Sukta 68

Mantra 1

उदप्रुतो न वयो रक्षमाणा वावदतो अभ्रियस्येव घोषाः । गिरिभ्रजो नोर्मयो मदन्तो बृहस्पतिमभ्यर्का अनावन् ॥

ജലത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെ, സ്വന്തം പ്രാണവായുവിനെ കാത്തുകൊണ്ട്, മേഘത്തിന്റെ ഗർജനപോലെ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു. പർവ്വതച്ചരിവിൽ മിന്നുന്ന തിരമാലകളെപ്പോലെ, ആനന്ദത്തോടെ, സ്തുതികൾ ബൃഹസ്പതിയിലേക്കു പൊങ്ങി ഒഴുകി.

Mantra 2

सं गोभिराङ्गिरसो नक्षमाणो भग इवेदर्यमणं निनाय । जने मित्रो न दम्पती अनक्ति बृहस्पते वाजयाशूँरिवाजौ ॥

ഗോ-കിരണങ്ങളോടുകൂടെ അങ്ഗിരസൻ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു; ഭഗനെപ്പോലെ അവൻ ആര്യമണനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ മിത്രനെപ്പോലെ അവൻ ഗൃഹത്തിലെ ഇരുപ്രഭുക്കൾക്ക് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഹേ ബൃഹസ്പതേ, യുദ്ധത്തിലെ വേഗവാന്മാരെപ്പോലെ ഞങ്ങളെ വാജവും സമൃദ്ധിയും ഉള്ളിടത്തേക്ക് ഓടിക്കൊണ്ടുപോകണമേ.

Mantra 3

साध्वर्या अतिथिनीरिषिरा स्पार्हाः सुवर्णा अनवद्यरूपाः । बृहस्पतिः पर्वतेभ्यो वितूर्या निर्गा ऊपे यवमिव स्थिविभ्यः ॥

യാത്രയുടെ അതിഥികളായ സദ്ഗുണികൾ—വേഗവാന്മാർ, ആഗ്രഹണീയർ, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ളവർ, കുറ്റമറ്റ രൂപമുള്ളവർ—ബൃഹസ്പതി പർവതങ്ങളെ പിളർത്തി പശുക്കളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു; തവിടിൽ നിന്ന് ധാനം ചല്ലി വേർതിരിക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 4

आप्रुषायन्मधुन ऋतस्य योनिमवक्षिपन्नर्क उल्कामिव द्योः । बृहस्पतिरुद्धरन्नश्मनो गा भूम्या उद्नेव वि त्वचं बिभेद ॥

അവൻ ഋതത്തിന്റെ യോനിയെ മധുരമായ മധുവാൽ നനച്ചു; സ്തുതി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഉൽക്കപോലെ താഴെ വീണു. ബൃഹസ്പതി കല്ലിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ ഉയർത്തി പുറത്തെടുത്ത് ഭൂമിയുടെ ത്വക്ക് പിളർത്തി—ജലച്ചർമ്മപാത്രം പൊട്ടിച്ച് തുറക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 5

अप ज्योतिषा तमो अन्तरिक्षादुद्नः शीपालमिव वात आजत् । बृहस्पतिरनुमृश्या वलस्याभ्रमिव वात आ चक्र आ गाः ॥

ജ്യോതിസ്സിനാൽ അവൻ അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള തമസ്സിനെ അകറ്റി—കാറ്റ് ജലച്ചർമ്മച്ചാക്ക് (ശീപാല) തള്ളിപ്പറത്തുന്നതുപോലെ. ബൃഹസ്പതി വലയുടെ ഗുഹയെ അനുമൃശ്യ (സ്പർശിച്ചു-തിരഞ്ഞു) കണ്ടെത്തി, കാറ്റ് മേഘത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, ഗോകളുടെ വരവ് രൂപപ്പെടുത്തി; കിരണങ്ങളെ മുന്നോട്ടു പ്രസ്ഫുടമാക്കി.

Mantra 6

यदा वलस्य पीयतो जसुं भेद्बृहस्पतिरग्नितपोभिरर्कैः । दद्भिर्न जिह्वा परिविष्टमाददाविर्निधीँरकृणोदुस्रियाणाम् ॥

അഗ്നിതപസ്സുപോലെയുള്ള അർക്കങ്ങൾ (സ്തുതി-മന്ത്രങ്ങൾ)കൊണ്ട് ബൃഹസ്പതി വലയുടെ ലോഭിയായ ആവരണം ഭേദിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ—ചുറ്റും വെച്ചിരിക്കുന്ന ആഹാരം നാവ് എടുക്കുന്നതുപോലെ—അവൻ അതിനെ പിടിച്ചെടുത്തു; ഉസ്രിയകളുടെ (പ്രകാശമാനികളുടേ) നിഹിത നിധികളെ അവൻ വെളിപ്പെടുത്തി.

Mantra 7

बृहस्पतिरमत हि त्यदासां नाम स्वरीणां सदने गुहा यत् । आण्डेव भित्त्वा शकुनस्य गर्भमुदुस्रियाः पर्वतस्य त्मनाजत् ॥

ബൃഹസ്പതി സ്വരീണാം (പ്രകാശമയ ശക്തികളുടെ) ആ ഗൂഢ നാമം അറിഞ്ഞു; അത് അവരുടെ അന്തർസദനത്തിൽ—ഗുഹയിൽ—മറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷിയുടെ ഗർഭമായ മുട്ട പൊട്ടിക്കുന്നതുപോലെ അതിനെ ഭേദിച്ച്, പർവതത്തിന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ, പ്രകാശത്തിന്റെ ദീപ്ത ഗോഹർദങ്ങളെ (ഉസ്രിയാഃ) പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 8

अश्नापिनद्धं मधु पर्यपश्यन्मत्स्यं न दीन उदनि क्षियन्तम् । निष्टज्जभार चमसं न वृक्षाद्बृहस्पतिर्विरवेणा विकृत्य ॥

അവൻ കല്ലിനുള്ളിൽ മുദ്രവെച്ചിരിക്കുന്ന മധു കണ്ടു—അൽപജലത്തിൽ ക്ഷയിക്കുന്ന മീനുപോലെ. പിന്നെ ബൃഹസ്പതി ദൂരത്തോളം മുഴങ്ങുന്ന, രൂപത്തെ ഭേദിക്കുന്ന നാദത്തോടെ അതിനെ പുറത്തെടുത്തു—മരത്തിൽ നിന്നൊരു ചമസ (പാത്രം) പിഴുതെടുക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 9

सोषामविन्दत्स स्वः सो अग्निं सो अर्केण वि बबाधे तमांसि । बृहस्पतिर्गोवपुषो वलस्य निर्मज्जानं न पर्वणो जभार ॥

അവൻ ഉഷസ്സിനെ കണ്ടെത്തി; അവൻ സ്വഃ—പ്രകാശമയ സ്വർഗ്ഗത്തെ—കണ്ടെത്തി; അവൻ അഗ്നിയെ കണ്ടെത്തി. അർക്ക (സ്തുതി-ഹിമ്ന)കൊണ്ട് അവൻ അന്ധകാരങ്ങളെ തകർത്തു. ഗോവപുഷ വലയിൽ നിന്ന് ബൃഹസ്പതി അതിനെ പുറത്തെടുത്തു—സന്ധിയിൽ നിന്ന് മജ്ജ എടുത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 10

हिमेव पर्णा मुषिता वनानि बृहस्पतिनाकृपयद्वलो गाः । अनानुकृत्यमपुनश्चकार यात्सूर्यामासा मिथ उच्चरातः ॥

ഹിമകാലത്ത് ഇലകൾ പറിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ബൃഹസ്പതി കരുണയില്ലാതെ വലയെ കീഴടക്കി പ്രകാശമുള്ള ഗാഃ (ഗോ-സമൂഹങ്ങളെ) പുറത്തുവരുത്തി. അനുകരിക്കാനാവാത്ത കൃത്യം അവൻ ചെയ്തു; സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പരസ്പരം മാറിമാറി ഉയർന്നുചെല്ലുന്ന ആ ഋത-ഗതിയെ അവൻ പുതുതായി സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 11

अभि श्यावं न कृशनेभिरश्वं नक्षत्रेभिः पितरो द्यामपिंशन् । रात्र्यां तमो अदधुर्ज्योतिरहन्बृहस्पतिर्भिनदद्रिं विदद्गाः ॥

പിതാക്കന്മാർ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ദ്യൗവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി—കൃഷ്ണാനുവിന്റെ ദീപ്തരേഖകളാൽ ശ്യാമ അശ്വത്തെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ. രാത്രിയിൽ അവർ തമസ്സിനെ സ്ഥാപിച്ചു; പ്രകാശത്തെ പ്രഹരിച്ച് പുറത്തെടുത്തു. ബൃഹസ്പതി അദ്രി (ശില) ഭേദിച്ച് ഗാവഃ—ജ്ഞാനത്തിന്റെ കിരണങ്ങളെ—കണ്ടെത്തി.

Mantra 12

इदमकर्म नमो अभ्रियाय यः पूर्वीरन्वानोनवीति । बृहस्पतिः स हि गोभिः सो अश्वैः स वीरेभिः स नृभिर्नो वयो धात् ॥

ഈ കര്‍മ്മം ഞങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിച്ചു—അഭ്രിയ (മഹാബലി)യ്ക്ക് നമസ്കാരം—അവന്‍ പുരാതന പാതകളെ പിന്തുടർന്ന് അവയെ സദാ പുതുക്കുന്നു. ഗാവഃ, അശ്വങ്ങള്‍, വീരര്‍, നരര്‍ എന്നിവയില്‍ സമൃദ്ധനായ ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങള്‍ക്കായി വയഃ—അസ്തിത്വത്തിന്റെ പരിപൂര്‍ണത—സ്ഥാപിക്കട്ടെ.