Sukta 10

Mantra 1

ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् । पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः ॥

ഓ ചിത്, സഖ്യതയാൽ സഖാവിനെ തേടി അവൻ അനേകം പ്രളയപ്രവാഹങ്ങൾ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. വേധാ (ജ്ഞാനി) പിതൃയുടെ നപാതനെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ അവനെ പ്രജ്വലിപ്പിച്ച്, മുന്നോട്ടുനയിക്കുന്ന പ്രകാശമായി ദീപ്തമാക്കുന്നു.

Mantra 2

न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति । महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन् ॥

നിന്റെ സഖാവ് ഈ സഖ്യതയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല—ഈ സമലക്ഷണതയെ—അത് വിഭക്തരൂപമായി മാറുമ്പോൾ. മഹത്തായ അസുരന്റെ പുത്രന്മാരായ വീരർ ദ്യൗവിനെ ധരിച്ച്, ഉർവീയായി എല്ലാടവും ചുറ്റി വിശാലമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 3

उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य । नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविश्याः ॥

അമൃതർ സത്യമായും ഇതേ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—ഒരു മർത്ത്യന്റെ ബന്ധനത്തിന്റെ ത്യാഗത്തെയും (അവർ അംഗീകരിക്കുന്നു). നിന്റെ മനസ്സ് എന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ; ജന്യുഃ, പതിയായി, എന്റെ തൻവാ (ദേഹധാരിത സത്ത)യിൽ പ്രവേശിക്കൂ.

Mantra 4

न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृता वदन्तो अनृतं रपेम । गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नो नाभिः परमं जामि तन्नौ ॥

മുമ്പ് ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ സത്യം പറയുമ്പോൾ പറയുമ്പോൾ എന്തിന് അസത്യത്തിലേക്ക് വീഴണം? ജലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ഗന്ധർവനും ജലമയിയായ യുവതിയും—അവളാണ് നമ്മുടെ നാഭി, പരമ ജാമി (പരമബന്ധുത്വം); അതുതന്നെയാണ് നമ്മുടെ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം.

Mantra 5

गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः । नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः ॥

ഗർഭത്തിനുള്ളിൽ തന്നേ നമ്മുടെ ജനിതാവ്—ദമ്പതികളായി—ഏത് ദേവനായിരുന്നു? ത്വഷ്ടൃ, സവിതൃ, വിശ്വരൂപൻ. അവന്റെ വ്രതങ്ങളെ ആരും ലംഘിക്കുന്നില്ല; അവനെ പൃഥിവിയും ദ്യൗ (ആകാശവും) അറിയുന്നു—നാം കൂടി അറിയുന്നു.

Mantra 6

को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् । बृहन्मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन् ॥

ഈ ആദ്യദിവസത്തെ ആരാണ് അറിയുന്നത്? ആരാണ് അതിനെ കണ്ടത്, ഇവിടെ ആരാണ് അതിനെ പ്രസ്താവിക്കാനാകുന്നത്? മിത്ര-വരുൺമാരുടെ ധാമം വിശാലമാണ്—ഹേ ആഹന (വധകൻ), മനുഷ്യരെ വേർതിരിക്കാൻ നീ എങ്ങനെ നിർണായക വാക്ക് പറയും?

Mantra 7

यमस्य मा यम्यं काम आगन्त्समाने योनौ सहशेय्याय । जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा ॥

യമനോടു—യമിയോടു (ഇരട്ടയോടു)—എനിക്കു കാമം വന്നുചേർന്നു; ഒരേ യോനിയിൽ ഞങ്ങൾ സഹശയ്യയാകുവാൻ. ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടു തന്റെ ദേഹം ഏല്പിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ എന്റെ തനുവിനെ അർപ്പിക്കാം; രഥത്തിന്റെ ചക്രം രഥ്യയിൽ നിന്നു വിടർത്തുന്നതുപോലെ, നീയും ബന്ധനം പൊട്ടിച്ചെറിക്ക.

Mantra 8

न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति । अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा ॥

ഇവിടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ സ്പശർ (കാവൽക്കാർ) നിൽക്കുന്നതുമില്ല, കണ്ണടയ്ക്കുന്നതുമില്ല. ഹേ മദഹനനേ (മദം/ആനന്ദം സംഹരിക്കുന്നവനേ), മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ പോകുക; അതുവഴി രഥത്തിന്റെ ചക്രം രഥ്യയിൽ നിന്നു വിടുന്നതുപോലെ, നീ നിന്നെ തന്നെ മോചിപ്പിക്ക.

Mantra 9

रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन्मिमीयात् । दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य बिभृयादजामि ॥

അവൾ രാത്രികളാലും ദിവസങ്ങളാലും അവനെ സേവിക്കട്ടെ; സൂര്യന്റെ ചക്ഷു വീണ്ടും വീണ്ടും തുറക്കട്ടെ. ദ്യൗവും പൃഥിവിയും യുഗളം—ബന്ധുക്കളും സംയുക്തരും; യമീ യമനെ ധരിക്കട്ടെ—അജാമി (അനുചിത സംഗമം) ആയി അല്ല, ഇരട്ട-ശക്തിയെ അവിഭ്രമമായി ധരിക്കുന്നവളായി.

Mantra 10

आ घा ता गच्छानुत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्नजामि । उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत् ॥

ആ ഘാ, നീ പിന്നീടുള്ള യുഗങ്ങളിലേക്കു പോകുക; അവിടെ ബന്ധുക്കൾ അജാമി (ഒരേ ഗോത്രമല്ലാത്ത) ജാമിയെ ഉണ്ടാക്കുന്നു. വൃഷഭനുപോലെ ബലവാനായവനുവേണ്ടി നിന്റെ ഭുജം ഉയർത്തുക; ഹേ സുഭഗേ, എന്നെയല്ല—മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ തേടുക.

Mantra 11

किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन्निॠतिर्निगच्छात् । काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि ॥

സഹോദരൻ എന്ത്, അവൻ അനാഥനായാൽ? സഹോദരി എന്ത്, നിർൃതി (വിനാശം) അവളിലേക്കു വന്നാൽ? കാമം പ്രേരിപ്പിച്ച് ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഏറെ പറയുന്നു; എന്റെ തനുവാൽ നിന്റെ തനുവിനെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു ചേർക്കുക.

Mantra 12

न वा उ ते तन्वा तन्वं सं पपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् । अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत् ॥

നിനക്കൊപ്പം ഞാൻ തനുവാൽ തനുവിനെ ഒന്നാക്കുകയില്ല; സ്വസാരത്തെ സമീപിക്കുന്നവനെ പാപമെന്ന് പറയുന്നു. ഹേ സുഭഗേ, എന്നിൽ നിന്ന് വേറെയായ മറ്റൊരാളാൽ നിന്റെ ആനന്ദം ക്രമീകരിക്കുക; നിന്റെ സഹോദരൻ ഇതു ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല.

Mantra 13

बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदाम । अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् ॥

അയ്യോ, അയ്യോ, ഹേ യമ—സത്യമായി ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. മറ്റൊരാൾ നിന്നെ, ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവനെ വലയുന്ന കച്ചപോലെ, ലിബുജാ ലത വൃക്ഷത്തെ ചേർന്നു പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 14

अन्यमू षु त्वं यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् । तस्य वा त्वं मन इच्छा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम् ॥

ഹേ യമീ, നീ മറ്റൊരാളെ തേടുക; മറ്റൊരാൾ നിന്നെ ലിബുജാ ലത വൃക്ഷത്തെ ചേർന്നു പിടിക്കുന്നതുപോലെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു. മനസ്സോടെ അവനെ ആഗ്രഹിക്ക; അവനും നിന്നെ—അപ്പോൾ ശുഭവും സൗഭാഗ്യകരവുമായ സംവിദ് (പരസ്പര ധാരണ) സ്ഥാപിക്കു.