Sukta 10

Mantra 1

ओ चित्सखायं सख्या ववृत्यां तिरः पुरू चिदर्णवं जगन्वान् । पितुर्नपातमा दधीत वेधा अधि क्षमि प्रतरं दीध्यानः ॥

ఓ సఖా! సఖ్యముచే సఖుని అన్వేషిస్తూ అతడు అనేక వరదల్ని/ప్రవాహాల్ని దాటి వెళ్లాడు. వేదా (జ్ఞాత) తండ్రి కుమారుని స్థాపిస్తాడు; భూమిపై అతనిని ముందుండి నడిపించే జ్యోతిగా ప్రజ్వలింపజేస్తూ.

Mantra 2

न ते सखा सख्यं वष्ट्येतत्सलक्ष्मा यद्विषुरूपा भवाति । महस्पुत्रासो असुरस्य वीरा दिवो धर्तार उर्विया परि ख्यन् ॥

నీ సఖుడు ఇలాంటి సఖ్యాన్ని కోరడు—ఈ ఒకే గుర్తును—అది విభిన్న రూపమై పోయినప్పుడు. అసురుని మహాబల కుమారులు, వీరులు, దివ్యాన్ని ధారించువారు; ఉర్వీ (విస్తీర్ణ) భూమి చుట్టూ విస్తారంగా పరిశీలిస్తారు.

Mantra 3

उशन्ति घा ते अमृतास एतदेकस्य चित्त्यजसं मर्त्यस्य । नि ते मनो मनसि धाय्यस्मे जन्युः पतिस्तन्वमा विविश्याः ॥

అమరులు (దేవులు) నిజంగా ఇదే కోరుతారు—ఒక మర్త్యుని పరిమితి/బంధనాన్ని విడిచిపెట్టడాన్నికూడా (వారు సమ్మతిస్తారు). నీ మనసును నా మనసులో స్థాపించు; దాంపత్యభావంతో నా దేహధారిత సత్తాలో ప్రవేశించు.

Mantra 4

न यत्पुरा चकृमा कद्ध नूनमृता वदन्तो अनृतं रपेम । गन्धर्वो अप्स्वप्या च योषा सा नो नाभिः परमं जामि तन्नौ ॥

మునుపు మేము ఏదైనా చేసినా, ఇప్పుడు—సత్యం పలుకుతూ—అసత్యంలో ఎందుకు పడిపోవాలి? జలాలలో ఉన్న గంధర్వుడు, జలమయ కన్య—ఆమెయే మా నాభి, మా పరమ ‘జామి’ (అత్యంత సన్నిహిత బంధుత్వం); అదే మన మధ్యనున్న ఆ బంధం.

Mantra 5

गर्भे नु नौ जनिता दम्पती कर्देवस्त्वष्टा सविता विश्वरूपः । नकिरस्य प्र मिनन्ति व्रतानि वेद नावस्य पृथिवी उत द्यौः ॥

గర్భంలోనే మా జనకుడు—జంటగా—ఏ దేవుడు? దేవ త్వష్టా, సవితా, విశ్వరూపుడు. అతని వ్రతాలను (నియమాలను) ఎవ్వరూ అతిక్రమించరు; అతనిని పృథివి మరియు ద్యౌ (ఆకాశం) తెలుసు—మేమూ తెలుసు.

Mantra 6

को अस्य वेद प्रथमस्याह्नः क ईं ददर्श क इह प्र वोचत् । बृहन्मित्रस्य वरुणस्य धाम कदु ब्रव आहनो वीच्या नॄन् ॥

ఈ మొదటి దినాన్ని ఎవరు తెలుసు? ఎవరు దాన్ని చూశారు, ఇక్కడ ఎవరు దాన్ని ప్రకటించగలరు? మిత్ర-వరుణుల ధామం విశాలమైనది—ఓ ‘ఆహన్’ (వధకుడా), నిర్ణాయక వాక్యంతో మనుష్యులను వేరు చేయడం గురించి నీవు ఎలా పలుకగలవు?

Mantra 7

यमस्य मा यम्यं काम आगन्त्समाने योनौ सहशेय्याय । जायेव पत्ये तन्वं रिरिच्यां वि चिद्वृहेव रथ्येव चक्रा ॥

యముని పట్ల—ఆ యమ్యుడు, జంటవాడి వైపు—నాలో కామన వచ్చింది; ఒకే యోనిలో మనం ఇద్దరం కలిసి శయనించుటకు. భార్య భర్తకు తన దేహాన్ని అర్పించునట్లు, నేను నా దేహభావాన్ని సమర్పించుదును; రథపు దారిలో చిక్కిన చక్రం విడిపోవునట్లు, (బంధాన్ని) విరిచి విడిపో.

Mantra 8

न तिष्ठन्ति न नि मिषन्त्येते देवानां स्पश इह ये चरन्ति । अन्येन मदाहनो याहि तूयं तेन वि वृह रथ्येव चक्रा ॥

ఇక్కడ సంచరించే దేవుల ‘స్పశ’ (గూఢచారులు/కాపలాదారులు) నిలువరు; కనురెప్ప కూడా మూయరు. హే మదాహన (మదాన్ని హరించువాడా), నీవు త్వరగా మరో మార్గంగా వెళ్లిపో; ఆ మార్గంతోనే నిన్ను నీవు విడిపించుకో—రథపు రాటలోనుండి చక్రం చీలి బయటపడినట్లు.

Mantra 9

रात्रीभिरस्मा अहभिर्दशस्येत्सूर्यस्य चक्षुर्मुहुरुन्मिमीयात् । दिवा पृथिव्या मिथुना सबन्धू यमीर्यमस्य बिभृयादजामि ॥

ఆమె అతనిని రాత్రులతోను దినాలతోను సేవించుగాక; సూర్యుని చక్షువు మళ్లీ మళ్లీ తెరుచుగాక. ద్యావా-పృథివీ యుగళం—సంబంధులు, సంయుక్తులు; యమీ యముని ధరించుగాక—అజామి (అవిధి-సంగమం)గా కాదు, జంట-శక్తిని గందరగోళం లేకుండా ధరించునట్లుగా.

Mantra 10

आ घा ता गच्छानुत्तरा युगानि यत्र जामयः कृणवन्नजामि । उप बर्बृहि वृषभाय बाहुमन्यमिच्छस्व सुभगे पतिं मत् ॥

ఇప్పుడు నీవు ఉత్తరమైన తదుపరి యుగాల వైపు వెళ్లుము; అక్కడ బంధువులు అజాతం—అంటే ఒకే గోత్రానికి చెందనిదాన్నీ—సంబంధంగా చేసుకొనుదురు. వృషభసమ బలవంతునికై నీ బాహువును ఎత్తుము; హే సుభగే, నన్ను కాదు—ఇంకొక పతిని అన్వేషించుము.

Mantra 11

किं भ्रातासद्यदनाथं भवाति किमु स्वसा यन्निॠतिर्निगच्छात् । काममूता बह्वेतद्रपामि तन्वा मे तन्वं सं पिपृग्धि ॥

భ్రాత అనాథుడైపోతే అతడు ఏ భ్రాత? స్వసాపై నిరృతి—వినాశం—వచ్చి చేరితే ఆమె ఏ స్వసా? కామప్రేరితుడనై నేను దీనిని బహుగా పలుకుచున్నాను—హే తనువంతీ, నీ తనువుతో నా తనువును సంపూర్ణతలో కలుపుము.

Mantra 12

न वा उ ते तन्वा तन्वं सं पपृच्यां पापमाहुर्यः स्वसारं निगच्छात् । अन्येन मत्प्रमुदः कल्पयस्व न ते भ्राता सुभगे वष्ट्येतत् ॥

నేను నీతో తనువుతో తనువును కలుపను; స్వసా వద్దకు వెళ్లువానిని పాపమని అంటారు. నన్ను విడిచి మరొకరితో నీ ప్రముద—ఆనందం—సిద్ధపరచుకొనుము; హే సుభగే, నీ భ్రాత దీనిని కోరడు.

Mantra 13

बतो बतासि यम नैव ते मनो हृदयं चाविदाम । अन्या किल त्वां कक्ष्येव युक्तं परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् ॥

అయ్యో, అయ్యో, ఓ యమా! నిజంగా నీ మనస్సును, హృదయాన్ని నేను ఎరుగలేదు. ఇంకొకదే నిన్ను చుట్టి ఆలింగనం చేస్తుంది—యుగంలో జతచేసినవానిని బెల్టు/బంధం చుట్టినట్లుగా; వృక్షాన్ని అంటిపెట్టుకునే లతలా.

Mantra 14

अन्यमू षु त्वं यम्यन्य उ त्वां परि ष्वजाते लिबुजेव वृक्षम् । तस्य वा त्वं मन इच्छा स वा तवाधा कृणुष्व संविदं सुभद्राम् ॥

ఓ యమీ, నీవు మరొకరిని ఆశ్రయించు/వెతుకు; మరొకడే నిన్ను చుట్టి ఆలింగనం చేస్తాడు—లత వృక్షాన్ని చుట్టినట్లుగా. అతనికై మనసుతో కోరిక పెట్టు; అతడూ నీకై—అప్పుడు మీరు శుభమైన, సౌభాగ్యదాయకమైన ‘సం-విద్’ (ఒప్పందం/సమన్వయం) ఏర్పరచుకోండి.