
Sukta 1.39
Kaṇva (Kāṇva lineage; traditional attribution)
Maruts
Trishtubh (probable; needs verse-scan confirmation)
अयं सूक्तः मरुतः आह्वयति—ते दूरदेशेभ्यः दीप्त्या सह वेगेन आगच्छन्ति; केन प्रेरिताः सञ्चरन्ति, कं सहाय्यं कर्तुं वा कं हन्तुं वा अभिप्रयन्ति इति पृच्छति। तेषां नादवन्तः रथाः, भूमिकम्पकरः आगमनवेगः, अनिवार्यं बलं च सजीवम् उपवर्ण्यते; तथा च शत्रुभ्यः—विशेषतः ऋषिदृष्टिविरोधिभ्यः—अस्मान् रक्षन्तु इति तेषां संरक्षणं याचते।
Mantra 1
प्र यदित्था परावतः शोचिर्न मानमस्यथ । कस्य क्रत्वा मरुतः कस्य वर्पसा कं याथ कं ह धूतयः ॥
प्र यदित्था परावतः शोचिर्न मानमस्यथ, कस्य क्रत्वा मरुतः कस्य वर्पसा कं याथ कं ह धूतयः॥
Mantra 2
स्थिरा वः सन्त्वायुधा पराणुदे वीळू उत प्रतिष्कभे । युष्माकमस्तु तविषी पनीयसी मा मर्त्यस्य मायिनः ॥
स्थिरा वः सन्त्वायुधा पराणुदे वीळू उत प्रतिष्कभे। युष्माकमस्तु तविषी पनीयसी मा मर्त्यस्य मायिनः॥
Mantra 3
परा ह यत्स्थिरं हथ नरो वर्तयथा गुरु । वि याथन वनिनः पृथिव्या व्याशाः पर्वतानाम् ॥
परा ह यत्स्थिरं हथ नरो वर्तयथा गुरु। वि याथन वनिनः पृथिव्या व्याशाः पर्वतानाम्॥
Mantra 4
नहि वः शत्रुर्विविदे अधि द्यवि न भूम्यां रिशादसः । युष्माकमस्तु तविषी तना युजा रुद्रासो नू चिदाधृषे ॥
न हि वः शत्रुर्विविदे अधि द्यवि न भूम्यां, हे रिशादसः। युष्माकमस्तु तविषी तना युजा; रुद्रासो नू चिदाधृषे वयं स्याम।
Mantra 5
प्र वेपयन्ति पर्वतान्वि विञ्चन्ति वनस्पतीन् । प्रो आरत मरुतो दुर्मदा इव देवासः सर्वया विशा ॥
प्र वेपयन्ति पर्वतान्, वि विञ्चन्ति वनस्पतीन्। प्रो आरत मरुतो दुर्मदा इव देवासः, सर्वया विशा।
Mantra 6
उपो रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं प्रष्टिर्वहति रोहितः । आ वो यामाय पृथिवी चिदश्रोदबीभयन्त मानुषाः ॥
उपो रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं; प्रष्टिर्वहति रोहितः। आ वो यामाय पृथिवी चिदश्रोद्; अबीभयन्त मानुषाः।
Mantra 7
आ वो मक्षू तनाय कं रुद्रा अवो वृणीमहे । गन्ता नूनं नोऽवसा यथा पुरेत्था कण्वाय बिभ्युषे ॥
हे रुद्राः, वयं त्वरया तव सहाय्यं तनायस्य च वर्धनाय वृणीमहे। इदानीं नः अवसा गच्छत, यथा पुरा तथैव बिभ्युषे कण्वाय आगताः।
Mantra 8
युष्मेषितो मरुतो मर्त्येषित आ यो नो अभ्व ईषते । वि तं युयोत शवसा व्योजसा वि युष्माकाभिरूतिभिः ॥
हे मरुतः, युष्मेषितो वा मर्त्येषितो वा यः कश्चिद् अभ्वेन वैरिबलेन अस्मान् ईषते, तं युयोध्वं—शवसा व्योजसा च, युष्माकाभिरेव ऊतिभिः अस्मत्तः पृथक् कुरुत।
Mantra 9
असामि हि प्रयज्यवः कण्वं दद प्रचेतसः । असामिभिर्मरुत आ न ऊतिभिर्गन्ता वृष्टिं न विद्युतः ॥
यतो हि यूयम् असामयज्यवः—प्रयज्यवः प्रचेतसश्च—कण्वं दत्त। हे मरुतः, असामिभिर् ऊतिभिः अस्मान् प्रति गच्छत—वृष्टिं इव, विद्युतो विमोचनम् इव।
Mantra 10
असाम्योजो बिभृथा सुदानवोऽसामि धूतयः शवः । ऋषिद्विषे मरुतः परिमन्यव इषुं न सृजत द्विषम् ॥
हे मरुतः सुदानवः, यूयं असाम्यं ओजः असामि धूतयः शवं च बिभृथ। ऋषिद्विषे द्विषे च परिमन्यवः सन्तः, द्विषमिषुं न सृजत—दर्शनस्य वैरिणं प्रतिहन्तुम्।
The Maruts are a troop of youthful storm-deities—winds and thunder-powers—who ride in chariots, roar loudly, and bring both fearsome force and generous aid.
It highlights a Vedic concern with divine agency: the poet wonders what higher intention or order directs the Maruts’ sudden movement—whether they come to help, to test, or to strike enemies.
It refers to hostile forces—human or non-human—that oppose inspired vision, sacred speech, and the seer’s insight; the hymn asks the Maruts to drive such opposition away.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.