Sukta 104

Mantra 1

इन्द्रासोमा तपतं रक्ष उब्जतं न्यर्पयतं वृषणा तमोवृधः । परा शृणीतमचितो न्योषतं हतं नुदेथां नि शिशीतमत्रिणः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ-സോമാ, ജ്വലിച്ചു തെളിയുക; രക്ഷസ്സിനെ തകർക്കുക; ഹേ വൃഷണന്മാരേ, തമോവൃധരെ താഴേക്ക് തള്ളുക. അവരെ ദൂരത്തേക്ക് ചിതറിക്കുക; അചിതരെ ദഹിപ്പിച്ച് ശമിപ്പിക്കുക; അത്രിണരെ പ്രഹരിച്ചു ഓടിക്കുക—അന്തരത്തിലെ നാശകരന്മാർക്കെതിരെ നിങ്ങളുടെ ശക്തി മൂർച്ചപ്പെടുത്തുക.

Mantra 2

इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निवाँ इव । ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ-സോമാ, ദുഷ്ട-ശംസം (ദുര്‍വാക്ക്)യും ഞങ്ങളെ അമർത്തുന്ന അഘം (പാപം)യും ഒന്നാക്കി പിന്തള്ളുക; നിങ്ങളുടെ ദഹനശക്തി അഗ്നിവാൻ ചരു (ഹവിസ്)പോലെ മുന്നേറട്ടെ. ബ്രഹ്മദ്വിഷനോടും, ക്രവ്യാദനോടും, ഘോരചക്ഷസനോടും—ആ അനവായം കിമീദിനോടും—ദ്വേഷം (പ്രതിരോധബലം) ഏല്പിക്കുവിൻ.

Mantra 3

इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् । यथा नातः पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രനും സോമനും! ദുഷ്കൃതം ചെയ്യുന്നവൻ പിടികിട്ടാത്ത അന്ധകാരത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവനെ കുത്തി ഭേദിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ പരാക്രമത്തിന് അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ—അവിടെ നിന്ന് ഒരുവനും വീണ്ടും ഉയരാതിരിക്കട്ടെ; ഹേ മന്യുവാൽ (ക്രോധശക്തിയാൽ) യുക്തരായ ദീപ്തബലവാന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ക്രോധബലം ഇതു സാധിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 4

इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् । उत्तक्षतं स्वर्यं पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രനും സോമനും! ദിവത്തിൽ നിന്നുള്ള സംഹാരപ്രഹാരശക്തിയെ താഴേക്ക് തിരിച്ചു, ഭൂമിയോടു ചേർത്ത് ദുഷ്ടവാണിയുള്ളവന്റെ മേൽ ചതച്ചൊതുക്കുന്ന സമ്മർദ്ദമാക്കുവിൻ. പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് സൂര്യ-പ്രാപ്തിയുടെ പാത കൊത്തി പുറപ്പെടുവിക്കുവിൻ; അതിലൂടെ ഞങ്ങളിലകത്ത് വളരുന്ന രക്ഷസ് (രാക്ഷസ-ബലം) നിങ്ങൾ ക്ഷയിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 5

इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः । तपुर्वधेभिरजरेभिरत्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രനും സോമനും! അഗ്നിയാൽ തപ്തമായ കല്ലുകളും ശിലാ-ഹനനശക്തികളും സഹിതം ദിവത്തിൽ നിന്നു നിങ്ങളുടെ ശക്തിയെ താഴേക്ക് തിരിക്കുവിൻ. അജരമായ ദഹനപ്രഹാരങ്ങളാൽ ഭക്ഷകരായ അത്രിണരെ താഴേക്ക് കുത്തി വീഴ്ത്തുവിൻ; അവർ നിസ്വര ലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ—അവിടെ സത്യവാക്ക് ഉദിക്കുകയില്ല.

Mantra 6

इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना । यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपतीव जिन्वतम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രനും സോമനും, എല്ലാദിക്കുകളിലും നിന്നു ഈ എന്റെ മതി നിങ്ങളെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കട്ടെ—ബലസമ്പന്നനായ വാജിന കുതിരയുടെ കക്ഷ്യാ (അരപ്പട്ട) പോലെ. ജാഗ്രതമായ മേധയോടെ ഈ ഹോത്രാ-ആഹ്വാനം ഞാൻ നിങ്ങളെ ചുറ്റി സ്ഥാപിക്കുന്നു; രണ്ടു നൃപതിമാർ പ്രജയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ബ്രഹ്മാണി (പവിത്ര സ്തുതി-വചനങ്ങൾ) പോഷിപ്പിച്ചു പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 7

प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः । इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो नः कदा चिदभिदासति द्रुहा ॥

നിങ്ങളുടെ ജയകരമായ പ്രേരണകളാൽ സ്മരിച്ചു പ്രതികരിക്കുവിൻ; വഞ്ചകനായ ദ്രുഹനെ, തകർക്കുന്ന നിലവിളികളോടെ വരുന്ന രക്ഷസിനെ സംഹരിക്കുവിൻ. ഹേ ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്കൃതം ചെയ്യുന്നവന്നു സുഖഗമമായ വഴി ഉണ്ടാകരുത്—ഏതൊരാളായാലും ഏതുകാലത്തും ദ്രോഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവന്.

Mantra 8

यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः । आप इव काशिना संगृभीता असन्नस्त्वासत इन्द्र वक्ता ॥

ക്ഷുദ്രമായ മനസ്സോടെ എന്നെ നിരീക്ഷിച്ചു അസത്യവചനങ്ങളാൽ എന്നെ അപവാദിക്കുന്നവൻ—ഹേ ഇന്ദ്ര, അവൻ അസത്തായിത്തീരട്ടെ, അസ്തിത്വശൂന്യനായി. പ്രകാശമുള്ള വലയിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ജലങ്ങൾപോലെ, അവന്റെ ഉച്ചാരണം പിടിക്കപ്പെട്ടു നിഷ്ഫലമാകട്ടെ.

Mantra 9

ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः । अहये वा तान्प्रददातु सोम आ वा दधातु निॠतेरुपस्थे ॥

ചെറുതായ ദുഷ്‌വാക്കുകളിൽ വിഹരിക്കുന്നവരും, സ്വധാഭിഃ (സ്വേച്ഛാപ്രേരണകൾ) കൊണ്ടു നന്മയെ മലിനമാക്കുന്നവരും—സോമൻ അവരെ അഹി (സർപ്പ-ശക്തി)യ്ക്ക് ഏല്പിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ നിർഋതിയുടെ ഉപസ്ഥത്തിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; അവിടെ അവരുടെ വികൃതി ശമിക്കട്ടെ.

Mantra 10

यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने यो अश्वानां यो गवां यस्तनूनाम् । रिपुः स्तेनः स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च ॥

അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ രസം കവർന്നെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ—ഞങ്ങളുടെ പിത്വ (ജീവനപാനം)യുടെ, അശ്വങ്ങളുടെ (ഗതി-ശക്തി)യുടെ, ഗാവാം (പ്രകാശ-ജ്ഞാനം)യുടെ, അല്ലെങ്കിൽ തനൂനാം (ദേഹ-അസ്തിത്വം)യുടെ—ആ ശത്രു, ആ കള്ളൻ, ആ മോഷണം ചെയ്യുന്നവൻ, ദഭ്രമേതു (അല്പത/ക്ഷീണം)യിലേക്കു പോകട്ടെ; ദേഹത്തിലും വംശത്തിലും അവൻ ക്ഷയിക്കട്ടെ.

Mantra 11

परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः । प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो नो दिवा दिप्सति यश्च नक्तम् ॥

അവൻ ദേഹത്തിലും വംശത്തിലും ദൂരെയായിരിക്കട്ടെ; മൂന്നു പൃഥിവികളും എല്ലാം അവന്റെ താഴെയായിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരേ, അവന്റെ യശസ് ഉണങ്ങിപ്പോകട്ടെ—പകലോ രാത്രിയോ ഞങ്ങളിൽ നിന്നു കവർന്നെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ ഏവനോ.

Mantra 12

सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते । तयोर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत् ॥

വിവേകമുള്ള മനുഷ്യന് വ്യക്തമായ ജ്ഞാനം ലഭ്യമാകുന്നു: സത്യവചനംയും അസത്യവചനംയും തമ്മിൽ മത്സരിക്കുന്നു. അവ രണ്ടിലും ഏത് സത്യമോ, ഏത് കൂടുതൽ ഋജുവായി ശരിയായ പാതയിൽ പോകുന്നതോ—അതിനെ സോമൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു; അസത്യത്തെ അവൻ തകർക്കുന്നു.

Mantra 13

न वा उ सोमो वृजिनं हिनोति न क्षत्रियं मिथुया धारयन्तम् । हन्ति रक्षो हन्त्यासद्वदन्तमुभाविन्द्रस्य प्रसितौ शयाते ॥

സോമൻ വക്രനായവനെ (വൃജിന) മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നില്ല; മിഥ്യയെ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന ക്ഷത്രിയനെയും അല്ല. അവൻ രക്ഷസ്സിനെ സംഹരിക്കുന്നു; അസത്യം പറയുന്നവനെയും സംഹരിക്കുന്നു—ഇരുവരും ഇന്ദ്രന്റെ പ്രേരിത ശക്തിയുടെ പരിധിയിലാണു കിടക്കുന്നത്.

Mantra 14

यदि वाहमनृतदेव आस मोघं वा देवाँ अप्यूहे अग्ने । किमस्मभ्यं जातवेदो हृणीषे द्रोघवाचस्ते निॠथं सचन्ताम् ॥

ഞാൻ അസത്യദേവനെ സേവിച്ചവനായിരുന്നെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ, ഹേ അഗ്നി, വ്യർത്ഥമായി ദേവന്മാരെ തള്ളിനീക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ—ഹേ ജാതവേദസ്, നീ ഞങ്ങളോടു എന്തിന് കോപിക്കുന്നു? ദ്രോഹവചനം പറയുന്നവർ നിഃഋഥത്തിലേക്ക്—ആനന്ദരഹിതമായ നിഷേധത്തിലേക്ക്, പാതനഷ്ടത്തിലേക്ക്—ചേർന്ന് പോകട്ടെ.

Mantra 15

अद्या मुरीय यदि यातुधानो अस्मि यदि वायुस्ततप पूरुषस्य । अधा स वीरैर्दशभिर्वि यूया यो मा मोघं यातुधानेत्याह ॥

ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ മരിക്കട്ടെ—ഞാൻ യാതുധാനൻ ആണെങ്കിൽ; എന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷന്റെ പ്രാണവായു അവനെ ദഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ. അപ്പോൾ ആരാണ് വ്യർത്ഥമായി എന്റെ കുറിച്ച് ‘ഇവൻ യാതുധാനൻ’ എന്നു പറയുന്നതോ, അവനെ അവന്റെ പത്ത് വീരന്മാരോടുകൂടെ വെട്ടി വേർപെടുത്തട്ടെ.

Mantra 16

यो मायातुं यातुधानेत्याह यो वा रक्षाः शुचिरस्मीत्याह । इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेन विश्वस्य जन्तोरधमस्पदीष्ट ॥

ആരാണ് എന്നെ ‘മന്ത്രമോഹം ചെയ്യുന്നവൻ’ എന്നു പറഞ്ഞു ‘യാതുധാനൻ’ എന്നു വിളിക്കുന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ ‘ഞാൻ ശുദ്ധ രക്ഷസ്’ എന്നു പറയുന്നതോ—ഇന്ദ്രൻ അവനെ മഹത്തായ പ്രഹരത്തോടെ വധിക്കട്ടെ; സർവ്വ ജീവികളിലും അവൻ അധമ പദത്തിലേക്ക് വീഴട്ടെ.

Mantra 17

प्र या जिगाति खर्गलेव नक्तमप द्रुहा तन्वं गूहमाना । वव्राँ अनन्ताँ अव सा पदीष्ट ग्रावाणो घ्नन्तु रक्षस उपब्दैः ॥

രാത്രിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ജീവിയെപ്പോലെ അവൾ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു, വഞ്ചനയിൽ തന്റെ ശരീരം മറച്ചുകൊണ്ട്. അവൾ അനന്തമായ അടച്ചിടങ്ങളിലേക്കു താഴെ വീഴട്ടെ; ഗ്രാവാണങ്ങൾ (സോമപീഡനക്കല്ലുകൾ) അവരുടെ ചതയ്ക്കുന്ന പ്രഹരങ്ങളാൽ രക്ഷസിനെ തകർക്കട്ടെ.

Mantra 18

वि तिष्ठध्वं मरुतो विक्ष्विच्छत गृभायत रक्षसः सं पिनष्टन । वयो ये भूत्वी पतयन्ति नक्तभिर्ये वा रिपो दधिरे देवे अध्वरे ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ, വേർപെട്ട് നില്ക്കുവിൻ; വസതികളിലുടനീളം അന്വേഷിക്കുവിൻ. രക്ഷസ്സുകളെ പിടിച്ചു ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി തകർത്തുകളയുവിൻ—രാത്രികളിൽ പക്ഷികളായി പറക്കുന്നവരെയായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ദേവയജ്ഞമായ അധ്വരത്തിൽ വൈരം സ്ഥാപിച്ചവരെയായാലും.

Mantra 19

प्र वर्तय दिवो अश्मानमिन्द्र सोमशितं मघवन्त्सं शिशाधि । प्राक्तादपाक्तादधरादुदक्तादभि जहि रक्षसः पर्वतेन ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമം മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയ ദിവ്യശിലയെ മുന്നോട്ടു ഉരുട്ടുക; ഹേ മഘവൻ, അതിനെ പൂർണ്ണ പ്രചോദനത്തിൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുക. മുന്നിൽ നിന്നുമും പിന്നിൽ നിന്നുമും, താഴെ നിന്നുമും മുകളിൽ നിന്നുമും—പർവ്വതംകൊണ്ട് രക്ഷസ്സുകളെ പ്രഹരിക്ക.

Mantra 20

एत उ त्ये पतयन्ति श्वयातव इन्द्रं दिप्सन्ति दिप्सवोऽदाभ्यम् । शिशीते शक्रः पिशुनेभ्यो वधं नूनं सृजदशनिं यातुमद्भ्यः ॥

ഇവർ തന്നെയാകുന്നു പറന്നുനടക്കുന്നത്—നായപോലെ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നവർ—അദാഭ്യനായ ഇന്ദ്രനെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ. ശക്രൻ ദുഷ്ടർക്കായി പ്രഹാരത്തെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു; ഇപ്പോൾ യാതുമദന്മാരുടെ മേൽ അശനി (വജ്രം) വിടുന്നു.

Mantra 21

इन्द्रो यातूनामभवत्पराशरो हविर्मथीनामभ्याविवासताम् । अभीदु शक्रः परशुर्यथा वनं पात्रेव भिन्दन्त्सत एति रक्षसः ॥

ഇന്ദ്രൻ യാതുക്കളെ അകറ്റിയോടിക്കുന്നവനായി മാറിയിരിക്കുന്നു; ഹവിർമഥികൾ—യജ്ഞഹവിയെ കലക്കിമറിക്കുന്നവർ—അവർക്കെതിരായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു. ശക്രൻ, വനത്തിൽ കൊടുവാൾ വീഴുന്നതുപോലെ, പാത്രം പൊട്ടിക്കുന്നതുപോലെ, സത്യത്തിന് വിരോധമായി നിൽക്കുന്ന രക്ഷസ്സുകളെ നേരിട്ട് ചെന്നു അവയെ പിളർത്തിത്തകർക്കുന്നു.

Mantra 22

उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् । सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र ॥

ഉലൂക-യാതുവിനെയും, ശുശുലൂക-യാതുവിനെയും, ശ്വാ-യാതുവിനെയും, കോക-യാതുവിനെയും സംഹരിക്ക, ഹേ ഇന്ദ്ര. സുപർണ-യാതുവിനെയും ഗൃധ്ര-യാതുവിനെയും കൂടി—അസ്തിത്വത്തിൽ കല്ലുപോലെ ദൃഢനായി—ഈ രക്ഷസ്സിനെ മുന്നോട്ടു തള്ളി തകർത്തുകളക.

Mantra 23

मा नो रक्षो अभि नड्यातुमावतामपोच्छतु मिथुना या किमीदिना । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान् ॥

രക്ഷസ്സുകൾ ഞങ്ങളിലേക്കു അമർത്തിവരാതിരിക്കട്ടെ; കിമീദിന-ബലത്തിൽ പ്രേരിതമായ ഇരട്ട വഞ്ചകർ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു ചിതറിപ്പോകട്ടെ. ഭൂമി ഞങ്ങളെ പാർത്ഥിവ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ, അന്തരിക്ഷം ദിവ്യ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ; ഈ ലോകങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ക്ലേശത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 24

इन्द्र जहि पुमांसं यातुधानमुत स्त्रियं मायया शाशदानाम् । विग्रीवासो मूरदेवा ऋदन्तु मा ते दृशन्त्सूर्यमुच्चरन्तम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, യാതുധാനന്റെ പുരുഷരൂപത്തെയും സ്ത്രീരൂപത്തെയും—മായയാൽ ഭക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെ—സംഹരിക്കണമേ. വളഞ്ഞ കഴുത്തുള്ള, മിഥ്യാദേവന്മാരെപ്പോലെ ഉള്ളവർ പരാജയത്തിൽ വിലപിക്കട്ടെ; നിന്റെ സൂര്യൻ ചേതനയിൽ ഉദയിക്കുമ്പോൾ അവർ അതിനെ കാണാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 25

प्रति चक्ष्व वि चक्ष्वेन्द्रश्च सोम जागृतम् । रक्षोभ्यो वधमस्यतमशनिं यातुमद्भ्यः ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു നോക്കണമേ, ദൃഷ്ടി എല്ലാടവും വ്യാപിപ്പിക്കണമേ; ജാഗരിക്കുവിൻ, ഹേ ഇന്ദ്രനും സോമനും. രക്ഷസ്സുകൾക്കെതിരേ സംഹാരശക്തിയും അശനിയും എറിയുക—യാതു-ഗതിയാൽ അധീനരായ ശത്രുക്കൾക്കു മേൽ—യജ്ഞപഥം തെളിയേണ്ടതിന്.