, श्रेष्ठतम, आणि रक्षित. ज्याचे मित्र सौहार्द-समरसतेरूपे रक्षण करतो; ज्याचे वरुण विस्तीर्ण ऋत-नियमरूपे रक्षण करतो; आणि ज्याचे अर्यमा आमच्या प्रवासाच्या श्रेष्ठ सद्व्यवस्थेरूपे रक्षण करतो.
Mantra 14
उत नः सिन्धुरपां तन्मरुतस्तदश्विना । इन्द्रो विष्णुर्मीढ्वांसः सजोषसः ॥
आणि आमच्यासाठी अपां सिन्धु (जलांची नदी) तोच विस्तार प्रदान करो; तोच मरुतगण देवोत; तोच अश्विनौ देवोत. इंद्र व विष्णू—एकचित्ताने सहाय करणारे, बलवान मदतनीस—यज्ञकर्मात एकाच आनंदाने एकत्र चालत, तोच प्रदान करो.
Mantra 15
ते हि ष्मा वनुषो नरोऽभिमातिं कयस्य चित् । तिग्मं न क्षोदः प्रतिघ्नन्ति भूर्णयः ॥
तेच खरे प्रेरक वीर आहेत; कोणताही शत्रुत्वाचा हल्ला—कसा ही असो—ते पाडून टाकतात. तीक्ष्ण प्रहार-बलासारखे प्रतिकार चुरडून, शक्तीचे ते भंवर अडथळ्यावर वळून त्याला फोडून टाकतात.
Mantra 16
अयमेक इत्था पुरूरु चष्टे वि विश्पतिः । तस्य व्रतान्यनु वश्चरामसि ॥
हा एक—अशा रीतीने—अनेक व विस्तीर्ण मार्गांनी पाहतो, जनांचा स्वामी (विश्पति). त्याच्या व्रतांनुसार आम्ही तुमच्या संगतीने चालतो—ऋताच्या नियमांचे अनुसरण करून, जीवन त्या योग्य शासन-धर्मात घडवितो.
Mantra 17
अनु पूर्वाण्योक्या साम्राज्यस्य सश्चिम । मित्रस्य व्रता वरुणस्य दीर्घश्रुत् ॥
प्राचीन पायाभूत आधारांनुसार आणि सत्य-साम्राज्याच्या निवासस्थानांच्या पावलावर पाऊल टाकीत, आम्ही मित्राचे व्रत आणि वरुणाचे दीर्घश्रुत—दूरवर ऐकू येणारे, चिरस्थायी विधान—दृढपणे धारण करतो; जेणेकरून सत्याचे राज्य आमच्या अंतरी प्रतिष्ठित होवो.
Mantra 18
परि यो रश्मिना दिवोऽन्तान्ममे पृथिव्याः । उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ॥
जो आपल्या रश्मीने द्यौचे अंत आणि पृथ्वीचा विस्तार मोजतो—तो आपल्या महत्त्वाने उभे रोदसी, दोन्ही लोक परिपूर्ण करतो; ते विराट् परिमाण आमच्या अंतरी जागृत होवो.
Mantra 19
उदु ष्य शरणे दिवो ज्योतिरयंस्त सूर्यः । अग्निर्न शुक्रः समिधान आहुतः ॥
द्यौच्या शरणात—त्या उंच आश्रयस्थानी—सूर्याने ज्योतीला उर्ध्व नेऊन प्रवाहित केले; आहुतीने समिधित झालेल्या उज्ज्वल अग्नीसारखा तो दिप्त होतो, आमच्या मानवी रात्रित अंतर्दर्शनाची ज्वाला जागवितो.
Mantra 20
वचो दीर्घप्रसद्मनीशे वाजस्य गोमतः । ईशे हि पित्वोऽविषस्य दावने ॥
माझ्यातील वाक् (वचन) दीर्घ, विस्तीर्ण आधार-भूमीत प्रतिष्ठित होऊन अधिपत्य करते; ती गो-समृद्ध वाज (बल-समृद्धी) वर प्रभुत्व ठेवते. कारण तीच अविष (अविषारी) पितु—पोषक रस/आनंद—दान करण्यास समर्थ आहे; तो हानी करत नाही, उलट आत्म्याला बळकट करतो.
Mantra 21
तत्सूर्यं रोदसी उभे दोषा वस्तोरुप ब्रुवे । भोजेष्वस्माँ अभ्युच्चरा सदा ॥
त्या सूर्याला मी उभय लोक—रोदसी—जवळ, रात्रि आणि उषा (प्रभात) काळी आवाहन करतो: ‘भोगांकडे सदा आमच्यावरून ऊर्ध्वगामी हो; जिथे आत्मा सत्य-आनंदांचा आस्वाद घेईल त्या विशालतेत आम्हाला उचलून ने.’
Mantra 22
ऋज्रमुक्षण्यायने रजतं हरयाणे । रथं युक्तमसनाम सुषामणि ॥
ऋजु, बळवान गतीचा, रजत-दीप्त रथ—हरि (तांबूसवर्ण शक्ती) यांनी युक्त—आम्ही प्राप्त केला आहे; तो सुयोजित, योग्य स्तुती/छंदांत बांधलेला आहे. हे सुव्यवस्थित बल-वाहन आम्हाला सत्य-पथावर वेगाने घेऊन जावो.
Mantra 23
ता मे अश्व्यानां हरीणां नितोशना । उतो नु कृत्व्यानां नृवाहसा ॥
ही माझ्यासाठी वेगवान हरि अश्वांचे तीक्ष्ण अंकुश आहेत—प्राण-शक्तींना पुढे ढकलणाऱ्या प्रेरणा; आणि आता कृत्व्या-शक्तींच्याही, ज्या नर-वाहक होऊन संकल्पाला त्याच्या प्रभावी कर्मात घेऊन जातात.
Mantra 24
स्मदभीशू कशावन्ता विप्रा नविष्ठया मती । महो वाजिनावर्वन्ता सचासनम् ॥
ताणलेल्या लगामांसह आणि शिस्तीच्या चाबकासह, हे विप्रांनो, नव्यांत नव्या व पुढे नेणाऱ्या मतीने—महान, वाज-धारी अश्व आमच्या आसनस्थ यज्ञ-चेतनेसह सख्याने येथे येवोत.
They are paired Āditya deities who guard truth-order (ṛta). Mitra represents harmony and trustworthy bonds, while Varuṇa represents vast moral law and restraint; together they protect the worshipper.
In this context it is a ‘protected wideness’—a safe, open space for life and mind. It can mean both outer security and inner freedom from fear, guilt, and constriction.
It is suited for asking protection, truthful speech, right relationships, and success in journeys or agreements. The hymn ties these practical needs to alignment with ṛta, the cosmic and ethical order.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.