Sukta 124

Mantra 1

उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्त्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् । देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै ॥

ഉഷസ് ഉദിക്കുന്നു, സമിധപോലെ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച്; ഉയരുന്ന സൂര്യൻ ഉർവിയാ—വിശാലമായ—ജ്യോതി പകർന്നു വിടുന്നു. ഇവിടെ ദേവനായ സവിതൃ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കായി സത്യാർത്ഥത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങളിലെ ദ്വിപത്‌യും ചതുഷ്പത്‌യും ഋത-സിദ്ധിയിലേക്കു മുന്നേറുവാൻ.

Mantra 2

अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत् ॥

അവൾ ദൈവ്യ വ്രതങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ മാനുഷ യുഗങ്ങളെ—ജഡതയുടെ കാലങ്ങളെ—ഭേദിച്ചു തകർക്കുന്നു. പോയവർക്കും വീണ്ടും വരുവർക്കും ഉപമയും ശാശ്വതമായ അളവുമാകുന്ന ആദ്യ ഉഷസ് പ്രകാശിച്ചു—ആത്മാവിന്റെ ഗതിയെ പുതുക്കി ഉണർത്തി.

Mantra 3

एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति ॥

ഇവൾ ദിവ്യത്തിന്റെ പുത്രി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു—ജ്യോതിസ്സാൽ ആവൃതയായി, ആദിമുതൽ തന്നെ തന്റെ നിയമത്തിൽ ഒരേപോലെ. അവൾ ഋതത്തിന്റെ പഥം സദ്ഭാവത്തോടെ അനുഗമിക്കുന്നു; അറിയുന്നവളെപ്പോലെ, സത്തയുടെ ദിശാനിയമങ്ങളെ അവൾ ലംഘിക്കുന്നില്ല.

Mantra 4

उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि । अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम् ॥

അവൾ ദൃശ്യമാകുന്നു—ശുദ്ധയായി, ദീപ്തമായ വക്ഷസ്ഥലംപോലെ; നോധാസനെപ്പോലെ പ്രിയവസ്തുക്കളെ അവൾ വെളിപ്പെടുത്തി. വീടിൽ നിന്നെന്നപോലെ നിദ്രിക്കുന്നവരെ ഉണർത്തി, ഏറ്റവും നിത്യയായ ഉഷസ് വീണ്ടും മടങ്ങിവരുന്നവരുടെ ഇടയിൽ എത്തുന്നു.

Mantra 5

पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् । व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था ॥

മധ്യലോകത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ, കിരണങ്ങളുടെ ജനനി ആയ അവൾ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ചിഹ്നം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. അവൾ കൂടുതൽ ദൂരത്തേക്കും കൂടുതൽ വിശാലമായ വ്യാപ്തിയിലേക്കും വിരിയുന്നു, ഇരുവരെയും നിറച്ച്—രണ്ടു പിതാക്കളുടെയും വിശാല മടിയിൽ ആശ്രയിച്ച്.

Mantra 6

एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् । अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती ॥

ഇങ്ങനെ ആ (ഉഷസ്) ദർശനത്തിനായി ഏറ്റവും സമൃദ്ധയായി നിലകൊള്ളുന്നു; അവൾ ഒരു ബന്ധുവിനെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തു മറ്റൊരു ബന്ധുവിനെ തള്ളുന്നില്ല. മലിനതരഹിത (അരേപസ) ശരീരത്തോടെ അവൾ നിരന്തരം പ്രകാശിക്കുന്നു; ചെറുതിനെ ഭയന്ന് പിന്മാറുന്നില്ല, മഹത്തിൻ മുമ്പിൽ ക്ഷീണിക്കുന്നതുമില്ല—എല്ലായിടത്തും ദീപ്തിമാനയാണ്.

Mantra 7

अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः ॥

സഹോദരനില്ലാത്തവളെപ്പോലെ അവൾ പുരുഷനിലേക്കു പ്രതീചിയായി വരുന്നു; കുഴിയിൽ നിന്നു കയറുന്നവനെപ്പോലെ അവൾ ധനങ്ങളുടെ വിജയം (സനയ) കൊണ്ടുവരുന്നു. ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, മനോഹരവസ്ത്രധാരിണിയായ ഭാര്യയെപ്പോലെ—ഉഷസ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജലങ്ങളെ തെളിയിക്കുന്നു; യാത്രയ്ക്കായി ജീവധാരകളെ വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു.

Mantra 8

स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव । व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः ॥

വലിയ സഹോദരിക്കായി ചെറുസഹോദരി യോനി (ഗർഭസ്ഥാനം) വിട്ടു മാറിപ്പോയതുപോലെ—മുഖാമുഖം കണ്ടതുപോലെ. വിശാലമായി ഉദയിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യന്റെ രശ്മികളാൽ അവൾ സ്വയം അഞ്ജിക്കുന്നു; നന്നായി അലങ്കരിച്ച നർത്തകിയെപ്പോലെ, അവൾ പ്രകാശത്തിന്റെ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു.

Mantra 9

आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् । ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः ॥

ഈ സഹോദരി-ഉഷസ്സുകളിൽ, ദിവസങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ, പിന്നീടുള്ള ഉഷസ് മുൻപുള്ളതിനുശേഷം വരുന്നു. ആ ഉഷസ്സുകൾ—പുരാതനമായിട്ടും എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളവ—ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കായി സമൃദ്ധിയോടെ ഉദിക്കട്ടെ; ആത്മാവിന് ശുഭദിനം നൽകുന്ന ഉഷസ്സുകൾ പ്രകാശിക്കട്ടെ.

Mantra 10

प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु । रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती ॥

ഹേ ഉഷസ്സേ, മഘോണീ, സമൃദ്ധിയാൽ നിറയ്ക്കുന്ന ദാനശീലരെ ഉണർത്തുക; ഉണരാത്ത കഞ്ഞുസ് പണയന്മാർ അകന്നുപോകട്ടെ/നശിക്കട്ടെ. ധനവതിയായ ഉഷസ്സേ, മഘവന്മാർക്കായി സമൃദ്ധിയോടെ ഉദിക്ക; ഹേ സുനൃതേ (മധുരവാകിനി), സ്തോത്രത്തിനും സമൃദ്ധിയോടെ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കിനെ ഉഷ്ണവും ജീവന്തവുമായിത്തീർക്കാൻ വളർത്തുക.

Mantra 11

अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् । वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः ॥

കാണുക—ഈ യുവതി ഉഷസ് മുന്നിൽ നിന്ന് അശ്വങ്ങളെ (രഥത്തെ) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അരുണകിരണങ്ങളുടെ ദീപ്തമായ ഗോവൃന്ദത്തെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ വിശാലമായി ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; ഉണർവിന്റെ ചിഹ്നം മുന്നോട്ട് പടരുന്നു: അഗ്നി—അന്തരത്തിലെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ അഗ്നി—ഓരോ വീട്ടിലും (നമ്മുടെ ഉള്ളിലും) എഴുന്നേൽക്കുന്നു.

Mantra 12

उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय ॥

ഉഷാ ദേവീ! നിന്റെ ഉദയത്തിൽ വാസസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു പക്ഷികളും പറന്നുപോകുന്നു; പിതൃഭാഗം പങ്കിടുന്ന മനുഷ്യരും വ്യുഷ്ടിയിൽ ഉണരുന്നു. അവരുടെ കൂടെ നീ ദാശുഷനായ മർത്ത്യനുവേണ്ടി ഇവിടെ-ഇപ്പോൾ ധാരാളം ആനന്ദവും വിശാലതയും വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 13

अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः । युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम् ॥

എന്റെ സ്തോമ്യ ബ്രഹ്മം (മന്ത്രചിന്ത) കൊണ്ടാണ് നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നത്; ഹവിസ്സിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഉഷസ്സുകളേ, അതിനാൽ നിങ്ങൾ വർദ്ധിക്കട്ടെ. ദേവിമാരേ, നിങ്ങളുടെ അവസാ (കൃപാ-സഹായം) കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ സഹസ്രവാനും ശതവാനും ആയ വാജം (ബലം-സമൃദ്ധി) നേടട്ടെ.