
Adhyāya 144 — Kubjikā-pūjā (कुब्जिकापूजा)
ஈசுவரன் குப்ஜிகா-பூஜை முறையை தர்மம், அர்த்தம் முதலிய புருஷார்த்தங்களில் வெற்றிசித்தி அளிக்கும் சாதனமாக அறிவுறுத்துகிறார். சாதகன் மூலமந்திரத்தால் மட்டும் அல்லது முழுப் பரிவாரத்துடன் பூஜிக்கலாம். பின்னர் விரிவான குப்ஜிகா மந்திரஜபம், கர-அங்க ந்யாசம், மேலும் வாமா–ஜ்யேஷ்டா–ரௌத்ரீ வரிசையில் மூன்று சந்த்யா அனுஷ்டானம் கூறப்படுகிறது. கௌல காயத்ரியில் குப்ஜிகை குலவாக் அரசியாகவும் மகாகாளியாகவும் போற்றப்படுகிறாள். பாதுகா-வணக்கம் கட்டமைக்கப்பட்ட நாமத் தொடர்களால் (ஷஷ்டி தொகுதி, ‘நமோ’வில் முடிவு) விரிகிறது; மண்டல நியாசங்கள், திசைபூஜை, பலி வாக்கியங்கள், பீஜாக்ஷர நியோகங்கள் விளக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் தேவி 32 எழுத்துகளின் முழுமை-ரூபமாக, நீலத் தாமரை நிறமுடையவளாக, ஆறுமுகி, பன்னிரண்டு கரங்களுடன், நாகச் சின்ன அலங்காரத்துடன் ஆயுத-உபகரணங்களைத் தாங்கியவளாக தியானிக்கப்படுகிறாள். வித்யா–தேவி–குரு சுத்தித் திரயம், இடம்/ஆசன கணக்குகள், மாத்ருகா மற்றும் டாகினி சக்திக் குழுக்கள் இணைந்து, மந்திரம்–தேஹநியாசம்–பிரபஞ்ச ஒழுங்கு ஒன்றிணையும் அக்்னேய தாந்திரிக வெற்றி-சாதனத்தை இவ்வத்தியாயம் நிறைவு செய்கிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.
Mantra-recitation is followed by kara- and aṅga-nyāsa, then sandhyā worship in three modes (Vāmā, Jyeṣṭhā, Raudrī), expanding into pādukā-pūjā, maṇḍala/directional worship, bali offerings, and final visualization of the varṇa-devī (32-letter Kubjikā form).
It frames victory as puruṣārtha-aligned (dharma and artha included), disciplines power through purification (vidyā–devī–guru), and anchors results in ordered worship—nyāsa, maṇḍala cosmology, and ethical observances—thus integrating bhukti with a dharma-governed sādhana.