Sukta 97

Mantra 1

यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च ॥

祭儀において、天と地との人の座にて――そこにて神を求むる男たちは歓喜し、そこにてインドラ（Indra）のためにソーマ（Soma）の搾りが整えられる。彼が歓喜のために来たり、われらの存在の初めの広がりをもたらさんことを。

Mantra 2

आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः । यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव ॥

われらは神なる助けを選び取り、ここに招き寄せる。われらの大いなる友ブリハスパティよ、近く来たれ——寛大なる与え手の御前に、われらが咎なき者となるために。彼ははるか彼方より、父のごとくわれらに授けたもう。

Mantra 3

तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा ॥

われは礼拝と供物をもって、その最長老を讃える——ブラーフマナスパティ（Brāhmaṇaspati）、恵み深き者を。大いなる神聖の讃歌よ、インドラに結びつけ——神々の造りしブラフマン（聖なる言）の王なる彼に。

Mantra 4

स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति । कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान् ॥

ブリハスパティ——最も愛しき者、あらゆる望ましき賜物を携える者——願わくはわれらの成長の胎座（ヨーニ）に坐したまえ。霊的充溢の富と英雄の力への渇望そのものである彼よ——それを授け、われらを迫り来る者どもを越えさせ、損なわれぬよう守りたまえ。

Mantra 5

तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम ॥

われらは彼を呼ぶ——倦むことなきブリハスパティを。これは不死者に嘉せられる讃歌、古く生まれた不死の施与者たちがこれを支える。清らかに叫ぶ者、住まいの守護として祭らるべき者——阻むものなきブリハスパティをわれらは招く。

Mantra 6

तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति । सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः ॥

強き赤き駿馬らは、共に轡を並べて、ブリハスパティを運ぶ。彼の座すところさえ天のごとく青黒く、しかも彼は赤き姿をまとう——力ある者、ひとつの駆り立てにて進む。

Mantra 7

स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः । बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः ॥

彼はまことに清らかで、百重に広がる者。彼は浄める者、黄金の言葉を放つ者、駆り立てる者、光の力を担う者。ブリハスパティ——よき来入の者、高く雄々しき者——多くの友のためにソーマ（Soma）の搾りを、歓喜の注ぎを成し遂げる。

Mantra 8

देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा । दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा ॥

天と地という二女神、神の母たちは、その大いなる威力によってブリハスパティを増し広げた。友よ、識別のわざのために巧みとなれ；ブラフマン（brahman）のために、堅固で渡りやすい渡し場を作れ。

Mantra 9

इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥

言（ことば）の主ブラフマナスパティよ、この巧みに織られた讃歌は汝のために作られた—雷槌を執るインドラのためのブラフマン（brahman）として。思いは守られ、引き上げられよ；理解の充溢が、心狭き者の敵意の群れを追い払え。

Mantra 10

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ブリハスパティよ、汝とインドラとは、天の富と地の富との主である。歌う者、讃える者に、充溢する富を据えよ；そして汝らは—安寧の調べ（svastí）をもって、つねに我らを守れ。