Sukta 151

Mantra 1

मित्रं न यं शिम्या गोषु गव्यवः स्वाध्यो विदथे अप्सु जीजनन् । अरेजेतां रोदसी पाजसा गिरा प्रति प्रियं यजतं जनुषामवः ॥

മിത്രനെപ്പോലെ—ഗവ്യവഃ, പ്രകാശമുള്ള ഗോവുകളുടെ അന്വേഷകർ, സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ, സ്വാധ്യ (സ്വ-നിയമം) കൊണ്ടു, വിദഥത്തിൽയും അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ)യും അവനെ ജനിപ്പിക്കുന്നു—അവരുടെ പാജസ (ബലം) കൊണ്ട് റോദസീ (ദ്യൗ-പൃഥിവി) എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളും വിറയ്ക്കുന്നു. ഗിരാ (വാണി)യാൽ അവർ പ്രിയവും യജതവും ആയ ആ യുഗലത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്നു—ജന്മം മുതലേ ജീവികളുടെ അവഃ (രക്ഷ/പാലനം) ആയി.

Mantra 2

यद्ध त्यद्वां पुरुमीळ्हस्य सोमिनः प्र मित्रासो न दधिरे स्वाभुवः । अध क्रतुं विदतं गातुमर्चत उत श्रुतं वृषणा पस्त्यावतः ॥

സമ്പന്നമായ അനുഗ്രഹം തേടുന്ന സോമപീഡകർ, സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെ, സ്വയം-പ്രഭാവികളായി നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയെ മുന്നോട്ടു വെക്കുമ്പോൾ—അവർ നിങ്ങളുടെ ക്രതു (ഇച്ഛാശക്തി/വിധിബുദ്ധി)യെ സ്തുതിച്ച് പാത (ഗാതു) കണ്ടെത്തുന്നു. ഹേ രണ്ടു വീരന്മാരേ (വൃഷണാ), നിങ്ങൾ അവരെ ശ്രവണീയരാക്കി, അവരുടെ സ്വന്തം ഗൃഹത്തിൽ—പസ്ത്യാവത്—സ്ഥിരമായി സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 3

आ वां भूषन्क्षितयो जन्म रोदस्योः प्रवाच्यं वृषणा दक्षसे महे । यदीमृताय भरथो यदर्वते प्र होत्रया शिम्या वीथो अध्वरम् ॥

ഹേ രണ്ടു വീരന്മാരേ (വൃഷണാ), ഇരുലോകങ്ങളിലും ജന്മം മുതൽ വസിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ അലങ്കാരത്തോടെയും ഉച്ചരിക്കേണ്ട വാക്കോടെയും നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു—നിങ്ങളുടെ മഹാദക്ഷതക്കും ശക്തിക്കും വേണ്ടി. നിങ്ങൾ അതിനെ ഋത (സത്യ-ക്രമം)ക്കായി വഹിക്കുമ്പോൾ, വേഗഗാമിയായ അർവത് (ശീഘ്രഗതി)ക്കായി വഹിക്കുമ്പോൾ—ഹോത്രാ (യാജകക്രിയ)യും ശിമ്യാ (ശ്രമം/പോരാട്ടം)യും വഴി നിങ്ങൾ അധ്വര (യജ്ഞ)ത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.

Mantra 4

प्र सा क्षितिरसुर या महि प्रिय ऋतावानावृतमा घोषथो बृहत् । युवं दिवो बृहतो दक्षमाभुवं गां न धुर्युप युञ्जाथे अपः ॥

ഹേ അസുര-ശക്തികളേ, മഹത്തും പ്രിയവുമായ ആ ആധിപത്യം നിങ്ങൾ ഋതവാന്മാരായി ‘വിസ്തൃത ഋത’മായി ഘോഷിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇരുവരും വിശാല ദ്യൗവിന്റെ മഹാദക്ഷ (ദക്ഷത/ശക്തി)യായി മാറിയിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ അപഃ (ജലധാരകൾ)യെ ധുര്യ പശുവിനെപ്പോലെ നുകത്തിൽ ചേർക്കുന്നു—പ്രവാഹങ്ങളെ പ്രവർത്തിസേവയിൽ നിയോഗിച്ച്.

Mantra 5

मही अत्र महिना वारमृण्वथोऽरेणवस्तुज आ सद्मन्धेनवः । स्वरन्ति ता उपरताति सूर्यमा निम्रुच उषसस्तक्ववीरिव ॥

ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ മഹിമയാൽ നിങ്ങൾ വിശാലമായ വാതിൽ തുറക്കുന്നു; മലിനതയില്ലാത്ത, പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ധാരകൾ പോഷകമായ പശുക്കളെപ്പോലെ സദ്മം/ആസനത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. അവ മേലോട്ടു സൂര്യനിലേക്കു മുഴങ്ങുന്നു; ഉഷസ്സുകൾ വേഗം പറക്കുന്നവരെപ്പോലെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു—നമ്മുടെ മേഖലയിലേക്കു പ്രകാശത്തിന്റെ അവതരണം കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 6

आ वामृताय केशिनीरनूषत मित्र यत्र वरुण गातुमर्चथः । अव त्मना सृजतं पिन्वतं धियो युवं विप्रस्य मन्मनामिरज्यथः ॥

ഋതം (സത്യധർമ്മം) നിമിത്തം നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്ക് കേശിനീ—പ്രകാശമുള്ള കേശങ്ങളുള്ള പ്രചോദനശക്തികൾ—ഗാനം ചൊല്ലി, ഹേ മിത്ര; അവിടെ, ഹേ വരുണ, നിങ്ങൾ പഥത്തെ സ്തുതിയോടെ അംഗീകരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സ്വസ്വരൂപത്താൽ ഞങ്ങളുടെ ധിയഃ (ചിന്ത/ബുദ്ധി)യെ വിടുവിക്കുകയും പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക; നിങ്ങൾ ഇരുവരും വിപ്ര (ഋഷി)യുടെ മനസ്സിലെ ആന്തരിക രൂപീകരണങ്ങളായ മൻമയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 7

यो वां यज्ञैः शशमानो ह दाशति कविर्होता यजति मन्मसाधनः । उपाह तं गच्छथो वीथो अध्वरमच्छा गिरः सुमतिं गन्तमस्मयू ॥

യജ്ഞങ്ങളാൽ ശക്തിയാർജ്ജിച്ച് നിങ്ങള്ക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—അവൻ കവി, ഹോതൃ, മൻമസാധന (ആന്തരിക വാക്കിനെ സിദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ) ആയി യജിക്കുന്നു. അവന്റെ അടുക്കലേക്കു തന്നെ നിങ്ങൾ ഇരുവരും പോകുന്നു; അധ്വരത്തിന്റെ യാത്രയിലേക്കും സ്തുതിഗീതങ്ങളിലേക്കും വരിക—നിങ്ങളെ തേടുന്ന ഞങ്ങളിലേക്കു നിങ്ങളുടെ ദീപ്തമായ സുമതി (ശുഭമതി)യോടെ എത്തുക.

Mantra 8

युवां यज्ञैः प्रथमा गोभिरञ्जत ऋतावाना मनसो न प्रयुक्तिषु । भरन्ति वां मन्मना संयता गिरोऽदृप्यता मनसा रेवदाशाथे ॥

ഹേ ദ്വയദേവന്മാരേ, യജ്ഞാർപ്പണങ്ങളാലും പ്രകാശകിരണങ്ങളാലും നിങ്ങൾ ആദ്യം അഭിഷിക്തരാകുന്നു—ഋതത്തിന്റെ ധാരകർ—മനം ശരിയായ ‘പ്രയുക്തി’കളിൽ ചേർത്തുനിർത്തുന്നതുപോലെ. സംയതമായ സ്തുതിഗാനങ്ങൾ നിങ്ങളിലേക്കു അന്തർഭാവ-രചനകളെ വഹിക്കുന്നു; മദവും ഭ്രമവും ഇല്ലാത്ത മനസ്സോടെ നിങ്ങൾ ദീപ്തവും സമൃദ്ധവുമായ പൂർണ്ണത നൽകുന്നു.

Mantra 9

रेवद्वयो दधाथे रेवदाशाथे नरा मायाभिरितऊति माहिनम् । न वां द्यावोऽहभिर्नोत सिन्धवो न देवत्वं पणयो नानशुर्मघम् ॥

ഹേ നരന്മാരേ, നിങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ പ്രാണബലം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ജ്ഞാനപരമായ രൂപണശക്തികളാൽ (മായാഭിഃ)യും സമീപസഹായത്താൽ (ഇതഊതി)യും നിങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ സിദ്ധി ദാനം ചെയ്യുന്നു. ദിവസങ്ങളോടുകൂടിയ ആകാശങ്ങളും നദികളും നിങ്ങളുടെ ദേവത്വത്തെ എത്തിച്ചേരുന്നില്ല; ഇരുട്ടിന്റെ വ്യാപാരികളായ പണികളും നിങ്ങളുടെ ദാനം (മഘ) നേടുന്നില്ല.