Sukta 111

Mantra 1

अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः । धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिॠक्वभिः ॥

この黄金の光によって、自らを浄めつつ進む者は、みずから繋いだ駿馬によって一切の憎しみを越える――太陽が自ら繋いだ光線によって越えるように。搾り出されたソーマの流れは輝く。浄められつつ、赤みを帯びた黄金の者は輝く。彼がすべての形相をめぐり行くとき、聖見者たちとともに、七つの口をもつ〈言〉の力とともに、詠唱者たちとともに。

Mantra 2

त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे ॥

汝はパニ（Paṇi）らの隠したその宝を見いだす。母たちとともに、汝はそれを自らの家において磨き清める――ṛtaの家において、洞察のはたらきによって。彼方より届くサーマン（sāman）の詠のように、そこでは思惟が鳴り響く。三重の赤き力によって、汝は生命の息吹（vayaḥ）を据え立てる。輝きつつ、汝は生命の息吹を据え立てる。

Mantra 3

पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता ॥

彼は前なる方角に沿って進み、明らかに見分ける。光の綱（光線）によって結び集められ――見ゆる戦車、神なる見ゆる戦車。雄々しき讃歌はインドラのもとへ至り、勝利のために彼を歓ばせた。金剛（ヴァジュラ）もまた――汝らが戦いのただ中にあって揺るがず、揺るがぬとき。