Sukta 162

Mantra 1

मा नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् । यद्वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥

మిత్రుడు, వరుణుడు, ఆర్యమ, ఆయు (ప్రాణశక్తి), ఇంద్రుడు, ఋభుక్షన్, మరుతులు—మాపై నిందాదృష్టి వేయకుండుగాక; ఎందుకంటే దేవజాతమైన వేగవంతమైన అశ్వపు వీర్యాలు—వీరపరాక్రమాలను విదథే (సభ/యజ్ఞసమావేశంలో) మేము ప్రకటించబోతున్నాం; అలాగే యథోచిత వాక్యంతో చెప్పవలసిన అంతర్లీన అధిపత్యాన్ని కూడా ఉద్ఘోషిస్తాం.

Mantra 2

यन्निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति । सुप्राङजो मेम्यद्विश्वरूप इन्द्रापूष्णोः प्रियमप्येति पाथः ॥

వస్త్రం, సంపదతో కప్పబడిన ఆ గృహీత రాతి (అర్పిత భాగం/భేటి)ని వారు ముఖం నుండి ముందుకు తీసుకెళ్లినప్పుడు—అప్పుడు విశ్వరూపుడై మేకుమేకుమని అరుచు ముందుకు సాగే ఛాగ (మేక) ఇంద్ర-పూషణుల ప్రియమైన పథాన్ని చేరుతుంది; ప్రాణశక్తి ప్రకాశకుడు (ఇంద్రుడు) మరియు పోషకుడు (పూషణుడు) చూపే సమ్యక్ మార్గంలో నడిపించబడుతుంది.

Mantra 3

एष च्छागः पुरो अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः । अभिप्रियं यत्पुरोळाशमर्वता त्वष्टेदेनं सौश्रवसाय जिन्वति ॥

ఈ ఛాగ (మేక) వేగవంతమైన అశ్వం ముందుగా, పూషణుని భాగంగా, సమస్త దేవుల కొరకు నడిపించబడుతుంది. ప్రియమైన పురోళాశం అశ్వంతో కలిసి అర్పించబడినప్పుడు, త్వష్టృ దానిని సుశ్రవస్ (ఉత్తమ కీర్తి) కొరకు బలపరుస్తాడు—రూపాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తాడు; అప్పుడు ఆ అర్పణం ఆత్మయశస్సుకు నిజమైన వాహనమవుతుంది.

Mantra 4

यद्धविष्यमृतुशो देवयानं त्रिर्मानुषाः पर्यश्वं नयन्ति । अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्नजः ॥

ఋతుచక్ర లయలో నడిచే హవి-శక్తిని మానవ శక్తులు వేగవంతమైన బలమున్న అశ్వాన్ని చుట్టూ మూడుసార్లు నడిపించినప్పుడు, ఇక్కడ మొదటి భాగం పూషణునికే చేరుతుంది—అతడు జాగృతికర్త, వృద్ధికర్త; ‘అజ’ (అజన్ముడు) అనే అంతర్యామి మార్గదర్శిగా ఉండి, యజ్ఞాన్ని దేవులకు ‘ప్రతివేదయన్’—అంటే చైతన్యంతో తెలియజేసి యథావిధిగా సమర్పింపజేస్తాడు.

Mantra 5

होताध्वर्युरावया अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ उत शंस्ता सुविप्रः । तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥

హోతా, అధ్వర్యు—ఈ సహాయకులు—అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేయండి; గ్రావ-గ్రాహులు (రాళ్లను పట్టువారు) మరియు సువిప్ర శంస్తా (ప్రేరిత స్తోత) యథార్థ వాక్యాన్ని స్థాపించండి. స్వరంలో సుగఠితమైన, స్విష్ట (సుప్రతిష్ఠిత) ఆ యజ్ఞం ద్వారా, హే వక్షణా (ధారణ-శక్తి మార్గాలు), మీరు సంపూర్ణంగా నిండిపోండి.

Mantra 6

यूपव्रस्का उत ये यूपवाहाश्चषालं ये अश्वयूपाय तक्षति । ये चार्वते पचनं सम्भरन्त्युतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु ॥

యూపాన్ని తయారుచేసేవారూ, యూపాన్ని మోసేవారూ; అశ్వ-యూపానికి చషాలం (శిరోభాగం) చెక్కేవారూ; అర్వతకు పచనం (పాకసామగ్రి) సమకూర్చేవారూ—వారందరి అభిగూర్తిః (సమష్టి దృఢ సమ్మతి) మరియు ప్రేరణాబలం మమ్మల్ని ముందుకు నడిపించుగాక.

Mantra 7

उप प्रागात्सुमन्मेऽधायि मन्म देवानामाशा उप वीतपृष्ठः । अन्वेनं विप्रा ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥

అది సమీపంగా, ముందుకు వచ్చి చేరింది; నా అంతరంలో సుమన్—శుభచింతన—స్థాపితమైంది; అది దేవుల ఆశ వైపు మొగ్గిన చింతన. విశాల-పృష్ఠుడైన వాహకుడు సమీపానికి వస్తాడు; అతని వెంట విప్రులు, ఋషులు ఆనందిస్తారు. దేవుల పుష్టికోసం మేము సుబంధు—శుభ బంధం, శుభ సంయోగం—నిర్మించాము.

Mantra 8

यद्वाजिनो दाम संदानमर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुरस्य । यद्वा घास्य प्रभृतमास्ये तृणं सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥

వాజిన్ అశ్వుని దామ్—బంధనం—మరియు సందానం—బిగింపు—ఏదైనా; అతని శీర్షణ్య రశనా—తలపట్టీ—మరియు రజ్జు—తాడు—ఏదైనా; అతని నోటికి తెచ్చే గడ్డి ఏదైనా—అవి అన్నీ, ఓ అశ్వా, దేవులలో స్వీకరింపబడి నిలవుగాక, దేవేష్వస్తు.

Mantra 9

यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तमस्ति । यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥

అశ్వుని క్రవిష్—మాంసం—పై ఈగల వల్ల కలిగే మలినత ఏదైనా; లేదా స్వధిత్—కత్తి/కర్తన-పరికరం—పై అంటుకున్నది ఏదైనా; శమిత్రు—వ్యవస్థాపకుడు—చేతులపై ఉన్నది ఏదైనా; గోళ్లలో ఉన్నది ఏదైనా—అవి అన్నీ, ఓ అశ్వా, దేవులలో స్వీకరింపబడి నిలవుగాక, దేవేష్వస్తు.

Mantra 10

यदूवध्यमुदरस्यापवाति य आमस्य क्रविषो गन्धो अस्ति । सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधं शृतपाकं पचन्तु ॥

ఉదరమునుండి వచ్చే దుర్గంధ వాయువూ, పచ్చి మాంసపు వాసనయూ—వాటిని సుకృత శమితారులు (యజ్ఞ-వ్యవస్థాపకులు) శుభంగా శాంతింపజేసి సువ్యవస్థితం చేయుగాక; మరియు మేధ (యజ్ఞ-మేధా/బుద్ధి-అర్పణ) అనే హవిని శృతపాకంగా—బాగా ఉడికించి పరిపక్వంగా—వండుగాక.

Mantra 11

यत्ते गात्रादग्निना पच्यमानादभि शूलं निहतस्यावधावति । मा तद्भूम्यामा श्रिषन्मा तृणेषु देवेभ्यस्तदुशद्भ्यो रातमस्तु ॥

నీ అవయవాల నుండి—అగ్నిచే వండబడుచుండగా—ఆహత (వధిత) దేహమునుండి జారి, శూలం (శిక/శూలం) మీదుగా కిందకు చిందేది ఏదైనా, అది భూమిపై పడకూడదు, గడ్డిలో పడకూడదు; దానిని కోరుకునే దేవులకు ఆనందదానంగా (రాతం) అది అర్పితమగుగాక.

Mantra 12

ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ईमाहुः सुरभिर्निर्हरेति । ये चार्वतो मांसभिक्षामुपासत उतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु ॥

పరిపక్వమైనప్పుడు వాజిన్ (అశ్వం)ను చుట్టూ చూసేవారు, ‘సురభి సారం/రసాన్ని బయటకు తీసుకెళ్లండి’ అని చెప్పేవారు, అలాగే అరవత్ (అశ్వం) వద్ద మాంసభాగం (మాంసభిక్షా) కోరుతూ ఉపాసించేవారు—వారందరి అభిగూర్తిః (సమూహ ప్రేరక సమ్మతి/ఉద్ఘోష) మమ్మల్ని ముందుకు నడిపించుగాక.

Mantra 13

यन्नीक्षणं माँस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण आसेचनानि । ऊष्मण्यापिधाना चरूणामङ्काः सूनाः परि भूषन्त्यश्वम् ॥

మాంసం వండే ఉఖా (వంటపాత్ర) యొక్క పరిశీలన, సంరక్షణ; యూష్ణ (రసం/కషాయం) పోయుటకు పాత్రలు; ఉష్ణాన్ని నిలుపు కప్పులు; చరువు (వండిన హవి) యొక్క అంకాః (గరిటెలు/డోంగాలు)—ఇవి అన్నీ సుగఠితమై, చుట్టూరా బలవంతమైన అశ్వాన్ని సుసజ్జితం చేసి అలంకరిస్తాయి.

Mantra 14

निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच्च पड्बीशमर्वतः । यच्च पपौ यच्च घासिं जघास सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥

హే అశ్వా! నీలో ఉన్న నిక్రమణం (అడుగు ముందుకు వేయుట), నిషదనం (ఆగి కూర్చుట/నిలుచుట), వివర్తనం (తిరుగుట), అలాగే పడ్బీశం (పాద-ప్రేరణ/వేగం) మరియు అర్వతః (అశ్వ) యొక్క ముందుకు నెట్టే ఉత్సాహం; నీవు త్రాగినదంతా, నీవు తిన్న ఘాసి (గడ్డి/మేత) అంతా—అవి అన్నీ దేవులలో నీతో కలిసి స్వీకరింపబడి ఏకత్వాన్ని పొందుగాక.

Mantra 15

मा त्वाग्निर्ध्वनयीद्धूमगन्धिर्मोखा भ्राजन्त्यभि विक्त जघ्रिः । इष्टं वीतमभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥

ధూమ-గంధి, గర్జించే అగ్ని నిన్ను బాధించకూడదు; ప్రకాశించే ఉఖా (కడాయి/పాత్ర) నిన్ను పట్టుకొని కాల్చకూడదు. ఇష్టము, వీతము (స్వాగతింపబడినది), అభిగూర్తము (సుసంహూతము), వషట్కృతము (వషట్-ధ్వనితో సిద్ధమైనది) అయిన ఆ అశ్వాన్ని దేవులు స్వీకరించి తమలో గ్రహిస్తారు.

Mantra 16

यदश्वाय वास उपस्तृणन्त्यधीवासं या हिरण्यान्यस्मै । संदानमर्वन्तं पड्बीशं प्रिया देवेष्वा यामयन्ति ॥

అశ్వానికి వస్త్రాన్ని పరచి, దానిపై ఆవరణాన్ని ఉంచినప్పుడు, అలాగే అతనిపై స్వర్ణరూపాలను అలంకరించినప్పుడు—అప్పుడు వారు అశ్వ-బలాన్ని సమ్యక్ ‘సందాన’ంలో (సరైన సంయోజనంలో) మరియు సిద్ధతలో స్థాపిస్తారు; అది దేవులకు ప్రియమైనది; దానిని దైవశక్తుల వైపు నడిపిస్తారు.

Mantra 17

यत्ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद । स्रुचेव ता हविषो अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥

నీ గమనంలోనూ నిలుపులోనూ, ప్రబుద్ధ బలపు ఆ మహా వేగంలో, మడమతో గానీ కొరడాతో గానీ నీకు తగిలిన ఏ దెబ్బయినా—ఆ దెబ్బలన్నిటినీ నేను అధ్వర యజ్ఞాలలో స్రుచా (హవిర్ చెంచా) వలె హవిగా చేసి, ‘బ్రహ్మ’ (వాక్శక్తి) ద్వారా నీకై పవిత్రంగా అర్పిస్తున్నాను.

Mantra 18

चतुस्त्रिंशद्वाजिनो देवबन्धोर्वङ्क्रीरश्वस्य स्वधितिः समेति । अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्परुरनुघुष्या वि शस्त ॥

దేవబంధు, వాజిన్ అశ్వానికి ముప్పై నాలుగు పక్కెముకలు ఉన్నాయి; గొడ్డలి అశ్వంపైకి వచ్చి చేరుతుంది. యుక్తి, వివేచనతో కూడిన విధానంతో అవయవాలను అచ్ఛిద్రంగా (అఖండంగా) చేయండి; సంధి-సంధిగా, తగిన ధ్వనితో, క్రమంగా ప్రకటిస్తూ కోయండి.

Mantra 19

एकस्त्वष्टुरश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस्तथ ऋतुः । या ते गात्राणामृतुथा कृणोमि ताता पिण्डानां प्र जुहोम्यग्नौ ॥

త్వష్టృ యొక్క అశ్వానికి భాగాలను పంచేవాడు ఒక్కడే; దానిని నడిపి నియంత్రించేవారు ఇద్దరు—అలాగే ఋతు (సమయోచిత కాలం) మరియు ఋత (నియమధర్మం) కూడా ఉన్నాయి. నీ అవయవాల విభజనను నేను ఋతు-క్రమానుసారం, యథామానంగా ఏ విధంగా చేస్తానో, ఆ పిండాల భాగాలను నేను ముందుకు నెట్టి అగ్నిలో జుహోతి చేస్తాను.

Mantra 20

मा त्वा तपत्प्रिय आत्मापियन्तं मा स्वधितिस्तन्व आ तिष्ठिपत्ते । मा ते गृध्नुरविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्यसिना मिथू कः ॥

సమీపించుచున్న నీ ప్రియమైన అంతరాత్మ దగ్ధమగకూడదు; గొడ్డలి నీ దేహంపై నిలిచిపోకూడదు. లోభి, అశిక్షిత కర్తకుడు హద్దు దాటి, ‘అసి’ (ధార)తో తప్పుగా కొట్టి, నీ అవయవాలను చిద్రాలతోను ఖండాలతోను చేయకూడదు.

Mantra 21

न वा उ एतन्म्रियसे न रिष्यसि देवाँ इदेषि पथिभिः सुगेभिः । हरी ते युञ्जा पृषती अभूतामुपास्थाद्वाजी धुरि रासभस्य ॥

నిజముగా దీనివలన నీవు నశించవు, హానికూడా పొందవు; సుగమమైన, శుభమైన మార్గముల ద్వారా నీవు దేవుల యొద్దకే వెళ్తావు. నీకోసం రెండు ‘హరి’ (దీప్త) అశ్వములు యుక్తమయ్యాయి—‘పృషతీ’, తమ శక్తుల్లో చిత్తరువైనవి; మరియు ‘వాజీ’ (బలవంతుడు) ‘రాసభ’ (గర్దభ) యొక్క ధురి/యుగదండంపై సమీపంగా నిలిచాడు—గమనాన్ని ఆధారపరచుతూ.

Mantra 22

सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुंसः पुत्राँ उत विश्वापुषं रयिम् । अनागास्त्वं नो अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो अश्वो वनतां हविष्मान् ॥

మాకు వాజీ (అశ్వ-శక్తి) సుగవ్యము—ఉత్తమ గోసంపద—మరియు స్వశ్వ్యము—ఉత్తమ అశ్వసంపద—అలాగే పురుషుని పుత్రులు మరియు సమస్తాన్ని పోషించే రయి (సంపద)ను జయించుగాక. అదితి మమ్మల్ని అనాగా—నిర్దోషులుగా—చేయుగాక; హవిష్మాన్ అశ్వుడు మాకు క్షత్రం—ధర్మానుగ తన్నుతాను పాలించు సామర్థ్యం—సాధించుగాక.