Sukta 67

Mantra 1

इमां धियं सप्तशीर्ष्णीं पिता न ऋतप्रजातां बृहतीमविन्दत् । तुरीयं स्विज्जनयद्विश्वजन्योऽयास्य उक्थमिन्द्राय शंसन् ॥

ഋതത്തിൽ ജനിച്ച, വിശാലമായ, സപ്തശീർഷിണിയായ ഈ ധീ—ചിന്താശക്തി—നമ്മുടെ പിതാവ് കണ്ടെത്തി. പിന്നെ സർവ്വജന്യനായ ആയാസ്യൻ നാലാമത്തെ (പദം/മാപം) ജനിപ്പിച്ചു, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉക്തം പ്രഖ്യാപിച്ച് സ്തുതിച്ചു.

Mantra 2

ऋतं शंसन्त ऋजु दीध्याना दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः । विप्रं पदमङ्गिरसो दधाना यज्ञस्य धाम प्रथमं मनन्त ॥

ഋതം (സത്യ-ക്രമം) പാടിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ടും ഉള്ളിൽ നേരായ ദീപ്തി ജ്വലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും, ദ്യൗവിന്റെ പുത്രന്മാർ—അസുരന്റെ വീരന്മാർ—പ്രചോദിതന്റെ (വിഫ്രന്റെ) പദം ധരിച്ചു. അങ്ഗിരസർ ഋഷിയുടെ പാദചിഹ്നം സ്ഥാപിച്ച്, യജ്ഞത്തിന്റെ ആദ്യ ധാമം (നിവാസം/ആധാരം) മനസ്സിൽ ധരിച്ചു.

Mantra 3

हंसैरिव सखिभिर्वावदद्भिरश्मन्मयानि नहना व्यस्यन् । बृहस्पतिरभिकनिक्रदद्गा उत प्रास्तौदुच्च विद्वाँ अगायत् ॥

ഹംസങ്ങളെപ്പോലെ, വിളിച്ചുപറയുന്ന കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, കല്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ബന്ധനങ്ങളെ തള്ളിമാറ്റി അവർ ചിതറിച്ചു. ബൃഹസ്പതി കിരണ-ഗാവുകളോട് (പ്രകാശത്തിന്റെ പശുക്കൾ) ഗർജിച്ചു; അറിവുള്ളവൻ ഉയർത്തി സ്തോത്രം ചൊല്ലി, ഉച്ചത്തിൽ പാടുകയും ചെയ്തു.

Mantra 4

अवो द्वाभ्यां पर एकया गा गुहा तिष्ठन्तीरनृतस्य सेतौ । बृहस्पतिस्तमसि ज्योतिरिच्छन्नुदुस्रा आकर्वि हि तिस्र आवः ॥

കിരണങ്ങൾ ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു—രണ്ടിനപ്പുറം, എങ്കിലും ഒരൊറ്റ മാർഗ്ഗത്തിൽ ലഭ്യമാകുന്നവ—അനൃതത്തിന്റെ (അസത്യത്തിന്റെ) അതിരിൽ നിലകൊണ്ട്. ബൃഹസ്പതി ഇരുട്ടിൽ ജ്യോതി തേടി, പ്രകാശവതികളെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു; അവൻ മൂന്നു ആവരണങ്ങൾ തുറന്നു.

Mantra 5

विभिद्या पुरं शयथेमपाचीं निस्त्रीणि साकमुदधेरकृन्तत् । बृहस्पतिरुषसं सूर्यं गामर्कं विवेद स्तनयन्निव द्यौः ॥

പിറകോട്ടു തിരിഞ്ഞുകിടന്ന കോട്ടയെ ഭേദിച്ച് അവർ സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്നു മൂവരെയും ഒരുമിച്ച് മോചിപ്പിച്ചു. ബൃഹസ്പതി ഉഷസ്സിനെയും സൂര്യനെയും ഗാം (കിരണത്തെയും) അർക്കം (ജ്വലിക്കുന്ന സ്തുതി-വാണിയെയും) കണ്ടെത്തി—ഇടിമുഴങ്ങുന്ന ദ്യൗ (ആകാശം)പോലെ.

Mantra 6

इन्द्रो वलं रक्षितारं दुघानां करेणेव वि चकर्ता रवेण । स्वेदाञ्जिभिराशिरमिच्छमानोऽरोदयत्पणिमा गा अमुष्णात् ॥

ഇന്ദ്രൻ ഗർജ്ജനത്തോടെ വലയെ—ദുഘാ (പാൽ തരുന്ന സമൃദ്ധി)കളുടെ രക്ഷകനെയെ—ആന തുമ്പിക്കൈകൊണ്ട് കീറുന്നതുപോലെ പിളർത്തി. സ്വേദ (ശ്രമ-താപ)ം നിറഞ്ഞ തന്റെ ഊർജങ്ങളോടെ പോഷക രസം തേടി, അവൻ പണിയെ കരയിച്ചു; ഗാഃ (കിരണങ്ങൾ/ഗോവുകൾ) കവർന്നു കൊണ്ടുപോയി.

Mantra 7

स ईं सत्येभिः सखिभिः शुचद्भिर्गोधायसं वि धनसैरदर्दः । ब्रह्मणस्पतिर्वृषभिर्वराहैर्घर्मस्वेदेभिर्द्रविणं व्यानट् ॥

സത്യവും ശുചിയും (പ്രകാശമാനവും) ആയ സഖാക്കളോടൊപ്പം അവൻ ‘ഗോധായസ’ എന്ന സംഭരണക്കാരനെ ധന-ഭേദകരങ്ങളാൽ തകർത്തു. ബ്രഹ്മണസ്പതി വൃഷഭസമമായ വരാഹങ്ങളോടും ഘർമ-സ്വേദ (ഉത്സാഹത്തിന്റെ താപ-ശ്രമ)ത്തോടും കൂടി ദ്രവിണം (ധന-സമ്പത്ത്) എല്ലാടവും വ്യാപിപ്പിച്ചു.

Mantra 8

ते सत्येन मनसा गोपतिं गा इयानास इषणयन्त धीभिः । बृहस्पतिर्मिथोअवद्यपेभिरुदुस्रिया असृजत स्वयुग्भिः ॥

അവർ സത്യഭരിതമായ മനസ്സോടെ ഗോപതി—ഗോങ്ങളുടെ അധിപതി—യിലേക്കു നീങ്ങി; ധീ-ശക്തികളാൽ കിരണ-ഗോങ്ങളെ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിച്ചു. ബൃഹസ്പതി പരസ്പരം ദോഷരഹിതമായ പങ്കാളിത്തം/പാനങ്ങളാൽ, സ്വയം-യുക്ത ശക്തികളാൽ, പ്രകാശമുള്ള ഗോക്കൂട്ടങ്ങളെ മേലോട്ടു വിടുവിച്ചു.

Mantra 9

तं वर्धयन्तो मतिभिः शिवाभिः सिंहमिव नानदतं सधस्थे । बृहस्पतिं वृषणं शूरसातौ भरेभरे अनु मदेम जिष्णुम् ॥

ശുഭമായ മതി/ധീ-ശക്തികളാൽ ഞങ്ങൾ അവനെ വർധിപ്പിക്കുന്നു; പൊതുവായ ആസനത്തിൽ സിംഹംപോലെ ഗർജിപ്പിക്കുന്നു. വൃഷഭ-ശക്തിയായ, ശൂര-വിജയം നേടിത്തരുന്ന ബൃഹസ്പതിയെ—പോരാട്ടംതോറും അവനെ അനുഗമിച്ച്—ജയശീലനിൽ ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ.

Mantra 10

यदा वाजमसनद्विश्वरूपमा द्यामरुक्षदुत्तराणि सद्म । बृहस्पतिं वृषणं वर्धयन्तो नाना सन्तो बिभ्रतो ज्योतिरासा ॥

അവൻ സർവ്വരൂപ വാജ—ബലത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണത—നേടിയപ്പോൾ, സ്വർഗത്തിലേക്കും ഉയർന്ന വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും आरोഹണം ചെയ്തു. വൃഷഭ-ശക്തിയായ ബൃഹസ്പതിയെ വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രവൃത്തികളിൽ വൈവിധ്യമുണ്ടെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ വായിൽ ഒരേ പ്രകാശം വഹിക്കുന്നു—ഒരേ ദീപ്തമായ ഉച്ചാരണം.

Mantra 11

सत्यामाशिषं कृणुता वयोधै कीरिं चिद्ध्यवथ स्वेभिरेवैः । पश्चा मृधो अप भवन्तु विश्वास्तद्रोदसी शृणुतं विश्वमिन्वे ॥

ഹേ വയോധൈ—വളർച്ച നല്കുന്നവരേ, ഞങ്ങളുടെ ആശീർവാദം സത്യമാക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ തന്നെ പ്രേരണകളാൽ നിങ്ങൾ ഗായകനെയും പോലും താങ്ങുന്നു. എല്ലാ ശത്രുഘാതങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് അകന്നു വീഴട്ടെ; ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, അത് കേൾക്കുവിൻ—സകല ഭവനത്തെയും മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നവരേ.

Mantra 12

इन्द्रो मह्ना महतो अर्णवस्य वि मूर्धानमभिनदर्बुदस्य । अहन्नहिमरिणात्सप्त सिन्धून्देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः ॥

ഇന്ദ്രൻ മഹത്തായ മഹിമയാൽ, മഹാനായ അർണവ-സത്തയുടെ ബലത്തിൽ, അർബുദന്റെ തല പിളർത്തി തുറന്നു. അവൻ അവരോധകമായ അഹി (സർപ്പം)യെ വധിച്ചു; സത്തയുടെ ഏഴ് സിന്ധുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു. ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ടു കാത്തുകൊള്ളുവിൻ.