Sarga 27

Verse 1

एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी ।प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत् ॥१॥

かく言われて、ヴァイデーヒー—愛すべき、やさしき言葉の人—は、ただ愛ゆえに憤り、夫にこう告げた。

Verse 2

किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम् ।त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरात्मज ॥२॥

なぜラーマよ、そのような言葉をかくも軽々しく、しかも確かなもののように語るのですか。王子よ、もし同じ言葉をあなたが聞かされたなら、きっと笑いものだと思われるでしょう。

Verse 3

आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा ।स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते ॥३॥

高貴なる御子よ、父も母も兄弟も子も、さらには嫁でさえも、それぞれ自らの功徳の果を味わい、自らに定められた分の運命のみを受けるのです。

Verse 4

भर्तुर्भाग्यं तु भार्यैका प्राप्नोति पुरुषर्षभ ।अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि ॥४॥

おお人の中の最上よ、夫の運命を分かち合うのはただ妻のみです。ゆえに私もまた森に住むべしと命じられております――あなたの命は私にも等しく及びます。

Verse 5

न पिता नात्मजो नात्मा न माता न सखीजनः ।इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिस्सदा ॥५॥

女にとって、父も子も、己自身でさえも—母も友も—常の拠り所とはなりません。この世でも彼の世でも、夫ただ一人が常に唯一の帰依処です。

Verse 6

यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव ।अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान् ॥६॥

もしあなたが今日このまま、険しく踏み入り難い森へ旅立つのなら、ラाघヴァよ、私はあなたの前を行き、クシャ草と棘を踏みしだいて道を開きましょう。

Verse 7

ईर्ष्यारोषौ बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम् ।नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते ॥७॥

嫉みと怒りを、飲み残しの水のように捨て去ってください。勇士よ、疑いなく私を伴ってください――私には何の咎もありません。

Verse 8

प्रासादाग्रैर्विमानैर्वा वैहायसगतेन वा ।सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते ॥८॥

宮殿の高みであれ、壮麗な楼閣であれ、あるいは天空を行くときであれ、いかなる境遇にあっても、夫の御足の影に身を寄せることこそ最上と尊ばれます。

Verse 9

अनुशिष्टाऽस्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम् ।नाऽस्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया ॥९॥

母と父は、さまざまな務めと正しいふるまいについて私を教え諭してくださいました。ゆえに今、私がいかに行うべきかを改めて告げられる必要はありません。

Verse 10

अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम् ।नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलवृकसेवितम् ॥१०॥

わたしもまた森へ参ります—行くも難しく、人影なく、さまざまな獣の群れに満ち、虎と狼の出没する森へ。

Verse 11

सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः ।अचिन्तयन्ती त्रीन्लोकांश्च्चिन्तयन्ती पतिव्रतम् ॥११॥

わたしは森にあっても、父の宮殿にいるかのように安らかに暮らしましょう—三界のことに心を煩わせず、ただ夫に尽くす誓いのみを念じて。

Verse 12

शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी ।सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु ॥१२॥

常にあなたにお仕えし、身を律してブラフマチャリヤの戒を守り、勇士よ、蜜の香り漂う森々をあなたと共に歩みましょう。

Verse 13

त्वं हि शक्तो वने कर्तुं राम सम्परिपालनम् ।अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद ॥१३॥

あなたはラーマ、森において他の人々にさえ完全な守護を与え得るお方。ましてや私には、誉れを授けるお方よ。

Verse 14

सह त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः ।नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता ॥१४॥

疑いはありません。今日、私はあなたと共に森へ参ります。幸いなる高貴なお方よ、いったん決意した私を引き止めることはできません。

Verse 15

फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः ।न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती सह त्वया ॥१५॥

疑うことはありません。私は常に木の実と根を食として生きましょう。あなたと共に住んでも、あなたに苦労をかけることはいたしません。

Verse 16

इच्छामि सरितश्शैलान्पल्वलानि वनानि च ।द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता ॥१६॥

賢き主君なるあなたを守護として、私は恐れなく遍く巡り、川や山、湖沼、そして森をあまねく見たいのです。

Verse 17

हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीस्साधुपुष्पिताः ।इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण सङ्गता ॥१७॥

勇者よ、あなたと共にあって幸せに、白鳥や鴨が満ち、善き花が咲き誇る蓮の池を見たいと願います。

Verse 18

अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यं यतव्रता ।सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी ॥१८॥

誓いを守り、私はその蓮池で日ごとに沐浴いたします。あなたと共に、広き眼の方よ、至上の歓喜に満ちて戯れましょう。

Verse 19

एवं वर्षसहस्राणां शतं वाऽहं त्वया सह ।व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि न हि मे मतः ॥१९॥

このように、たとえあなたと千年、いや十万年を共に過ごしても、時の過ぎゆくのを感じはしません。私には天界さえ望まれないのです。

Verse 20

स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव ।त्वया मम नरव्याघ्र नाहं तमपि रोचये ॥२०॥

ラाघヴァよ、人中の虎よ。たとえ天界に住むことがあっても、あなたなくしては、私はそれすら望みません。

Verse 21

अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं मृगायुतं वानरवारणैर्युतम् ।वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे तवैव पादावुपगृह्य संयता ॥२१॥

私は、野獣や猿、象に満ちた、踏破困難な森へ参ります。父の家にいるかのように規律を守り、ただあなたの御足にすがって暮らします。

Verse 22

अनन्यभावामनुरक्तचेतसं त्वया वियुक्तां मरणायनिश्चिताम् ।नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनाम् न ते मयाऽतो गुरुता भविष्यति ॥२२॥

私はあなただけに心を定め、心はあなたに結ばれています。もしあなたと離れれば、死ぬ覚悟です。私を連れて行ってください、慈悲深く願いを聞き入れてください。私はあなたの重荷にはなりません。

Verse 23

तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलो न च स्म सीतां नृवरो निनीषति ।उवाच चैनां बहु सन्निवर्तने वने निवासस्य च दुःखितां प्रति ॥२३॥

シータがこのように懇願しても、ダルマに忠実なラーマは、まだ彼女を連れて行こうとはしませんでした。彼女を思いとどまらせようと、彼は悲しむシータに森での生活の多くの苦難について長々と語りました。