Sukta 155

Mantra 1

प्र वः पान्तमन्धसो धियायते महे शूराय विष्णवे चार्चत । या सानुनि पर्वतानामदाभ्या महस्तस्थतुरर्वतेव साधुना ॥

汝ら、ヴィシュヌ（Viṣṇu）――偉大なる英雄の力――のために讃歌を捧げよ。彼は澄みし歓喜（精製された甘露）に酔い、思惟を呼び覚ます。山々の峰に立ち、不落にして広大、堅くまっすぐにして、善き駿馬のごとく正し。

Mantra 2

त्वेषमित्था समरणं शिमीवतोरिन्द्राविष्णू सुतपा वामुरुष्यति । या मर्त्याय प्रतिधीयमानमित्कृशानोरस्तुरसनामुरुष्यथः ॥

インドラとヴィシュヌよ、疾き力ある二柱の戦いはまことに烈しい。ソーマを飲む者は、汝らのために安らぎの道を広くひらく。人に向けて敵対の力が据えられるとき、火の灼熱と突進の襲いからも、汝ら二柱は守り、通り道を広くする。

Mantra 3

ता ईं वर्धन्ति मह्यस्य पौंस्यं नि मातरा नयति रेतसे भुजे । दधाति पुत्रोऽवरं परं पितुर्नाम तृतीयमधि रोचने दिवः ॥

この二柱は彼の大いなる男らしさを増し育てる。二人の母は、種子のため、享受のために下へと導かれる。子は父の下なる名と上なる名とを据え、第三のものを天の光輝の領域に置く。

Mantra 4

तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसीनस्य त्रातुरवृकस्य मीळ्हुषः । यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरु क्रमिष्टोरुगायाय जीवसे ॥

まさにその、彼の英雄の力をわれらは讃える――強き護り手、狼に害されぬ者、恵み深き者を。三歩によって地上の諸世界を広く測り尽くした彼を、広く行くいのちのため、広大なる讃歌のために。

Mantra 5

द्वे इदस्य क्रमणे स्वर्दृशोऽभिख्याय मर्त्यो भुरण्यति । तृतीयमस्य नकिरा दधर्षति वयश्चन पतयन्तः पतत्रिणः ॥

光り輝く天の顕現を仰ぎ見て、死すべき者は彼の二つの歩みを見うる。だが第三の歩みには、誰ひとり到りえない――翼ある鳥が飛びゆくにも及ばない。

Mantra 6

चतुर्भिः साकं नवतिं च नामभिश्चक्रं न वृत्तं व्यतीँरवीविपत् । बृहच्छरीरो विमिमान ऋक्वभिर्युवाकुमारः प्रत्येत्याहवम् ॥

四と九十の名を合わせて、彼は多輻の輪を、回転する円のごとく動かし、その道程へと放った。広大なる身をもち、聖見者たちの讃歌（ṛk）によって量り定めつつ、常に若くして幼子にあらぬ者は、戦いへと進み出る。