ทศกัณฐ์

เบื้องหลังเขา กองทัพเดินตามมาเป็นร้อยเป็นพัน ชูต้นไม้ขึ้นด้วยแรงอันฉับพลัน มุ่งหมายจะปีนขึ้นสู่ลงกา; เหล่าหัวหน้าฝูงและผู้รับใช้ผู้กล้าของราชาวานร (สุครีวะ) มายืนพร้อมรับบัญชาแล้ว

ที่นั่น ครั้นไปถึงนครลงกาอันราวณะปกครอง เขาได้เห็นสีตา—ผู้เข้าไปยังสวนอโศก—นั่งเพ่งภาวนา ระลึกถึงพระราม

ท่านเล่าถึงการปราบสิงหิกา การเห็นลงกาจากยอดมลยะ การเข้าสู่ลงกาในยามราตรี และต่อมาคือการใคร่ครวญโดยลำพังของหนุมาน

ครั้นแล้วพวกรากษสถูกเหล่าวานรผู้มีเดชอันน่าหวาดหวั่นตีแตก ก็รีบหนีจากสนามรบเข้าสู่ลงกา อันทศกัณฐ์พิทักษ์รักษา

สูตะกล่าวว่า: เพื่อการบูชาลึงค์เหล่านั้น ในกาลก่อน เหล่ารากษสผู้ดุร้ายและทรงพลังยิ่ง ได้มาจากนครลงกาเป็นร้อย ๆ อยู่เสมอ

ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์รฆุได้กล่าวแก่พิเภษณะ เจ้าแห่งรากษส และประทับอยู่ ณ ลังกาเป็นเวลาสิบราตรี พร้อมด้วยเหล่าวานร

จากนั้นสุครีพ—เมื่อดวงอาทิตย์กำลังตกทางทิศตะวันตก—ไปยังใกล้ลงกาพร้อมลิงผู้ทรงพลังนับไม่ถ้วน นำโดยหนุมานและชามพวัน เข้าสู่สวน พวกเขารับประทานผลไม้นานาชนิดและดื่มนม; ไล่รากษสผู้เฝ้าสวน และหลังจากยึดป่าทั้งหมดทีละส่วน พวกเขาวิ่งไปยังลงกา…

นี่แลคือลังกาที่ปรากฏแก่สายตา มีเชิงเทินและซุ้มประตูทองคำงดงาม ที่นี่เหล่าวานรผู้ประเสริฐได้ตั้งการปิดล้อมอันยิ่งใหญ่ไว้แล้ว

ท่านเข้าสู่นครลงกาที่ล้อมรอบด้วยรากษสมากมาย ทิ้งธิดาชาวชนกไว้กลางป่าอโศกแล้วจากไป

พระพรหมประทานพรแก่พวกเขาแล้วเสด็จกลับ พวกเขาต่างชื่นชมยินดีเดินทางกลับสู่นิเวศของตน นางมายามีบุตรีนามว่ามันโททรี เป็นสตรีผู้งดงามยิ่ง เป็นอัญมณีแห่งสตรีเพศ มายานำนางมามอบให้แก่ราวณะ ทราบว่าท่านจะเป็นจอมปีศาจ…

ด้วยวิธีนี้ พระรามได้ปลอบใจทุกคน แล้วด้วยความยินดีทรงก้มพระเศียรลงต่อเบื้องพระบาทปัทม์ของพระคุรุ หลังจากสรรเสริญพระคเนศ พระโครี และพระศิวะ แล้วรับพระพรจากทั้งสามพระองค์ องค์พระรามผู้เป็นเจ้าแห่งราชวงศ์รคุก็เสด็จออกเดินทาง…

ได้ยินนาง สมาชิกแห่งสภาทั้งหลายก็ลุกขึ้นด้วยความวิตก พวกเขาจับแขนนาง ยกนางขึ้นและปลอบโยนนาง พระเจ้ากรุงลงกาตรัสว่า "จงบอกเราว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ใครตัดจมูกและหูของเจ้า?" "โอรสแห่งทศรถ กษัตริย์แห่งอโยธยา สิงห์ท่ามกลางมนุษย์…