Sukta 124

Mantra 1

उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्त्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् । देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै ॥

曙光は昇り、われらのうちにアグニ（Agni）を燃え立たせる。太陽は上りて、広大なる光を注ぎ出した。ここに神サヴィトリ（Savitṛ）は、いまわれらのために真の目的を駆り立てた——われらの存在における二足のものも四足のものも、正しい成就へと前進せしめんがために。

Mantra 2

अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत् ॥

彼女は神々の誓戒（vrata）を侵さず、しかも人の惰なる時代を打ち砕く。行き過ぎし者、また帰り来る者、常しえに巡る者たちの型と尺度として、曙光——最初のもの——は輝き出で、魂の歩みを新たにする。

Mantra 3

एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति ॥

この天の娘はわれらの前に現れ、光（jyotis）を衣としてまとい、はじめよりその法は同一である。彼女はよくṛta（宇宙の正理・秩序）の道に従い、知る者のごとく、存在の方位（諸方向）を侵さない。

Mantra 4

उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि । अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम् ॥

彼女は見えてきた——清らかにして、輝く胸のように——またノーダーサ（Nodhās）のごとく、愛しきものどもを顕わにした。家から起こすように眠る者を目覚めさせ、最も常住の曙は、帰り来る者たちの中へ再び到来する。

Mantra 5

पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् । व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था ॥

中界（rajas）の前半において、光線の生み手たる彼女は、知のしるしを顕し出した。彼女はさらに遠く、さらに大いなる広がりへと展開し、両者を満たしつつ、二親の広き膝（懐）に憩う。

Mantra 6

एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् । अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती ॥

かくして彼女は、われらの目に最も豊かに現れる。彼女は一つの親族を選んで他を退けることはない。汚れなき身をもって、絶えず輝きつづける。小なるものを恐れず、大なるものの前に衰えず——あまねく光を放つ。

Mantra 7

अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः ॥

兄なき者のごとく、彼女はその男に向かって来る。穴よりよじ登る者のごとく、財の獲得という勝利をもたらす。夫を慕う妻のごとく、麗しく装い、ウシャス（曙光）は微笑みつつ水を澄ませる——旅路のために、いのちの流れを解き放つ。

Mantra 8

स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव । व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः ॥

妹は、より年長の姉のために胎（よに）を離れ、まるで面と向かって見られたかのように、すべり去る。ひろびろと明けゆくとき、太陽の光線によって自らを塗り清める——よく飾られた舞い手のように、光のさまざまな姿を身にまとう。

Mantra 9

आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् । ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः ॥

これら姉妹なる曙のうち、日々において、後のものは先のものに続き、後ろより近づく。願わくはその曙たち—古くしてなお常に新しきもの—いま我らのために富をもって昇り、魂に善き日をもたらさん。

Mantra 10

प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु । रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती ॥

目覚めよ、曙よ。満ちあふれさせ施す寛き者たちを呼び覚ませ。目覚めようとせぬ吝嗇のパニ（Paṇi）どもは退き失せよ。富をもって昇れ、施与の人々のために、富める曙よ。讃歌のためにも富め、善き言葉の者よ、我らの言（ことば）を温め、生き生きと育てよ。

Mantra 11

अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् । वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः ॥

見よ、この若き曙は前より来たり、光り輝く群れ—赤き光の列の面貌—を轭して結ぶ。いま彼女は広く昇り、目覚めの徴は進み出る。アグニ（Agni）、意志の内なる火は、家ごと家ごとに、我らの内に立ち上がる。

Mantra 12

उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय ॥

汝が昇るとき、鳥たちはねぐらより飛び立ち、父の分け前を受ける人々は暁に目覚める。汝は彼らとともに、いまここに、供物を捧げる死すべき者のために、豊かな歓びと広がりを運ぶ――神なる曙（ウシャス）よ。

Mantra 13

अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः । युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम् ॥

われは讃うべきブラフマン（brahman）の聖句をもって汝らを讃える。これにより増大せよ、供物を愛する曙たち（ウシャス）よ。汝ら女神の庇護（avas）によって、われらは力の充溢を勝ち得ん——千に富み、百に富むヴァージャ（vāja）を。