อินทรชิต

ครั้นแล้ว อินทรชิต ผู้เป็นโอรสแห่งท้าวราวณะ ราชาแห่งรากษส และเป็นยอดนักรบรถศึก ครั้นเห็นพระราชาทรงหม่นหมอง ประหนึ่งกำลังจมอยู่ในมหาสมุทรแห่งโศก ก็กราบทูลถ้อยคำนี้ว่า

ครั้นพระลักษมณ์น้องพระรามเห็นการกระทำของอินทรชิต ก็ไม่ใส่ใจ พลางแย้มสรวลกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่เป็นไรเลย” แล้วพระลักษมณ์ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ใบหน้าไม่หวาดหวั่นและโทสะลุกโชนในศึก จับศรอันน่าสะพรึงและปล่อยใส่โอรสราวณะ

เพื่อผู้ใดที่สุครีพ เจ้า และพระรามมาที่นี่ ข้าจะสังหารนางไวิเทหีผู้นั้นในวันนี้ ต่อหน้าต่อตาของเจ้า

ราวณะตรัสแก่โอรสผู้กล้า อินทรชิตว่า: “โอ้ผู้พิฆาตศัตรู จงปราบรามะ และจงปราบสุครีวะพร้อมทั้งลักษมณะด้วย”

มารกัณฑेयกล่าวว่า: ครั้นเห็นสองพี่น้องผู้มีเดชานุภาพหาประมาณมิได้ล้มลงแล้ว ราวณิ (อินทรชิต) ก็ผูกมัดเขาทั้งสองอีกครั้งด้วยลูกศรที่มีกำลังจากพรอันประทานไว้

ครั้นแล้วเมื่อเข้าประชิดกัน ณ ที่นั้น ทศกัณฐ์ก็รบกับพระราม; และทำนองเดียวกัน พระลักษมณ์ก็รบกับอินทรชิต

ท่านย่อมเคยได้ยินแดนศักดิ์สิทธิ์ชื่อพรหมปุระ—นครของอินทรชิต—ที่ฝั่งสระอารยะปุษกรินีอันประเสริฐ เขาได้สถาปนา ธูรชฏิ (พระศิวะ) ไว้

พวกเขาตอบโต้ด้วยความเร็ว ครั้นนั้นการประลองเดี่ยวก็อุบัติขึ้น อินทรชิต โอรสแห่งทศกัณฐ์ เข้ารบประจันหน้ากับพระลักษมณ์

แล้วอินทรชิตพาเขาไปยังท้องพระโรงอันเป็นมงคลและรุ่งเรืองของจอมราชาแห่งรากษส ที่นั่นเขาใช้วาจาดูหมิ่นกษัตริย์แห่งลงกา เห็นประหนึ่งฟางเส้นหนึ่ง และกล่าวด้วยความเหยียดหยามอย่างเปิดเผย

ความสุข ความมั่งคั่ง บุตร กองทัพ และผู้ช่วยเหลือ, ชัยชนะ ความยิ่งใหญ่ กำลัง คำปรึกษา และความสูงส่ง: สิ่งเหล่านี้เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ใหม่เสมอ ดั่งกำไรที่ได้ซ้ำยิ่งทำให้ความโลภเพิ่มขึ้น ท่านมีน้องชายดั่งกุมภกรรณ ผู้มีกำลังอันยิ่งใหญ่…

ได้ยินว่าบุตรสิ้นชีพ ท้าวลงกาจึงพิโรธ แล้วส่งเมฆนาทผู้มีกำลังมหาศาลออกไป อย่าประหารเขาเลยบุตรเอย จงจับมัดเขาไว้ ให้เราได้ดูลิงตัวนี้ และรู้ว่ามันมาแต่ไหน อินทรชิตผู้ไร้ผู้เสมอเหมือนในการรบยกทัพออกไป…

ข้าพเจ้าสามารถทำฟันของท่านให้หักได้ แต่พระผู้เป็นนายแห่งราฆุวงศ์มิได้ทรงมอบคำสั่งแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าโกรธจัดจนอยากจะทุบปากทั้งสิบของท่าน แล้วจับลงกาจุดจมลงในทะเล ลงกาของท่านเปรียบดังผลไม้ และสรรพสัตว์ทั้งหลายอาศัยอยู่ภายในนั้นนับไม่ถ้วย…