Sukta 86

Mantra 1

प्र त आशवः पवमान धीजवो मदा अर्षन्ति रघुजा इव त्मना । दिव्याः सुपर्णा मधुमन्त इन्दवो मदिन्तमासः परि कोशमासते ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ ಸೋಮ! ನಿನ್ನ ವೇಗವಂತ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ—ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಚಲಿತ ಉಲ್ಲಾಸಗಳು—ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಓಟಗಾರರಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ದಿವ್ಯ, ಸುಪರ್ಣ, ಮಧುಮಯ ಇಂದುಗಳು—ಅತಿಮದಿರ ಆನಂದದಾಯಕ—ಕೋಶ (ಪಾತ್ರ)ದ ಸುತ್ತಲೂ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Mantra 2

प्र ते मदासो मदिरास आशवोऽसृक्षत रथ्यासो यथा पृथक् । धेनुर्न वत्सं पयसाभि वज्रिणमिन्द्रमिन्दवो मधुमन्त ऊर्मयः ॥

ಹೇ ಸೋಮ! ನಿನ್ನ ಮದಿರ, ವೇಗವಂತ ಉಲ್ಲಾಸಧಾರೆಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿವೆ—ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹರಡುವ ರಥಗಳಂತೆ. ಹಸು ಹಾಲಿನಿಂದ ಕರುವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ, ಮಧುಮಯ ಊರ್ಮಿಗಳು ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಬರುತ್ತವೆ—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅವನ ವಿಜಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು.

Mantra 3

अत्यो न हियानो अभि वाजमर्ष स्वर्वित्कोशं दिवो अद्रिमातरम् । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्यये सोमः पुनान इन्द्रियाय धायसे ॥

ಮುಂದೆ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಶ್ವದಂತೆ, ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸು; ಹೇ ಸ್ವರ್ವಿತ್ (ಸೂರ್ಯ-ಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನೇ), ಒತ್ತುವ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಪಾತ್ರ—ದಿವ್ಯದ ಕೋಶ—ದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಅವ್ಯಯ (ಅವಿನಾಶಿ) ಪವಿತ್ರದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ವೃಷಭನಂತೆ, ಸೋಮನು ಪುನೀತನಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇಂದ್ರಿಯ (ಇಂದ್ರ-ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಲು ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

प्र त आश्विनीः पवमान धीजुवो दिव्या असृग्रन्पयसा धरीमणि । प्रान्तॠषयः स्थाविरीरसृक्षत ये त्वा मृजन्त्यृषिषाण वेधसः ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ ಸೋಮ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ವಿನೀ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿವೆ—ಧೀ (ದರ್ಶನ)ದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ದಿವ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು—ಆಧಾರಾಸನದಲ್ಲಿ ಸಾರದ ಹಾಲು (ಪಯಸ್)ವನ್ನು ಹೊತ್ತು. ಒಳಗಿನ ಋಷಿಗಳು ದೃಢವಾದ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಹೇ ಋಷಿಷಾಣ (ಋಷಿ-ಪ್ರೇರಕ), ವೇಧಸ್ (ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ-ಕಾರಿಗರು) ಆದ ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೃಜಿಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

विश्वा धामानि विश्वचक्ष ऋभ्वसः प्रभोस्ते सतः परि यन्ति केतवः । व्यानशिः पवसे सोम धर्मभिः पतिर्विश्वस्य भुवनस्य राजसि ॥

ಹೇ ವಿಶ್ವಚಕ್ಷು, ಹೇ ಋಭ್ವಸ (ಮಹಾಶಕ್ತಿವಂತ), ನಿನ್ನ ಸತ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕೇತವಃ—ಪ್ರಕಾಶಧ್ವಜಗಳು—ಎಲ್ಲ ಧಾಮಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಆವರಿಸುತ್ತವೆ. ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಋತದ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಹರಿಯುತ್ತೀ; ಸರ್ವ ಭುವನದ ಪತಿಯಾಗಿ ನೀನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೀ.

Mantra 6

उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योना कलशेषु सीदति ॥

ಸತ್‌ (ಸತ್ಯ)ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಪವಮಾನ ಸೋಮನ ಕಿರಣಗಳು ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತವೆ. ಹರಿಯು (ತಾಮ್ರವರ್ಣ) ಪವಿತ್ರದ (ಛಾನನಿಯ) ಮೇಲೆ ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ತನ್ನ ಸತ್ಯಾಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಯೋನಿರೂಪ ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿ—ರಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಧಾರಿಸುವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ—ನಿವಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

यज्ञस्य केतुः पवते स्वध्वरः सोमो देवानामुप याति निष्कृतम् । सहस्रधारः परि कोशमर्षति वृषा पवित्रमत्येति रोरुवत् ॥

ಯಜ್ಞದ ಕೇತು (ಪ್ರಕಾಶಚಿಹ್ನ) ಪವತೆಯಾಗುತ್ತದೆ—ಸರಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಿತ ಮಾರ್ಗವಿರುವ ಸೋಮ; ಅವನು ದೇವರ ನಿಷ್ಕೃತ (ಪ್ರಕಟ) ಅವಕಾಶದತ್ತ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಹಸ್ರಧಾರನಾಗಿ ಅವನು ಕೋಶವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ವೃಷಭಸಮಾನ ಬಲವಂತನು, ರೋರುವತ್‌ (ಗರ್ಜನ) ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ—ಶುದ್ಧಾನಂದದ ಉಕ್ಕು.

Mantra 8

राजा समुद्रं नद्यो वि गाहतेऽपामूर्मिं सचते सिन्धुषु श्रितः । अध्यस्थात्सानु पवमानो अव्ययं नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवः ॥

ರಾಜನಂತೆ ಅವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ನದಿಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ; ಸಿಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಅವನು ಅಪಾಂ ಊರ್ಮಿ—ನೀರಿನ ಅಲೆ—ಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪವಮಾನನು ಅವ್ಯಯ ಶಿಖರವನ್ನು ಆರೋಹಿಸಿದ್ದಾನೆ: ಪೃಥಿವಿಯ ನಾಭಿ, ಮಹಾ ದಿವದ ಧರುಣ—ಸ್ಥಿರ ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು.

Mantra 9

दिवो न सानु स्तनयन्नचिक्रदद्द्यौश्च यस्य पृथिवी च धर्मभिः । इन्द्रस्य सख्यं पवते विवेविदत्सोमः पुनानः कलशेषु सीदति ॥

ದಿವ್ಯ ಶಿಖರದಂತೆ ಗುಡುಗುತ್ತಾ ಅವನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ. ಇಂದ್ರನ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಪಡೆದು ಅವನು ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ—ಪವಮಾನ ಸೋಮನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

ज्योतिर्यज्ञस्य पवते मधु प्रियं पिता देवानां जनिता विभूवसुः । दधाति रत्नं स्वधयोरपीच्यं मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः ॥

ಯಜ್ಞದ ಜ್ಯೋತಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಮಧುರ ಮಧು, ಪ್ರಿಯ ಆನಂದ; ದೇವರ ಪಿತಾ ಮತ್ತು ಜನಕ, ವಿಶಾಲ ಪ್ರಕಾಶಸಂಪನ್ನ. ಅವನು ಎರಡು ಸ್ವಧಾ-ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾದ ರತ್ನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅತ್ಯಂತ ಮದಕರ, ಉಲ್ಲಾಸಮಯ, ಇಂದ್ರಿಯ (ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಬಲ ನೀಡುವ) ರಸ.

Mantra 11

अभिक्रन्दन्कलशं वाज्यर्षति पतिर्दिवः शतधारो विचक्षणः । हरिर्मित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मृजानोऽविभिः सिन्धुभिर्वृषा ॥

ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ವಾಜಿ (ಬಲವಂತ) ಕಲಶದ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ—ದಿವದ ಪತಿ, ಶತಧಾರೆ, ವಿಶಾಲದರ್ಶಿ. ಹರಿತವರ್ಣ ಸೋಮನು ಮಿತ್ರನ ಸದನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ; ಅವಿ (ಕುರಿ)ಯ ಉಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ನದಿಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮರ್ಜಿತನಾಗಿ—ವೃಷಾ, ಪ್ರಬಲ ಜನಕಶಕ್ತಿ.

Mantra 12

अग्रे सिन्धूनां पवमानो अर्षत्यग्रे वाचो अग्रियो गोषु गच्छति । अग्रे वाजस्य भजते महाधनं स्वायुधः सोतृभिः पूयते वृषा ॥

ಸಿಂಧುಗಳ (ನದಿಗಳ) ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಪವಮಾನ (ಸೋಮ) ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ—ಕಿರಣಗಳ/ಗೋಗಳ ನಡುವೆ ಅಗ್ರಣಿಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲೇ ಅವನು ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಮಹಾಧನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವಯಂ-ಆಯುಧಧಾರಿ ಆ ವೃಷಭಸಮಾನ ಬಲವಂತನು ಸೋತೃಗಳು (ರಸ ಒತ್ತುವವರು) ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 13

अयं मतवाञ्छकुनो यथा हितोऽव्ये ससार पवमान ऊर्मिणा । तव क्रत्वा रोदसी अन्तरा कवे शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते ॥

ಈ ಪ್ರೇರಿತನು, ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ, ತನ್ನ ಅಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣೆ (ಚರಟೆ)ಯೊಳಗೆ ಹರಿದುಹೋದನು—ಪವಮಾನ. ಹೇ ಕವೇ, ನಿನ್ನ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪ)ದಿಂದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅವನು ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಶುದ್ಧ ಧೀಯುಳ್ಳ ಸೋಮನು, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 14

द्रापिं वसानो यजतो दिविस्पृशमन्तरिक्षप्रा भुवनेष्वर्पितः । स्वर्जज्ञानो नभसाभ्यक्रमीत्प्रत्नमस्य पितरमा विवासति ॥

ದ್ರಾಪಿ (ಆವರಣ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಜ್ಯನಾಗಿ, ದಿವಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಭುವನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ ಅವನು ಇರುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ (ಪ್ರಕಾಶ)ದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು, ನಭಸಿನ ವಿಶಾಲತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟನು; ತನ್ನ ಪ್ರಾಚೀನ ಪಿತೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಆ ಆದಿಮೂಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 15

सो अस्य विशे महि शर्म यच्छति यो अस्य धाम प्रथमं व्यानशे । पदं यदस्य परमे व्योमन्यतो विश्वा अभि सं याति संयतः ॥

ಅವನು ಈ ಜನತೆಗೆ ಮಹಾ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಯಾರು ಅವನ ಧಾಮವನ್ನು ಮೊದಲು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ. ಅವನ ಪಾದವು ಪರಮ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದಾಗ, ಆ ಎತ್ತರದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನತ್ತ ಸಂಯತ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ; ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಕೃತಿ ಮೇಲೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಋತ-ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 16

प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति संगिरम् । मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದಾನೆ ಇಂದು—ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ; ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಸ್ನೇಹದ ಸಂಧಿಯನ್ನು ಅವನು ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಯುವ ಪ್ರೇಮಿ ಯುವತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ, ಸೋಮನು—ಪೋಷಕ ಆಪಃಗಳೊಂದಿಗೆ—ನೂರು ಮಾರ್ಗಗಳ ಪಥದಿಂದ ಕಲಶಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 17

प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवसनेष्वक्रमुः । सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेमशिश्रयुः ॥

ಹೇ (ಕವಿಗಳೇ), ನಿಮ್ಮ ಧಿಯಃ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಲಿ—ಆನಂದ-ಯುವ, ಅದ್ಭುತವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಹುಡುಕುವವು; ಅವು ಸಂವಸನಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮನೀಷೆಗಳು ಸೋಮನ ಕಡೆ ಅಭಿ-ಅನೂಷಿಸುತ್ತವೆ; ಸ್ತುಭಃ ಮತ್ತು ಧೇನವಃ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಬರುತ್ತವೆ—ತೇಜಸ್ವಿ ಬಲದ ಪೋಷಣೆಯಾಗಿ.

Mantra 18

आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमानो अस्रिधम् । या नो दोहते त्रिरहन्नसश्चुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम् ॥

ಓ ಸೋಮಾ, ನಿಯತ ಸಮೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ; ಬಲದ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಪ್ರೇರಣೆ (ಇಷಾ)ಯೊಂದಿಗೆ. ಓ ಇಂದು, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸು; ಓ ಪವಮಾನ, ಅಚ್ಯುತವಾಗಿ, ಅಸ್ರಿಧವಾಗಿ ಹರಿಯು. ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರ ಬಾರಿ ಹಾಲು ದೋಹುವ ಆ (ಧೇನು/ಇಷಾ) ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ—ಬಲಯುಕ್ತ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ವಾಜ (ವಿಜಯ-ಪ್ರಶಸ್ತಿ) ಸಹಿತ, ಮಧುರತೆಯ ಸಹಿತ, ಮತ್ತು ಸುವೀರ್ಯ (ವೀರ-ಶಕ್ತಿ) ಸಹಿತ.

Mantra 19

वृषा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो अह्नः प्रतरीतोषसो दिवः । क्राणा सिन्धूनां कलशाँ अवीवशदिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः ॥

ಪ್ರೇರಣೆಗಳ ವೃಷಭನಾದ ಸೋಮನು—ವಿಚಕ್ಷಣ—ತನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಿನವನ್ನು, ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು, ದ್ಯೌವನ್ನು ದಾಟಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸಿಂಧುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿ (ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ) ಒತ್ತಿ ತುಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ; ಋಷಿಗಳ ಮಣೀಷಾ (ಪ್ರಕಾಶಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 20

मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशाँ अचिक्रदत् । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरदिन्द्रस्य वायोः सख्याय कर्तवे ॥

ಮಣೀಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾ ಪ್ರಾಚೀನ ಕವಿ (ಸೋಮ) ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ನೃ-ಶಕ್ತಿಗಳ ಆಧಾರದಿಂದ ಅವನು ಪಾತ್ರಗಳ (ಕೋಶ) ಸುತ್ತ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತ್ರಿತನ ನಾಮವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಮಧುವನ್ನು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಾನೆ—ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು.

Mantra 21

अयं पुनान उषसो वि रोचयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ॥

ಈ ಸೋಮನು ಪವಮಾನನಾಗಿ ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಈವನೇ ನದಿಗಳಿಗೆ ಲೋಕ-ಕ್ರಮದ ಕರ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈವನೇ ತ್ರಿಃಸಪ್ತ (ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು) ಬಾರಿ ಆಶಿರ (ಮಿಶ್ರಣ)ವನ್ನು ದೋಹುತ್ತಾ, ಸೋಮನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ—ಆನಂದಮಯ ಮತ್ಸರದಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ।

Mantra 22

पवस्व सोम दिव्येषु धामसु सृजान इन्दो कलशे पवित्र आ । सीदन्निन्द्रस्य जठरे कनिक्रदन्नृभिर्यतः सूर्यमारोहयो दिवि ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ದಿವ್ಯ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನಾಗು; ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಹೇ ಇಂದು, ಕಲಶಕ್ಕೆ—ಪವಿತ್ರ (ಛಾನಣಿ)ಗೆ—ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಇಂದ್ರನ ಜಠರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ನರಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆಧಾರಿತನಾಗಿ, ನೀನು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರೋಹಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ।

Mantra 23

अद्रिभिः सुतः पवसे पवित्र आँ इन्दविन्द्रस्य जठरेष्वाविशन् । त्वं नृचक्षा अभवो विचक्षण सोम गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरप ॥

ಅದ್ರಿಗಳಿಂದ (ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ) ಸುತಗೊಂಡ ನೀನು, ಹೇ ಇಂದು, ಪವಿತ್ರನಾಗಲು ಪವಿತ್ರ (ಛಾನಣಿ)ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀ; ಇಂದ್ರನ ಜಠರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾ. ನೀನು ನೃಚಕ್ಷ—ಮಾನವರ ದ್ರಷ್ಟಾ—ವಿಚಕ್ಷಣನಾದೆ; ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಅಂಗಿರಸರಿಗೆ ಗುಪ್ತ ಗೋತ್ರ (ಗೋ-ಬೇಲಿ)ವನ್ನು ತೆರೆದೆಯೆ।

Mantra 24

त्वां सोम पवमानं स्वाध्योऽनु विप्रासो अमदन्नवस्यवः । त्वां सुपर्ण आभरद्दिवस्परीन्दो विश्वाभिर्मतिभिः परिष्कृतम् ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ಪವಮಾನ, ಸ್ವಾಧ್ಯ (ಸ್ವಯಂ-ಶಾಸಿತ)ನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಪ್ರರು ಅನುಸರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ನೆರವನ್ನೇ ಬಯಸಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಇಂದು, ಸುಪರ್ಣ (ಸುಂದರ-ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಪಂಖವಂತ)ನು ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ಯೌವಿನ ಪಾರದಿಂದ ತಂದನು—ಎಲ್ಲ ಮತಿಗಳಿಂದ ಪರಿಷ್ಕೃತನಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದವನೇ.

Mantra 25

अव्ये पुनानं परि वार ऊर्मिणा हरिं नवन्ते अभि सप्त धेनवः । अपामुपस्थे अध्यायवः कविमृतस्य योना महिषा अहेषत ॥

ಅವ್ಯ (ಕುರಿಯ ಉಣ್ಣೆ)ಯಲ್ಲಿ ಪುನಾನನಾಗಿ, ಪರಿವಾರ (ಚಲನಿಯ)ೊಳಗೆ ಊರ್ಮಿ (ಅಲೆ)ಯಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ಹರಿಯ (ಸುವರ್ಣ-ವರ್ಣದವ)ನಿಗೆ ಏಳು ಧೇನುಗಳು ನಮಿಸುತ್ತವೆ. ಅಪಾಂ ಉಪಸ್ಥ (ಜಲಗಳ ಮಡಿಲು)ದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯವ (ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಶಕ್ತಿಗಳು) ಕವಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವು; ಮಹಿಷರು ಋತಸ್ಯ ಯೋನಿಯ (ಸತ್ಯದ ಗರ್ಭ)ದ ಕಡೆಗೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.

Mantra 26

इन्दुः पुनानो अति गाहते मृधो विश्वानि कृण्वन्त्सुपथानि यज्यवे । गाः कृण्वानो निर्णिजं हर्यतः कविरत्यो न क्रीळन्परि वारमर्षति ॥

ಇಂದು, ಪುನಾನನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಮೃಧ (ಪ್ರತಿರೋಧ)ಗಳನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿ, ಯಜ್ಯ (ಯಜಮಾನ)ನಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸುಪಥಗಳಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಗಾಃ (ಪ್ರಕಾಶ-ಕಿರಣಗಳು) ಮತ್ತು ಹರ್ಯತ ನಿರ್ಣಿಜ (ಮಿನುಗುವ ವಸ್ತ್ರ)ವನ್ನು ಸೃಜಿಸುತ್ತಾ, ಕವಿ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದ್ರಷ್ಟಾ) ವೇಗದ ಅಶ್ವದಂತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತ, ಪರಿವಾರ (ಚಲನಿಯ) ಸುತ್ತ ಹರಿದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 27

असश्चतः शतधारा अभिश्रियो हरिं नवन्तेऽव ता उदन्युवः । क्षिपो मृजन्ति परि गोभिरावृतं तृतीये पृष्ठे अधि रोचने दिवः ॥

ಅವಿರತವಾಗಿ, ಶತಧಾರೆಯಾಗಿ, ಶ್ರೀ-ಶಕ್ತಿಗಳು ಹರಿಯೆಂಬ (ಸುವರ್ಣ) ಅವನ ಮೇಲೆ ನಮನಿಸಿ ಹರಿದುಬರುತ್ತವೆ; ಜಲದಾಸೆಯಿಂದ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಅವು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ. ವೇಗವಂತ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಗೋ-ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆ ಮುಚ್ಚಿದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು—ದಿವ್ಯದ ರೋಚನದಲ್ಲಿ, ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪೃಷ್ಠದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 28

तवेमाः प्रजा दिव्यस्य रेतसस्त्वं विश्वस्य भुवनस्य राजसि । अथेदं विश्वं पवमान ते वशे त्वमिन्दो प्रथमो धामधा असि ॥

ಈ ಪ್ರಜைகள் ನಿನ್ನವೇ—ದಿವ್ಯ ರೇತಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವು; ನೀನು ಸಮಸ್ತ ಭುವನದ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತೀ. ಆದಕಾರಣ, ಹೇ ಪವಮಾನ, ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ; ಹೇ ಇಂದು, ನೀನು ಧಾಮಗಳ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೊದಲನೆಯವನು.

Mantra 29

त्वं समुद्रो असि विश्ववित्कवे तवेमाः पञ्च प्रदिशो विधर्मणि । त्वं द्यां च पृथिवीं चाति जभ्रिषे तव ज्योतींषि पवमान सूर्यः ॥

ನೀನು ಸಮುದ್ರ, ಹೇ ಸರ್ವವಿತ್ ಕವಿ; ವಿಶಾಲ ವಿಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಐದು ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನವೇ. ನೀನು ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ—ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿ ಧರಿಸಿದ್ದೀ; ಹೇ ಪವಮಾನ, ನಿನ್ನ ಜ್ಯೋತಿಗಳು ಸೂರ್ಯನೇ ಆಗಿವೆ.

Mantra 30

त्वं पवित्रे रजसो विधर्मणि देवेभ्यः सोम पवमान पूयसे । त्वामुशिजः प्रथमा अगृभ्णत तुभ्येमा विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

ಹೇ ಸೋಮ ಪವಮಾನ! ನೀನು ಪವಿತ್ರ (ಛಾನಣಿ)ಯಲ್ಲಿ, ಋತದ ವಿಶಾಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತೀ. ಅಗ್ನಿ-ಅನ್ವೇಷಕ ಉಶಿಜರು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ಹಿಡಿದರು; ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳೂ ತಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವು.

Mantra 31

प्र रेभ एत्यति वारमव्ययं वृषा वनेष्वव चक्रदद्धरिः । सं धीतयो वावशाना अनूषत शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतम् ॥

ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವಿನಾಶಿ ಛಾನಣಿಯನ್ನು ದಾಟಿ; ವೃಷಭ—ಹರಿತ-ತಾಮ್ರ ತೇಜಸ್ಸು—ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವನಗಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಾಗೃತ ಧೀತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸ್ತುತಿ ಹಾಡುತ್ತವೆ; ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಶಿಶುವನ್ನು ಮತಿಗಳು ನಕ್ಕು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 32

स सूर्यस्य रश्मिभिः परि व्यत तन्तुं तन्वानस्त्रिवृतं यथा विदे । नयन्नृतस्य प्रशिषो नवीयसीः पतिर्जनीनामुप याति निष्कृतम् ॥

ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ರಶ್ಮಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ನೇಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ತಂತುವನ್ನು ತ್ರಿವೃತವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತಾ—ಯಥಾ ವಿದೇ, ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ. ಋತದ ನಿತ್ಯ-ನವೀನ ಪ್ರಶಿಷಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಜನಿಗಳ ಪತಿ ನಿಷ್ಕೃತ—ಸ್ಪಷ್ಟ ಮುಕ್ತ ದ್ವಾರ—ದ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 33

राजा सिन्धूनां पवते पतिर्दिव ऋतस्य याति पथिभिः कनिक्रदत् । सहस्रधारः परि षिच्यते हरिः पुनानो वाचं जनयन्नुपावसुः ॥

ನದಿಗಳ ರಾಜನು ಹರಿದು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ದಿವ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ; ಋತದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸಹಸ್ರಧಾರೆಯುಳ್ಳ ಹರಿತ-ತಾಮ್ರವರ್ಣದವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಪುನಾನ (ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾ) ವಾಣಿಯನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿ, ಅಂತರ-ನಿವಾಸದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 34

पवमान मह्यर्णो वि धावसि सूरो न चित्रो अव्ययानि पव्यया । गभस्तिपूतो नृभिरद्रिभिः सुतो महे वाजाय धन्याय धन्वसि ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ, ನೀನು ಮಹಾಪ್ರವಾಹದಂತೆ ವಿಶಾಲ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತೀ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಅವ್ಯಯ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತೀ. ಕೈಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನರರು ಅದ್ರಿ (ಕಲ್ಲುಗಳು)ಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿ ಹೊರತೆಗೆದಾಗ, ನೀನು ಮಹಾ ವಾಜ—ಬಲದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ—ಮತ್ತು ಧನ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 35

इषमूर्जं पवमानाभ्यर्षसि श्येनो न वंसु कलशेषु सीदसि । इन्द्राय मद्वा मद्यो मदः सुतो दिवो विष्टम्भ उपमो विचक्षणः ॥

ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆಹಾರವೂ ಊರ್ಜವೂ ತಂದು, ಹೇ ಪವಮಾನ, ನೀನು ಹರಿದು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತೀ; ಶ್ಯೇನ (ಗಿಡುಗ) ತನ್ನ ವಸು (ನೆಲೆ) ಕಡೆಗೆ ಹಾರುವಂತೆ, ನೀನು ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತೀ. ಒತ್ತಿ ಹೊರತೆಗೆದವನೇ, ನೀನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಮದ—ಮತ್ತಿನ ಆನಂದ—ಆಗಿದ್ದೀ; ನೀನು ದ್ಯೌದ ಆಧಾರ, ಪರಮ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲದರ್ಶಿ.

Mantra 36

सप्त स्वसारो अभि मातरः शिशुं नवं जज्ञानं जेन्यं विपश्चितम् । अपां गन्धर्वं दिव्यं नृचक्षसं सोमं विश्वस्य भुवनस्य राजसे ॥

ಏಳು ಸಹೋದರಿಯರಾದ ಮಾತೃಗಳು, ನವಜಾತ ಶಿಶುವನ್ನು—ಜಯಶೀಲನೂ ಸರ್ವವಿವೇಕಿಯೂ ಆದವನನ್ನು—ಸುತ್ತುವರಿದು ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದಿವ್ಯ ಗಂಧರ್ವನಾದ, ನರರ ದ್ರಷ್ಟಿಯಾದ ಸೋಮವನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಭವನ-ಜಗತ್ತಿನ ರಾಜಸತ್ತೆಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 37

ईशान इमा भुवनानि वीयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः । तास्ते क्षरन्तु मधुमद्घृतं पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः ॥

ಹೇ ಇಂದು, ಈ ಭುವನಗಳ ಈಶಾನನೇ! ನೀನು ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹಸಿರು (ಹರಿತ) ಸುಪರ್ಣ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಯೋಗಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯ. ಅವು ನಿನಗಾಗಿ ಮಧುಮಯ ಘೃತವೂ ಪಯಸ್ಸೂ ಹರಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಸೋಮ, ಜನಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ.

Mantra 38

त्वं नृचक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि । स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयं स्याम भुवनेषु जीवसे ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಮಾನವತೆಗೆ ನೃಚಕ್ಷಾಃ (ನರರ ದ್ರಷ್ಟಿ-ಶಕ್ತಿ) ಆಗಿದ್ದೀಯ; ಹೇ ಪವಮಾನ ವೃಷಭ, ನೀನು ಆ ಲೋಕಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತೀಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವಸುಮಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯೂ ಹಿರಣ್ಯಮಯ ಪ್ರಕಾಶವೂ ಹೊಂದಿ ಪವಿತ್ರನಾಗು, ನಾವು ಭುವನಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸೋಣ.

Mantra 39

गोवित्पवस्व वसुविद्धिरण्यविद्रेतोधा इन्दो भुवनेष्वर्पितः । त्वं सुवीरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा विप्रा उप गिरेम आसते ॥

ಹೇ ಇಂದು, ಗೋವಿತ್—ಗೋಗಳನ್ನೂ (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳನ್ನೂ) ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಆಗಿ; ವಸುವಿತ್—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಆಗಿ; ಹಿರಣ್ಯವಿತ್—ಸುವರ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಆಗಿ ಪವಿತ್ರನಾಗು. ರೇತೋಧಾ—ಬೀಜಧಾರಕ—ನೀನು ಭುವನಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದೀ. ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಸುವೀರ—ವೀರ್ಯಪ್ರದಾತ—ಮತ್ತು ವಿಶ್ವವಿತ್—ಸರ್ವಜ್ಞ; ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ವಿಪ್ರರು ಗೀತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪ ಕುಳಿತು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 40

उन्मध्व ऊर्मिर्वनना अतिष्ठिपदपो वसानो महिषो वि गाहते । राजा पवित्ररथो वाजमारुहत्सहस्रभृष्टिर्जयति श्रवो बृहत् ॥

ಮಧುರತೆಯ ಊರ್ಮಿ ಮೇಲೇಳಿ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಅಪ್ಸು ವಸಾನಃ—ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ—ಮಹಿಷಃ—ಮಹಾಬಲವಂತನು—ಒಳಗೆ ತೊಡಗಿ ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಪವಿತ್ರರಥದ ಮೇಲೆ ರಾಜನು ವಾಜ—ಬಲಸಮೃದ್ಧಿ—ಯನ್ನು ಏರುತ್ತಾನೆ; ಸಹಸ್ರಭೃಷ್ಟಿಃ—ಸಾವಿರಧಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ—ಅವನು ಉನ್ನತಗಳ ಮಹತ್ ಶ್ರವಃ—ವಿಶಾಲ ಕೀರ್ತಿ—ಯನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 41

स भन्दना उदियर्ति प्रजावतीर्विश्वायुर्विश्वाः सुभरा अहर्दिवि । ब्रह्म प्रजावद्रयिमश्वपस्त्यं पीत इन्दविन्द्रमस्मभ्यं याचतात् ॥

ಅವನು ಆನಂದಗಳನ್ನು ಮೇಲೇಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಪ್ರಜಾವತೀ, ವಿಶ್ವಾಯು, ಮತ್ತು ಅಹರ್ದಿವಿ ಸುಭರಾಃ—ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಸುಫಲಧಾರಿಣೀ—ಆಗುವಂತೆ. ಇಂದುವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ನಮಗೆ ಪ್ರಜೆಯೊಡನೆ ಬ್ರಹ್ಮ—ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯ ವಾಕ್ಯ—ಮತ್ತು ರಯಿ—ಸಮೃದ್ಧಿ—ಅಶ್ವಪಸ್ತ್ಯಂ, ಯಾತ್ರೆಗೆ ವೇಗದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತರುವುದನ್ನು—ದಾನಮಾಡುವಂತೆ ಯಾಚಿಸಲಿ.

Mantra 42

सो अग्रे अह्नां हरिर्हर्यतो मदः प्र चेतसा चेतयते अनु द्युभिः । द्वा जना यातयन्नन्तरीयते नरा च शंसं दैव्यं च धर्तरि ॥

ಅವನೇ ಹರಿ—ದಿನಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ—ಹರ್ಯತವನ್ನು ಚಲಿಸುವ ಮದ (ಆನಂದೋನ್ಮಾದ)ವಾಗಿ, ಜಾಗೃತ ಚೇತಸಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ, ದ್ಯುಭಿಗಳು (ಪ್ರಕಾಶಗಳು) ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎರಡು ಜನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅವನು ಚಲಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಧಾರಕನಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಶಂಸ (ಉಚ್ಚಾರ) ಮತ್ತು ದೈವ್ಯ ಸ್ತುತಿ—ಎರಡೂ ಒಂದಾಗಿ ಧಾರಿತವಾಗಿವೆ.

Mantra 43

अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मधुनाभ्यञ्जते । सिन्धोरुच्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमासु गृभ्णते ॥

ಅವರು ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಮಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಧುವಿನಿಂದ ಅವನ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪ-ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಲೇಹಿಸಿ, ಸಿಹಿತನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಿಂಧುವಿನ ಉಚ್ಛ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಉಕ್ಷಣ (ವೃಷಭ) ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ—ಹಿರಣ್ಯಪಾವಾಃ (ಸುವರ್ಣ-ಶೋಧಕರು)ಗಳಿಂದ—ಜೀವಶಕ್ತಿರೂಪ ಪಶುವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಿದಂತೆ.

Mantra 44

विपश्चिते पवमानाय गायत मही न धारात्यन्धो अर्षति । अहिर्न जूर्णामति सर्पति त्वचमत्यो न क्रीळन्नसरद्वृषा हरिः ॥

ವಿಪಶ್ಚಿತ ಪವಮಾನನಿಗೆ ಹಾಡಿರಿ; ಮಹಾನದಿಯಂತೆ ಪೀಡಿತ ಅಂಧಸ್ (ಸೋಮರಸ) ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅಹಿಯಂತೆ ಅವನು ಜೀರ್ಣ ತ್ವಚೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಆಟವಾಡುವ ಅಶ್ವದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವೃಷಭ—ಹರಿ—ಅವಿರತವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 45

अग्रेगो राजाप्यस्तविष्यते विमानो अह्नां भुवनेष्वर्पितः । हरिर्घृतस्नुः सुदृशीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय ओक्यः ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ರಾಜನು—ಜಲಗಳ ಅಧಿಪತಿ—ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ದಿನಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುವನು. ಹರಿಯು ಘೃತಸ್ನು (ಘೃತಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಳುಕುವವನು), ಸುದೃಶೀಕ (ಸುಂದರ ದರ್ಶನೀಯ), ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಣವದಂತೆ; ಜ್ಯೋತಿರಥದ ಮೇಲೆ ಹರಿದು, ರಾಯದ ಓಕ್ಯ (ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅಂತರಂಗ ಗೃಹ)ಕ್ಕಾಗಿ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಪವತೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 46

असर्जि स्कम्भो दिव उद्यतो मदः परि त्रिधातुर्भुवनान्यर्षति । अंशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं गिरा यदि निर्णिजमृग्मिणो ययुः ॥

ದಿವ್ಯದ ಉನ್ನತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಕಂಭ (ಆಧಾರಸ್ತಂಭ) ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದೆ; ಉದ್ಗತ ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ) ತ್ರಿಧಾತು (ಮೂರುಮಟ್ಟದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಹೊಂದಿದ) ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಮತಿಗಳು ಅಂಶು (ತೇಜಕಿರಣ)ವನ್ನು ಲೇಹಿಸಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಋಗ್ಮಿಣರು (ಋಚೆ ಹಾಡುವವರು) ಗಿರಾ (ಸ್ತುತಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ಅದನ್ನು ಅದರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ನಿರ್ಣಿಜ (ವಸ್ತ್ರ/ಆವರಣ)ದಿಂದ ಆವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 47

प्र ते धारा अत्यण्वानि मेष्यः पुनानस्य संयतो यन्ति रंहयः । यद्गोभिरिन्दो चम्वोः समज्यस आ सुवानः सोम कलशेषु सीदसि ॥

ಓ ಇಂದು, ನಿನ್ನ ಧಾರೆಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಲಿ; ಪುನಾನ (ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುವ) ಮತ್ತು ಸಂಯತ (ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಸಂಗ್ರಹಿತ)ನಾಗುವಾಗ, ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ವೇಗವಂತ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ. ನೀನು ಗೋಭಿಃ (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು) ಜೊತೆಗೆ ಚಮ್ವೋಃ (ಎರಡು ಪಾತ್ರೆ/ಕಪ್)ಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಜ್ಯಸೇ (ಮಿಶ್ರಣಗೊಳ್ಳುವೆ) ಆಗ, ಓ ಸೋಮ, ಸುವಾನ (ಪೀಡಿತ/ಪಿಸುಕಲ್ಪಟ್ಟ)ನಾಗಿ, ಕಲಶೇಷು (ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ) ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತೀ—ಪೂರ್ಣತೆಯ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ.

Mantra 48

पवस्व सोम क्रतुविन्न उक्थ्योऽव्यो वारे परि धाव मधु प्रियम् । जहि विश्वान्रक्षस इन्दो अत्रिणो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ಕ್ರತು-ವಿದ್ (ಸಂಕಲ್ಪಜ್ಞ), ನೀನು ಪವಿತ್ರನಾಗು; ಉಕ್ತ್ಯ (ಸ್ತೋತ್ರ)ಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿ, ಉಣ್ಣೆಯ ಗಾಳಣಿ (ಅವ್ಯ ವಾರೆ)ಯ ಸುತ್ತ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಧುರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಓಡು. ಹೇ ಇಂದು, ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅತ್ರಿಣಃ—ಭಕ್ಷಕ ರಕ್ಷಸ್ಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಹರಿಸು; ನಾವು ವಿದಥ (ಸಭೆ)ಯಲ್ಲಿ ಸುವೀರರು (ವೀರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರು) ಆಗಿ ‘ಬೃಹತ್’—ವಿಶಾಲ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಘೋಷಿಸೋಣ.