Sukta 39

Mantra 1

प्र यदित्था परावतः शोचिर्न मानमस्यथ । कस्य क्रत्वा मरुतः कस्य वर्पसा कं याथ कं ह धूतयः ॥

যেতিয়া তোমালোক এইদৰে দূৰ-দূৰণিৰ পৰাৱত স্থানৰ পৰা উজলি উঠি আগবাঢ়া, শিখাৰ দৰে তোমালোকৰ জ্যোতি-তেজে শক্তিক গতি দিয়ে। হে মৰুতগণ, কাৰ সংকল্পে, কাৰ দীপ্ত ৰূপে তোমালোক গমন কৰা? কাক বিচাৰা, হে ধূতয়ঃ—জগত কঁপোৱা সকল?

Mantra 2

स्थिरा वः सन्त्वायुधा पराणुदे वीळू उत प्रतिष्कभे । युष्माकमस्तु तविषी पनीयसी मा मर्त्यस्य मायिनः ॥

তোমালোকৰ অস্ত্ৰসমূহ দৃঢ় হওক—পিছুৱাই দিয়া আৰু কঠোৰ আক্রমণকাৰীক ৰোধি থকাৰ বাবে। তোমালোকৰ তৱিষী (বল) আমাৰ হৌক, অতি কাম্য; যাতে মায়াবী-চিত্তৰ কোনো মৰ্ত্যই আমাৰ ওপৰত জয় নাপায়।

Mantra 3

परा ह यत्स्थिरं हथ नरो वर्तयथा गुरु । वि याथन वनिनः पृथिव्या व्याशाः पर्वतानाम् ॥

সঁচাকৈ, যেতিয়া তোমালোক বীৰগণ স্থিৰ-দৃঢ় বস্তুক আঘাত কৰি ভাঙি পেলোৱা, আৰু গধুৰ ভাৰক গতি দিয়া, তেতিয়া পৃথিৱীৰ বন-উদ্গমক বিচ্ছিন্ন কৰি দিয়া; পৰ্বতসমূহৰ দিশসমূহক উন্মুক্ত কৰি দিয়া।

Mantra 4

नहि वः शत्रुर्विविदे अधि द्यवि न भूम्यां रिशादसः । युष्माकमस्तु तविषी तना युजा रुद्रासो नू चिदाधृषे ॥

হে ৰিশাদস (অপকাৰ-নাশক) ৰুদ্ৰাসকল, দ্যৌত বা ভূমিত তোমালোকক কোনো শত্রুৱে কেতিয়াও বিচাৰি নাপালে। আমাৰ সত্তাৰ যোজনাত তোমালোকৰ তৱিষী (বল) আমাৰেই হওক; হে ৰুদ্ৰাসকল, এতিয়াও আমি অজেয় হওঁ।

Mantra 5

प्र वेपयन्ति पर्वतान्वि विञ्चन्ति वनस्पतीन् । प्रो आरत मरुतो दुर्मदा इव देवासः सर्वया विशा ॥

তেওঁলোকে পৰ্বতসমূহ কঁপাই তোলে; বনস্পতিসকলক (অৰণ্যৰ অধিপতি বৃক্ষসমূহ) ছিঙি-ফালি দিয়ে। হে মৰুতসকল, দুৰ্মদ (উন্মত্ত) যেন শক্তিমত্ত দেৱতাৰ দৰে, তোমালোক সকলো বিশাৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি ধাৱিত হওঁ।

Mantra 6

उपो रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं प्रष्टिर्वहति रोहितः । आ वो यामाय पृथिवी चिदश्रोदबीभयन्त मानुषाः ॥

তোমালোক ৰথসমূহত পৃষতী (চিত্ৰ-বৰ্ণ) অশ্বযুগল জুৰি দিছা; ৰোহিত (ৰক্তিম) অশ্বই প্ৰষ্টি (দণ্ড/যুগ-দণ্ড) বহন কৰে। তোমালোকৰ আগমন-যাত্ৰাত পৃথিৱীয়েও শুনিলে; আৰু মানুহসকল মানৱ-চেতনাত কঁপি উঠিল।

Mantra 7

आ वो मक्षू तनाय कं रुद्रा अवो वृणीमहे । गन्ता नूनं नोऽवसा यथा पुरेत्था कण्वाय बिभ्युषे ॥

হে ৰুদ্রগণ, আমাৰ সত্তাৰ বৃদ্ধি আৰু সন্তান-সমৃদ্ধিৰ বাবে আমি তোমালোকৰ সহায় অতি শীঘ্ৰে বাছি লওঁ। এতিয়া আমাৰ ৰক্ষাৰ সৈতে আহাঁ, যেনেকৈ আগতে ভয়াতুৰ কণ্বৰ ওচৰলৈ তুমি সেইদৰে আহিছিলা।

Mantra 8

युष्मेषितो मरुतो मर्त्येषित आ यो नो अभ्व ईषते । वि तं युयोत शवसा व्योजसा वि युष्माकाभिरूतिभिः ॥

হে মৰুতগণ, তোমালোকৰ প্ৰেৰিত হওক বা কোনো মৰ্ত্যৰ প্ৰেৰিত হওক—যি কোনোজন বিশাল বৈৰী বলৰে আমাৰ ওপৰত চাপ দিয়ে, তাক তোমালোকৰ পৰাক্ৰমে, তোমালোকৰ শক্তিয়ে, আৰু তোমালোকৰ নিজস্ব উদ্ধাৰকাৰী সহায়সমূহে আমাৰ পৰা আঁতৰাই দিয়া।

Mantra 9

असामि हि प्रयज्यवः कण्वं दद प्रचेतसः । असामिभिर्मरुत आ न ऊतिभिर्गन्ता वृष्टिं न विद्युतः ॥

কাৰণ তোমালোক অক্লান্ত—হে যজ্ঞ-প্ৰিয়, হে প্ৰচেতস (স্পষ্টবুদ্ধি)গণ—তোমালোকেই কণ্বক দান কৰিছিলা। হে মৰুতগণ, তোমালোকৰ অক্লান্ত সহায়সমূহেৰে আমাৰ ওচৰলৈ আহাঁ—বৰষুণৰ দৰে, বিজুলীৰ মুক্তিৰ দৰে।

Mantra 10

असाम्योजो बिभृथा सुदानवोऽसामि धूतयः शवः । ऋषिद्विषे मरुतः परिमन्यव इषुं न सृजत द्विषम् ॥

হে মৰুতগণ, সুধানৱঃ (উদাৰ দাতা) তোমালোকে অপৰিমেয় বল আৰু অপৰিমেয় তীব্ৰ শক্তি ধাৰণ কৰিছা। ঋষিদ্বিষে—ঋষিক ঘৃণা কৰা শত্রুৰ বিৰুদ্ধে, ক্ৰোধে পৰিভ্ৰমণ কৰি, তোমালোকে শত্রুৰ শক্তিক বাণৰ দৰে নিক্ষেপ কৰিছা—দৰ্শনৰ বৈৰীক পিছুৱাই দিয়া।