Sukta 111

Mantra 1

अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः । धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिॠक्वभिः ॥

ഈ സ്വർണ്ണരുചിയാൽ, സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഹരി (സോമ) എല്ലാ ദ്വേഷങ്ങളെയും കടന്നുപോകുന്നു—തന്റെ സ്വയം-യുഗ്വ (സ്വയം ചേർത്ത) അശ്വങ്ങളാൽ; സൂര്യൻ തന്റെ തന്നെ യുഗ്വ കിരണങ്ങളാൽ കടക്കുന്നതുപോലെ. പീഡിത (സുത) സോമത്തിന്റെ ധാര പ്രകാശിക്കുന്നു—ശുദ്ധമാകുന്ന, അരുഷ-ഹരി (ചുവപ്പ്-സ്വർണ്ണ) ഒരുവൻ. അവൻ ഋക്വ (ഋഷിവാണിയുടെ ഗായകർ)മാരോടൊപ്പം സർവ്വരൂപങ്ങളെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ—സപ്താസ്യ (ഏഴുമുഖ) വാക്-ശക്തികളോടൊപ്പം, ഋക്വരോടൊപ്പം.

Mantra 2

त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे ॥

പണികൾ മറച്ചുവെച്ച ആ വസു (ധന-തേജസ്) നീ കണ്ടെത്തുന്നു; മാതൃകളോടൊപ്പം നീ അതിനെ മർജയസി—നിന്റെ തന്നെ ധാമത്തിൽ, ഋതത്തിന്റെ ദമയിൽ, ധീതി (അന്തര്ദൃഷ്ടി)യുടെ കർമങ്ങളാൽ. പരാവതിൽ നിന്നുള്ള സാമംപോലെ—അവിടെ ധീതയഃ മുഴങ്ങുന്നു. രോചമാന (പ്രകാശമാന)നായി, ത്രിധാതുഭിഃ അരുഷീഭിഃ (ത്രിവിധ ചുവപ്പൻ-തേജസ്വി ശക്തികളാൽ) വയഃ (ജീവന്ബലം) സ്ഥാപിക്കുന്നു; നീ ജീവന്ബലം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 3

पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता ॥

അവൻ മുൻദിശയിലേക്കു മുന്നേറി, വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; തന്റെ രശ്മികളാൽ ഒന്നിച്ചു വലിക്കപ്പെടുന്നു—അവന്റെ ദൃശ്യമാന രഥം, ദൈവിക ദൃശ്യമാന രഥം. പൗരുഷഭരിതമായ ഉക്തങ്ങൾ ഇന്ദ്രനിലേക്കു വന്നു, ജയത്തിനായി അവനെ ഹർഷിപ്പിച്ചു; വജ്രവും കൂടെ—നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളിൽ അചഞ്ചലരാകുമ്പോൾ, അചഞ്ചല.