Sukta 10

Mantra 1

ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् । पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः ॥

ओ चित्सखायं सख्येन सख्यं ववृत्य तिरः पुरूणि चिदर्णवानी जगन्वान्। वेधा पितुर्नपातम् आ दधीत, अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः॥

Mantra 2

न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति । महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन् ॥

न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्, सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति। महस्पुत्रासोऽसुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन्॥

Mantra 3

उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य । नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविश्याः ॥

उशन्ति घ ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य। नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वामाविश्याः॥

Mantra 4

न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृता वदन्तो अनृतं रपेम । गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नो नाभिः परमं जामि तन्नौ ॥

यदि वयं पुरा किञ्चित् अकरवाम, किमर्थं नु इदानीं सत्यं वदन्तः अनृतं रपेम? गन्धर्वोऽप्सु, अप्या च योषा—सा नः नाभिः, परमं जामि; तद् एव नौ बन्धनम्।

Mantra 5

गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः । नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः ॥

गर्भे नु नौ जनिता दम्पती—कः स देव आसीत्? त्वष्टा सविता विश्वरूपः। न कश्चिदस्य व्रतानि प्रमिनाति; तं पृथिवी च द्यौश्च वेद, वयं च वेद्म।

Mantra 6

को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् । बृहन्मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन् ॥

कोऽस्य वेद प्रथमेऽह्नः? क ईं ददर्श? क इह प्र वोचत्? बृहद् मित्रस्य वरुणस्य धाम; कदु ब्रवीषि, हे आहनो, वीच्या नॄन्?

Mantra 7

यमस्य मा यम्यं काम आगन्त्समाने योनौ सहशेय्याय । जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा ॥

यमस्य मे यम्यं काम आगत्, यथा समानायां योनौ सहशय्यायै शयावहै। जायैव पत्ये तन्वं रिरिच्यामि; रथ्येव चक्रा पथात् विचिद् वृहेव बन्धनं भिनद्याम्।

Mantra 8

न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति । अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा ॥

न तिष्ठन्ति न निमिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति। अन्येन मदाहन याहि तूयं; तेन रथ्येव चक्रा विवृह स्वयम्।

Mantra 9

रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन्मिमीयात् । दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य बिभृयादजामि ॥

रात्रीभिरस्मै अहभिर्दशस्येत्; सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन्मिमीयात्। दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू; यमी यमस्य बिभृयाद्—अजामि न, किन्तु यम-युगल-शक्तिं अव्यभिचारेण धारयन्ती।

Mantra 10

आ घा ता गच्छानुत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्नजामि । उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत् ॥

आ घा त्वं गच्छोत्तराणि युगानि यत्र जामयः अजातिमपि जातिं कुर्वन्ति। उप बर्बृहि वृषभाय बाहुम्; अन्यं पतिं मृगयस्व सुभगे, मा माम्।

Mantra 11

किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन्निॠतिर्निगच्छात् । काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि ॥

किं भ्राता यदि सद्यदनाथो भवति? किमु स्वसा यदि निरृतिर् निगच्छेत्? कामेन प्रेरितोऽहं बह्वेतद् ब्रवीमि; तव तन्वा मम तन्वं सं पिपृग्धि—पूर्णतां नय।

Mantra 12

न वा उ ते तन्वा तन्वं सं पपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् । अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत् ॥

नाहं ते तन्वा तन्वं सं पपृच्याम्; यः स्वसारं निगच्छति तं पापमाहुः। अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व; न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत्।

Mantra 13

बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदाम । अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् ॥

बतो बतासि यम—नैव ते मनो हृदयं चाविदाम। अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजाते, लिबुजेव वृक्षम्।

Mantra 14

अन्यमू षु त्वं यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् । तस्य वा त्वं मन इच्छा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम् ॥

अन्यमू षु त्वं यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम्। तस्य वा त्वं मन इच्छाः स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम्।