Sukta 97

Mantra 1

यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च ॥

യജ്ഞത്തിൽ—ദ്യാവാപൃഥിവിയുടെ നൃസദനത്തിൽ—ദേവാന്വേഷികളായ മനുഷ്യർ ആനന്ദിക്കുന്നിടത്ത്; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സവന-സോമം പിഴിയുന്നിടത്ത്—അവൻ ആ മദത്തിലേക്ക് വരട്ടെ; നമ്മുടെ സത്തയുടെ ആദ്യ വിശാലതയും കൊണ്ടുവരട്ടെ.

Mantra 2

आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः । यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव ॥

ഞങ്ങൾ ദൈവിക സഹായങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ഞങ്ങളിലേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; ഹേ സഖാക്കളേ, മഹത്തായ ബൃഹസ്പതി—ഞങ്ങളുടെ ശക്തിമാൻ മിത്രൻ—ഞങ്ങളോടു സമീപിക്കട്ടെ. ഉദാര ദാതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഞങ്ങൾ കുറ്റമറ്റവരാകുവാൻ—അവൻ പരാവത് (ദൂരത്തുനിന്നും) പിതാവുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം നൽകുന്നവൻ.

Mantra 3

तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा ॥

ആ ജ്യേഷ്ഠനെ ഞാൻ നമസ്കാരത്തോടും ഹവിഷുകളോടും കൂടി സ്തുതിക്കുന്നു—സുശേവനായ ബ്രഹ്മണസ്പതിയെ. മഹത്തായ ദൈവിക ശ്ലോകം ഇന്ദ്രനോടു ചേർന്നിരിക്കട്ടെ—ദേവകൃത ബ്രഹ്മ (വാണി) യുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രനോടു.

Mantra 4

स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति । कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान् ॥

ഞങ്ങളുടെ യോനി—വളർച്ചയുടെ ആശ്രയത്തിൽ—എല്ലാ വാഞ്ഛിത വരങ്ങളും വഹിക്കുന്ന, അതിപ്രിയനായ ബൃഹസ്പതി ഇരിക്കട്ടെ. റായ (ആത്മീയ സമൃദ്ധി) യുടെയും സുവീര്യ (വീരബലം) യുടെയും കാമനാസ്വരൂപനായ അവൻ അത് ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്ത്, ഞങ്ങളെ അമർത്തിവരുന്നവരെ അതിക്രമിപ്പിച്ചു, ഞങ്ങളെ അരിഷ്ട (അപായരഹിത)രാക്കി നിലനിർത്തട്ടെ.

Mantra 5

तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम ॥

അമൃതനു പ്രിയമായ ഈ സ്തുതി-അർകം അർപ്പിച്ച്, ക്ഷീണമറിയാത്ത ബൃഹസ്പതിയെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. പുരാജന്മരായ അമൃതന്മാരായ ദാതാക്കൾ ഇതിനെ താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നു. വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ യജ്യൻ, ശുദ്ധനാദം മുഴക്കുന്ന ബൃഹസ്പതിയെ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 6

तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति । सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः ॥

ബലവാന്മാരായ അരുണവർണ്ണ കുതിരകൾ, ഒരുമിച്ച് വഹിച്ച്, ബൃഹസ്പതിയെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവന്റെ ആസനവും ആകാശംപോലെ നീല-ഘനമാണ്; അവൻ അരുണരൂപം ധരിക്കുന്നു—ശക്തിമാൻ, ഏകചാലനത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ.

Mantra 7

स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः । बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः ॥

അവൻ ശുദ്ധൻ; ശതപത്രൻ—നൂറുമടങ്ങ് വ്യാപ്തിയുള്ളവൻ. അവൻ ശുദ്ധീകരകൻ, സ്വർണ്ണവാണിയുള്ളവൻ, പ്രേരകൻ, ദീപ്തശക്തിയുടെ വാഹകൻ. സുലഭപ്രവേശൻ, ഉന്നതനും മഹാനുമായ ബൃഹസ്പതി, അനേകം സഖാക്കൾക്കായി സോമപേഷണം—ആസുതി, ആനന്ദധാര—നിർവഹിക്കും.

Mantra 8

देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा । दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा ॥

ദേവികളായ ദ്യാവാ-പൃഥിവി—ദേവന്റെ ജനിത്രിയായ മാതാക്കൾ—തങ്ങളുടെ മഹിമയാൽ ബൃഹസ്പതിയെ വർധിപ്പിച്ചു. ഹേ സഖാക്കളേ, വിവേകകർമ്മത്തിനായി ദക്ഷരാകുവിൻ; ബ്രഹ്മണനു സുരക്ഷിതവും സുലഭവും ആയ കടവു (തീർത്ഥം) ഒരുക്കുവിൻ.

Mantra 9

इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥

ഹേ ബ്രഹ്മണസ്പതേ, ഈ സുവൃക്തി—സുനിർമ്മിതമായ സ്തുതി—നിനക്കായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനു ബ്രഹ്മരൂപമായി. ധിയഃ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യട്ടെ; പുരന്ധികൾ (പ്രജ്ഞയുടെ പൂർണ്ണതകൾ) സംകുചിതഹൃദയരുടെ വൈരങ്ങളെ അകറ്റട്ടെ.

Mantra 10

बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, നീയും ഇന്ദ്രനും ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും ആയ വസുവിന്റെ അധിപതികളാണ്. സ്തുതിക്കുന്ന ഗായകനിൽ—കീരിയിൽ—റയി, സത്തയുടെ പൂർണ്ണത സ്ഥാപിക്കുവിൻ; പിന്നെ നിങ്ങൾ ഇരുവരും സ്വസ്തിഭിഃ സദാ ഞങ്ങളെ കാക്കുവിൻ.