กุมภกรรณ

แล้วกุมภกรรณผู้มีกำลังยิ่งใหญ่ลุกจากที่นั่ง กราบแทบพระบาทพี่ชาย แล้วทูลว่า “มีภารกิจใดที่ต้องกระทำ?”

โอ้กุมภกรรณ แม้เจ้าจะเกิดในวงศ์อันสูงส่ง แต่กลับอหังการ์ หยาบช้าใจต่ำ เมื่อหลงตนด้วยความทะนง เจ้าจึงไม่อาจรู้ได้ในทุกกรณีว่าอะไรควรกระทำ

ในทำนองเดียวกัน ณ ที่นั้น ข้าพเจ้าได้เห็นกุมภกรรณ ผู้ท่องราตรี และได้เห็นบุตรทั้งปวงของราวณะด้วย กายของพวกเขาถูกชโลมด้วยน้ำมัน

มารกัณฑेयกล่าวว่า: ครั้นแล้วกุมภกรรณะออกจากนครพร้อมบริวาร ก็แลเห็นกองทัพวานรตั้งมั่นอยู่เบื้องหน้า โดยมีชิตกาศีอยู่แนวหน้า

แล้วทศครีวะก็ถอนลมหายใจยาวราวกับอัดอั้นมานาน ลุกขึ้นจากอาสนะอันประเสริฐ แล้วกล่าวว่า “บัดนี้ถึงกาลแห่งกิจที่กำหนดไว้สำหรับกุมภกรรณแล้ว”

จากปุษโปตกฏา ได้บังเกิดโอรสสององค์ ผู้เป็นเจ้าเหนือหมู่รากษส—กุมภกรรณและทศกรีว—ไร้ผู้เสมอในแผ่นดินด้วยกำลังกาย

แล้วกุมภกรรณผู้นี้คือผู้ใด? ชาติกำเนิดของผู้มีจิตชั่วนั้นแท้จริงเป็นอะไร—เป็นเทวะ ไทตยะ ปีศาจ หรือรากษสะ โอ้มหามุนี?

สุครีวะมหาตมะได้สังหารมหโอดระและอติกายะ และ ณ ที่นี้เอง กุมภกรรณะของข้าถูกพระลักษมณ์สังหาร ทั้งอินทรชิตก็เช่นกัน

บัณฑิตผู้มีปัญญา เมื่อไปถึงอุรวศีตีรถะ และถึงโสมอาศรม อีกทั้งอาบน้ำชำระที่อาศรมกุมภกรรณะ ย่อมเป็นผู้ได้รับการสักการะนับถือท่ามกลางมนุษย์บนแผ่นดิน

วิทยุตไกศะ ตฑิจชิหวะ และราวณะผู้มีกำลังยิ่งใหญ่; อีกทั้งกุมภกรรณะผู้ยากจะปราบ; และเวคทรรศีผู้มีรัศมีและเดชานุภาพ

พระศรีกฤษณะตรัสว่า “กาลก่อนมีอสูรราตรีผู้เที่ยวไปในความมืด มีนามเลื่องลือว่า กุมภกรรณะ ครั้นเมื่อผู้ชั่วร้ายนั้นถูกศรรามสังหาร ศีรษะของมันก็ถูกตัดขาด”

แล้วเจ้าแห่งลงกาก็ปลุกกุมภกรรณผู้หลับใหล ครั้นตื่นแล้ว ราวณะก็ส่งเขาออกไปสู่สงคราม