Sukta 124

Mantra 1

उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्त्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् । देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै ॥

ಉಷಾ ಉದಯಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಸಮಿಧೆಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತ; ಮತ್ತು ಏರುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಉರ್ವಿಯಾ—ವಿಶಾಲವಾದ—ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವ ಸವಿತೃ ಈಗ ನಮಗಾಗಿ ಸತ್ಯಾರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾನೆ—ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ದ್ವಿಪತ್ ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪತ್ ಋತ-ಸಿದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಲೆಂದು.

Mantra 2

अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत् ॥

ಅವಳು ದೈವ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮಾನುಷ ಯುಗಗಳು—ಜಡತೆಯ ಕಾಲಗಳನ್ನು—ಒಡೆದು ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. ಹೋಗಿಹೋದವರಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಬರುವವರಿಗೂ ಉಪಮೆಯಾದ, ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಮಾಣವಾದ, ಮೊದಲ ಉಷಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು—ಆತ್ಮದ ಚಲನೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ.

Mantra 3

एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति ॥

ಇವಳು ದಿವ್ಯದ ಪುತ್ರಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ—ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ, ಆದಿಯಿಂದಲೇ ತನ್ನ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸಮಾನಳಾಗಿ. ಅವಳು ಋತದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸುಸಾಧುವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ತಿಳಿದವಳಂತೆ, ಸತ್ತೆಯ ದಿಕ್ಕುಗಳ ನಿಯಮವನ್ನು ಅವಳು ಲಂಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 4

उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि । अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम् ॥

ಅವಳು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ—ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಂತೆ; ಮತ್ತು ನೋಧಾಸನಂತೆ ಪ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಮನೆತನದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ನಿದ್ರಿಸುವವರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ನಿತ್ಯವಾದ ಉಷಸ್ಸು ಮರಳಿ ಬರುವವರ ನಡುವೆ ಮತ್ತೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 5

पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् । व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था ॥

ಮಧ್ಯಲೋಕದ ಮೊದಲ ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ, ಕಿರಣಗಳ ಜನನಿಯಾದ ಅವಳು ಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ವಿಶಾಲವಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಎರಡನ್ನೂ ತುಂಬುತ್ತಾ—ಎರಡು ಪಿತೃಗಳ ವಿಶಾಲ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಸುತ್ತಾ.

Mantra 6

एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् । अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती ॥

ಹೀಗೆ ಆ (ಉಷಾ) ನಮ್ಮ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಒಬ್ಬ ಬಂಧುವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಂಧುವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ. ಕಲಂಕರಹಿತ (ಅರೇಪಸ) ತನುವಿನಿಂದ ಅವಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಚಿಕ್ಕದರಿಂದಲೂ ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಮಹತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಳಗುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 7

अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः ॥

ಸಹೋದರರಹಿತಳಂತೆ ಅವಳು ಪುರುಷನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರತೀಚಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ; ಗುಂಡಿಯಿಂದ ಏರುವ ಏರುವವನಂತೆ ಅವಳು ಧನಗಳ ಜಯವನ್ನು (ಸನಯ) ತರುತ್ತಾಳೆ. ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿಯಾದ ಪತ್ನಿಯಂತೆ—ಉಷಾ ನಗುತ್ತಾ ನೀರನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ಜೀವನಧಾರೆಗಳನ್ನು ಪಯಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 8

स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव । व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः ॥

ಮಹತ್ತರ ಸಹೋದರಿಗಾಗಿ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರಿ ಯೋನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸರಿದಂತೆ—ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಂಡಂತೆಯೇ. ವಿಶಾಲವಾಗಿ ವ್ಯುಚ್ಛಂತಿಯಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನ ರಶ್ಮಿಗಳಿಂದ ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ಅಂಜಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಅಲಂಕರಿತ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯಂತೆ, ಬೆಳಕಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 9

आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् । ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः ॥

ಈ ಸಹೋದರಿ-ಉಷಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ, ದಿನಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ನಂತರದ ಉಷಸ್ಸು ಮೊದಲಿನದನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಉಷಸ್ಸುಗಳು—ಪ್ರಾಚೀನವಾದರೂ ಸದಾ ಹೊಸದಾದವು—ಈಗ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯಸಹಿತ ಉದಯಿಸಲಿ; ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶುಭದಿನವನ್ನು ತರುವ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ.

Mantra 10

प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु । रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती ॥

ಹೇ ಉಷಸ್ಸೇ, ಮಘೋನೀ, ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಸುವ ದಾನಶೀಲರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸು; ಜಾಗರಿಸದ ಕಂಜುಸ ಪಣಯರು ದೂರ ಸರಿಯಲಿ/ನಾಶವಾಗಲಿ. ಧನವಂತಿಯಾದ ಉಷಸ್ಸೇ, ಮಘವಂತರಿಗಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯಸಹಿತ ಉದಯಿಸು; ಹೇ ಸುನೃತೇ (ಮಧುರವಾಣಿ), ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೂ ಧನವಂತಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಷ್ಣವೂ ಜೀವಂತವೂ ಆಗುವಂತೆ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರು.

Mantra 11

अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् । वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः ॥

ನೋಡು—ಈ ಯುವತಿ ಉಷಸ್ಸು ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು (ರಥವನ್ನು) ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅರುಣ ಕಿರಣಗಳ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋವೃಂದವನ್ನು ಯೋಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ ಅವಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಜಾಗರಣದ ಸಂಕೇತ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹರಡುತ್ತದೆ: ಅಗ್ನಿ—ಅಂತರಂಗದ ಸಂಕಲ್ಪಾಗ್ನಿ—ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ (ನಮ್ಮೊಳಗೆ) ಎದ್ದು ನಿಂತಿದೆ.

Mantra 12

उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय ॥

ಓ ಉಷಾ ದೇವಿ! ನಿನ್ನ ಉದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತವೆ; ಪಿತೃಭಾಗವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ನರರೂ ವ್ಯುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ದಾಶುಷನಾದ ಮর্ত್ಯನಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ-ಈಗ ಬಹು ಆನಂದವನ್ನೂ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತೀಯೆ.

Mantra 13

अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः । युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम् ॥

ನನ್ನ ಸ್ತೋಮ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರಚಿಂತನೆ)ದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ತುತಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಉಷಾಸಗಳೇ, ಅದರಿಂದ ನೀವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಿ. ದೇವಿಯರೇ, ನಿಮ್ಮ ಅವಸಾ (ಕೃಪಾ-ಸಹಾಯ)ದಿಂದ ನಾವು ಸಹಸ್ರವಂತವೂ ಶತವಂತವೂ ಆದ ವಾಜ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.