Sukta 152

Mantra 1

युवं वस्त्राणि पीवसा वसाथे युवोरच्छिद्रा मन्तवो ह सर्गाः । अवातिरतमनृतानि विश्व ऋतेन मित्रावरुणा सचेथे ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണാ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും പരിപൂർണ്ണ സമൃദ്ധിയുടെ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ചിന്തയുടെ ഗതികളും ഉന്മേഷപ്രവാഹങ്ങളും അഖണ്ഡമാണ്. നിങ്ങൾ സർവ്വ അസത്യങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്നു; ഋതംകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഏകസുരത്തിൽ ചേർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 2

एतच्चन त्वो वि चिकेतदेषां सत्यो मन्त्रः कविशस्त ऋघावान् । त्रिरश्रिं हन्ति चतुरश्रिरुग्रो देवनिदो ह प्रथमा अजूर्यन् ॥

ഇതുതന്നെ—നീ ഇതിനെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയുക: ഇവരിൽ സത്യ മന്ത്രം, കവി (ദർശി) സ്തുതിച്ചതും ഋഘാവാൻ (നേരെ നീങ്ങുന്ന ശക്തി) പ്രേരിപ്പിച്ചതുമായത്, ഉഗ്രമായ ചതുരശ്രിയായി മാറി ത്രിരശ്രിയെ വധിക്കുന്നു; ദേവനിദഃ (ദേവനിന്ദകർ) ആദ്യത്തേതന്നെ തകർന്നു, അജൂര്യമായി നിലനിൽക്കുകയില്ല.

Mantra 3

अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत । गर्भो भारं भरत्या चिदस्य ऋतं पिपर्त्यनृतं नि तारीत् ॥

പാദമില്ലാതെ അത് നീങ്ങുന്നു—പാദമുള്ളവയിൽ ആദ്യമായി; ഹേ മിത്രാവരുൺ, നിങ്ങളുടെ ഈ രഹസ്യം ആരാണ് ഗ്രഹിച്ചത്? ഗർഭം (മറഞ്ഞ അങ്കുരം) ഭാരം വഹിക്കുന്നു; അത് ഋതത്തെ പൂരിപ്പിക്കുകയും അനൃതത്തെ താഴെയിറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 4

प्रयन्तमित्परि जारं कनीनां पश्यामसि नोपनिपद्यमानम् । अनवपृग्णा वितता वसानं प्रियं मित्रस्य वरुणस्य धाम ॥

കന്യകളുടെ ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്ന ജാരനെ (പ്രിയതമനെ) ഞങ്ങൾ ദർശിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവൻ അവരിൽ പതിച്ചുവീഴുന്നില്ല. അഖണ്ഡമായി, വസ്ത്രംപോലെ വിശാലമായി വിരിഞ്ഞ്, അവൻ മിത്ര-വരുണന്മാരുടെ പ്രിയ ധാമം ധരിക്കുന്നു.

Mantra 5

अनश्वो जातो अनभीशुरर्वा कनिक्रदत्पतयदूर्ध्वसानुः । अचित्तं ब्रह्म जुजुषुर्युवानः प्र मित्रे धाम वरुणे गृणन्तः ॥

അശ്വമില്ലാതെ ജനിച്ച, കയറില്ലാതെ—ആ അർവാ കുതിര കിന്നരിച്ച്, ഉയർത്തിയ ശിഖരത്തോടെ പാഞ്ഞുയരുന്നു. യുവാക്കൾ അചിന്ത്യ (എങ്കിലും പ്രബല) ബ്രഹ്മത്തെ സ്വീകരിച്ച്, മിത്രനിലും വരുണനിലും ധാമത്തെ പാടുന്നു.

Mantra 6

आ धेनवो मामतेयमवन्तीर्ब्रह्मप्रियं पीपयन्त्सस्मिन्नूधन् । पित्वो भिक्षेत वयुनानि विद्वानासाविवासन्नदितिमुरुष्येत् ॥

പോഷക ധേനുക്കൾ വരുന്നു—മാമതേയനെ (മാമതയുടെ പുത്രനെ) സഹായിച്ച്—ഈ ഉദരത്തിൽ ബ്രഹ്മപ്രിയനെ നിറയ്ക്കുന്നു. കുടിച്ച ശേഷം, വിജ്ഞാനി വയുനാനി (വിവേചനോപായങ്ങൾ) ചോദിക്കട്ടെ; വായാൽ ആരാധന ചെയ്ത്, അദിതിയെ (അനന്ത സമഗ്രതയെ) വിപുലപ്പെടുത്തി സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 7

आ वां मित्रावरुणा हव्यजुष्टिं नमसा देवाववसा ववृत्याम् । अस्माकं ब्रह्म पृतनासु सह्या अस्माकं वृष्टिर्दिव्या सुपारा ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ, ഹവ്യജുഷ്ടിയിലേക്കു—അർപ്പണത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിലേക്കു—നമസ്കാരത്തോടെ, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷാശക്തിയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കുന്നു. യുദ്ധങ്ങളിൽ/അന്തരംഗ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ ബ്രഹ്മ (പ്രേരിത വാക്ക്) ജയിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ദിവ്യ വൃഷ്ടി (കൃപാവൃഷ്ടി) ‘സുപാരാ’—എളുപ്പത്തിൽ കടത്തിവിടുന്നതായി—ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി അപ്പുറം എത്തിക്കട്ടെ.