Sukta 151

Mantra 1

मित्रं न यं शिम्या गोषु गव्यवः स्वाध्यो विदथे अप्सु जीजनन् । अरेजेतां रोदसी पाजसा गिरा प्रति प्रियं यजतं जनुषामवः ॥

ಮಿತ್ರನಂತೆ—ಗವ್ಯವಃ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಗೋವಿನ ಹುಡುಕುವವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಸ್ವಾಧ್ಯ (ಸ್ವ-ನಿಯಮ)ದಿಂದ, ವಿಧಥದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಪ್ಸು (ಜಲಗಳಲ್ಲಿ) ಅವನನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರ ಪಾಜಸ (ಬಲ)ದಿಂದ ರೋದಸೀ (ದ್ಯೌ-ಪೃಥಿವಿ) ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಗಿರಾ (ವಾಣಿ)ಯಿಂದ ಅವರು ಪ್ರಿಯವೂ ಯಜತವೂ ಆದ ಆ ಯುಗಲಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ—ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಭೂತಗಳ ಅವಃ (ರಕ್ಷಣೆ/ಪಾಲನೆ) ಆಗಿ.

Mantra 2

यद्ध त्यद्वां पुरुमीळ्हस्य सोमिनः प्र मित्रासो न दधिरे स्वाभुवः । अध क्रतुं विदतं गातुमर्चत उत श्रुतं वृषणा पस्त्यावतः ॥

ಸಂಪತ್ತಿನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಸೋಮಪೀಡಕರು, ಮಿತ್ರರಂತೆ, ಸ್ವಯಂ-ಪ್ರಭಾವಿಗಳಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ—ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ/ವಿಧಿಬುದ್ಧಿ) ಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಗಾತು (ಮಾರ್ಗ) ವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಹೇ ಎರಡು ವೀರರೇ (ವೃಷಣಾ), ನೀವು ಅವರನ್ನು ಶ್ರವಣೀಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ—ಪಸ್ತ್ಯಾವತ್—ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 3

आ वां भूषन्क्षितयो जन्म रोदस्योः प्रवाच्यं वृषणा दक्षसे महे । यदीमृताय भरथो यदर्वते प्र होत्रया शिम्या वीथो अध्वरम् ॥

ಹೇ ಎರಡು ವೀರರೇ (ವೃಷಣಾ), ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮದಿಂದ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜನರು ಅಲಂಕಾರದಿಂದಲೂ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕಾದ ವಾಣಿಯಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ—ನಿಮ್ಮ ಮಹಾ ದಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಋತ (ಸತ್ಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆ)ಗಾಗಿ ಹೊತ್ತು ತರುವಾಗ, ವೇಗವಂತನಾದ ಅರ್ವತ (ಶೀಘ್ರಗಾಮಿ)ಗಾಗಿ ತರುವಾಗ—ಹೋತ್ರಾ (ಯಾಜಕಕ್ರಿಯೆ) ಮತ್ತು ಶಿಮ್ಯಾ (ಪ್ರಯತ್ನ/ಸಂಘರ್ಷ) ಮೂಲಕ ನೀವು ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ)ವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 4

प्र सा क्षितिरसुर या महि प्रिय ऋतावानावृतमा घोषथो बृहत् । युवं दिवो बृहतो दक्षमाभुवं गां न धुर्युप युञ्जाथे अपः ॥

ಹೇ ಅಸುರ-ಶಕ್ತಿಗಳೇ, ಮಹತ್ತಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಋತವಂತರಾಗಿ ‘ವಿಶಾಲ ಋತ’ವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ವಿಶಾಲ ದ್ಯೌನ ಮಹಾ ದಕ್ಷ (ದಕ್ಷತೆ/ಶಕ್ತಿ)ಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಮತ್ತು ನೀವು ಅಪಃ (ಜಲಧಾರೆಗಳು)ನ್ನು ಧುರ್ಯ ಹಸುವಿನಂತೆ ಜೂಗಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತೀರಿ—ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಸೇವೆಗೆ ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 5

मही अत्र महिना वारमृण्वथोऽरेणवस्तुज आ सद्मन्धेनवः । स्वरन्ति ता उपरताति सूर्यमा निम्रुच उषसस्तक्ववीरिव ॥

ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನೀವು ವಿಶಾಲ ದ್ವಾರವನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತೀರಿ; ಕಲಂಕರಹಿತ, ಪ್ರೇರಕ ಧಾರೆಗಳು ಪೋಷಕ ಹಸುಗಳಂತೆ ಸದ್ಯ/ಆಸನದ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಅವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸೂರ್ಯನತ್ತ ನಾದಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಉಷಸ್ಸುಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವವರಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ—ನಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬೆಳಕಿನ ಅವತರಣವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.

Mantra 6

आ वामृताय केशिनीरनूषत मित्र यत्र वरुण गातुमर्चथः । अव त्मना सृजतं पिन्वतं धियो युवं विप्रस्य मन्मनामिरज्यथः ॥

ಋತ (ಸತ್ಯಧರ್ಮ)ಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮತ್ತ ಕೇಶಿನೀ—ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕೇಶವಳ್ಳಿಯಾದ ಪ್ರೇರಣಾಶಕ್ತಿಗಳು—ಸ್ತೋತ್ರಗಾನ ಮಾಡಿವೆ, ಓ ಮಿತ್ರ; ಅಲ್ಲಿ, ಓ ವರುಣ, ನೀವು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಮ್ಮ ಧಿಯಃ (ಚಿಂತನೆ/ಬುದ್ಧಿ)ಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ಪೋಷಿಸಿ; ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ)ಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಂತರಿಕ ರೂಪಣೆಗಳಾದ ಮನ್‌ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 7

यो वां यज्ञैः शशमानो ह दाशति कविर्होता यजति मन्मसाधनः । उपाह तं गच्छथो वीथो अध्वरमच्छा गिरः सुमतिं गन्तमस्मयू ॥

ಯಾರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಬಲವರ್ಧಿತನಾಗಿ ನಿಮಗೆ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಕವಿ, ಹೋತೃ, ಮನ್‌ಮಸಾಧನ (ಆಂತರಿಕ ವಾಣಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವವ) ಆಗಿ ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಬಳಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ; ಅಧ್ವರದ ಪಥಕ್ಕೆ, ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಬನ್ನಿರಿ—ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸುಮತಿ (ಶುಭಮತಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುವವರ ಬಳಿಗೆ, ಆಗಮಿಸಿರಿ.

Mantra 8

युवां यज्ञैः प्रथमा गोभिरञ्जत ऋतावाना मनसो न प्रयुक्तिषु । भरन्ति वां मन्मना संयता गिरोऽदृप्यता मनसा रेवदाशाथे ॥

ಓ ಯುಗಲ ದೇವರೇ, ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣೆಗಳೂ ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳೂ ನಿಮಗೆ ಮೊದಲು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತವೆ—ಋತದ ಧಾರಕರು—ಮನಸ್ಸು ಯಥೋಚಿತ ಪ್ರಯುಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ. ಸಂಯತ ಗೀತೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಒಳಗಿನ ಮನೋಭಾವ-ರಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತವೆ; ಮದ-ಭ್ರಾಂತಿರಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀವು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 9

रेवद्वयो दधाथे रेवदाशाथे नरा मायाभिरितऊति माहिनम् । न वां द्यावोऽहभिर्नोत सिन्धवो न देवत्वं पणयो नानशुर्मघम् ॥

ಓ ನರರೇ, ನೀವು ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರಾಣಬಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀರಿ; ಜ್ಞಾನಮಯ ರೂಪಣಾಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ (ಮಾಯಾಭಿಃ) ಹಾಗೂ ಸಮೀಪದ ಸಹಾಯದಿಂದ (ಇತಊತಿ) ನೀವು ಸಮೃದ್ಧ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೀರಿ. ದಿನಗಳೊಡನೆಯ ಆಕಾಶಗಳೂ, ನದಿಗಳೂ ನಿಮ್ಮ ದೇವತ್ವವನ್ನು ತಲುಪಿಲ್ಲ; ಅಂಧಕಾರದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಾದ ಪಣಿಗಳೂ ನಿಮ್ಮ ದಾನವನ್ನು (ಮಘ) ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.