Sukta 155

Mantra 1

प्र वः पान्तमन्धसो धियायते महे शूराय विष्णवे चार्चत । या सानुनि पर्वतानामदाभ्या महस्तस्थतुरर्वतेव साधुना ॥

हे जनहो, महाशूर विष्णूसाठी तुमचे स्तवन पुढे आणा—तो शुद्ध सोम-आनंदाने तृप्त असून धिया (विचार/प्रज्ञा) जागवितो. जो पर्वतशिखरांवर उभा आहे—अजेय, विराट्; आणि सुसाधित अश्वाप्रमाणे दृढ व सरळ आहे.

Mantra 2

त्वेषमित्था समरणं शिमीवतोरिन्द्राविष्णू सुतपा वामुरुष्यति । या मर्त्याय प्रतिधीयमानमित्कृशानोरस्तुरसनामुरुष्यथः ॥

हे इंद्र–विष्णू! तुमच्या दोघांच्या—उग्र, वेगवान शक्तींचे—समर खरोखरच तीव्र आहे; सोमपायी (सुतपा) तुमच्यासाठी सुरक्षित वाट रुंदावतो. आणि जेव्हा एखाद्या मर्त्याविरुद्ध शत्रुबल उभे केले जाते, तेव्हा अग्नीच्या ज्वाळांतूनही आणि धडकत्या आक्रमणातूनही तुम्ही दोघे रक्षण करता व मार्ग प्रशस्त करता.

Mantra 3

ता ईं वर्धन्ति मह्यस्य पौंस्यं नि मातरा नयति रेतसे भुजे । दधाति पुत्रोऽवरं परं पितुर्नाम तृतीयमधि रोचने दिवः ॥

ते दोघे त्याचे महान् पौरुष वाढवतात; बीज आणि भोग यांसाठी दोन माता खाली नेल्या जातात. पुत्र पित्याचे खालचे व वरचे—दोन्ही नाम स्थापन करतो; आणि तिसरे तो द्युलोकाच्या प्रकाशमय रोचनात अधिष्ठित करतो.

Mantra 4

तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसीनस्य त्रातुरवृकस्य मीळ्हुषः । यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरु क्रमिष्टोरुगायाय जीवसे ॥

त्याचेच, त्याचेच हे वीर्य आम्ही गातो—त्या दृढ रक्षकाचे, जो ‘अवृक’ (लांडगा-अस्पर्शित) आहे, जो उदार दाता आहे. ज्याने तीन पावलांनी पार्थिव लोकांचे व्यापक मापन केले—उरुगायासाठी, जीवनाच्या विस्तीर्ण गतीसाठी, आणि विशाल स्तुतीसाठी.

Mantra 5

द्वे इदस्य क्रमणे स्वर्दृशोऽभिख्याय मर्त्यो भुरण्यति । तृतीयमस्य नकिरा दधर्षति वयश्चन पतयन्तः पतत्रिणः ॥

त्याचे दोनच क्रम (पद-चरण) मर्त्य मनुष्य पाहू शकतो—दीप्त स्वर्गाच्या दर्शनाकडे पाहत; पण त्याचा तिसरा पद कोणालाही गाठता येत नाही—उडणारे पंखधारी पक्षीही नाहीत.

Mantra 6

चतुर्भिः साकं नवतिं च नामभिश्चक्रं न वृत्तं व्यतीँरवीविपत् । बृहच्छरीरो विमिमान ऋक्वभिर्युवाकुमारः प्रत्येत्याहवम् ॥

चार आणि नव्वद नावांसह त्याने अनेक-अरांचे चक्र—फिरत्या वर्तुळासारखे—चालविले, ते त्याच्या मार्गांत प्रवाहित केले. विशाल-शरीर, ऋषींच्या ऋचांनी मोजणारा, सदा-युवा—कधीही बालक नाही—रणाकडे पुढे येतो.