Sukta 39

Mantra 1

प्र यदित्था परावतः शोचिर्न मानमस्यथ । कस्य क्रत्वा मरुतः कस्य वर्पसा कं याथ कं ह धूतयः ॥

നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ദൂരസ്ഥമായ പരാവതങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഞ്ഞുയരുമ്പോൾ, ജ്വാലപോലെ നിങ്ങളുടെ ശോചിസ്‌ (തേജസ്)യും മാനം (പരാക്രമം)യും പ്രചോദിതമാകുന്നു. ഹേ മരുതുകളേ, ആരുടെ ക്രതു (സങ്കൽപ/ഇച്ഛാശക്തി)കൊണ്ട്, ആരുടെ വർപസ്‌ (ദീപ്തരൂപം)കൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഗമിക്കുന്നു? ഹേ ധൂതയഃ (ലോകങ്ങളെ കുലുക്കുന്നവരേ), നിങ്ങൾ ആരെയാണു തേടിപ്പോകുന്നത്?

Mantra 2

स्थिरा वः सन्त्वायुधा पराणुदे वीळू उत प्रतिष्कभे । युष्माकमस्तु तविषी पनीयसी मा मर्त्यस्य मायिनः ॥

നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ സ്ഥിരമായിരിക്കട്ടെ—പിന്നോട്ട് തള്ളുന്നതിനും കഠിനാക്രമണകാരനെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നതിനും. നിങ്ങളുടെ തവിഷീ (ബലം) ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ, അത്യന്തം അഭിലഷണീയം; മായിൻ (വഞ്ചനാമനസ്സുള്ള) യാതൊരു മർത്ത്യനും ഞങ്ങളെ ജയിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 3

परा ह यत्स्थिरं हथ नरो वर्तयथा गुरु । वि याथन वनिनः पृथिव्या व्याशाः पर्वतानाम् ॥

സത്യമായും, നിങ്ങൾ സ്ഥിരമായതിനെ പോലും അടിച്ചു തകർക്കുമ്പോൾ, ഹേ നരഃ (വീരന്മാരേ), ഭാരമുള്ളതിനെ ചലനത്തിലാക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ വനിനഃ (വനവളർച്ച) നിങ്ങൾ പിരിച്ചുകളയുന്നു; പർവതങ്ങളുടെ വ്യാശാഃ—വിശാലമായ ദിക്കുകൾ—നിങ്ങൾ തുറന്നിടുന്നു.

Mantra 4

नहि वः शत्रुर्विविदे अधि द्यवि न भूम्यां रिशादसः । युष्माकमस्तु तविषी तना युजा रुद्रासो नू चिदाधृषे ॥

ഹേ രിശാദസഃ (ഹാനിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവരേ), ദ്യാവിലും ഭൂമിയിലും നിങ്ങളെ ഒരു ശത്രുവും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. നിങ്ങളുടെ തവിഷീ (പരാക്രമശക്തി) യോഗത്തിൽ നമ്മുടെ തനത്തിൽ (അസ്തിത്വത്തിൽ) ഞങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; ഹേ രുദ്രാസഃ, ഇപ്പോഴും ഞങ്ങൾ അധൃഷ്യ—അജേയരായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 5

प्र वेपयन्ति पर्वतान्वि विञ्चन्ति वनस्पतीन् । प्रो आरत मरुतो दुर्मदा इव देवासः सर्वया विशा ॥

അവർ പർവതങ്ങളെ വിറപ്പിക്കുന്നു; വനസ്പതികളുടെ അധിപതികളെ കീറിത്തെറിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ മരുതോ, ദുര്മദംപോലെ—ശക്തിയിൽ മത്തനായ ദേവന്മാരെപ്പോലെ—നിങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു, സർവ്വ വിശാ (എല്ലാ കുല/ജനസമൂഹ)ങ്ങളിലൂടെയും വ്യാപിച്ച്.

Mantra 6

उपो रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं प्रष्टिर्वहति रोहितः । आ वो यामाय पृथिवी चिदश्रोदबीभयन्त मानुषाः ॥

നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ പൃഷതീ (പുള്ളിപ്പുള്ളിയായവ)കളെ യോജിപ്പിച്ചു; രോഹിത (ചുവന്ന വർണ്ണമുള്ളവൻ) ധുര/ദണ്ഡം വഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ആഗമന-യാത്രയിൽ പൃഥിവിയും കേട്ടു—മനുഷ്യർ അവരുടെ മാനുഷചേതനയിൽ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.

Mantra 7

आ वो मक्षू तनाय कं रुद्रा अवो वृणीमहे । गन्ता नूनं नोऽवसा यथा पुरेत्था कण्वाय बिभ्युषे ॥

ഹേ രുദ്രന്മാരേ, നമ്മുടെ തനയ—സന്താനവും സ്വവളർച്ചയും നിമിത്തം നിങ്ങളുടെ അവ (രക്ഷ) ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; മുമ്പ് ഭയപ്പെട്ട കണ്വനോടു നിങ്ങൾ അതേവിധം വന്നതുപോലെ.

Mantra 8

युष्मेषितो मरुतो मर्त्येषित आ यो नो अभ्व ईषते । वि तं युयोत शवसा व्योजसा वि युष्माकाभिरूतिभिः ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ, നിങ്ങളാൽ പ്രേരിതനായാലും ഒരു മർത്ത്യൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതായാലും—വിപുലമായ വൈരബലത്തോടെ ഞങ്ങളെ അമർത്തുന്ന ഏവനെയും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുവിൻ: നിങ്ങളുടെ ശവസ് (ശക്തി) കൊണ്ടും, നിങ്ങളുടെ വ്യോജസ് (ഓജസ്) കൊണ്ടും, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഊതികൾ (ഉദ്ധാരക സഹായങ്ങൾ) കൊണ്ടും.

Mantra 9

असामि हि प्रयज्यवः कण्वं दद प्रचेतसः । असामिभिर्मरुत आ न ऊतिभिर्गन्ता वृष्टिं न विद्युतः ॥

നിങ്ങൾ അശ്രാന്തരാണ്, ഹേ യജ്ഞപ്രിയരേ, ഹേ പ്രചേതസഃ (പ്രബുദ്ധരേ) മരുതന്മാരേ—കണ്വനു നിങ്ങൾ ദാനം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഹേ മരുതന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ അശ്രാന്ത ഊതികളോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക—മഴപോലെ, മിന്നലിന്റെ വിമോചന-പ്രകാശംപോലെ.

Mantra 10

असाम्योजो बिभृथा सुदानवोऽसामि धूतयः शवः । ऋषिद्विषे मरुतः परिमन्यव इषुं न सृजत द्विषम् ॥

ഹേ മരുതുകളേ, സുദാനവഃ (ഉദാരദാതാക്കളേ), നിങ്ങൾ അളവറ്റ ഓജസ്സും അളവറ്റ ധൂതശവസ്സും ധരിക്കുന്നു. ഋഷിദ്വേഷിയായ ശത്രുവിനെതിരെ, ക്രോധത്തിൽ ചുറ്റിനടന്ന്, ദ്വേഷശക്തിയെ അമ്പുപോലെ നിങ്ങൾ വിടുന്നു—ദർശനത്തിന്റെ വിരോധിയെ പിന്തള്ളുന്നു.