Sukta 162

Mantra 1

मा नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् । यद्वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥

ミトラ、ヴァルナ、アリヤマン、生命の息、インドラ、リブクシャーン、そしてマルトたちよ、われらを咎めの眼で見そなわすな。われらは集会（vidatha）において、神々より生まれた迅き駿馬の英雄の力を宣べ語らん——正しく語らるべき内なる統御の力を。

Mantra 2

यन्निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति । सुप्राङजो मेम्यद्विश्वरूप इन्द्रापूष्णोः प्रियमप्येति पाथः ॥

衣と富とに覆われたものが、口もとから取り上げられた供物として前へ導かれるとき、前へ進む山羊は、咩きつつ万象の姿を帯び、インドラとプーシャンの愛しき道へと至る。生命の力は、照らす者と養う者の正しき路へ導かれる。

Mantra 3

एष च्छागः पुरो अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः । अभिप्रियं यत्पुरोळाशमर्वता त्वष्टेदेनं सौश्रवसाय जिन्वति ॥

この山羊は、迅き駿馬とともに先に導かれ、プーシャンの分として、すべての神々のために運ばれる。愛しきプーロḷāśa（puroḷāśa）がその馬とともに捧げられるとき、トヴァシュトリ（Tvaṣṭṛ）はそれを善き名声のために力づける。彼は形を整え、供物を魂の誉れの真の乗り物とする。

Mantra 4

यद्धविष्यमृतुशो देवयानं त्रिर्मानुषाः पर्यश्वं नयन्ति । अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्नजः ॥

季節の律に従って進む供物の力が、人の諸力によって三重に導かれ、迅速なる力の駿馬のまわりを運ばれるとき、ここにまずプーシャン（Pūṣan）の分け前が至る。彼は祭祀を諸神に向けて正しく知らせ、正しく届けさせる——不生者（aja）として、内なる導き手である。

Mantra 5

होताध्वर्युरावया अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ उत शंस्ता सुविप्रः । तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥

ホートリ（Hotṛ）とアドヴァリユ（Adhvaryu）——助け手たち——よ、アグニ（Agni）を燃え立たせよ。石を握る者たちと、善き霊感の誦唱者は、正しき言葉を宣言せよ。その、光明の響きへとよく形づくられ、完全に供えられた祭祀によって、われらの力と担いの通路を満たし尽くせ。

Mantra 6

यूपव्रस्का उत ये यूपवाहाश्चषालं ये अश्वयूपाय तक्षति । ये चार्वते पचनं सम्भरन्त्युतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु ॥

祭柱を削り作る者たち、またそれを運ぶ者たち、馬の祭柱のために柱冠（頭部材）を刻む者たち、さらに煮炊きの備えを運び集める者たち——彼らすべての強き合意と推進の力が、われらを前へと駆り立てよ。

Mantra 7

उप प्रागात्सुमन्मेऽधायि मन्म देवानामाशा उप वीतपृष्ठः । अन्वेनं विप्रा ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥

それは近づき、前へと進み来た。わが内に善き思いが据えられた――神々（देवाः）へ望みを向ける思いが。広き背をもつ運び手が近づき来る。それに従って、ヴィプラ（賢者）とリシ（ऋषि）たちは歓喜する。神々の増益のために、われらは善き結びの縁を結んだ。

Mantra 8

यद्वाजिनो दाम संदानमर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुरस्य । यद्वा घास्य प्रभृतमास्ये तृणं सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥

豊饒の駿馬（vājin）の縛りと締め具は何であれ、その頭帯と綱は何であれ、またその口へ運ばれる草は何であれ――それらすべてが神々のうちに受け取られ、神々の光へと帰入せんことを。

Mantra 9

यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तमस्ति । यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥

馬の肉に蝿がもたらす汚れは何であれ、斧刀（svadhiti）に塗りついたものは何であれ、整え手の両手にあるものは何であれ、爪にあるものは何であれ――それらすべてもまた神々のうちに受け取られ、その受納によって清められんことを。

Mantra 10

यदूवध्यमुदरस्यापवाति य आमस्य क्रविषो गन्धो अस्ति । सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधं शृतपाकं पचन्तु ॥

腹より吹き出づる不浄の息、未熟の肉の腥き香り——巧みなる整え手らよ、それをよく鎮め、正しく調えよ。さらに、メーダー（medhā）なる知慧の供えを、よく煮え、熟しきものとして調理せよ。

Mantra 11

यत्ते गात्रादग्निना पच्यमानादभि शूलं निहतस्यावधावति । मा तद्भूम्यामा श्रिषन्मा तृणेषु देवेभ्यस्तदुशद्भ्यो रातमस्तु ॥

汝の肢より、アグニ（Agni）により焼かれつつ、打たれしものの串に沿いて滴り落つるもの——それが大地に落ちず、草むらに落ちぬように。欲する神々へ、喜びの贈り物としてそれが捧げられんことを。

Mantra 12

ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ईमाहुः सुरभिर्निर्हरेति । ये चार्वतो मांसभिक्षामुपासत उतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु ॥

熟しき馬をめぐり見守る者たち、また「芳しき精髄を運び出せ」と言う者たち、さらに馬に仕え、肉の分け前を求めて近づく者たち——そのすべての者の合意の声、その前へ駆る力が、われらを推し進めんことを。

Mantra 13

यन्नीक्षणं माँस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण आसेचनानि । ऊष्मण्यापिधाना चरूणामङ्काः सूनाः परि भूषन्त्यश्वम् ॥

肉を煮る釜（ukhā）を見守り手入れすること、汁（yūṣa）を注ぐ器々、熱を保つ覆い、熟した供物（caru）を扱う杓・受け皿——よく整えられ、四方よりその力ある駿馬を飾り立て、据え置く。

Mantra 14

निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच्च पड्बीशमर्वतः । यच्च पपौ यच्च घासिं जघास सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥

汝のうち、踏み出し、座して落ち着き、身をめぐらすこと、また駿馬の衝動と前への推し進めであったもの；汝が飲んだもの、汝が食した飼葉のすべて——そのすべてが神々のうちに取り上げられ、合一せんことを。

Mantra 15

मा त्वाग्निर्ध्वनयीद्धूमगन्धिर्मोखा भ्राजन्त्यभि विक्त जघ्रिः । इष्टं वीतमभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥

煙の香を帯びて轟く火（アグニ）が汝を悩ますことなかれ。輝く釜が汝をつかみ、焼き焦がすことなかれ。供えられ、迎え入れられ、よく招請され、聖なる呼声「vaṣaṭ」により整えられたその駿馬を、神々は受け取り、己がものとして取り上げる。

Mantra 16

यदश्वाय वास उपस्तृणन्त्यधीवासं या हिरण्यान्यस्मै । संदानमर्वन्तं पड्बीशं प्रिया देवेष्वा यामयन्ति ॥

馬のために布を敷き、覆いを置き、さらに黄金の飾りをその身に据えるとき——彼らは馬の力を正しく結び合わせ、整えて、神々に愛でられるものとして、神聖なる諸力のうちへと導く。

Mantra 17

यत्ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद । स्रुचेव ता हविषो अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥

汝が進み、また止まるとき、奮い起こされた力の大いなる衝きの中で、踵により、あるいは鞭により打たれたものがあるなら——その打撃のすべてを、祭儀における柄杓のごとく、わたしは梵言（brahman）の力によって汝のための供物として聖別する。

Mantra 18

चतुस्त्रिंशद्वाजिनो देवबन्धोर्वङ्क्रीरश्वस्य स्वधितिः समेति । अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्परुरनुघुष्या वि शस्त ॥

神々の縁者たるこの強き駿馬には、三十四の肋がある。斧は馬に向かって合わさる。正しい技と見分けの法によって、肢体を欠けなく整えよ。節は節に従い、しかるべき響きをもって告げ、測りある術で切り分けよ。

Mantra 19

एकस्त्वष्टुरश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस्तथ ऋतुः । या ते गात्राणामृतुथा कृणोमि ताता पिण्डानां प्र जुहोम्यग्नौ ॥

一はトヴァシュトリ（Tvaṣṭṛ）の馬の分け前を定め、二はそれを導き抑える御者となる――かくして正しき時節（ṛtu）と正法（ṛta）もまた在る。われが真実の度量に従い汝の諸肢を時に応じて配するとき、その塊の分け前を、われは先立ってアグニ（Agni）に献じて投ずる。

Mantra 20

मा त्वा तपत्प्रिय आत्मापियन्तं मा स्वधितिस्तन्व आ तिष्ठिपत्ते । मा ते गृध्नुरविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्यसिना मिथू कः ॥

近づき来る汝の愛しき内なる自己が灼かれぬように。斧が汝の身に立ちかからぬように。貪りて技なき切り手が、踏み越えて刃を誤ち、汝の肢を裂き欠けさせ、隙だらけにせぬように。

Mantra 21

न वा उ एतन्म्रियसे न रिष्यसि देवाँ इदेषि पथिभिः सुगेभिः । हरी ते युञ्जा पृषती अभूतामुपास्थाद्वाजी धुरि रासभस्य ॥

まことにこれによって汝は滅びず、また損なわれない。汝は善く易き道をもって、まさしく神々のもとへ赴く。汝のために二頭の輝ける馬が轭に繋がれ、力に斑（まだら）なるものとなれ。強きものは近くに立ち、驢馬の轭木の上に——その行路を支えて。

Mantra 22

सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुंसः पुत्राँ उत विश्वापुषं रयिम् । अनागास्त्वं नो अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो अश्वो वनतां हविष्मान् ॥

この強き馬の力が、われらに善き光明の群れと善き精気の駿馬とを勝ち得させ、また魂の子らと、万有を養う富とをもたらしますように。アディティ（Aditi）がわれらを咎なき者となさいますように。供物に富む馬が、正しき秩序において自らを治める王権の力を、われらに勝ち取りますように。