Sukta 124

Mantra 1

उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्त्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् । देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै ॥

ఉషా ఉదయిస్తుంది, మా లోన అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేస్తూ; పైకెగసే సూర్యుడు విశాలమైన జ్యోతిని పొంగనిచ్చాడు. ఇక్కడ దేవుడు సవితా ఇప్పుడు మా కొరకు సత్య లక్ష్యాన్ని ప్రేరేపించాడు—మా సత్తాలోని ద్విపదమూ చతుష్పదమూ ఋత-సిద్ధికి ముందుకు సాగునట్లు.

Mantra 2

अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत् ॥

ఆమె దైవ వ్రతాలను అతిక్రమించదు; అయినా మనుష్యుల జడత్వ యుగాలను ఛేదిస్తుంది. ముందుగా వెళ్లినవారికీ మళ్లీ తిరిగివచ్చేవారికీ నిత్య ఉపమా-ప్రమాణమై, తొలి ఉషా ప్రకాశించింది; ఆత్మగతిని నూతనీకరిస్తూ.

Mantra 3

एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति ॥

ఈ దివ్య కుమార్తె (ఉషా) మన ముందర ప్రత్యక్షమైంది—జ్యోతిని వస్త్రంగా ధరించి, ఆదినుంచే తన నియమంలో ఏకరూపంగా. ఆమె Ṛta మార్గాన్ని సక్రమంగా అనుసరిస్తుంది; తెలిసినదానిలా దిశల హద్దులను అతిక్రమించదు.

Mantra 4

उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि । अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम् ॥

ఆమె కనబడింది—ప్రకాశించే వక్షస్సులా శుద్ధంగా; నోధాస్ వలె ప్రియమైన వాటిని వెల్లడించింది. ఇంటి నుంచినట్లు నిద్రించినవారిని మేల్కొలిపుతూ, అత్యంత శాశ్వతమైన ఉషా తిరిగి తిరిగి వచ్చేవారిలో మళ్లీ చేరుతుంది.

Mantra 5

पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् । व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था ॥

మధ్యలోకపు మొదటి అర్ధంలో, కిరణాల జనని ఆమె జ్ఞానచిహ్నాన్ని ముందుకు ఉంచింది. ఆమె మరింత దూరంగా, మరింత విశాల విస్తారంగా వ్యాపిస్తుంది—రెండింటినీ నింపుతూ, రెండు తల్లిదండ్రుల విశాల ఒడిలో నిలిచి.

Mantra 6

एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् । अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती ॥

ఇదే ఉషా—దర్శనార్థం అత్యంత సమృద్ధిగా ఉన్నది; ఆమె ఒక బంధువును ఎంచుకొని మరొక బంధువును త్రోసివేయదు. కలంకరహిత తనువుతో ఆమె నిరంతరం ప్రకాశిస్తుంది; చిన్నదానిని చూసి వెనుకాడదు, మహత్తు ముందు క్షీణించదు—ఆమె సర్వత్రా దీప్తిమంతురాలు.

Mantra 7

अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः ॥

సోదరుడు లేనివారిలా ఆమె పురుషుని వైపు ప్రతిముఖంగా వస్తుంది; గర్తం నుంచి ఎక్కే आरोహకునిలా ధనాల జయప్రాప్తిని తెస్తుంది. భర్తను కోరే, సుందర వస్త్రధారిణి భార్యలాగా—ఉషా చిరునవ్వుతో జలాలను స్వచ్ఛం చేసి, ప్రయాణార్థం జీవధారలను విడుదల చేస్తుంది.

Mantra 8

स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव । व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः ॥

చిన్న చెల్లి పెద్ద చెల్లి కోసం యోనిని విడిచింది—ముఖాముఖి చూసినట్టే జారిపోయినట్లు. విస్తారంగా వ్యుచ్ఛంతీగా ఉదయిస్తూ, సూర్యుని రశ్ములతో ఆమె తనను అభ్యంజనం చేసుకుంటుంది—సుసజ్జిత నర్తకి వలె, ఆమె కాంతి రూపాలను ధరించుతుంది.

Mantra 9

आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् । ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः ॥

ఈ సోదరి-ఉషస్సులలో, దినాల క్రమంలో, తరువాతి ఉషస్సు ముందున్నదాని వెనుకగా వస్తుంది. ఆ ఉషస్సులు—ప్రాచీనమైనవైనా నిత్యనూతనమైనవే—ఇప్పుడు మా కొరకు సంపదతో ఉదయించి, శుభదినాన్ని ప్రసాదించుగాక.

Mantra 10

प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु । रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती ॥

ఓ ఉషస్, మేల్కొలుపు—సంపదతో నింపి దానం చేసే మఘోనులను; మేల్కొనని కృపణ పణయులు (Paṇi) తొలగిపోవుగాక. ఓ మఘోని (సమృద్ధ ఉషస్), ఉదారుల కొరకు సంపదతో ఉదయించు; ఓ సూనృతే (మధురవాక్యమయినదానా), స్తోత్రానికీ సమృద్ధిగా ఉండి మా వాక్కును జీవంతో, వేడిమితో వికసింపజేయు.

Mantra 11

अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् । वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः ॥

చూడుము, ఈ యువతి ఉషస్ ముందునుండి అశ్వాలతో వస్తుంది; అరుణవర్ణ గోవుల—కాంతి యొక్క ఎర్రని వరుసల—అనీకం (ముందుబాగం) ఆమె యోక్తుంది. ఇప్పుడు ఆమె విస్తారంగా ఉదయించింది; మేల్కొలుపు యొక్క కేతు ప్రకాశిస్తుంది—అగ్ని గృహం గృహం వద్ద లేచి నిలుస్తాడు.

Mantra 12

उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय ॥

ఉషా దేవీ! నీవు ఉదయించగానే విశ్రాంతి స్థలాల నుంచి పక్షులూ ఎగిరిపోతాయి; పితృ-భాగంలో భాగస్వాములైన మనుష్యులు వ్యుష్టిలో మేల్కొంటారు. వారితో కలిసి, ఇక్కడ-ఇప్పుడే, దాశుష్ (యజ్ఞదాత) అయిన మర్త్యునికి నీవు విస్తారమైన వామం (కల్యాణం/ఆనందం) మరియు విస్తృతిని మోసుకొస్తావు.

Mantra 13

अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः । युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम् ॥

హవిస్-ప్రియమైన ఉషాసులారా! నా స్తోమ్య బ్రహ్మం (మంత్ర-చింతన)తో మీ స్తుతి జరుగుగాక; దానివల్ల మీరు వృద్ధి చెందండి, పుష్టి పొందండి. దేవీలారా! మీ అవస్ (అనుగ్రహం/సహాయం) ద్వారా మేము సహస్రిణం, శతినం—వేలల్లోనూ వందల్లోనూ సమృద్ధమైన—వాజం (బలం/విజయ-సంపద)ను పొందుదుము.