Sukta 11

Mantra 1

वृषा वृष्णे दुदुहे दोहसा दिवः पयांसि यह्वो अदितेरदाभ्यः । विश्वं स वेद वरुणो यथा धिया स यज्ञियो यजतु यज्ञियाँ ऋतून् ॥

ബലവാനുവേണ്ടി ബലവാൻ ദോഹനക്രിയയാൽ ദിവ്യമായ പയാംസികളെ—ആകാശീയ പ്രവാഹങ്ങളെ—ദോഹിച്ചു പുറത്തെടുത്തു; അദിതിയുടെ അദാഭ്യ, യഹ്വ ശക്തി. വരുണൻ ധിയയാൽ എല്ലാം യഥാർത്ഥമായി അറിയുന്നു; നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ യജ്ഞിയൻ ഋതത്തിന്റെ യജ്ഞിയ ഋതുക്കളെ യജിക്കട്ടെ.

Mantra 2

रपद्गन्धर्वीरप्या च योषणा नदस्य नादे परि पातु मे मनः । इष्टस्य मध्ये अदितिर्नि धातु नो भ्राता नो ज्येष्ठः प्रथमो वि वोचति ॥

വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗന്ധർവികളും ജലങ്ങളും—യുവതികളായി—നദിയുടെ നാദത്തെ ചുറ്റി എന്റെ മനസ്സിനെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. തിരഞ്ഞെടുത്ത യജ്ഞത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ അദിതി ഞങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ജ്യേഷ്ഠഭ്രാതാവ്, ആദ്യജനിത ശക്തി, ഞങ്ങൾക്കായി പ്രസ്ഫുടമായി വാക്കുചൊല്ലട്ടെ.

Mantra 3

सो चिन्नु भद्रा क्षुमती यशस्वत्युषा उवास मनवे स्वर्वती । यदीमुशन्तमुशतामनु क्रतुमग्निं होतारं विदथाय जीजनन् ॥

അങ്ങനെ തന്നെ ഭദ്രയായ ഉഷസ്—സമൃദ്ധിയുള്ളതും യശസ്സുള്ളതും സ്വർവതിയുമായ—മനുവിനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. കാരണം, ആഗ്രഹിക്കുന്ന সাধകർ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ സത്യ ക്രതുവിനെ അനുഗമിച്ച്, വിദഥത്തിനായി അഗ്നി ഹോതാവിനെ ജാഗ്രതപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവൾ മനുഷ്യനോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 4

अध त्यं द्रप्सं विभ्वं विचक्षणं विराभरदिषितः श्येनो अध्वरे । यदी विशो वृणते दस्ममार्या अग्निं होतारमध धीरजायत ॥

അപ്പോൾ പ്രേരിതനായ ശ്യേനൻ—പരുന്ത്—ആ ദീപ്തമായ ദ്രപ്സത്തെ, വ്യാപകവും ദൂരദർശിയുമായതിനെ, അധ്വര യജ്ഞമാർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ആര്യജനങ്ങൾ അത്ഭുതനായ അഗ്നിയെ ഹോതാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, തീർച്ചയായും ധീരബുദ്ധി ജനിക്കുന്നു.

Mantra 5

सदासि रण्वो यवसेव पुष्यते होत्राभिरग्ने मनुषः स्वध्वरः । विप्रस्य वा यच्छशमान उक्थ्यं वाजं ससवाँ उपयासि भूरिभिः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ സദാ രണ്വൻ—ആനന്ദദായകൻ; മനുഷ്യൻ സുസംവിധിതമായ (സ്വധ്വരമായ) യജ്ഞം നടത്തുമ്പോൾ, ഹോത്രങ്ങളാൽ (ആഹ്വാന-കർമ്മങ്ങളാൽ) നീ മേച്ചൽപ്പുല്ലുപോലെ പോഷിതനായി വളരുന്നു. പിന്നെ വിപ്രൻ (ഋഷി) പരിശ്രമിച്ച് ഉക്ത്യത്തിന് യോഗ്യമായ ബലവത്തായ വാജം (വിജയ-ബലം/സമൃദ്ധി) നേടുമ്പോൾ, നീ അനവധി സമൃദ്ധികളോടെ സമീപിക്കുന്നു.

Mantra 6

उदीरय पितरा जार आ भगमियक्षति हर्यतो हृत्त इष्यति । विवक्ति वह्निः स्वपस्यते मखस्तविष्यते असुरो वेपते मती ॥

ഹേ പിതൃകളേ, ഉണരുവിൻ; പ്രിയൻ (ജാര) മുന്നോട്ട് വരുന്നു—അവൻ ഭഗനെ (ഭാഗ്യദാതാവിനെ) നേടാൻ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ ഉണർന്ന ഉത്സാഹി മുന്നോട്ട് തള്ളിപ്പോകുന്നു. വഹ്നി (അർപ്പണ-വാഹകൻ) വിവേചിക്കുന്നു; അവൻ സുകർമത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; മഖം (യജ്ഞം) എന്ന ബലതേജസ് ശക്തമാകുന്നു; അസുര-ശക്തി മനസ്സിൽ വിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 7

यस्ते अग्ने सुमतिं मर्तो अक्षत्सहसः सूनो अति स प्र शृण्वे । इषं दधानो वहमानो अश्वैरा स द्युमाँ अमवान्भूषति द्यून् ॥

ഹേ അഗ്നേ, സഹസഃ സൂനോ (ശക്തിയുടെ പുത്രാ), നിന്റെ സുമതി—ശുഭബുദ്ധിയുള്ള മാർഗ്ഗദർശനം—ലഭിക്കുന്ന ആ മർത്ത്യൻ പൂർണ്ണമായി ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നു. ഇഷ് (പ്രേരണയുടെ ധാര) ധരിച്ചു, ഊർജ്ജത്തിന്റെ അശ്വങ്ങൾ കൊണ്ടു വഹിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ ദ്യുമാൻ അമവാൻ (തേജസ്വിയും ബലവാനും) ആകുന്നു; അവൻ ദിനങ്ങളെ പ്രകാശത്തോടെ അലങ്കരിക്കുന്നു.

Mantra 8

यदग्न एषा समितिर्भवाति देवी देवेषु यजता यजत्र । रत्ना च यद्विभजासि स्वधावो भागं नो अत्र वसुमन्तं वीतात् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഈ സമിതി ദേവന്മാരിൽ ദേവിയായി—പൂജ്യയായി, ഹേ യജത്ര—ആകുമ്പോൾ, ഹേ സ്വധാവൻ, നീ രത്നങ്ങളെ വിഭജിക്കുമ്പോൾ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് വസുമന്തമായ (സമൃദ്ധമായ) ഒരു പങ്ക് നൽകേണമേ.

Mantra 9

श्रुधी नो अग्ने सदने सधस्थे युक्ष्वा रथममृतस्य द्रवित्नुम् । आ नो वह रोदसी देवपुत्रे माकिर्देवानामप भूरिह स्याः ॥

ഹേ അഗ്നേ, സദനത്തിൽ, സധസ്ഥത്തിൽ ഞങ്ങളെ ശ്രവിക്കേണമേ; അമൃതത്തിന്റെ ധനസമ്പത്തോടെ വേഗമുള്ള രഥം യോജിപ്പിക്ക. ഹേ ദേവപുത്ര, ദ്യാവാ-പൃഥിവീ എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകരുത്—ഇവിടെ തന്നെയിരിക്കുക, പിന്മാറരുത്.